Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Πόλεις & Χωριά στο Νομό Αχαΐας

Άγιος Βασίλειος

Ο Άγιος Βασίλειος είναι κωμόπολη στη βόρεια ακτή της Πελοποννήσου και αποτελεί προάστιο της πόλης της Πάτρας. Στην αρχαιότητα στην ανατολική του πλευρά (περιοχή Χατζαίικα-Πράσινο Λιμανάκι) ήταν χτισμένη η πόλη Πάνορμος όπως αναφέρεται από τον Παυσανία στα «Αχαϊκά». Οι πρώτοι κάτοικοί του κατάγονταν από τα Γουναριάνικα (έναν από τους οικισμούς της περιοχής της Νωνάκριδας). Οι κάτοικοι κατέβηκαν και εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Ρίου στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Μετέφεραν από τη Νωνάκριδα την εικόνα της Αγίας Κυριακής και έχτισαν την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου από όπου πήρε το όνομα το χωριό, που αρχικά ονομαζόταν Γουναριάνικα.

Άγιος Κωνσταντίνος Κρήνης

Ο Άγιος Κωνσταντίνος Κρήνης βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή των Πατρών. Παλαιότερα ονομαζόταν Μονοδέντρι. Στην περιοχή του νεκροταφείου, από το 1990, έχουν βρεθεί δύο μυκηναϊκοί τάφοι, ο ένας συλημένος, με λίγα ευρήματα, κυρίως κεραμικά και όστρακα. Σημαντικό αξιοθέατο είναι ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης που βρίσκεται σε μία φυσικά όμορφη τοποθεσία, δίπλα σε πευκοδάσος, με θέα προς την Πάτρα και κάποια περίχωρα της καθώς και τον Πατραϊκό κόλπο. Ο ναός έχει απομείνει από παλαιό μοναστήρι που χτίστηκε εκεί τον 12ο αιώνα. Το μοναστήρι αυτό ενώθηκε, το 1626, με τη Μονή Ομπλού λόγω έλλειψης νερού καθώς και άλλων σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε μέχρι το 1896, οπότε και καταργήθηκε. Στο χώρο σώζονται επίσης και κάποια ερείπια της άλλοτε μονής.

Αιγές

Οι Αιγές είναι χτισμένες ανατολικά της Πάτρας σε υψόμετρο 400 μέτρων. Το χωριό μέχρι το 1928 ονομαζόταν Βλωβοκάς.  Ο οικισμός διαθέτει Ιστορικό Μουσείο. Η Αγία Τριάδα αποτελεί τον κεντρικό ναό του χωριού, ο οποίος χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1930. Στις Αιγές αξίζει να δει ο επισκέπτης τον βράχο της Ευρωστίνης, καθώς και την Αγία Τριάδα και τα ξωκλήσια της. Ο βράχος Ευρωστίνη είναι μέγιστου ύψους περίπου 600 μέτρων, ιδιότυπος, επιβλητικός, το στολίδι της Βλωβοκάς, που ο ίσκιος του απλώνεται στο χωριό και προκαλεί ποικίλα σχόλια, ενώ ανάλογα με την οπτική γωνία παίρνει πολλές φανταστικές μορφές. Οι ναυτικοί τον ονομάζουν «Η Κοιμισμένη», επειδή μέσα από τον Κορινθιακό φαντάζει σαν κόρη που κοιμάται.

Ακράτα

Η Ακράτα είναι ιστορικό χωριό κοντά στα σύνορα Αχαΐας και Κορινθίας, ανάμεσα στο Διακοπτό και το Δερβένι. Η Ακράτα είναι συνδεδεμένη με τους αγώνες του 1821 και υπήρξε ορμητήριο πολλών Αχαιών οπλαρχηγών. Στις 16 Μαρτίου του 1821 σημειώθηκε στην Ακράτα μία από τις πρώτες εχθροπραξίες του Αγώνα ενώ τον Ιανουάριο του 1823 διεξήχθη στην περιοχή η ομώνυμη μάχη κατά τη οποία αποδεκατίστηκε ο στρατός του Δράμαλη μετά το θάνατό του στην Κόρινθο. Μετά την απελευθέρωση ο οικισμός διευρύνεται συστηματικά. Το 1829 θεμελιώνεται ο πρώτος ναός του Αγίου Χαραλάμπου, πρόδρομος του σημερινού καθεδρικού ναού. Την ίδια εποχή αρχίζουν να χτίζονται τα πρώτα περιποιημένα σπίτια μόνιμης εγκατάστασης και ο νέος οικισμός παίρνει τη σημερινή ονομασία Ακράτα, που ήταν ως τότε τοπωνύμιο της ευρύτερης περιοχής γύρω από τις εκβολές του ποταμού Κράθη.

Βεσίνι

Το Βεσίνι είναι ένα μικρό ορεινό χωριό και έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Προεπαναστατικά το χωριό ήταν τσιφλίκι οθωμανικό. Στα 1676 χρονολογείται αφιέρωμα κατοίκου του Βεσινίου στο Μέγα Σπήλαιο. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που ήταν ήδη χτισμένος από τα προεπαναστατικά χρόνια, και κοιμητηριακός αυτός του Αγίου Βασιλείου. Στη θέση «Βρυτσούλια» οι κάτοικοι έχτισαν τα σπίτια τους και την εκκλησία τους, που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Στις 8 Μαΐου τιμούσαν τον Άγιο και πανηγύριζαν. Στην επικράτεια του χωριού υπήρχαν, στα 1906, τα ξωκλήσια: του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται στην κορυφή του ομώνυμου βουνού, καθώς και τρία ερειπωμένα ναΐδρια. Νοτιότερα προς το «Σκουπέικο Κάμπο» υπήρχε, στη θέση «Καθολική», το βυζαντινό μοναστήρι της Καθολικής Θεοτόκου το οποίο ήταν πλήρως ερειπωμένο το 1906.

Δάφνη

Η Δάφνη είναι ορεινό χωριό πολύ κοντά στην τεχνητή λίμνη του Λάδωνα. Πιστεύεται ότι υπάρχει ως οικισμός ήδη από το 900 μ.Χ. ενώ αναφέρεται και σε φραγκικά κατάστιχα των αρχών του 13ου αιώνα. Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν Στρέζοβα, όνομα σλαβικής ίσως προέλευσης, που δόθηκε στον οικισμό από Σλάβους εποίκους που ήρθαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα, και σημαίνει «βελανιδιά». Υπάρχουν όμως εκδοχές και για αρμάνικη προέλευση αυτής της ονομασίας, που ίσως να σημαίνει αυχενοδιάβαση σε τραχύ και ανώμαλο τόπο, αλλά και για ιταλική καταγωγή της ονομασίας από τη λέξη strozza που σημαίνει «λαιμός», από την οποία προέκυψε η λέξη «στρούγγα» την οποία χρησιμοποιούν ιδίως οι Βλάχοι. Η σύγχρονη ονομασία «Δάφνη» οφείλεται στη μυθολογική κόρη του ποταμού Λάδωνα που μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό. Σημαντική ήταν η συμβολή της στην επανάσταση του 1821. Κάτοικοι του χωριού με αρχηγό τον ντόπιο οπλαρχηγό Αναγνώστη Πιτσουνά ή Σπηλιόπουλο, πολέμησαν σε διάφορες μάχες, όπως του Λεβιδίου, του Βαλτετσίου, της Πάτρας και αλλού. Το καλοκαίρι του 1826, όταν οι κάτοικοί του αρνούνται να υποταχθούν στον Ιμπραήμ και προβάλουν αντίσταση, το χωριό καταστρέφεται ολοσχερώς. Από τα μέσα του 19ου αιώνα και για πολλές δεκαετίες, αποτέλεσε το οικονομικό και διοικητικό κέντρο της γύρω περιοχής. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού, αφού σε πολύ μικρή απόσταση βρίσκεται ο ποταμός Λάδωνας και η ομώνυμη τεχνητή λίμνη, που προσφέρονται για καγιάκ, ράφτινγκ, κωπηλασία, ψάρεμα και άλλες δραστηριότητες.

Καλάβρυτα

Τα Καλάβρυτα είναι μια μικρή ορεινή κωμόπολη χτισμένη στα Αροάνια Όρη (Χελμό) σε υψόμετρο 735 μέτρων. Από τα Καλάβρυτα ξεκίνησε το 1821 η Επανάσταση των Ελλήνων κατά της Τουρκοκρατίας. Στην ιστορική Μονή της Αγίας Λαύρας φυλάσσεται το Λάβαρο του 1821. Κοντά στα Καλάβρυτα βρίσκεται η Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου, το καταπληκτικότερο προσκύνημα της Ορθοδοξίας στην Πελοπόννησο. Η Μονή, χτισμένη το 326 μ.Χ. σε υψόμετρο 924 μέτρων, καταστράφηκε τέσσερις φορές. Πάντα όμως σωζόταν η Αγία Εικόνα της Θεοτόκου, η οποία κατά την παράδοση αποτελεί έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Τα Καλάβρυτα κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου έγιναν στόχος των γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Το 1943 οι Γερμανοί εκτέλεσαν όλους τους άνδρες της πόλης και έκαψαν τα σπίτια και τις εκκλησίες. Ένας μεγάλος Σταυρός πάνω από τη μαρτυρική πόλη θυμίζει στον επισκέπτη το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Σήμερα τα Καλάβρυτα είναι μία γραφική πόλη με εξαιρετικές φυσικές ομορφιές και αφετηρία για περιηγήσεις στις γύρω περιοχές. Εδώ καταλήγει ερχόμενο από το Διακοπτό το τραινάκι του Οδοντωτού. Στο χιονοδρομικό κέντρο των Καλαβρύτων οι λάτρεις των χειμερινών σπορ συναντούν μία από τις καλύτερες πίστες της Ελλάδας, ενώ σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από την πόλη βρίσκεται το θαυμάσιο Σπήλαιο των Λιμνών, ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης. Το μοναδικό σπήλαιο του κόσμου που οι λίμνες του είναι κλιμακωτές, σε τρία επίπεδα. Στην ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να θαυμάσει ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους όπως οι Αρχαίοι Λουσσοί, το Κλήμα του Παυσανία, η αρχαία πόλη του Κλείτορα, το Κάστρο της Ωριάς, η Χελωνοσπηλιά αλλά και τόπους με ξεχωριστή φυσική ομορφιά όπως οι πηγές του Λάδωνα και του Αροανείου. Ολόγυρα από τα Καλάβρυτα, σκαρφαλωμένες στις πλαγιές του Χελμού και του Ερύμανθου, υπάρχουν 75 Κοινότητες και οικισμοί, οι περισσότεροι χτισμένοι μέσα σε δάση ελάτων και πλατανιών.

Καλανίστρα

Η Καλανίστρα είναι ορεινό χωριό χτισμένη σε τμήμα βουνών έναντι ακριβώς του κύριου όγκου του Ερυμάνθου, στο πάνω μέρος πλάγιων της Κοιλάδας του Πείρου ποταμού, στην ιστορική περιοχή των Νεζερών. Για την ονομασία του χωριού η πιο διαδεδομένη άποψη θεωρεί ότι προέρχεται από τη λέξη της βυζαντινής περιόδου «κάλανος» η οποία σημαίνει υπόγεια δίοδος, υπόνομος ενώ σήμερα έχει τη σημασία του τεχνητού τρόπου αποχέτευσης των νερών. Άλλη άποψη, ωστόσο, θεωρεί ότι πρόκειται για αναγραμματισμό της λέξης «κάναλος», την ποτίστρα δηλαδή για τα ζώα που χρησιμοποιούν οι κτηνοτρόφοι στα ορεινά χωριά. Κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας η Καλανίστρα απετέλεσε έδρα και φέουδο νόθου κλάδου της Οικογένειας Δεληγιάννη-Παπαγιαννόπουλου, που ήταν εχθρικά διακείμενη προς τους Λόντους από το γειτονικό Κάλανο, λόγω του διαρκούς ανταγωνισμού των δύο οικογενειών για την επικράτηση στα Νεζεροχώρια και την πρωτοκαθεδρία στον Μωριά.

Καταρράκτης

Ο Καταρράκτης είναι ορεινό χωριό που βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Παναχαϊκού και το διασχίζει ο ποταμός Πείρος ενώ σε κάποιο σημείο μέσα στο χωριό σχηματίζει ένα μεγάλο καταρράκτη ύψους 110 μέτρων με σπηλαία και πυκνή βλάστηση. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Λόπεσι. Σχετικά με την ονομασία «Λόπεσι» υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη γης εκεί αλβανικής καταγωγής και η δεύτερη ότι προέρχεται από την αλβανική λέξη lope, που σημαίνει αγελάδα, δηλ. τόπος με αγελάδες. Η σύγχρονη ονομασία «Καταρράκτης» οφείλεται στην ύπαρξη καταρράκτη στο χωριό που σχηματίζεται από παραπόταμο του Πείρου. Στην περιοχή των χωριών Χαλανδρίτσα-Καταρράκτης-Ροδιά έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα της μυκηναϊκής και γεωμετρικής περιόδου, γεγονός που μαρτυράει την κατοίκηση της περιοχής από τους προϊστορικούς χρόνους.

Λειβάρτζι

Το Λειβάρτζι είναι χτισμένο στους πρόποδες του Ερύμανθου και σε υψόμετρο 850 μέτρων με πλούσιες πηγές. Η ιστορία του χωριού, αν και χάνεται στα βάθη του χρόνου, είναι μεγάλη. Αδιάψευστοι μάρτυρες της ακμής που γνώρισε το Λειβάρτζι κατά το παρελθόν είναι τα σπουδαία αρχοντικό με την όμορφη αρχιτεκτονική κατασκευή τους, οι σπουδαίες εκκλησίες του. καθώς και η εκεί Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας.

Πεύκο

Το Πεύκο είναι μικρό ορεινό χωριό χτισμένο σε υψόμετρο 717 μέτρων στις πλαγιές του βουνού που στην κορυφή του δεσπόζει ο κόκκινος βράχος-σπηλιά. Στην περιοχή υπάρχουν τρεχούμενα νερά και στο χωριό πέτρινες βρύσες με γάργαρο καθαρό νερό, χειμώνα καλοκαίρι. Στην περιοχή βρίσκεται ο Πύργος των Πετιμαζαίων,  το αρχοντικό της Παλαιολογίνας, το μνημείο ηρώων αγωνιστών του 1821, αλλά και τον Τόπο Θυσίας.

Πηγή (Ζουμπάτα)

Η Πηγή, περισσότερο γνωστή με την παλιά της ονομασία Ζουμπάτα, είναι ορεινό χωριό χτισμένο στο Παναχαϊκό όρος. Αναφέρεται και ως Τζουμπάτα και Ζαμπάτα. Η μετονομασία του οικισμού έγινε το 1962. Από το όνομα «Ζουμπάτα» έχουν ονομαστεί όλα τα γειτονικά χωριά ως «Ζουμπατοχώρια», δηλαδή ορεινοί οικισμοί με αρβανίτικους πληθυσμούς οι οποίοι απασχολούνταν ως επί το πλείστον με τη κτηνοτροφία. Στην ιστορική περιοχή των Ζουμπατοχωρίων θεωρείται ότι συγκαταλέγονται: το δυτικό τμήμα της περιοχής της Ρακίτας, το Άνω Μαζαράκι, τα Άνω Θωμαίικα, ο Οβρυόκαμπος, η Γκούρα, το (Άνω) Γολέμι, τα Βεταίικα, τα Κουναβαίικα, το παλιό Γκέρμπεσι, η Σάπια Βρύση, ενώ ο γεωγραφικός όρος «Ζουμπάτα» εκτείνεται πέρα από τα λεγόμενα «Ζουμπατοχώρια» και σε περιοχές όπως το Δέντρο Γιαννιά, οι Πουρνάρες και όλα τα γύρω βουνά του Παναχαϊκού όπως το βουνό Βίδοβα, το βουνό Καυκαριά κ.λ.π.

Πλατανόβρυση

Η Πλατανόβρυση (ευρέως γνωστή ως Μέτζαινα από την παλιότερη ονομασία της) είναι χτισμένη στους πρόποδες των νοτιοδυτικών προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων, και είναι σχεδόν συνενωμένο με το διπλανό οικισμό της Αγίας Παρασκευής. Ο ορίζοντας του χωριού είναι ευρύς και προσφέρει θέα προς τα δυτικά και τα νοτιοδυτικά βλέποντας προς τη δυτική Αχαΐα, τον Πατραϊκό κόλπο, τις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας και νησιά του Ιονίου όπως η Κεφαλλονιά, η Ιθάκη και αμυδρά προς τη Ζάκυνθο. Στην Πλατανόβρυση έχουν βρεθεί δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία, εκ των οποίων το ένα έχει συληθεί, αλλά και λείψανα οικισμού ιστορικών χρόνων. Κοντά στο χωριό υπάρχουν επίσης τα ερείπια μικρού φρούριου, γνωστό ως Σαρακηνόκαστρο, άγνωστο το πότε και από ποιους κατασκευάστηκε ακριβώς.

Πτέρη ή Φτέρη

Η Πτέρη ή Φτέρη είναι ορεινό χωριό και περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κάτω Πτέρη (που είναι το κεντρικό χωριό), Άγιο Ανδρέα, Άγιο Παντελεήμονα, Αχλαδιά και Μπουφούσκια. Ο οικισμός αναπτύσσεται σε υψόμετρο περίπου 1.100 μέτρων. Εν γένει, ο οικισμός ακολουθεί το πρότυπο ανάπτυξης όσων οικισμών της ελληνικής ενδοχώρας δημιουργήθηκαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Χωροθετείται σε απόκρημνη πλαγιά που παρέχει ασφάλεια αλλά και επαρκείς συνθήκες διαβίωσης (ανατολικός προσανατολισμός, πόσιμο νερό, μικρή αναλογικά απόσταση από καλλιεργήσιμα υψίπεδα και στέρεο έδαφος σε μια κατολισθήσιμη ευρύτερη περιοχή).

Ρακίτα

Η Ρακίτα είναι οικιστική και παραθεριστική περιοχή στην ορεινή Αχαΐα και βρίσκεται χτισμένη σε οροπέδιο κοντά στο όρος Μπαρμπάς του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 1.130 μέτρων περίπου. Στην περιοχή υπάρχουν δύο μικρές λίμνες, η λίμνη Βεργούρι και η ομώνυμη λίμνη Ρακίτα καθώς και το ρέμα Τσίκιζα που διατρέχει το οροπέδιο. Στη Ρακίτα γίνονται ανασκαφές για την ανάδειξη ναού της Γεωμετρικής εποχής αφιερωμένος στη Θεά Αρτέμιδα. Έχουν βρεθεί και λείψανα της μυκηναϊκής περιόδου. Επίσης, στον οικισμό βρίσκεται και ο ιστορικός ναός της Αγίας Παρασκευής, χτισμένος περίπου το 1700. Δίπλα του έχει χτιστεί τα τελευταία χρόνια και νέος ναός, έχει διαμορφωθεί ο χώρος ενώ έχει ανακαινιστεί εξωτερικά και ο παλιός ναός.

Ρωμανός

Ο Ρωμανός είναι μεγάλος οικισμός που βρίσκεται στα όρια του οικιστικού ιστού της Πάτρας ενώ παράλληλα θεωρείται προάστιό της. Είναι χτισμένος σε αμφιθεατρική τοποθεσία και προσφέρει πανοραμική θέα προς την πόλη της Πάτρας και τον Πατραϊκό κόλπο. Ο Ρωμανός είναι χτισμένος ανατολικά της πόλης της Πάτρας, στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού όρους, εκτεινόμενος σε υψόμετρο 110-260 μέτρων. Δίπλα στον οικισμό, στα νοτιοδυτικά, υπάρχει το Άλσος του Ρωμανού ή Άλσος Πανεπιστημιούπολης. Λίγο πιο πάνω από το Ρωμανό, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού, πηγάζει ο μεγαλύτερος χείμαρρος της Πάτρας, ο Διακονιάρης, ο οποίος διασχίζει κατά μήκος την περιοχή και στο ρου του σχηματίζεται φαράγγι, το ονομαζόμενο «Φαράγγι Δέσης-Διακονιάρη». Σε ένα σημείο στη γέφυρα του Ρωμανού βρίσκεται η πρόσβασή του για τους επισκέπτες. Ο Διακονιάρης διακρίνεται για το φυσικό του περιβάλλον, τα τεράστια πλατάνια του και άλλα δέντρα, την πυκνή κατά βάση βλάστηση, τα είδη άγριων φυτών και το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο. Στην πορεία του περνάει μέσα από συνοικίες και προάστια της Πάτρας, όπως ο Ρωμανός, ο Ριγανόκαμπος, η Εγλυκάδα, του Πράτσικα. Διέρχεται, λίγο πριν τις εκβολές του, κοντά από το κέντρο της πόλης ενώ χύνεται στον Πατραϊκό, δίπλα στο νέο (νότιο) λιμάνι της Πάτρας. Στις πηγές του, όπως αποδεικνύεται από επιγραφή που βρέθηκε τον περασμένο αιώνα, λατρεύονταν οι Νύμφες, θεότητες των υδάτων. Βορειοανατολικά, σε ένα λοφίσκο και στα όρια του οικισμού, βρίσκεται ο πύργος που είναι γνωστός ως πύργος των Ρούφων. Οι Ρούφοι ίσως δεν ήταν οι πρώτοι ιδιοκτήτες του πύργου. Ο πύργος πιθανότατα χτίστηκε επί Τουρκοκρατίας, το 17ο ή το 18ο αιώνα.

Σελιάνα

Η Σελιάνα είναι ορεινό χωριό χτισμένη σε υψόμετρο 700-750 μέτρων, κοντά στα σύνορα με το νομό Κορινθίας. Η Σελιάνα έχει πλούσια βλάστηση, πλατάνια και πηγές. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Κριό. Στη Σελιάνα υπάρχουν 14 εκκλησίες. Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων βρίσκεται η Μονή Αγίων Αποστόλων. Εντός του χωριού βρίσκονται ερείπια της αρχαίας Φελλόης (κυρίως στην περιοχή πίσω από την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου).

Σκιαδάς

Ο Σκιαδάς είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Σκιαδοβουνίου, παραφυάδας του Ερύμανθου, σε υψόμετρο 450 μέτρων περίπου. Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη. Πάνω από το χωριό, στην κορυφή Σγάρτσικο, σώζονται υδατοδεξαμενές και άλλες εγκαταστάσεις, καθώς και ερείπια του βυζαντινού κάστρου Δοξαπατρή.

Χαλανδρίτσα

Η Χαλανδρίτσα είναι ημιορεινή κωμόπολη χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων, στην πλαγιά ενός λόφου στους πρόποδες των νοτίων πρόβουνων του Παναχαϊκού, καθώς και εγγύς τόσο της πεδιάδας των Φαρρών, στις βορειοανατολικές παρυφές αυτής. Η Χαλανδρίτσα, όπως και η γύρω όμορη περιοχή του οικισμού, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ημιορεινή κυρίως. Η Χαλανδρίτσα κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή. Στη θέση Σταυρός, μέσα στην Χαλανδρίτσα, το 1985 κατά τις εκσκαφές για την ανέγερση κέντρου υγείας βρέθηκαν λείψανα προϊστορικού οικισμού. Οι οικίες βρίσκονται περιμετρικά του λόφου και στο κέντρο πιστεύεται ότι υπήρχε κάποιο δημόσιο κτίριο ή ναός. Επίσης, σε πολύ μικρή απόσταση, στη θέση Άγιος Βασίλειος έγιναν ανασκαφές και βρέθηκε μυκηναϊκό νεκροταφείο, που πιστεύεται ότι ήταν το νεκροταφείο του οικισμού. Η ονομασία του οικισμού μας είναι άγνωστη καθώς δεν βρέθηκαν επιγραφές αλλά κεραμικά και λίθινα εργαλεία, που χρονολογούνται στον 11ο π.Χ. αιώνα. Οι οικίες έχουν θεμέλια, που θα μπορούσαν να συγκρατήσουν και δεύτερο πάτωμα, και σε τέσσερις από αυτές κάτω από το δάπεδο τους βρέθηκαν παιδικές ταφές. Όλα τα ευρήματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάτρας, που εκθέτει αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Αχαΐας. Στη Χαλανδρίτσα, όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Αχαΐα το 1205 κατασκεύασαν ένα μικρό φρούριο (πύργο), ερείπια του οποίου σώζονται ακόμα και σήμερα.

Ψαθόπυργος

Ο Ψαθόπυργος είναι ένα από τα ωραιότερα θέρετρα της Πελοποννήσου και συνδυάζει την παραλία με το βουνό, διατηρώντας παράλληλα και τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Η περιοχή κατοικείτο από την αρχαιότητα, στο σημείο που βρίσκεται το χωριό σχηματίζεται μικρός κόλπος όπου εκεί κατέφευγαν τα καΐκια σε θαλασσοταραχές. Κατά τον Μεσαίωνα λεγόταν Πύργος από τα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος-πύργου που διασώζονταν εκεί. Μια δεύτερη εικασία για το όνομά του είναι για έναν ψάθινο πύργο που αποτελούσε καταφύγιο για τους ψαράδες και τα ψαροκάικα.

Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register