Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Χωριά στη Σαντορίνη

Άγιος Γεώργιος

Ο Άγιος Γεώργιος είναι παραθαλάσσιος οικισμός και βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της Σαντορίνης, στην περιοχή του Εμπορείου, κοντά στην Περίσσα. Παραλία του οικισμού είναι η ομώνυμη. Αξιοθέατο του οικισμού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Θαλασσινού ή Θαλασσίτη, από την οποία πήρε την ονομασία του, ο οποίος έχει χτιστεί πάνω στα θεμέλια μεγάλης τρίκλιτης Βασιλικής.

Αθηνιός ή Όρμος Αθηνιού

Ο Αθηνιός ή Όρμος Αθηνιού είναι το κεντρικό λιμάνι του νησιού και βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Σαντορίνης, στην περιοχή του Πύργου Καλλίστης. Είναι ένα από τα 16 λιμάνια που συμπεριλαμβάνονται στο σχέδιο λιμένων καταφυγής, αλλά μετά τη βύθιση του κρουαζιεροπλοίου Sea Diamond το 2007, είχε ξεκινήσει η διαδικασία κατάργησης της θέσης αυτής ως λιμένα καταφυγής. Λόγω της μορφολογίας του εδάφους και των απόκρημνων βράχων, ο δρόμος που οδηγεί στον Αθηνιό είναι στενός με στροφές. Διαθέτει κάποια καφενεία για αναψυκτικά και ένα-δύο μίνι μάρκετ για τα ψώνια των επιβατών που αποβιβάζονται από τα καράβια της γραμμής, αλλά δεν είναι οργανωμένος οικισμός. Στην περιοχή μεταξύ του λιμανιού του Αθηνιού και του ακρωτηρίου Αλωνάκι, έχουν εντοπιστεί ύστερα από ανασκαφές, κλαδιά από τρία διαφορετικά δέντρα, που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι προϊστορικά στο μέρος αυτό υπήρχε ελαιώνας. Μέρος από τα ευρήματα εκτίθεται στο Μουσείο Ορυκτών και Απολιθωμάτων στην Περίσσα της Σαντορίνης. Ο Αθηνιός συνδέεται με τα Φηρά και με όλα τα άλλα χωριά της Σαντορίνης με λεωφορεία που εκτελούν δρομολόγια σε συντονισμό με αφίξεις και αναχωρήσεις πλοίων. Από το λιμάνι φεύγουν καραβάκια για το ηφαίστειο και τη Θηρασία.

Ακρωτήρι

Το Ακρωτήρι είναι χωριό και έδρα της Κοινότητας Θηρών και βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Σαντορίνης, χτισμένο στην κορυφή του υψώματος. Γεωγραφικά αποτελεί πραγματικό ακρωτήριο, με απόκρημνες ακτές εκτάσεως 3 μιλίων και είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτική πεδινή περιοχή που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Νικόλαος και Φάρος-Μέσα Χωριό. Έχει αναπτυχθεί πολύ κοντά στη θάλασσα και στους πρόποδες του Γούλα του Ακρωτηρίου, προσφέροντας υπέροχη θέα σε όλη την καλντέρα. Μικρά κάτασπρα κυκλαδίτικα σπιτάκι με περιποιημένες αυλές, διάσπαρτες εκκλησίες με χρωματιστούς τρούλους και στενά σοκάκια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της περιοχής. Το Ακρωτήρι ήταν ένα από τα πέντε καστέλια του νησιού, κτισμένο γύρω στο 1335 επί ενετοκρατίας και λεγόταν καστέλι Πούντα ή La Ponta, που στα μεσαιωνικά ιταλικά σημαίνει «κορυφή» αλλά σημαίνει και «ακρωτήρι». Λίγα πράγματα διασώζονται σήμερα από το καστέλι του Ακρωτηριού. Στη μέση του οικισμού βρισκόταν ο γουλάς του Ακρωτηρίου, που ήταν σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι το σεισμό του 1956, όταν υπέστη σοβαρές ζημιές. Ο πύργος σήμερα δεσπόζει στην κορυφή του λόφου με διαφορετική μορφή από την αρχική, λόγω των σοβαρών ζημιών που υπέστη το 1956. Σήμερα ανήκει σε ιδιώτη, ο οποίος μεταξύ των ετών 2012 και 2017 φιλοξενούσε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις ενώ στέγαζε και εκθετήριο παραδοσιακών μουσικών οργάνων. Αξιοθέατα είναι ο προϊστορικός οικισμός που θεωρείται η σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη της Ανατολικής Μεσογείου, που χρονολογείται στη Νεολιθική εποχή. Ο φάρος που χτίστηκε το 1892 είναι ένας από τους καλύτερους του ελληνικού δικτύου. Ο Μπάλος ή Πάλος είναι μικρός όρμος στα βορειοδυτικά, όπου σύμφωνα με την παράδοση, ονομάζεται έτσι γιατί “εκεί οι κοπέλες χόρευαν Μπάλο”. Τον 19ο αιώνα ήταν το λιμάνι με το οποίο διακινούνταν τα προϊόντα της περιοχής. Σήμερα η πρόσβαση γίνεται με δυσκολία, κυρίως λόγω της μη συντήρησης του διαμορφωμένου μονοπατιού. Πάνω στα βράχια, δίπλα στο λιμανάκι, υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου. Στην θέση αυτή υπάρχουν παλιά κτίρια που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες και υπόσκαφες κατοικίες. Στην περιοχή του Μπάλου υπάρχει και το υπόσκαφο παρεκκλήσι των Εισοδίων της Θεοτόκου, που είναι γνωστό και ως Παναγιά του (Μ)Πάλου, στο οποίο η πρόσβαση είναι πολύ πιο εύκολη μέσω ενός τσιμεντοστρωμένου μονοπατιού. Κεντρική σπηλιά αποτελούσε υπόσκαφο ναό της Αγίας Τριάδας. Ο Μπάλος Ακρωτηρίου Μπάλος ή Πάλος είναι ένας μικρός όρμος λίγο έξω από το χωριό. Η παράδοση της περιοχής θέλει να υπάρχουν στις σπηλιές αυτές σήραγγες διαφυγής, οι οποίες προστάτευαν τις μοναχές σε περίπτωση επιδρομής. Το Ακρωτήρι έχει πάρα πολλές εκκλησίες και ξωκλήσια. Οι κυριότερες στο κέντρο του χωριού είναι η Αγία Θεοδοσία,  η Αγία Παρασκευή, ο Άγιος Δημήτριος,  ο Άγιος Ελευθέριος, η Παναγία Χωστή, η Παναγία η Φλεβαριώτισσα.  Στην πλατεία είναι ο Άγιος Επιφάνειος, η Αγία Τριάδα. Κοντινές παραλίες του χωριού είναι η Άσπρη Παραλία, η Κάμπια, η Κόκκινη και η Caldera becah που είναι η πιο κοντινή. Η περιοχή έχει αρκετά καλή τουριστική υποδομή από τουριστικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης για φαγητό και καφέ και καταλύματα διαμονής. Στην παραλία θα βρείτε μια σειρά από ταβέρνες δίπλα στο κύμα που σερβίρουν γνήσια σαντορινιά κουζίνα σε προσιτές τιμές. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος και αρκετά καλός, μέχρι την Κόκκινη παραλία και το Φάρο στο ακρωτήριο. Το χωριό συνδέεται καθημερινά με τα Φηρά με λεωφορείο.

Αμμούδι

Το Αμμούδι είναι λιμανάκι που βρίσκεται στον ομώνυμο κλειστό κόλπο στη βορειοδυτική πλευρά της Σαντορίνης, κάτω από τον παραδοσιακό οικισμό της Οίας, με πανέμορφη θέα σε όλα τα παράλια του νησιού, τη Θηρασιά και το ακατοίκητο νησάκι του Αγίου Νικολάου. Παλιά ήταν το σημείο φόρτωσης των εμπορικών πλοίων του χωριού, που φόρτωναν κρασί και θηραϊκή γη. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο, με γαϊδουράκι ή με μονοπάτι από 214 σκαλοπάτια από το κάστρο της Οίας. Το Αμμούδι δεν έχει παραλία, αλλά βραχάκια με μια τσιμεντένια πλατφόρμα που χρησιμοποιούν ορισμένοι κολυμβητές για να πηδήξουν στο νερό. Αξιοθέατα είναι το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Νικολάου του Περαματάρη μεταξύ Αρμένης και Αμμουδίου, στην ανατολική πλαγιά προς το μικρό φάρο και του Αγίου Σάββα. Στο γραφικό λιμανάκι με τις ψαρόβαρκες, υπάρχουν ταβέρνες και εστιατόρια που σερβίρουν φρέσκα ψάρια και θαλασσινά, ένα σούπερ μάρκετ και μερικά καταλύματα διαμονής. Από το Αμμούδι φεύγουν καραβάκια για τη Θηρασιά και τη Νέα Καμμένη.

Αρμένι

Το Αρμένι βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της Σαντορίνης, κάτω από τον οικισμό της Οίας, με θέα όλα τα παράλια του νησιού, τη Θηρασιά και το ηφαίστειο. Είναι ένα μικρό λιμάνι που επίσης χρησιμοποιούσαν οι παλιοί έμποροι για να φορτώνουν τα καράβια τους, αλλά πλέον δένουν μόνο λίγες ψαρόβαρκες. Η πρόσβαση γίνεται με δρόμο από την Οία μέχρι το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και μετά 219 σκαλοπάτια για να κατέβετε κάτω στο λιμανάκι. Άλλος ένας τρόπος είναι με καραβάκι από την διπλανή παραλία Αμμούδι. Έχει μια μικρή παραλία, μια μικρή ταβέρνα που σερβίρει φρέσκο ψάρι και θαλασσινά και κάποια καταλύματα διαμονής

Βόθωνας

Ο Βόθωνας βρίσκεται στο κέντρο της Σαντορίνης, πολύ κοντά στον κεντρικό δρόμο και δίπλα στη Μεσσαριά. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο και με λεωφορείο. Είναι ένα από τα πιο παλιά χωριά του νησιού, που εμφανίζεται σε γραπτές αναφορές περίπου τον 18ο αιώνα και στην απεικόνιση της Σαντορίνης από τον Olivier το 1801. Στα τέλη του 19ου αιώνα που γνώρισε εποχή ευημερίας κτίστηκαν αρκετά αρχοντικά κτίσματα που άφησαν το στίγμα τους στον δομημένο χώρο, δίνοντάς του εντυπωσιακές προσόψεις με πεσσούς, ψηλά ταβάνια και άφθονο χώρο σε ανασκαμμένες κατασκευές, μεγαλοπρεπείς εισόδους. Είναι ένα μικρό γραφικό χωριό με συνδυασμό κτιστών και υπαίθριων χώρων και κατασκευών, τόσο κομμένων στο έδαφος (υπόσκαφα), όσο και χτισμένων πάνω από αυτό, που αναπτύσσεται  κατά μήκος μιας χαράδρας που διασχίζει σήμερα ο κεντρικός δρόμος, όπου πήρε και την ονομασία του. Εδώ θα συναντήσουμε τα περισσότερα και πιο χαρακτηριστικά υπόσκαφα κτίσματα του νησιού, με στενά μονοπάτια και σκαλοπάτια. Στο Βόθωνα υπάρχει το υπόσκαφο Μουσείο Οίνου, σε σχήμα λαβυρίνθου, το οποίο παρουσιάζει την ιστορία του κρασιού και των ντόπιων αμπελουργών της Σαντορίνης από το 1660 έως το 1970. Στο χωριό θα παρατηρήσετε αρκετές εκκλησίες, αλλά η πιο εντυπωσιακή βρίσκεται έξω από τον οικισμό, η Παναγία της Σέργενας ή Παναγία της Τρύπας που είναι λαξευμένη σε βράχο και γιορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου. Νότια του οικισμού βρίσκεται ο ναός της Παναγίας. Στην περιοχή υπάρχουν καταστήματα εστίασης για φαγητό και καταλύματα διαμονής.

Βουρβούλος

Ο Βουρβούλος βρίσκεται στην βορειοανατολική πλευρά της Σαντορίνης, κοντά στη Θήρα, αμφιθεατρικά χτισμένος σε μια πλαγιά που ατενίζει την ανατολική περιοχή του νησιού με τις πλατιές πεδιάδες. Η ονομασία του πιθανότατα προέρχεται από την λέξη «βουρβούλα», που σημαίνει στην τοπική διάλεκτο «φουσκάλα», λόγω της μορφολογίας του εδάφους της περιοχής, το οποίο είναι γεωλογικώς φλυκταινώδες. Το χωριό είναι χωρισμένο σε 4 περιοχές: Τον Πάνω Βουρβούλο σε υψόμετρο 300 μέτρων, τον Κάτω Βουρβούλο όπου βρίσκεται και η κεντρική πλατεία, τον Παλιό Βουρβούλο και το γοητευτικό λιμανάκι όπου αγκυροβολούν τα ψαροκάικα. Ο Παλιός Βουρβούλος ή Παλιό χωριό, για τους ντόπιους, είναι ένας από τους παλαιότερους παραδοσιακούς οικισμούς στο νησί. Μικρός και αυθεντικός, με υπόσκαφα και παλιά αγροτόσπιτα, πλακόστρωτα μονοπάτια, βρίσκεται ακριβώς δίπλα από τον νεώτερο οικισμό. Αν και βρίσκεται πολύ κοντά στην πρωτεύουσα, η ζωή στο χωριό θυμίζει ακόμα το χθες, με αυθεντικές εικόνες της κυκλαδίτικης ζωής. Στο κέντρο του χωριού υπάρχουν μίνι μάρκετ, μια καφετέρια δυο ταβέρνες με εξαιρετικά ελληνικά παραδοσιακά και τοπικά φαγητά. Στο Κάτω Βουρβούλο υπάρχουν μίνι μάρκετ, παραλιακά μπαράκια και γραφικά καφενεδάκια και παραδοσιακά εστιατόρια και ταβέρνες με φρέσκο ​​ψάρι και νόστιμες τοπικές σπεσιαλιτέ. Η περιοχή έχει τις λιγότερες εκκλησίες του νησιού και οι κυριότερες είναι η Αγία Μονή  στον Επάνω Βουρβούλο, ο Άγιος Ευστράτιος στο κέντρο του χωριού, ο  Άγιος Παντελεήμονας που βρίσκεται ανάμεσα στο Πάνω και Κάτω Βουρβούλο, και ο Άγιος Χαράλαμπος ανάμεσα στον Πάνω και Κάτω Βουρβούλου). Η παραλία του Βουρβούλου βρίσκεται δίπλα στο λιμανάκι του. Στην περιοχή υπάρχουν καταλύματα διαμονής, μερικές υπέροχες βίλες, ξενοδοχεία με θέα στη θάλασσα και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Εμπορειό ή Νημποριός

Το Εμπορειό ή Εμπορείο ή Νημποριός είναι το μεγαλύτερο χωριό της Σαντορίνης και βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, στους πρόποδες του όρους Προφήτη Ηλία. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την προέλευση του ονόματος. Η επικρατέστερη είναι ότι προέρχεται από την λέξη εμπόριο, είτε γιατί εδώ γινόταν η αγοραπωλησία όλων των εμπορευμάτων , είτε ότι στην περιοχή υπήρχε το εμπορικό λιμάνι της Αρχαίας Ελευσίνας. Άλλη θεωρία λέει ότι το όνομα προέρχεται από τις λέξεις νέο και μπούργκ (Γαλλικά Bourg = μεσαιωνικό οχυρωμένο χωριό) και σήμαινε νέο χωριό. Το καστέλι του Εμπορείου είναι ένα από τα πέντε καστέλια του νησιού, βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και θεωρείται το πιο καλοδιατηρημένο. Χτίστηκε γύρω στο 1450 επί ενετοκρατίας και αποτελούσε το πιο «εμπορικό» από τα καστέλια, μιας και εδώ λειτουργούσε η αγορά του νησιού και γινόταν η διακίνηση των προϊόντων. Πολλά από τα κτίσματά του έχουν αναπαλαιωθεί από τους ιδιοκτήτες του και κατοικούνται, ενώ διατηρούνται ακόμα πολλές από τις εκκλησίες του. Χαρακτηριστικό του είναι τα σπίτια που είναι κτισμένα σε σειρά, κολλητά το ένα στο άλλο, σε περιμετρική διάταξη, με παράθυρα και εισόδους από την εσωτερική μεριά του οικισμού, με στενοσόκακα, καμαροσκέπαστα μονοπάτια, μυστικά περάσματα, αδιέξοδα και υπόγεια. Στο εσωτερικό του υπάρχουν πολλές γραφικές εκκλησίες και σπίτια, πολλά από τα οποία έχουν αναστηλωθεί από τους ιδιοκτήτες. Μετά το τέλος της εποχής της πειρατείας, ο οικισμός επεκτάθηκε μεταγενέστερα έξω από τον οχυρωματικό περίβολο. Το Εμπορείο έχει πολλά καταστήματα για τις ανάγκες των επισκεπτών, ταβέρνες και εστιατόρια, μικρά ξενοδοχεία και ξενώνες που ορισμένα είναι μέσα σε παραδοσιακά υπόσκαφα σπίτια. Αξιοθέατα είναι ο Πύργος του Γουλά, που κτίστηκε την περίοδο της ενετοκρατίας για να προφυλάσσει τους φεουδάρχες από τις επιδρομές. Στο λόφο του Γαβρίλου υπάρχουν οκτώ παραδοσιακοί ανεμόμυλοι του 19ου αιώνα, που αποτελεί αρχαιολογική ζώνη λόγω των βυζαντινών ερειπίων. Το Εμπορειό έχει αρκετές διάσπαρτες ασβεστωμένες ορθόδοξες εκκλησίες  με μπλε τρούλους και περίτεχνα καμπαναριά. Η Αγία Θεοδοσία έξω από την είσοδο του καστελίου. Ο Άγιος Νικόλαος του Μαρμαρίτη στην είσοδο του χωριού από Φηρά, που από τα πελεκητά μάρμαρα της κατασκευής του φαίνεται ότι έχει χτιστεί πάνω σε ταφικό μνημείο του 3ου αιώνα π.Χ. Η Παναγία Μεσσανή ή η Παλιά Παναγιά είναι η δεύτερη πιο σημαντική εκκλησία του νησιού μέσα στο καστέλι, χτισμένη πιθανότατα τον 16ο αιώνα, με το πια όμορφα καμπαναριά του νησιού, το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο με παραστάσεις από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και το βοτσαλωτό δάπεδο. Το παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία ή Προφήτης Ηλίας ο χαμηλός, στην κορυφή του λόφου του Γαβρίλου, σε αντίθεση με το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία που είναι ο υψηλός. Κοντινές παραλίες είναι του Περίβολου, της Περίσσας και της Βλυχάδας. Παλαιότερα στο χωριό εργαζόταν ο άνθρωπος με το φανάρι, που ξεκινούσε μέσα στη νύχτα για να ξυπνήσει τους ψαράδες, πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι.

Έξω Γωνιά

Η Έξω Γωνιά βρίσκεται στο κέντρο της Σαντορίνης, κοντά στην Επισκοπή Γωνιάς και στον Πύργο Καλλίστης, όπου σε παλιούς χάρτες αναφέρεται και ως Απάνω Γωνιά. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο ή με μονοπάτι από το Πύργο ή τη Μέσα Γωνιά (περίπου 3 χιλιόμετρα και από τα δύο αυτά χωριά). Είναι ένα μικρό χωριό, χτισμένο αμφιθεατρικά σε μια πλαγιά, με στενά σοκάκια, όμορφες εκκλησίες και αρχοντικά που ακολουθούν με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού. Αξιοθέατο του χωριού είναι το  Art Space, ένα μοναδικό Εικαστικό Κέντρο Τέχνης, μέσα στους υπόσκαφους χώρους ενός παλιού οινοποιείου του 1861. Όπως και τα περισσότερα χωριά του νησιού έχει αρκετές εκκλησίες με σπουδαιότερες τον Άγιο Γεώργιο,  τον Άγιο Παντελεήμονα και το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους, το οποίο έχει κτιστεί στη θέση μοναστηριακού συγκροτήματος. Διαθέτει λίγα καταλύματα διαμονής, αλλά και  λιγοστές ταβέρνες που μπορεί κανείς να βρει καλό φαγητό και ντόπιους μεζέδες. Η παραλία της Έξω Γωνιάς λέγεται ΑΒΙΣ από το εργοστάσιο ντομάτας Α.ΒΙ.Σ. (Αγροτική Βιομηχανία Σαντορίνης) που υπήρχε εκεί, που τώρα έχει μετατραπεί σε σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο, όπου μπορεί να δει κάποιος ενδιαφέρουσες εκθέσεις και εκδηλώσεις.

Εξωμύτης ή Εξεμύτης

Ο Εξωμύτης ή Εξεμύτης είναι παραθαλάσσιος οικισμός και ακρωτήρι που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Σαντορίνης, δίπλα στα θέρετρα Βλυχάδα και Άγιος Γεώργιος και πολύ κοντά στην Περίσσα. Αξιοθέατα είναι τα ευρήματα λαξευτών αρχαίων τάφων, σμιλεμένων μέσα στον βράχο, ένα χιλιόμετρο ανατολικά της Βλυχάδας. Σε έναν από τους βράχους, πάνω από ταφικά μνημεία, είναι σκαλισμένη μία τεράστια οχιά, η Όχεντρα ή Έχεντρα (Αρχαία Ελληνικά όχεντρα: οχιά, έχιδνα). Στο ακρωτήρι του Εξωμύτη, πιστεύεται ότι είναι βυθισμένο το λιμάνι της αρχαίας πόλης της Θήρας, Ελευσίνας, η οποία αναφέρεται από τον Πτολεμαίο τον Γεωγράφο ως μία από τις πόλεις της Σαντορίνης. Η παραλία του βρίσκεται κοντά στον ομώνυμο όρμο.

Επισκοπή Γωνιάς ή Μέσα Γωνιά

Η Επισκοπή Γωνιάς ή Μέσα Γωνιά βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού του Προφήτη Ηλία, στο κέντρο της Σαντορίνης, κοντά στον Πύργο Καλλίστης και την Έξω Γωνιά. Αποκαλείται και Μέσα Γωνιά, όπως ήταν το επίσημο όνομα του χωριού μέχρι το 1915, ενώ σε παλιούς χάρτες αναφέρεται και ως Κάτω Γωνιά. Ο οικισμός απεικονίζεται από τον Olivier σε χάρτη της Σαντορίνης του 1801. Το όνομα Επισκοπή Γωνιάς οφείλεται στην ύπαρξη πλησίον του χωριού του μεσοβυζαντινού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγιά η Επισκοπή, ο οποίος στα παλαιά χρόνια αποτέλεσε την έδρα, αρχικά της ορθόδοξης και αργότερα της λατινικής επισκοπής του νησιού. Το χωριό καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τον μεγάλο σεισμό του 1956 και οι περισσότεροι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στο Καμάρι. Ήταν γνωστό για την παραγωγή κρασιού και είχε πολλά οινοποιεία, ενώ σήμερα λειτουργούν τρία. Σημαντικότερα αξιοθέατα θεωρούνται, η βυζαντινή εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου ή της Παναγίας Επισκοπής ή Κυρά Πισκοπής όπου πήρε την ονομασία το χωριό, το υπόσκαφο εκκλησάκι του Αγίου Ματθαίου και ο Άγιος Γεώργιος του Σιδερή. Στην περιοχή υπάρχουν λίγα καταλύματα διαμονής και λίγες ταβέρνες.

Ημεροβίγλι

Το Ημεροβίγλι βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Σαντορίνης, κτισμένο στο ψηλότερο σημείο της Καλντέρας, σε υψόμετρο 500 μέτρων, πολύ κοντά στα Φηρά, με θέα τα νησιά του ηφαιστείου και τη Θηρασιά. Η εξαιρετική θέα του στη Καλντέρα δικαιολογεί πλήρως το όνομα που του δόθηκε ως «μπαλκόνι της Σαντορίνης» και είναι μια από τις περιοχές που έχουν την καλύτερη θέα στο ηλιοβασίλεμα στο νησί. Στο Ημεροβίγλι υπήρχε ένα από τα πέντε καστέλια του νησιού που ονομαζόταν “Σκάρος”. Ήταν ο πιο παλιός και ίσως ο πιο σημαντικός από τους πέντε οχυρωμένους οικισμούς της Σαντορίνης, αλλά σήμερα είναι ο μόνος που δεν σώζεται σχεδόν τίποτα που να θυμίζει τη μεσαιωνική του αίγλη. Ήταν η πρωτεύουσα της Σαντορίνης επί επτά σχεδόν αιώνες, μέχρι τον 18ο αιώνα και η κατοικία του ενετού άρχοντα του νησιού. Το καστέλι του Σκάρου κτίστηκε επί ενετοκρατίας, από το Ενετό Giacomo Barozzi μεταξύ του 1205 και 1230 και ήταν γνωστό και ως «Επάνω Κάστρο» ή «La Roka» Οι κάτοικοί του ήταν γνωστοί σαν Καστρινοί. Αναπτύχθηκε γρήγορα κατά μήκος του χείλους της Καλντέρας και η οχύρωσή του προσέφερε ικανοποιητική προστασία από τους πειρατές. Άλλωστε δεν κυριεύτηκε ποτέ καθ’ όλη τη διάρκεια της Ενετοκρατίας. Από εκεί ξεκινούσε ένα σύμπλεγμα στενών μονοπατιών ακολουθώντας τις φυσικές πλαγιές του εδάφους. Αυτό αποτελούσε το δίκτυο κυκλοφορίας του οικισμού. Γύρω υπήρχαν τα σπίτια των ευγενών, μεγαλοπρεπείς εκκλησίες, ακόμα και μοναστήρια, ενώ ο βράχος ήταν τόσο πυκνοκατοικημένος που υπολογίζεται πως εκεί βρίσκονταν περί τα 200 περίπου σπίτια. Μετά το σεισμό του 1956, μεγάλο μέρος του χωριού και οι περισσότερες εκκλησίες καταστράφηκαν και οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους που βρίσκονταν στην άκρη του λόφου. Στη δεκαετία του 1970 οι άνθρωποι επέστρεψαν και άρχισαν να αναπαλαιώνουν τα σπίτια τους, με έμφαση στην κυκλαδίτικη και ειδικά την θηραϊκή αρχιτεκτονική. Η πρόσβαση γίνεται με μονοπάτι που το τελευταίο κομμάτι του είναι επικίνδυνο. Η ονομασία του πιθανά να προέρχεται από τις λέξεις ημέρα και βίγλα, που στα Λατινικά σημαίνει κάνω σκοπός, από την ύπαρξη μικρού πύργου στη θέση του σημερινού οικισμού, που λειτουργούσε ως παρατηρητήριο ημέρας, για την έγκαιρη ειδοποίηση των κατοίκων του νησιού, για την εμφάνιση πειρατών από την πλευρά του Έξω Γιαλού. Το Ημεροβίγλι έχει κηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός και έχουν επιβληθεί ειδικοί όροι και περιορισμοί ως προς τη δόμηση. Εμβληματικά ασβεστωμένα σπίτια με θόλους, σπιτάκια υπόσκαφα στον βράχο, στενά ελικοειδή λιθόστρωτα δρομάκια, προκαλούν τον θαυμασμό κάθε επισκέπτη. Στο Ημεροβίγλι υπάρχουν πάρα πολλές εκκλησίες και πανέμορφα ξωκλήσια που στολίζουν το χωριό, άλλα ανάμεσα στα ολόλευκα σπίτια και άλλα χτισμένα στα βράχια της καλντέρας. Η Αγία Θεοδοσία, προστάτιδας των κάστρων, που έχει τις ρίζες της στην Αγία Θεοδοσία της Κωνσταντινούπολης και την άλωση της πόλης. Ο Άγιος Γεώργιος μέσα στο χωριό, με εκπληκτική θέα σε όλη την καλντέρα. Το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Αποκεφαλιστή, γνωστό και ως «Αη Γιάννης Κατηφόρης» βρίσκεται στο μονοπάτι που οδηγεί στον Σκάρο και ξαναχτίστηκε το 1966. Η εκκλησία της Ανάστασης μέσα στο χωριό, με το γαλάζιο τρούλο, φιγουράρει σε πολλές φωτογραφίες της Σαντορίνης και πολλά ζευγάρια το επιλέγουν για το γάμο τους. Στο Ημεροβίγλι μπορείτε να δείτε επίσης τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο στο κέντρο του χωριού, την Παναγία Θεοσκέπαστη που είναι χτισμένη στην άκρη του βράχου του Σκάρου, την Παναγιά του Καλού στην ομώνυμη συνοικία, την Παναγία τη Μαλτέζα ή ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, μέσα στον οικισμό, κοντά στην κεντρική πλατεία με το μνημείο του πολέμου, που ονομάστηκε έτσι γιατί η εικόνα της βρέθηκε στη Μάλτα. Το παλιό οικοδόμημα του 19ου αιώνα, καταστράφηκε από το σεισμό του 1956 και στη θέση του κατασκευάστηκε το 1972 νέος ναός, με εντυπωσιακό πέτρινο καμπαναριό και μοναδικό ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ανάμεσα στο Φηροστεφάνι και στο Ημεροβίγλι βρίσκεται και το γυναικείο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου που ιδρύθηκε το 1651 και φιλοξενεί μια περίφημη βυζαντινή εικόνα. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, στον Άγιο Παντελεήμονα και στη Ζωοδόχο Πηγή. Σήμερα το Ημεροβίγλι αποτελεί ένα από τα πιο ανεπτυγμένα τουριστικά σημεία της Σαντορίνης, με υψηλού επιπέδου ξενοδοχεία, εστιατόρια και άλλα καταστήματα, που υποδέχονται κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες από τα πέρατα του κόσμου. Το Ημεροβίγλι συνδέεται καθημερινά με τα υπόλοιπα χωριά με την δημοτική συγκοινωνία και επειδή βρίσκεται στο μέσον περίπου του νησιού, αποτελεί ιδανικό σημείο «αφετηρίας» για να γνωρίσει κανείς ολόκληρη τη Σαντορίνη. Το Ημεροβίγλι πέρα από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, ενώνεται με την πρωτεύουσα τα Φηρά και με παλιό λιθόστρωτο μονοπάτι που περνάει από τον οικισμό Φηροστεφάνι, με απέραντη θέα στο μοναδικό ηφαιστειακό τοπίο.

Καμάρι

Το Καμάρι είναι ο μεγαλύτερος παραθαλάσσιος οικισμός της Σαντορίνης,  χτισμένος στους πρόποδες του επιβλητικού βουνού Μέσα Βουνό, στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, πολύ κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο και με θέα την Ανάφη. Το Καμάρι ήταν περιοχή μέγιστης στρατηγικής σημασίας κατά την αρχαιότητα. Στον καταστροφικό σεισμό του 1956 υπέστη σοβαρές ζημιές, αλλά ανοικοδομήθηκε από την αρχή,  όταν μετοίκησαν εκεί πολλοί από τους κατοίκους της Επισκοπής Γωνιάς μετά την ολοσχερή καταστροφή του χωριού τους. Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο περιζήτητα και πιο οργανωμένα τουριστικά θέρετρα στο νησί. Αποτελεί μια σύγχρονη μικρή πόλη που διατηρεί αναλλοίωτο το κυκλαδίτικο, παραδοσιακό ύφος της. Έχει άρτια τουριστική υποδομή με καταστήματα εστίασης για φαγητό, νυχτερινή διασκέδαση, τουριστικά μαγαζιά, αρτοποιεία, ιατρικό κέντρο, ΑΤΜ και πλήθος από καταλύματα διαμονής. Αξιοθέατα κοντά της είναι η Αρχαία Θήρα στο Μέσα βουνό και το αρχαϊκό ιερό του Αχιλλέα που ανακαλύφθηκε το 2002 και αποδεικνύει ότι ο μυθικός ήρωας λατρευόταν και σε άλλα μέρη εκτός από τη Θεσσαλία. Οι εκκλησίες του οικισμού και εδώ είναι πολλές, αλλά οι πιο σημαντικές είναι ο Άγιος Γεώργιος ο Θαλασσίτης στην παραλία Καμαρίου, ο Άγιος Νικόλαος στην παραλία όπου με τον τεράστιο βράχο προσφέρουν ένα εκπληκτικό τοπίο, ιδιαίτερα τη νύχτα όταν είναι φωταγωγημένος, ο Άγιος Παγκράτιος πίσω από την κοινότητα Καμαρίου, ο Άγιος Στέφανος στην Αρχαία Θήρα, ο Ευαγγελισμός στην Αρχαία Θήρα, θεμελιωμένος πάνω σε ερείπια αρχαίου Ηρώου, η Ζωοδόχος Πηγή πριν από την Αρχαία Θήρα όπου δίπλα στον ναό υπάρχει το στόμιο ευρύχωρου σπηλαίου με σταλακτίτες και τρεχούμενο νερό, που λέγεται αγίασμα, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος ή Χριστουλάκι στην Αρχαία Θήρα λαξευμένη σε ασβεστολιθικό βράχο, η Παναγία η Μυρτιδιώτισα στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου η εικόνα της βρέθηκε μέσα σε μυρτιές. Η παραλία του είναι από τις δημοφιλείς και πολυσύχναστες, βραβευμένη με δύο γαλάζιες σημαίες, με πολυάριθμα κέντρα θαλάσσιων σπορ, καταδυτικά κέντρα. Τον Αύγουστο οργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις, το «Καμαριανό Πανηγύρι». Ανάμεσα στις υπόλοιπες εκδηλώσεις ξεχωρίζει και το Φεστιβάλ Τζαζ. Λεωφορεία πραγματοποιούν συχνά δρομολόγια ανάμεσα στα Φηρά και το Καμάρι.

Καρτεράδος

Ο Καρτεράδος βρίσκεται στο κέντρο της Σαντορίνης, κτισμένος δίπλα σε ένα μικρό ποταμό, μέσα σε τρεις ρεματικές, της Φοινικιάς, του Βουνίτσου και του Πατηνιώτη, πολύ κοντά στα Φηρά και τη Μεσσαριά, με θεά τα μαύρα ηφαιστειακά πετρώματα και την κοιλάδα. Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο, λεωφορείο και με μονοπάτι από τα Φηρά. Η ονομασία πιθανά να προέρχεται από την λέξη καρτέρι, επειδή εκεί στηνόταν καρτέρι στους πειρατές. Η περιοχή θεωρείται ότι κατοικήθηκε από το 17ο αιώνα και οι αρχικές κατοικίες ήταν υπόσκαφα σπίτια χτισμένα βαθιά μέσα στο βράχο, με τέτοιο τρόπο ώστε οι στέγες τους να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το δρόμο. Το 19ο αιώνα γνώρισε μεγάλη ευημερία, όταν οι κάτοικοι στράφηκαν στη θάλασσα που ταξίδευαν με τις φρεγάτες τους στη Ρωσία, τη Μάλτα και την Αίγυπτο. Αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα καπετανοχώρια του νησιού, που χτίζανε αρχοντικά που προσέδωσαν αίγλη στο χωριό. Αρκετά από τα σπίτια αυτά καταστράφηκαν με το σεισμό του 1956, για να αναπαλαιωθούν αργότερα, όπου ξεκίνησε η οικοδόμηση στην ανατολική πτέρυγα του χωριού, με συστάδες σπιτιών πάνω στο λόφο. Παλιότερα οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνταν με την παραγωγή κρασιού. Τώρα το μεγαλύτερο μέρος του αμπελώνα έχει εγκαταλειφθεί και τα 2 μεγάλα οινοποιεία -που υπήρχαν στις παρυφές του χωριού- έκλεισαν. Όσοι καλλιεργούν ακόμα τα αμπέλια τους τα πάνε στο οινοποιείο της Ένωσης Συνεταιρισμών Σαντορίνης, στον Πύργο. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο παραδοσιακός οικισμός, με τα υπόσκαφα σπίτια, τα καπετανόσπιτα, και τα γραφικά σοκάκια. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται ένας αναπαλαιωμένος ανεμόμυλος και μία αναμνηστική πλάκα στην μνήμη των θυμάτων στον πόλεμο του 1940. Έχει πολλά ασβεστωμένα εκκλησάκια, όπως ο Άγιος Νικόλας στο Κάτω Χωριό, η Ανάληψη στο κέντρο του χωριού με τα πυργόσχημα καμπαναριά και η Παναγιά Κόκκινη με τον κόκκινο τρούλο της Ο Καρτεράδος έχει καλή τουριστική υποδομή με καταστήματα που καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων, εστιατόρια, ταβέρνες, καφετέριες, αρτοποιεία, σούπερ μάρκετ και αρκετά καταλύματα διαμονής. Κοντά βρίσκεται και το Γενικό Νοσοκομείο Θήρας. Στο χωριό υπάρχει παλιός παραδοσιακός φούρνος με τα φημισμένα κουλουράκια και βουτήματα. Η παραλία του είναι στον Γιαλό Καρτεράδου, ανάμεσα στον Μονόλιθο και τον Έξω Γιαλό Θήρας, με θέα την Ανάφη. Η στάση του λεωφορείου είναι πάνω στον κεντρικό δρόμο και από εκεί μπορείτε να πάρετε το λεωφορείο για πολλές περιοχές του νησιού όπως τη Μεσσαριά, το Μεγαλοχώρι, το Εμπορείο, την Περίσσα, τον Περίβολο, την Έξω Γωνιά και το Καμάρι, το Αεροδρόμιο και το Λιμάνι.

Κοντοχώρι

Το Κοντοχώρι είναι συνοικία των Φηρών και βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Σαντορίνης. Τον τελευταίο αιώνα τα δυο χωριά ενώθηκαν και σήμερα τα όρια είναι δυσδιάκριτα και θεωρείται από πολλούς ως περιοχή των Φηρών. Οι εκκλησίες στο Κοντοχώρι είναι επτά και οι περισσότερες χτισμένες από το 17ο αιώνα. Αξιοθέατο είναι το Λαογραφικό Μουσείο Λιγνού, το οποίο στεγάζεται στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου.

Μεγαλοχώρι

Το Μεγαλοχώρι βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Σαντορίνης, πολύ κοντά στο λιμάνι. Αναπτύχθηκε κατά μήκος του πυθμένα της κοιλάδας που απλώνεται πάνω από τα «κλαδιά» της, αλλά και σε ένα κομμάτι της καλντέρας. Αναφέρεται σε γραπτές πηγές στα μέσα του 17ου αιώνα και στην απεικόνιση του Ολιβιέ το 1801. Είναι ένα από τα πιο γραφικά χωριά του νησιού, ήσυχο και παραδοσιακό που έχει κρατήσει αναλλοίωτο το χαρακτήρα και την ατμόσφαιρά του. Υπέροχη ατμόσφαιρα, στριφογυριστά δρομάκια με ασβεστωμένα καλοδιατηρημένα σπίτια με την κυκλαδική αρχιτεκτονική, τυπικά υπόσκαφα σπίτια, μα και παλιά αρχοντικά, με αναρίθμητες κάναβες, την πιο γραφική πλατεία στο νησί και πολυάριθμες κατάλευκες εκκλησίες με μπλε τρούλους και περίτεχνα καμπαναριά. Τα πολλά αμπέλια που περιβάλλουν τον οικισμό είναι δείγμα του εύφορου του εδάφους του, γεγονός που αξιοποίησαν για αιώνες οι κάτοικοί του παράγοντας εκλεκτό κρασί. Τρία από τα μεγαλύτερα οινοποιεία της Σαντορίνης βρίσκονται εδώ. Πριν από κάποια χρόνια το χωριό ανήκε σε μια από τις πιο ισχυρές οικογένειες του νησιού που παρήγαγε πρώτη το γλυκό κρασί βινσάντο και το εξήγαγε σε όλον τον κόσμο. Στην ευρύτερη περιοχή του Μεγαλοχωρίου έχουν βρεθεί ίχνη προϊστορικών οικισμών της Πρωτοκυκλαδικής και Υστεροκυκλαδικής περιόδου. Στο χωριό βρίσκονται πολλές εκκλησίες με αξιοθαύμαστα καμπαναριά, όπως οι Άγιοι Ανάργυροι στην πλατεία, ο Άγιος Νικόλαος Νικολάου κτισμένο στην άκρη του γκρεμού στην Πλάκα, τα Εισόδια της Θεοτόκου στην πλατεία, τα Εισόδια Θεοτόκου ή η Παναγιά της Πλάκας κτισμένη στην άκρη του γκρεμού στην Πλάκα, η Ζωοδόχος Πηγή με το περίτεχνο καμπαναριό στο κέντρο χωριού, η Κοίμηση της Θεοτόκου στην πλατεία και ο Χριστός ή Μεταμόρφωση του Σωτήρα ένα υπόσκαφο εκκλησάκι στην παραλία της Θέρμης. Κοντινή παραλία είναι η Θέρμη ή Χριστός με θέα τα παράλια του νησιού, τη Νέα και Παλιά Καμένη και τη Θηρασιά. Αν και μικρό χωριό στο Μεγαλοχώρι έχει τουριστική υποδομή με τουριστικά καταστήματα, καφετέριες, παραδοσιακές ταβέρνες με εξαιρετικό φαγητό και καταλύματα διαμονής που κάποια προσφέρουν θέα στην καλντέρα. Στο Συμπόσιον Κέντρο Πολιτισμού διοργανώνονται μουσικές βραδιές.

Μεσαριά

Η Μεσαριά βρίσκεται στη δυτική πλευρά και προς το κέντρο της Σαντορίνης, που απλώνεται από την πεδιάδα ως την άκρη της καλντέρας, κοντά στο λιμάνι και στα Φηρά. Είναι ένα γραφικό χωριό περιτριγυρισμένο από περιβόλια και αμπελώνες, με κατάλευκα σπίτια και στενά καλντερίμια. Ανήκει στον τύπο των ανασκαμμένων οικισμών που ακολουθούν τον πυθμένα της κοιλάδας και επεκτείνονται στην ευρύτερη περιοχή. Η Μεσαριά αναφέρεται σε γραπτές πηγές, ήδη από τα μέσα του 17ου αιώνα και αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό κέντρο του νησιού, όπως άλλωστε το μαρτυρούν τα πολλά αρχοντικά του. Κατά τον 19 ο αιώνα αποτέλεσε το βιομηχανικό κέντρο της Σαντορίνης, με τη πλεκτοβιομηχανία Μαρκεζίνη, το αποστακτήριο του Βενετσάνου με 3 θόλους σε σειρά και το ρακί του Νομικού. Το 1929 ιδρύθηκε στην Μεσαριά το ιδιωτικό οφθαλμιατρείο “Αγία Βαρβάρα”, γνωστό και ως “Δανέζειο Οφθαλμιατρείο”. Είχε τεράστια συμβολή στην αντιμετώπιση του τραχώματος στο νησί, μία αρρώστια από την οποία έπασχε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του νησιού και η οποία οδηγεί στην τύφλωση. Το οφθαλμιατρείο έκλεισε το 1954 με απόφαση του τότε υπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας, η οποία προέβλεπε και την ίδρυση δημόσιου αντιτραχωματικού οργανισμού. Η Μεσαριά είναι ο μεγαλύτερος αμπελώνας της Σαντορίνης, όπου παράγεται η μεγαλύτερη ποσότητα κρασιού του νησιού. Αξιοθέατα είναι ο παραδοσιακός οικισμός με τα γραφικά σοκάκια, τα παραδοσιακά υπόσκαφα σπίτια αλλά και τα αρχοντικά, μάρτυρες μιας περιόδου που το νησί είχε ιδιαίτερη αίγλη. Οι προσόψεις των κτιρίων δεν ήταν καλυμμένες με μπογιές, οι μαύρες πέτρες ήταν εμφανείς και το κονίαμα των αρμών ήταν μια πιο σκούρα απόχρωση του λευκού. Μερικά από τα παλιά σπίτια και τα υπόγεια λαξευμένα σε βράχο κτίρια σώζονται ακόμη. Στη πλατεία είναι το αρχοντικό Μαρκεζίνη, το αρχοντικό Σαλιβέρου και η καλτσοβιομηχανία Μαρκεζίνη, κτίρια που δε διατηρούνται όμως σε καλή κατάσταση. Το Αρχοντικό του Γεωργίου Εμμανουήλ Αργυρού θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα σύγχρονα μνημεία της Σαντορίνης. Χτίστηκε το 1888 από τον πλούσιο οινοπαραγωγό Γεώργιο Αργυρό. Μετά τις σοβαρές ζημιές στο σεισμό του 1956 αναστηλώθηκε και λειτουργεί ως ξενώνας – μουσείο. Στο χωριό βρίσκονται πολλές εκκλησίες με αξιοθαύμαστα καμπαναριά, όπως ο Άγιος Βασίλειος, ο Άγιος Δημήτριος στο κέντρο του χωριού που διακρίνεται για το βοτσαλωτό εξωτερικό του και ο Άγιος Σώστης δίπλα στη κάναβα του Μαρμαρά. Η Μεσαριά τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται τουριστικά με γοργούς ρυθμούς, καλύπτει όλες τις ανάγκες των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών. Έχει αναπτυγμένη τουριστική υποδομή με καταστήματα εστίασης για φαγητό και καφέ, αλλά και αρκετά καταλύματα διαμονής που μερικά φημίζονται για τη θέα στο ηλιοβασίλεμα. Το χωριό θεωρείται κόμβος που διαθέτει πρόσβαση προς κάθε οικισμό και παραλία του νησιού.

Οία

Η Οία βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της Σαντορίνης και είναι το πρώτο χωριό που αντικρίζεις όταν φτάνει το πλοίο για να μπει στο λιμάνι. Απλώνεται από τη δυτική ως την ανατολική ακτή σε μια έκταση 50 στρεμμάτων και ουσιαστικά έχει σήμερα ενσωματώσει τα γύρω μικρά χωριά, το Θόλο, τη Φοινικιά και το μικρό οικισμό γύρω από την παραλία στον Παράδεισο. Θεωρείται ως ένα από τα πιο γραφικά μέρη της Ελλάδας και ένας από τους πιο διάσημους προορισμούς σε όλο τον κόσμο για το ηλιοβασίλεμά της, με έντονο παραδοσιακό χαρακτήρα. Το 1993 η Οία χαρακτηρίστηκε παραδοσιακός οικισμός με προεδρικό διάταγμα και ολόκληρη η Σαντορίνη ως περιοχή «εξαιρετικού φυσικού κάλλους». Η σημερινή ονομασία οφείλεται στους Βενετούς, ενώ παλιότερα η ονομασία του οικισμού ήταν Πάνω Μεριά ή Κάστρο Αγίου Νικολάου. Ο παραδοσιακός οικισμός της είναι ο πρώτος διατηρητέος της Ελλάδας και η παλιά πρωτεύουσα της Σαντορίνης που ονομάζεται και Απάνω Μεριά ή Ανωμεριά και οι κάτοικοι  Απανωμερίτες. Χαρακτηριστικό της ιδιαιτερότητας της Οίας αποτελεί και το γεγονός πως οι επισκέπτες του χωριού, από όποια μεριά κι αν στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό ή και στο πέλαγος, δεν θα δουν πουθενά εναέρια καλώδια. Ο οικισμός είναι πρότυπος και όλα τα δίκτυα είναι υπόγεια! Η Οία ήταν ένα από τα πέντε καστέλια της Σαντορίνης πουχτίστηκε το 1450 επί ενετοκρατίας, στην άκρη της καλντέρας και ονομαζόταν καστέλι του Αγίου Νικολάου Απανωμερίας. Η οικιστική περιοχή με τον καιρό, επεκτάθηκε δυτικά πάνω από το Αμμούδι και περιλάμβανε τους μύλους, που ανήκαν στους φεουδάρχες, για την προστασία τους. Εδώ άλεθαν κριθάρι και φασόλια και τα συγκροτήματα είχαν και φούρνους. Το 1890 στην Οία υπήρχε ένα μικρό ναυπηγείο και 130 πλοία που ανήκαν στους κατοίκους της, με κύρια ασχολία το διαμετακομιστικό εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου, ειδικά μεταξύ Ρωσίας και Αλεξάνδρειας. Έτσι άνθησε η Θηραϊκή ναυτιλία ως τον 20ο αιώνα, όπου τα ιστιοφόρα πλοία έδωσαν τα ηνία στα ατμόπλοια, μια εξέλιξη που δε μπόρεσε το χωριό να ακολουθήσει. Ο σεισμός του 1956 έκανε μεγάλες ζημιές στο χωριό, αφού τμήματα του εδάφους κατέρρευσαν στη θάλασσα. Η Οία ερήμωσε και οι κάτοικοι μετακόμισαν στον Πειραιά, αλλά επέστρεψαν τη δεκαετία του 1980 και σταδιακά το χωριό ξαναζωντάνεψε. Η συμβολή του Εθνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) ήταν αρκετά σημαντική. Τα έτη 1976-1991 αναπαλαιώθηκαν 60 παραδοσιακά κτίρια στο κέντρο της Οίας, καθώς και στον Περίβολα και το Αμμούδι, για να χρησιμοποιηθούν ως ξενώνες. Η Οία χωρίζεται σε τέσσερεις γειτονιές. Η γειτονιά των καπετάνιων ή Σιδεράς που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του χωριού και περιλαμβάνει αποκλειστικά αρχοντικά εφοπλιστών του 19ου και του 20ου αιώνα, φτιαγμένα από ντόπιους κόκκινους και μαύρους βράχους. Τα υπολείμματα του χρωματισμού τους και οι πληγές από παλαιότερους σεισμούς είναι ακόμη ορατά. Η γειτονιά των πληρωμάτων που βρίσκεται στην πλευρά της Καλντέρας και περιλαμβάνει λαξευμένα σε βράχο σπίτια πυκνά χτισμένα, σχηματίζοντας όμορφες διαρρυθμίσεις. Η γειτονιά των αγροτών του Περιβολά που βρίσκεται στην ανατολική συνοικία και συνδέεται πλέον με το υπόλοιπο χωριό. Εδώ ήταν οι αγροικίες με τους καναβάδες (οινοποιεία) που τώρα τα περισσότερα από αυτά έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχεία. Η νέα γειτονιά είναι η συνοικία που χτίστηκε μετά το σεισμό του 1956 και ζουν σήμερα οι περισσότεροι ντόπιοι. Αξιοθέατα στην Οία είναι το Καστέλι του Αγίου Νικολάου που σήμερα σώζεται ένα κομμάτι του Γουλά (πύργου), αλλά θεωρείται το πιο περιζήτητο σημείο για να θαυμάσει κανείς το  ηλιοβασίλεμα. Την ονομασία την πήρε από την υπόσκαφη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο που χτίστηκε γύρω στο 1450. Ο παραδοσιακός οικισμός έχει κρατήσει σχεδόν ανέπαφο τον χαρακτήρα του, παρόλη την τουριστική ανάπτυξη που έχει δεχθεί. Τα παραδοσιακά σπίτια και γραφικά σοκάκια, υπόσκαφα σπίτια λαξεμένα στο βράχο με χρωματιστούς τοίχους, νεοκλασικά διώροφα αρχοντικά καπεταναίων με αυλές, που μαρτυρούν τη ναυτική ακμή και τη δόξα του παρελθόντος και παλιά εκκλησάκια με γαλάζιους τρούλους, συμπληρώνουν το ρομαντικό σκηνικό στην Οία. Το Ναυτικό Μουσείο στεγάζεται σε ένα παλιό καπετανόσπιτο και φιλοξενεί μία εντυπωσιακή συλλογή ναυτικών ευρημάτων που ανήκαν σε σαντορινιούς καραβοκύρηδες. Η έκθεση Αρχαίων, Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μουσικών Οργάνων φιλοξενείται σε παλιό κτίριο του Κοινοτικού καταστήματος Οίας. Οι διάσπαρτοι ανεμόμυλοι  που δυστυχώς όμως κανένας δεν είναι σε λειτουργία και το ρολόι που κατασκευάστηκε το 1952. Οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια της Οίας είναι πάρα πολλές, οι περισσότερες με μπλε θόλους και καμάρες. Η Οία διαθέτει όλες τις τουριστικές υποδομές ενός σύγχρονου προορισμού, πλούσια αγορά με εμπορικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης για καφέ και φαγητό και καταλύματα διαμονής με εντυπωσιακή θέα. Ο κεντρικός μαρμάρινος δρόμος, παράλληλα με την καλντέρα, μαζί  με τα κάθετα σε αυτόν σοκάκια αποτελεί την «καρδιά» της Οίας, που οδηγεί στον Γουλά και στον Περίβολα. Κοντινές παραλίες είναι το Αμμούδι, ένα μικρό λιμανάκι ακριβώς κάτω από τον οικισμό, όπου παλιότερα ήταν το λιμάνι φόρτωσης των εμπορικών πλοίων του χωριού, που φόρτωναν κρασί και θηραϊκή γη. Το Αρμένι, ένα μικρό λιμανάκι κάτω από τον οικισμό της Οίας, που επίσης χρησιμοποιούσαν οι παλιοί έμποροι για να φορτώνουν τα καράβια τους. Η παραλία Καθαρός ή Κάνθαρος, Μπαξέδες ή Παράδεισος και Κολούμπος. Η Οία συνδέεται καθημερινά με πολλά δρομολόγια με την δημοτική συγκοινωνία, ειδικά τους θερινούς μήνες, με τα Φηρά την πρωτεύουσα του νησιού που απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα.

Περίσσα

Η Περίσσα είναι παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της Σαντορίνης, στη σκιά του επιβλητικού Μέσα Βουνού και είναι το πιο ξακουστό καλοκαιρινό θέρετρο του νησιού. Λόγω της ραγδαίας τουριστικής ανάπτυξης η Περίσσα έχει σχεδόν ενωθεί με το διπλανό χωριό Εμπορειό. Σύμφωνα με μελετητές, αλλά και από ερείπια αρχαίας πόλης που ανακαλύφθηκαν κατά την διάρκεια ανασκαφών στην περιοχή το 1836, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η Περίσσα βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης της Ελευσίνας. Αναφέρεται επίσης και από τον Πτολεμαίο τον Γεωγράφο ως μία από τις πόλεις της Σαντορίνης. Στο ακρωτήρι του Εξωμύτη, δυτικά της Περίσσας, πιστεύεται ότι είναι βυθισμένο το λιμάνι της αρχαίας Ελευσίνας. Ένα χιλιόμετρο βόρεια του ακρωτηρίου έχουν ανασκαφεί λαξευμένοι μέσα στον βράχο αρχαίοι τάφοι. Αξιοθέατα στον οικισμό είναι τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής της Αγίας Ειρήνης, που βρίσκεται στους πρόποδες του Μέσα Βουνού, που χρονολογείται από τα τέλη του 5ου αιώνα και πιστεύεται ότι έδωσε στην Θήρα το μεταγενέστερο όνομά της. Η Αρχαία Θήρα που βρίσκεται στο Μέσα Βουνό, σε ύψωμα 300 μέτρων και η πρόσβαση γίνεται μόνο με τα πόδια. Το Μουσείο ορυκτών και απολιθωμάτων είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιδιομορφία του εδάφους της Σαντορίνης και βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Εκκλησίες είναι ο Άγιος Αντώνιος στην περιοχή Πηγάδι, η Παναγία Κατεφιανή ή Γενέσιο Θεοτόκου στο Μέσα Βουνό της Περίσσας και ο Τίμιος Σταυρός, ένας από τους μεγαλύτερους ναούς του νησιού, στην πλατεία. Η παραλία της είναι από τις πιο δημοφιλείς και συγκεντρώνει πλήθος κόσμου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η Περίσσα έχει άρτια τουριστική υποδομή με σούπερ μάρκετ, καταστήματα εστίασης για φαγητό και καφέ, πλήθος καταλυμάτων διαμονής και κάμπινγκ, άφθονα μπαρ και κλαμπ που προσφέρουν μια αξέχαστη και έντονη νυκτερινή ζωή. Συνδέεται καθημερινά με πολλά δρομολόγια με την δημοτική συγκοινωνία, που ξεκινούν από τα Φηρά και κάνουν στάση στην πλατεία της Περίσσας.

Πύργος Καλλίστης ή Πύργος

Ο Πύργος Καλλίστης ή Πύργος είναι το ψηλότερο χωριό της Σαντορίνης και βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της, με πανοραμική θέα και στις δύο πλευρές του νησιού, κοντά στο λιμάνι και στην Έξω Γωνιά. Χτισμένος στους πρόποδες του Προφήτη Ηλία ξεχωρίζει από απόσταση και θεωρείται από τα ομορφότερα και γραφικότερα χωριά του νησιού, με θέα το ενετικό κάστρο, τα σπίτια διάσπαρτα αμφιθεατρικά τριγύρω του, ασβεστωμένες εκκλησίες με γαλάζιους τρούλους και αμπελώνες γεμάτους με τα χαρακτηριστικά καλαθόμορφα αμπέλια της Σαντορίνης. Ο Πύργος είναι ένα παραδοσιακό χωριό που διατηρεί την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική του, με νεοκλασικά αρχοντικά, υπόσκαφα σπιτάκια, μικρές αυλές με λουλούδια, πλακόστρωτα δρομάκια, αποπνέοντας μια έντονη αίσθηση δύναμης και ευημερίας. Η παλιά του ονομασία ήταν Καινουργιομπούργο και ήταν ένα από τα πέντε καστέλια του νησιού. Ήταν πρωτεύουσα του νησιού από το 1835 ως το 1914, μετά την εγκατάλειψη του Σκάρου το 1800 και διατηρητέο μνημείο από το 1995. Το καστέλι του Πύργου κτίστηκε το 1580 επί Τουρκοκρατίας και είναι σχετικά το πιο καινούργιο της Σαντορίνης. Χαρακτηρίζεται ενετικό γιατί κτίστηκε με την ίδια τεχνοτροπία όπως και τα υπόλοιπα καστέλια του νησιού. Στην κορυφή του δέσποζε αρχικά πύργος που γκρεμίστηκε για να χτιστεί η μονή του Αγίου Γεωργίου. Το καστέλι υπέστη πολύ μεγάλες ζημιές με τον σεισμό του 1956, αλλά σήμερα αρκετά από τα κτίρια του διασώζονται. Το 18ο αιώνα επί Τουρκοκρατίας, ιδρύθηκε στον Πύργο η πρώτη σχολή Θήρας μετά από πρωτοβουλία των προκρίτων της περιοχής και του ηγούμενου της Μονής του Προφήτη Ηλία Παϊσίου. Σήμερα στην θέση Μαρτινού της παλαιάς σχολής βρίσκεται ο ναός των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος είναι η παλιά αίθουσα διδασκαλίας της σχολής, ενώ γύρω υπάρχουν τα ερείπια από τις αίθουσες διαμονής των δασκάλων και των μαθητών. Υπήρξε τόπος εξορίας: μετά το 1839 ο Θεόφιλος Καϊρης εξορίστηκε στη Μονή του Προφήτη Ηλία, όπως και ο Δημήτρης Γληνός από τη δικτατορία του Μεταξά το 1936. Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια των αμπελιών που απλώνονται τριγύρω. Στην περιοχή βρίσκεται και ένα από τα μεγαλύτερα οινοποιεία της Σαντορίνης. Αξιοθέατα στον Πύργο είναι το Μεσαιωνικό κάστρο με τα σπίτια και τα αρχοντικά κτισμένα γύρω του αμφιθεατρικά, όμορφα σοκάκια με το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα και διάσπαρτες εκκλησίες, το μνημείο των πεσόντων του χωριού στους πολέμους της περιόδου 1912 – 1921 στην πλατεία του Κάστρου, το Εκκλησιαστικό Μουσείο στον ναό της Αγίας Τριάδας με Συλλογή Εικόνων και Εκκλησιαστικών Κειμηλίων Πύργου και το Λαογραφικό Μουσείο «Η Σαντορίνη που έφυγε» βρίσκεται σε ένα παραδοσιακό συγκρότημα παλιάς κάναβας, χτισμένο το 1895. Από τις πιο γραφικές στιγμές στον Πύργο είναι η περιφορά του Επιταφίου το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, όταν ανάβουν φωτιές σε τενεκεδένια λυχνάρια σε ολόκληρο το χωριό. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό και ορατό από πολλά σημεία του νησιού. Ο Πύργος διαθέτει πάρα πολλές διάσπαρτες εκκλησίες και ξωκλήσια μέσα και έξω από το κάστρο αλλά και το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία που φημίζεται και για την εκπαιδευτική του προσφορά στο νησί. Τα Εισόδια της Θεοτόκου του 17ου αιώνα με το χρωματιστό τέμπλο, είναι η μεγαλύτερη εκκλησία του νησιού και βρίσκεται μέσα στο Καστέλι. Την παραμονή εορτής της, στις 15 Αυγούστου, οι γυναίκες του χωριού στολίζουν τον επιτάφιο. Στην συνέχεια γίνεται περιφορά στο χωριό, ψάλλοντας τα εγκώμια της Θεοτόκου, μέσα σε μία κατανυκτική ατμόσφαιρα. Ο Πύργος έχει καλή τουριστική υποδομή από διάφορα καταστήματα, μίνι μάρκετ, καφετέριες,  παραδοσιακά «καφένεια», εστιατόρια και ταβέρνες και αρκετά καταλύματα διαμονής από ξενοδοχεία, βίλες και σουίτες που θα σας μαγέψουν με την εκπληκτική θέα που προσφέρουν.

Φηρά

Τα Φηρά βρίσκονται στη δυτική πλευρά της Σαντορίνης, χτισμένα σε υψόμετρο 260 μέτρων στην άκρη της καλντέρας, με θέα τη Νέα και Παλιά Καμένη και τη Θηρασιά. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός και η πρωτεύουσα του νησιού και απέχει 8 χλμ. από το λιμάνι και 5 χλμ. από το αεροδρόμιο. Αποτελεί το εμπορικό και διοικητικό κέντρο του νησιού, με όλες τις υπηρεσίες, τράπεζες, το κεντρικό ταχυδρομείο, φαρμακεία, καθώς και τις περισσότερες επιλογές για φαγητό, ποτό και ψώνια. Η πόλη ανήκει στον τύπο των γραμμικών οικισμών, καθώς αναπτύχθηκε κατά μήκος ενός κύριου άξονα προς το στόμιο της Καλντέρας, με ολόλευκα σπίτια με θόλους και καμάρες, πολλά παραθυράκια στη πλευρά που βλέπει τη θάλασσα, στενά πλακόστρωτα σοκάκια, ταράτσες που γίνονται μπαλκόνια στα διπλανά σπίτια, καθολικές και ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια ανάλογα με την καταγωγή του πληθυσμού. Στην συνοικία του Φραγκομαχαλά είναι τα επιβλητικά σπίτια των παλιών καθολικών οικογενειών, όπου διοργανώνονταν μεγαλειώδεις μουσικές βραδιές το 19ο αιώνα. Οι Έξω και Μέσα Κατοικίες είναι μικροί οικισμοί των Φηρών, που στην περιοχή τους λειτουργούν αρκετά τουριστικά καταλύματα και κάμπινγκ. Τα Καθολικά είναι μια από τις πιο όμορφες συνοικίες των Φηρών, με καλοδιατηρημένα αρχοντικά, καθολικές εκκλησίες και μοναστήρια. Κάτω από τα Φηρά είναι ο Γιαλός, το παλιό λιμάνι, από όπου φεύγουν τα καραβάκια για τη Νέα και Παλιά Καμμένη, δένουν τα κρουαζιερόπλοια και τα πλοία για  τον Πειραιά και άλλους προορισμούς. Τα Φηρά συνδεόταν παλιά με το Γιαλό μόνο με τις λεγόμενες σκάλες «Καραβολάδες» με τα 566 σκαλοπάτια. Το 1982 με χρηματοδότηση του εφοπλιστή Ε. Νομικού κατασκευάστηκε τελεφερίκ, όπου μπορεί να μεταφέρει ως και 1.200 επιβάτες την ώρα. Το όνομα Φηρά θεωρείται παραφθορά της λέξης Θήρα. Η αρχική τοποθεσία του οικισμού ήταν ο Γούλας (πύργος) της οικογένειας Bozzi, που είχε αμυντικές επάλξεις και περιβλήματα πάνω από την είσοδο για το φόβο των εισβολέων. Στη θέση που βρίσκονται τα Φηρά σήμερα, υπήρχαν αμπέλια και καναβές (αποθήκες κρασιού), όπου παρήγαγαν κρασί και ζούσαν το καλοκαίρι. Τα Φηρά ιδρύθηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα, κατόπιν συμφωνίας όλων των αρχών του νησιού για την επιλογή του χώρου, όταν οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την παλιά πρωτεύουσα, το καστέλι του Σκάρου που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Ημεροβιγλίου, η οποία είχε υποστεί ζημιές από σεισμούς. Στο κεντρικό μονοπάτι της καλντέρας και στα μικρότερα σοκάκια συγκεντρώνονται τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα,  γκαλερί και φυσικά η νυχτερινή ζωή του νησιού. Στα Φηρά υπάρχουν τα περισσότερα καταστήματα εστίασης και ξενοδοχεία της Σαντορίνης, που είναι πάντα κατάμεστα από τουρίστες. Αξιοθέατα στα Φηρά είναι: Το Αρχαιολογικό Μουσείο δίπλα στα τελεφερίκ των Φηρών που αποκαλύπτει τη μακρά ιστορία του νησιού, το Λαογραφικό Μουσείο Α. Λιγνού, το Μουσείο Μέγαρο Γκύζη που βρίσκεται στο ομώνυμο Πνευματικό Κέντρο, όπου εκτίθενται έξι μόνιμες συλλογές που φωτίζουν σημαντικές πτυχές της πολυκύμαντης ιστορίας της Σαντορίνης από την ενετοκρατία μέχρι σήμερα, το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Ελλάδας. Το Μπελώνιο Πολιτιστικό Κέντρο κοντά στην κεντρική πλατεία που ιδρύθηκε με σκοπό τη προβολή της λογοτεχνίας και των τεχνών του νησιού, το Santozeum που στεγάζει τις τοιχογραφίες του Ακρωτηρίου και φιλοξενεί διάφορες εκθέσεις. και το Συνεδριακό Κέντρο Πέτρου M. Nομικού με θέα στην καλντέρα και το ηφαίστειο. Οι εκκλησίες στα Φηρά, όπως και σε όλη τη Σαντορίνη είναι αρκετές: ο καθολικός καθεδρικός ναός είναι η έδρα τόσο της ορθόδοξης, όσο και της καθολικής Μητροπόλεως της Σαντορίνης, η Παναγιά Υπαπαντή στο κέντρο Φηρών είναι ο ορθόδοξος καθεδρικός ναός, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στα Κάτω Φηρά, στις αρχές του 19ου αιώνα αποτέλεσε μητροπολιτικός ναός για τους ορθόδοξους κατοίκους του νησιού. Η στάση των ταξί και των λεωφορείων για το Φηροστεφάνι, Ημεροβίγλι και Οία βρίσκεται στην αρχή του κεντρικού δρόμου της πόλης.

Φηροστεφάνι

Το Φηροστεφάνι βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Σαντορίας και είναι παλιός οικισμός που σήμερα έχει ενωθεί με τα Φηρά, με θέα τη Νέα και τη Παλαιά Καμένη και τη Θηρασιά. Το όνομά του σημαίνει «στεφάνι των Φηρών» και οφείλεται στην υψομετρική του θέση σε σχέση με τα υπόλοιπα Φηρά. Είναι ήσυχος οικισμός που χαρακτηρίζεται από τα παραδοσιακά σπίτια, τα στενά σοκάκια και την θέα προς το ηφαίστειο. Το Φηροστεφάνι έχει τέσσερις εκκλησίες και η πιο εντυπωσιακή και φημισμένη είναι η Παναγιά των Αγίων Θεοδώρων με το μπλε τρούλο. Άλλες εκκλησίες είναι η Αγία Σοφία, o Άγιος Γεράσιμος και ο Άγιος Γεώργιος ο Σφουγγατάς. Το Φηροστεφάνι έχει ηπιότερη τουριστική ανάπτυξη από τα Φηρά με αρκετά τουριστικά καταστήματα, μίνι μάρκετ, καταστήματα εστίασης για φαγητό και καφέ και καταλύματα διαμονής που τα περισσότερα είναι χτισμένα πάνω στα βράχια.

Φοινικιά

Η Φοινικιά είναι οικισμός της Οίας και βρίσκεται σε υψόμετρο 127 μέτρων, στη βορειοδυτική πλευρά της Σαντορίνης, με θέα τα νησιά του ηφαιστείου και τη Θηρασιά. Είναι από τους πιο γραφικούς παραδοσιακούς οικισμούς του νησιού, που ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του και τις πλαγιές που είναι γεμάτες αμπέλια και πέτρινα αλώνια. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του όμορφου οικισμού είναι ότι στο κέντρο του δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Η είσοδος στον οικισμό είναι αρκετά εντυπωσιακή, με ένα ψηλό τοίχο από σκούρα ηφαιστειακή πέτρα, με στενά πλακόστρωτα σοκάκια και φραγκόσυκα ανάμεσά τους, λευκά πετρόκτιστα σπιτάκια βαμμένα σε διάφορα χρώματα, μικρές αυλές γεμάτες γιασεμί, αγιόκλημα, γαρδένιες και βουκαμβίλιες, αρκετά υπόσκαφα σπίτια και ιστορικά κτίρια που συνθέτουν την εικόνα του. Εδώ θα συναντήσεις το κρινάκι της Παναγίας ή θαλασσόκρινο που επιμένει να ανθίζει εδώ και χιλιάδες χρόνια, γνωστό από αρχαίες εικονογραφήσεις στην Κνωσσό και στη Σαντορίνη. Αν και είχε την τύχη να μην υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τον σεισμό του 1956, οι μόνιμοι κάτοικοι ήταν ελάχιστοι. Κατά το 18ο και 19ο αιώνα όταν το  χωριό της Οίας γνώριζε την ευημερία του ναυτικού εμπορείου, στη Φοινικιά οι κάτοικοι εργάζονταν στην κοιλάδα και τους αμπελώνες. Οι καπετάνιοι της Οίας είχαν τα καλοκαιρινά τους σπίτια και τις κάναβες. Πιστεύεται ότι την εποχή της ακμής της είχε περίπου 150-200 κάναβες. Μετά τον πόλεμο και τον καταστρεπτικό σεισμό ερήμωσαν και σήμερα οι περισσότερες έχουν μετατραπεί σε ξενώνες, άλλες είναι εγκαταλειμμένες και μια μόνο έχει τη παλιά της χρήση. Οι περισσότερες από τις εκκλησίες της Φοινικιάς έχουν παλαιά υπέροχα τέμπλα και θαυμάσια θέα στο ηλιοβασίλεμα από τις αυλές τους. Η Αγία Ματρώνα γιορτάζει στις 20 Οκτωβρίου με πανηγύρι και διαγωνισμό οινογευσίας. Η αυλή της έχει μαγευτική θέα στο πανέμορφο χωριό, όλα τα παράλια του νησιού, τα νησιά του ηφαιστείου και τη Θηρασιά. Η Φοινικιά έχει ήπια τουριστική ανάπτυξη με μικρά ξενοδοχεία και μεζεδοπωλεία με τοπικές λιχουδιές.

Διαμονή στη Σαντορίνη: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register