Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr
Αγιάσος Λέσβος

Αγιάσος στη Λέσβο

Ένα χωριό με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά

Η Αγιάσος είναι κωμόπολη της Λέσβου και είναι χτισμένη σε μια καταπράσινη πλαγιά στους πρόποδες του Ολύμπου σε υψόμετρο 460 μέτρων και υπάγεται στο Δήμο Μυτιλήνης. Αποτελεί ένα γνήσιο παραδοσιακό οικισμό στη Λέσβο, διατηρώντας αναλλοίωτα τα στοιχεία της παραδοσιακής της αρχιτεκτονικής, με γραφικά στενά δρομάκια που θα σας γυρίσουν πραγματικά σε μία άλλη εποχή και τα σπίτια είναι απλά, αλλά ταυτόχρονα εντυπωσιακά, με ξύλινα μπαλκόνια και κάθε είδους λουλούδια.

Τα τελευταία χρόνια χτίστηκε και το Δημαρχείο της Αγιάσου πάνω στα παραδοσιακά οικιστικά πρότυπα του χωριού και έγιναν έργα ανάπλασης της πλατείας που ανέδειξαν τον περιβάλλοντα χώρο που οδηγεί στον Κήπο της Παναγίας. Ο Κήπος της Παναγίας είναι μια καταπράσινη και ολόδροση περιοχή της Αγιάσου με το ιστορικό εξοχικό της κέντρο. Στο θεόρατο αιωνόβιο πλάτανο μπορεί κάποιος να ξαποστάσει απολαμβάνοντας μια όμορφη θέα του χωριού από κάτω προς τα πάνω. Φημίζεται για τα παραδοσιακά κεντήματα, τα υφαντά της και τα παραδοσιακά τοπικά προϊόντα της. Ξεχωρίζει για την πυκνή της βλάστηση από εκτεταμένα δάση τραχείας πεύκης (pinus brutia) στα δυτικά του οικισμού. Είναι ο μοναδικός που αποτελεί σημαντική δασική έκταση πάνω στο νησί.

Αξιοθέατα

  • Η εκκλησία της Παναγίας της Αγιάσου, η οποία γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο. Γίνεται μεγάλο πανηγύρι, ενώ κάτοικοι από όλο το νησί της Λέσβου συρρέουν στην Αγιάσο, ακόμη και διανύοντας τη διαδρομή με τα πόδια.
  • Το Λαογραφικό Μουσείο του Αναγνωστηρίου Αγιάσου που είναι ίσως το σημαντικότερο της κατηγορίας του στη Λέσβο και όχι μόνο, λόγω του πλούτου και της ποικιλίας των εκθεμάτων που φιλοξενεί. Βρίσκεται δίπλα στο κτίριο της βιβλιοθήκης και του θεάτρου και χτίστηκε σύμφωνα με τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά πρότυπα της Αγιάσου.
  • Το Εκκλησιαστικό Μουσείο του Ιερού Προασκυνήματος Παναγίας Αγιάσου λειτουργεί σε αίθουσα του ορόφου κτιρίου του περιβόλου του Ναού από το 1972 και το Λαογραφικό του Μουσείο σε ισόγεια αίθουσα του ίδιου κτιρίου από το 1982. Το Εκκλησιαστικό Μουσείο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μια που εκεί εκτίθενται ο Σταυρός με το Τίμιο Ξύλο πού έφερε ο Αγάθων από τα Ιεροσόλυμα, δύο μεμβράνινα φύλλα Ευαγγελίου του Ε’ αιώνα, ιερά Ευαγγέλια, δύο λειψανοθήκες, χρυσοκέντητα άμφια (επιμάνικα) και κυρίως ένα επιτραχήλιο του 16ου αιώνα με 55 χρυσοκέντητες εικόνες, παλαιές κανδήλες του 18ου αιώνα, ο κεντητός επιτάφιος της Παναγιάς, δισκοπότηρα, ποιμαντικές ράβδοι, κεντητά καλύμματα, ένα παλιό προσκυνητάρι, ένα παλιό βενετσιάνικο έπιπλο και άλλα ιερά κειμήλια μεγάλης αξίας.
  • Το παλιό δημοτικό ελαιοτριβείο που βρίσκεται στη θέση «Καμπούδι» χαρακτηρίσθηκε ως διατηρητέο, γιατί πρόκειται για συγκρότημα κτιρίων που διαθέτει πολύ αξιόλογα χαρακτηριστικά  παραδοσιακά αρχιτεκτονικά και μορφολογικά στοιχεία που θα πρέπει να διατηρηθούν γιατί αποτελούν τυπικά δείγματα τόσο της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής όσο και της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής. Άρχισε να χτίζεται το 1879. Ήταν το τρίτο στη σειρά ατμοκίνητο ελαιοτριβείο του νησιού. Πρόκειται για τεράστιο κτιριακό συγκρότημα έκτασης 3,8 στρεμμάτων,  που περικλείεται από ψηλό λιθόκτιστο μανδρότοιχο και βρίσκεται στην περιοχή «Καμπούδι» απέναντι από το Γήπεδο Αγιάσου. Το συγκρότημα αποτελείται από το κυρίως κτίριο του παλιού ελαιοτριβείου και από βοηθητικά κτίσματα (αμπάρια ή μπατές) τα οποία είναι κατασκευασμένα στον αύλειο χώρο του. Το κυρίως κτίριο του ελαιοτριβείου στεγάζεται με παραδοσιακή δίρριχτη κεραμοσκεπή με βυζαντινά κεραμίδια. Τα βοηθητικά κτίσματα (παλιότερα ήταν αποθήκες ελαιοκάρπου, ελαιολάδου, κλπ) είναι, είτε λιθόκτιστα, είτε μεικτής κατασκευής δηλαδή λιθοδομή με στοιχεία συμπαγούς τουβλοδομής, συμπληρωμένη με ξύλινα στοιχεία. Καλύπτονται με δίρριχτη ξύλινη κεραμοσκεπή με βυζαντινά κεραμίδια. Η χρονολογία κατασκευής του κτιριακού αυτού συγκροτήματος ανάγεται στις αρχές του αιώνα (περίπου το 1900).

Φυσικό περιβάλλον

Το πευκοδάσος (τσαμλίκι) της Μεγάλης Λίμνης: Βορειοδυτικά του Ολύμπου απλώνεται ένα εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς δάσος τραχείας πεύκης εκτάσεως περίπου 32.000 στρεμμάτων, το επονομαζόμενο τσαμλίκι της Αγιάσου, μεγάλο μέρος του οποίου ανήκει στη ζώνη του δικτύου Natura 2000. Η ζώνη αυτή χαρακτηρίζεται από αμιγείς συστάδες τραχείας πεύκης και από αείφυλλη σκληρόφυλλη βλάστηση. Στο εσωτερικό του δάσους παρατηρούμε την τυπική θαμνώδη δασική βλάστηση των αειφύλλων πλατυφύλλων. Κύρια είδη της πανίδας που συναντώνται πολύ συχνά στο πευκοδάσος είναι τα τριχωτά  (αλεπού, νυφίτσα, λαγός, ασβός), τα ερπετά (οχιά, σαΐτα, δενδρογαλιά) και τα πτερωτά (κουκουβάγια, γκιώνης, γεράκι, καρδερίνα, σπουργίτι, κοκκινολαίμης, λοξίας, περιστέρι, δεκαοκτούρα, κοτσύφι, τσίχλα, πέρδικα κ.ά.).

Ελαιώνας: Η Λέσβος είναι ένα απέραντο δάσος ελιάς. Περίπου έντεκα εκατομμύρια ελαιόδενδρα απλώνονται σε συνεχείς ελαιώνες και το αξιοσημείωτο της λεσβιακής φύσης είναι ότι εκεί που τελειώνει η ελιά αρχίζει το πεύκο.

Τρία ήταν τα βασικά είδη δένδρων που «πάλευαν» στο νησί: η αγριελιά, το πεύκο και η βαλανιδιά. Οι αγριελιές με τα πυκνά κλαδιά τους έκαναν ψιλές ελιές οι οποίες αποτελούσαν κύρια τροφή για τα αγριοπούλια που έρχονταν το χειμώνα από τα πέρατα της γης και του ωκεανού. Πιστεύεται ότι τα πουλιά αυτά με τα περιττώματά τους βοήθησαν στην εξάπλωση της αγριελιάς όχι μόνο στη Λέσβο αλλά και στα άλλα ελληνικά νησιά καθώς και στα μικρασιατικά παράλια.

Καθοριστικό ρόλο πάντως στην εξάπλωσή της έπαιξε η μεγάλη καταστροφή των αμπελώνων από την φυλλοξήρα τον προηγούμενο αιώνα και η αδυναμία αντιμετώπισής της με την τότε υπάρχουσα γνώση φυτοπροστασίας οδήγησε στην αντικατάστασή τους με την ελιά. Έτσι, με πολλή προσωπική εργασία και πολύ κόπο οι τότε κάτοικοι της Λέσβου επέκτειναν την καλλιέργεια της ελιάς εκεί όπου δεν είχε φτάσει το πεύκο. Έφτιαξαν άπειρα σέτια, για να συγκρατήσουν το χώμα ακόμα και στις πιο απότομες πλαγιές των βουνών, ενώ με τα ζώα μετέφεραν νερό για να ποτίσουν τις παραβολάδες και να πιάσουν τα μικρά δενδρύλλια.

Στην επικράτηση της ελαιοκαλλιέργειας στο νησί της Λέσβου βοήθησαν ακόμα και οι άριστες καιρικές συνθήκες με την καταπληκτική εναλλαγή των τεσσάρων εποχών.

Ήθη και έθιμα – Πανηγύρια

Η Αγιάσος, μάνα του λεσβιακού λαϊκού πολιτισμού, γιόρταζε παλιότερα πολλά τοπικά πανηγύρια, που είχαν σχέση με το χριστιανικό εορτολόγιο και πατροπαράδοτα λαϊκά έθιμα. Δυστυχώς όμως οι ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών, εξάλειψαν πολλά απ’ αυτά. Σήμερα, εκτός από το μεγάλο εμπορικό και θρησκευτικό πανηγύρι της Παναγίας το Δεκαπενταύγουστο, τα γιορταστικά έθιμα των Χριστουγέννων και του Πάσχα, και τις ετήσιες καρναβαλικές εκδηλώσεις του τριημέρου της Αποκριάς, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγάλη συμμετοχή κόσμου γιορτάζονται ακόμα τα πανηγύρια της Αγίας Τριάδας (κινητή γιορτή του Αγίου Πνεύματος), του Προφήτη Ηλία στις 20 του Ιούλη, τις εκδηλώσεις του οποίου διοργανώνει ο Σύλλογος Καβαλαρέων Αγιάσου «Ο Προφήτης Ηλίας», και της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου.

Αρκετά δημοφιλής είναι επίσης η «Γιορτή κάστανου», η οποία έχει καταφέρει να γίνει γνωστή σε όλο το νησί -και όχι μόνο- αποκτώντας φανατικούς οπαδούς, που περιμένουν την ημέρα εκείνη ως αφορμή για μια χειμερινή ορεινή απόδραση, μια βόλτα στα στενά της Αγιάσου αλλά και μια περιήγηση στα μονοπάτια του Καστανιώνα.

Το Αγιασώτικο Καρναβάλι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτισμική κληρονομιά και την τοπική κουλτούρα. Από το 19ο αιώνα τα καρναβάλια ξεκινούν κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς και κορυφώνονται την Καθαρή Δευτέρα.

Διαμονή στη Λέσβο: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register