Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Χωριά στη Θάσο

Άγιος Γεώργιος

Στα βόρεια του νησιού, σκαρφαλωμένος στην πλαγιά του βουνού Υψαριό και σε υψόμετρο περίπου 100 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας βρίσκεται ο οικισμός Άγιος Γεώργιος Θάσου, πολύ κοντά στο Ραχώνι, του οποίου ουσιαστικά αποτελεί τμήμα. Απέχει 14 χιλιόμετρα από το Λιμένα και παραλία της περιοχής θεωρείται η Σκάλα Ραχωνίου, σε απόσταση 4 χιλιομέτρων. Ο Άγιος Γεώργιος λέγεται αλλιώς και Βούζι από τους ντόπιους. Είναι χτισμένος μέσα στην καταπράσινη φύση της Θάσου και διατηρεί αναλλοίωτο τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα μιας άλλης εποχής, «μεταφέροντας» ουσιαστικά τους επισκέπτες στο ένδοξο παρελθόν όχι μόνο του χωριού αλλά και ολόκληρης της Θάσου. Είναι άλλωστε γνωστό πως αρχικά το χωριό ήταν χτισμένο σε ψηλότερο σημείο, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, από όπου πήρε και το όνομά του ο οικισμός, ενώ ένα βατό ορεινό μονοπάτι οδηγεί ως εκεί όσους θελήσουν να το επισκεφτούν από κοντά. Στο σύγχρονο χωριό εξάλλου δεσπόζει η εκκλησία με την πλακόστρωτη αυλή, ενώ τα σπίτια που την περιβάλλουν, με τις πλινθόκτιστες σκεπές (το χαρακτηριστικότερο δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού), κάνουν τον Άγιο Γεώργιο ένα από τα αυθεντικότερα χωριά της Θάσου. Ελαιόδεντρα, αλλά και πλατάνια και κρυστάλλινα νερά συνθέτουν το τοπίο γύρω από το χωριό, ενώ ο θρύλος μάλιστα λέει πως εκεί γεννήθηκε και ο Μεχμέτ Αλί Πασάς, εκείνος που θεωρείται «θεμελιωτής» της σύγχρονης Αιγύπτου.

Αλυκή

Ένας από τους «θερινούς» οικισμούς της Θάσου, η Αλυκή βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού και είναι περισσότερο γνωστή για το αρχαιολογικό της ενδιαφέρον, αλλά και για την πανέμορφη παραλία της. Απέχει από τον Λιμένα περίπου 30 χιλιόμετρα και αποτελείται από δύο γειτονικούς κόλπους. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να βρει καταλύματα για να περάσει ήσυχες διακοπές, δίπλα στη θάλασσα, σε έναν από τους πιο ιστορικούς τόπους του νησιού. Συχνά η περιοχή αναφέρεται και στον πληθυντικό, Αλυκές, καθώς ερμηνεύεται έτσι η ύπαρξη δύο παραλιών, με βότσαλο και άμμο. Τα κρυστάλλινα νερά μαγεύουν τους επισκέπτες που πάντα τις προτιμούν, αφού επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο. Η ιστορία της Αλυκής άλλωστε ξεκινά τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα π. Χ. και έχει ως κέντρο την βραχώδη χερσόνησο δίπλα στις παραλίες. Εκεί βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου οικισμού, που ο μύθος αναφέρει πως ήταν το βασίλειο της Αλίκης, δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές και βέβαια το αρχαίο λατομείο μαρμάρου, ένα από τα σπουδαιότερα λατομεία της Θάσου, από όπου το θασίτικο μάρμαρο ταξίδευε σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Εντυπωσιακότερη αρχαιολογική ανακάλυψη από την Αλυκή θεωρείται ένας αρχαίος Κούρος, που ήρθε στο φως το 1896 και σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης.

Αστρίδα

Η Αστρίδα Θάσου είναι ένα από τα αγροτικά χωριά του νησιού, που δημιουργήθηκε από τις ανάγκες των αγροτών του Θεολόγου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Θάσου, σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από τον Λιμένα και 7 από τον Ποτό. Σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά της από τις ξάστερες νύχτες που περνούσαν εκεί οι γεωργοί κι οι κτηνοτρόφοι, αγναντεύοντας τον έναστρο ουρανό. Η Αστρίδα είναι χτισμένη δίπλα στη θάλασσα, μπορεί κανείς να απολαύσει το μπάνιο του στην παραλία και περιβάλλεται από ελαιόδεντρα, τους καρπούς των οποίων μαζεύουν οι κάτοικοι και παράγουν ντόπιο αγνό ελαιόλαδο. Ακριβώς δίπλα βρίσκεται η παραλία Ψιλή Άμμος, πλήρως οργανωμένη και μια από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Θάσου. Από την Αστρίδα όμως οι επισκέπτες περνούν για να οδηγηθούν στην Γκιόλα, ένα από τα πιο διάσημα φυσικά τοπία της Θάσου, την «πισίνα» που σχηματίζει ο βράχος με τη θάλασσα. Σύμφωνα με τα τοπωνύμια που συναντώνται στην περιοχή, η Αστρίδα κατά την αρχαιότητα ήταν ο αμπελώνας της Θάσου, ενώ πλήθος αρχαίων ερειπίων, κυρίως λινοί για το πάτημα του σταφυλιού και την αποθήκευση του κρασιού, ενισχύουν την πεποίθηση αυτή. Απέναντι ακριβώς από την Αστρίδα βρίσκεται ένα από τα μικρά νησιά της Θάσου, το Αστριώτικο ή νησάκι της Παναγίας, που περιγράφεται από τον Ηρόδοτο ως ο τόπος των ομηρικών Σειρήνων που επιδίωκαν με το τραγούδι τους να μαγέψουν για πάντα τους επισκέπτες – μεταξύ αυτών και τον Οδυσσέα, όπως περιγράφει ο Όμηρος. Σήμερα το νησάκι θεωρείται σπουδαίος ψαρότοπος και προτιμάται από τους ντόπιους για καλό και φρέσκο ψάρι. Οι φήμες στην περιοχή της Αστρίδας επίσης αναφέρουν πως εκεί υπήρξε η αυθεντική τοποθεσία της Χαμένης Ατλαντίδας και μάλιστα ενάλιες έρευνες έδειξαν την ύπαρξη μιας αρχαίας πόλης στο βυθό. Καθώς οι υποθαλάσσιες ανασκαφές όμως δεν έχουν ολοκληρωθεί, δεν έχει υπάρξει προς το παρόν επίσημη ανακοίνωση για το θέμα.

Θεολόγος

Με ιστορία που ξεκινά από τον 13ο αιώνα και αδιάλειπτη κατοίκηση έκτοτε, ο Θεολόγος της Θάσου είναι ένα από τα σημαντικότερα χωριά του νησιού. Είναι χτισμένος στην πλαγιά ενός βουνού, στο νότιο τμήμα, σε υψόμετρο 250 μέτρων και διατηρεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Θάσου, αποπνέοντας έναν αέρα άλλης εποχής. Απέχει 50 χιλιόμετρα από τον Λιμένα και 10 από τον Ποτό, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 800. Χτισμένος μέσα στη φύση, σε μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ο Θεολόγος προσελκύει πλήθος επισκεπτών όλο το χρόνο, που ταξιδεύουν ως εκεί για να θαυμάσουν τον προστατευόμενο παραδοσιακό οικισμό. Ο πλακόστρωτος κεντρικός δρόμος είναι η αρτηρία που ενώνει το χωριό απ’ άκρη σ’ άκρη, ενώ για να γνωρίσει κανείς καλά τον Θεολόγο αρκεί μια επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο του χωριού, που εξιστορεί την παράδοση και την καθημερινή ζωή των χωρικών διαμέσου των αιώνων, με τη βοήθεια πλήθους εκθεμάτων. Το τοξωτό γεφύρι, που θυμίζει τα περίφημα γεφύρια της Ηπείρου και οδηγεί στην Αστρίδα, οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου, τα ξωκλήσια γύρω από το χωριό, όπως εκείνο του Αρχαγγέλου με βυζαντινή τοιχογραφία που χρονολογείται από το 1430, οι καταρράκτες της «Κεφαλόγουρνας» και τα παλιά ασβεστοκάμινα είναι μερικά μόνο από τα αξιοθέατα που προσελκύουν επισκέπτες και κάνουν τον Θεολόγο να αποκτά ολοένα και περισσότερους φανατικούς «θαυμαστές».

Καζαβίτι

Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική του Καζαβίτι και το εξαιρετικού κάλλους φυσικό περιβάλλον του το κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα χωριά. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο χωριά, το Μικρό Καζαβίτι (ή Μικρός Πρίνος), που συναντά κανείς πρώτο συνεχίζοντας τον ανηφορικό δρόμο από τον Πρίνο (απόσταση 4 χιλιομέτρων) και το Μεγάλο Καζαβίτι (Μεγάλος Πρίνος) που απέχει μόλις 500 μετρά. Στενά, πλακόστρωτα δρομάκια, πλινθόκτιστες σκεπές στα παραδοσιακά σπίτια, τρεχούμενα νερά, πεύκα και πλάτανοι ομορφαίνουν τα δυο χωριά και προσελκύουν επισκέπτες που ανεβαίνουν ως εκεί για να απολαύσουν στο Καζαβίτι τις ομορφιές της αυθεντικής Θάσου. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, το όνομα του χωριού είναι λατινογενές και προέρχεται από τις λέξεις casa (=σπίτι) και vitus (=κρασί) και μαρτυρά από την παράδοση που είχε και συνεχίζει να έχει το Καζαβίτι στην παραγωγή κρασιού. Οι  περιηγητές μπορούν να δουν ένα μικρό, πετρόχτιστο θέατρο, απομίμηση αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Συνεχίζοντας τον αγροτικό δρόμο από το Καζαβίτι οι επισκέπτες οδηγούνται στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα, που γιορτάζει στις 27 Ιουλίου.

Καλλιράχη

Η Καλλιράχη, στα δυτικά της Θάσου με θέα την Καβάλα, χτίστηκε στην πλαγιά του βουνού από τους κατοίκους του χωριού «Κακηράχη» μετά την καταστροφή του – σύμφωνα με την παράδοση στα μέσα του 18ου αιώνα – από τους πειρατές. Στο χωριό με τους περίπου 1.300 κατοίκους δεσπόζει ο ξακουστός για την ακουστική του ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου, στο θόλο του οποίου οι τεχνίτες εντοίχισαν τέσσερα πιθάρια για να αυξήσουν την ακουστική απόδοση. Δύο χιλιόμετρα από την Καλλιράχη βρίσκεται το γραφικό παραλιακό χωριό της Σκάλας Καλλιράχης ενώ για όσους επιλέγουν βουνό, μονοπάτι οδηγεί στην «Κακηράχη» και στον ορεινό όγκο της Μεταμόρφωσης με το μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στην κορυφή. Στο ορεινό τμήμα της Καλλιράχης, σε ένα αρχοντικό του 1880, φιλοξενείται το λαογραφικό μουσείο στο οποίο ο επισκέπτης μπορεί μέσα από τα εκθέματα (παραδοσιακά εργαλεία, εργόχειρα, υφαντά, φωτογραφίες) να παρακολουθήσει την ιστορία του χωριού και την καθημερινότητα των κατοίκων του.

Κοίνυρα

Ένα από τα παραθαλάσσια χωριά της Θάσου, τα Κοίνυρα, βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 22 χιλιομέτρων από τον Λιμένα και μόλις 2 χιλιόμετρα από τον Παράδεισο, την πιο δημοφιλή ίσως παραλία ολόκληρης της Θάσου. Το μικρό, γραφικό χωριό συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών, ειδικά τους θερινούς μήνες, καθώς οι παραθεριστές βρίσκουν στα Κοίνυρα όλα τα απαραίτητα για ξένοιαστες διακοπές, χωρίς μακρινές μετακινήσεις. Εκεί εξάλλου, προσβάσιμες με τα πόδια, υπάρχουν δύο παραλίες: Η βοτσαλωτή ακτή, κατά μήκους του χωριού, και μια μικρότερη, αμμώδης. Τα πεντακάθαρα νερά και η θέα του χαρακτηριστικού τοπίου της Θάσου, με τα ελαιόδεντρα και το καταπράσινο φόντο μαγεύουν τους επισκέπτες και ανεβάζουν τα Κοίνυρα στις προτιμήσεις πολλών. Η ιστορία των Κοινύρων ξεκινά από την εποχή των Φοινίκων, καθώς μαζί με τα Αίνυρα (το σημερινό Παλαιοχώρι) ήταν τα κέντρα των ορυχείων της περιοχής. Σήμερα διακρίνονται στο χωριό ερείπια παλαιοχριστιανικών κτισμάτων, ενώ από την εποχή της πειρατείας λέγεται ότι προέρχεται το τοπωνύμιο «Φονιάς» για μια περιοχή στα Κοίνυρα, όπου κατά το θρύλο οι πειρατές έσφαξαν τους χριστιανούς κατοίκους. Απέναντι ακριβώς από το χωριό βρίσκεται και το Κοινυριώτικο, ένα από τα μικρά νησιά της Θάσου, γνωστό και ως νησί των Κοινύρων. Είναι ιδιωτικό και διασώζεται πάνω του η οικία του ιδιοκτήτη, όμως πλέον δεν κατοικείται. Το καταπράσινο νησάκι, με τις αγριελιές και τα πεύκα, δίνει στο τοπίο μια ξεχωριστή πινελιά.

Λιμενάρια

Τα Λιμενάρια στη Θάσο βρίσκονται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη κωμόπολη. Απέχουν από το Λιμένα, την πρωτεύουσα της Θάσου, 38 χιλιόμετρα και βρίσκονται πολύ κοντά στο Πευκάρι και τον Ποτό, δύο πολύ δημοφιλή παραθαλάσσια χωριά με καταπληκτικές παραλίες. Τα Λιμενάρια δημιουργήθηκαν ως χωριό μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν τότε οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν το ορεινό και δυσπρόσιτο Κάστρο. Ακολούθησε η έλευση του Γερμανού Speidel, το 1905, που πρώτος αντιλήφθηκε και εκμεταλλεύτηκε τον ορυκτό πλούτο της περιοχής. Σύντομα, οι εργάτες των μεταλλείων Speidel έγιναν κάτοικοι στα Λιμενάρια, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, η Μικρασιατική Καταστροφή έφερε στο χωριό πρόσφυγες – εκείνοι ήταν που δημιούργησαν τον οικισμό Καλύβια και που σήμερα αποτελεί «γειτονιά» των Λιμεναρίων. Στα Λιμενάρια σήμερα οι επισκέπτες μπορούν να δουν το «Παλατάκι» της εταιρίας του Speidel, που ήταν το «αρχηγείο» του, χτισμένο πάνω σε ένα λόφο, ενώ εκεί κοντά βρίσκεται και ένα παλιό ορυχείο, που είναι σήμερα επισκέψιμο. Οι παλιές αποθήκες των μεταλλείων έχουν σήμερα μετατραπεί σε χώρο εκδηλώσεων και φιλοξενούν συχνά ενδιαφέρουσες παραστάσεις και εκθέσεις. Στο Λαογραφικό Μουσείο Λιμεναρίων μπορεί κανείς να πάρει μια γεύση για την παραδοσιακή ζωή των χωρικών τις περασμένες δεκαετίες. Οι επιλογές για κολύμπι στο χωριό είναι τρεις: Η μικρή αμμώδης παραλία δίπλα στο λιμάνι, η μεγάλη παραλία στα Λιμενάρια, που απέχει μόλις δύο χιλιόμετρα, ή τέλος η παραλία των μεταλλείων, όπως ονομάζεται, στα ανατολικά.

Λιμένας

Ο Λιμένας της Θάσου είναι η πρωτεύουσα του νησιού και επισήμως ονομάζεται «Θάσος». Οι ντόπιοι όμως δε θα την πουν αλλιώς από «Λιμένα» και η ονομασία καθιερώθηκε ως η πιο συνηθισμένη. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, στο κοντινότερο σημείο με την ηπειρωτική Ελλάδα και επομένως το πλέον εξυπηρετικό για την ακτοπλοϊκή σύνδεση της Θάσου. Η ιστορία του Λιμένα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς στην πόλη θα βρείτε μερικά από τα πιο σπουδαία αξιοθέατα της Θάσου. Αρχικά εκεί βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου, πρόσφατα ανακαινισμένο, με πλούσια εκθέματα από όλο το νησί. Στον Λιμένα όμως θα δείτε και την Αρχαία Αγορά και το Αρχαίο Θέατρο, όπου στις μέρες μας τα καλοκαίρια φιλοξενούνται αξιόλογες μουσικές και θεατρικές παραστάσεις. Γύρω από την πόλη εξάλλου βρίσκονται και τα περίφημα λατομεία μαρμάρου της Θάσου, από όπου παράγεται το περίφημο θασίτικο μάρμαρο.

Μαριές

Ανάμεσα στην Καλλιράχη και το Κάστρο, χτισμένες στο βάθος μιας ρεματιάς για το φόβο των πειρατών, βρίσκονται οι γραφικές Μαριές, περίπου 12χλμ. από τη Σκάλα Μαριών. Τρεις είναι οι βασικότερες εκδοχές για την ονομασία του χωριού: Η πρώτη θέλει οι Μαριές να πήραν το όνομά τους από τις πολλές γυναίκες με το όνομα Μαρία που ζούσαν εκεί, η δεύτερη αποδίδει το όνομα στο γεγονός ότι μετά την καταστροφή του χωριού από τους πειρατές επέζησαν μόνο δύο γυναίκες με το όνομα Μαρία και η τρίτη υποστηρίζει ότι πρόκειται για παράφραση της λέξης Μουριές από τα πολλά δέντρα αυτού του είδους που υπήρχαν στο χωριό. Αριστερά από τις Μαριές βρίσκεται το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με την ανεκτίμητης αξίας εικόνα της Παναγίας ενώ αξίζει μια επίσκεψη και στην εκκλησία της Σύναξης των Αρχαγγέλων, στο κέντρο του χωριού, που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου. Συνεχίζοντας το δρόμο από τις Μαριές προς το βουνό και σε απόσταση περίπου 3χλμ. βρίσκεται η μοναδική τεχνητή λίμνη της Θάσου με τον μικρό καταρράκτη, όπου το Δασαρχείο Θάσου έχει οργανώσει ένα πανέμορφο και λειτουργικό χώρο αναψυχής.

Παναγία

Χτισμένη στην πλαγιά του Υψαριού βρίσκεται η Παναγία Θάσου, ένα από τα παραδοσιακά, παλαιότερα και μεγαλύτερα (με περίπου 900 μόνιμους κατοίκους) χωριά του νησιού. Κατά τον 19ο αιώνα υπήρξε για ένα διάστημα πρωτεύουσα, καθώς ουσιαστικά αποτέλεσε τον οικισμό των κατοίκων του Λιμένα, όταν αυτοί αποφάσισαν να μετακινηθούν από τις ακτές στην ενδοχώρα, λόγω του κινδύνου της πειρατείας. Η Παναγία απέχει από τον Λιμένα περίπου δέκα χιλιόμετρα, που διασχίζει κανείς μέσα στην πευκόφυτη καταπράσινη βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά. Το ίδιο το χωριό, που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978, είναι χτισμένο μέσα στα δέντρα, τα πλατάνια και τα πεύκα, ενώ δεκάδες κανάλια και βρύσες ομορφαίνουν το τοπίο και δίνουν στην Παναγία τον χαρακτηριστικό ήχο του κελαριστού νερού που κυλά ασταμάτητα. Τα σπίτια, δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, αλλά με ιδιαίτερα στοιχεία, είναι όλα λευκά, με σκεπές από σχιστόλιθους και έντονα στοιχεία ξύλου. Το πολύ ξεχωριστό στην αρχιτεκτονική της Παναγίας είναι τα στενά, ξύλινα μπαλκόνια των σπιτιών, με τους σκεπαστούς εξώστες. Ο μεγάλος πλάτανος και η βρύση στην πλατεία του χωριού, είναι η «αφετηρία» για τα δεκάδες στενά πέτρινα δρομάκια που το διασχίζουν. Από εκεί εξάλλου ξεκινά και το σύντομο μονοπάτι για την Δρακότρυπα, ένα αξιοθαύμαστο σπήλαιο, που όμως δεν έχει πλήρως εξερευνηθεί ακόμα. Όπως είναι ολοφάνερο από το όνομα του χωριού, στο κέντρο του οικισμού δεσπόζει η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, που γιορτάζει με μεγάλο πανηγύρι στις 15 Αυγούστου. Στην εκκλησία μπορεί κανείς να θαυμάσει την εικόνα της Παναγίας της Πανταβλεπούσας, του 1814, αλλά και τις «μπακίρες», το νόμισμα του χωριού, που χρησιμοποιήθηκε επίσης κατά τον 19ο αιώνα.

Παχύς

Ο Παχύς της Θάσου θεωρείται ένα από τα πιο δημοφιλή καλοκαιρινά θέρετρα του νησιού. Σε απόσταση μόλις έξι χιλιομέτρων από τον Λιμένα, με κατεύθυνση προς τα δυτικά, το άγριας, βραχώδους ομορφιάς ακρωτήριο του Παχύ, καθηλώνει τα βλέμματα. Πολύ κοντά βρίσκεται η μεγάλη παραλία της περιοχής, όπου ο επισκέπτης συναντά μικρότερες και μεγαλύτερες πλαζ, να ξεχωρίσουν ανάμεσα στα πεύκα και τα ελαιόδεντρα, σε ένα καταπράσινο σκηνικό. Το κιόσκι που έχει στήσει ο Δήμος Θάσου στην αρχή του ακρωτηρίου είναι το ιδανικό μέρος για να αγναντέψει ο ταξιδιώτης την ομορφιά της φύσης που εκτείνεται μπροστά του και στο βάθος δεσπόζει η Θασοπούλα, ένα από τα μικρά νησιά της Θάσου.

Πευκάρι

Ένα από τα παραδοσιακά θερινά θέρετρα του νησιού, το Πευκάρι της Θάσου ξεχωρίζει για τη φυσική ομορφιά του τοπίου, τη μεγάλη παραλία και τα γαλαζοπράσινα νερά. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, δίπλα στα Λιμενάρια και στον Ποτό και απέχει από τον Λιμένα 39 χιλιόμετρα. Φυσικά, το όνομα του οικισμού οφείλεται στα πεύκα που διαμορφώνουν μια υπέροχη καταπράσινη αγκαλιά για τα σπίτια του χωριού που φτάνουν ως την ακρογιαλιά. Η αμμώδης, αλλά και βοτσαλωτή σε άλλα σημεία, παραλία είναι το απόλυτο πλεονέκτημα για το Πευκάρι, που εδώ και δεκαετίες συγκέντρωνε πλήθος κόσμου τα καλοκαίρια.

Ποταμιά

Η Ποταμιά Θάσου είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του νησιού και βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του. Με 1.200 κατοίκους, διατηρεί έντονη ζωντάνια και συχνά είναι κέντρο πολλών δράσεων που συμβαίνουν στη Θάσο. Η Ποταμιά είναι χτισμένη στους πρόποδες του μεγαλύτερου βουνού του νησιού, του Υψαριού, και πήρε το όνομά της από τα δεκάδες μικρά «ποταμάκια» που την διασχίζουν και που οφείλονται στο πλεόνασμα υδάτων της ευρύτερης περιοχής. Το χωριό απέχει από τον Λιμένα μόλις έντεκα χιλιόμετρα. Είναι χτισμένο μέσα σε ένα καταπράσινο και απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς περιβάλλον, ενώ από εκεί ξεκινά και το μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του Υψαριού, στα 1.208 μέτρα υψόμετρο. Στα αξιοθέατα της Ποταμιάς συγκαταλέγονται η παλιά εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, που χρονολογείται του 1845, αλλά και το μουσείο γλυπτικής που δημιούργησε στον τόπο καταγωγής του ο γλύπτης Πολύγνωτος Βαγής και φιλοξενεί έργα του ίδιου.

Ποτός

Ένα από τα πιο δημοφιλή καλοκαιρινά θέρετρα της Θάσου, ο Ποτός βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Αν νιώσει κανείς πως θέλει να γνωρίσει τη γύρω περιοχή, μπορεί πολύ εύκολα να περιηγηθεί στις γύρω παραλίες: Η Ψιλή Άμμος, ο Ρωσογκρεμός, ο Άγιος Αντώνιος, ή το Πευκάρι. Από τον Ποτό και την παραλία με τα γαλαζοπράσινα νερά οι επισκέπτες θαυμάζουν ένα από τα εντυπωσιακότερα ηλιοβασιλέματα, ενώ όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, το βλέμμα αντικρίζει την χερσόνησο του Άθω και την μοναστηριακή πολιτεία του Αγίου Όρους.

Πρίνος

Ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Θάσου είναι ο Πρίνος. Αποτελεί το δεύτερο «κέντρο» του νησιού, μετά το Λιμένα, καθώς από τη Σκάλα Πρίνου, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χλμ., αναχωρεί καθημερινά πλοίο για την Καβάλα. Ο Πρίνος αποτελεί το κέντρο της περιοχής που οριοθετείται παραλιακά από τη Σκάλα Πρίνου, το Δασύλλιο ή Νέος Πρίνος, τις Καλύβες και τα ορεινότερα χωριά Μεγάλο και Μικρό Καζαβίτι ή Μεγάλος και Μικρός Πρίνος αντίστοιχα. Γνωστός στο πανελλήνιο για τα κοιτάσματα πετρελαίου που βρέθηκαν στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στη Θάσο και την Καβάλα το 1974, ο Πρίνος βρίσκεται ανάμεσα στην πρωτεύουσα της Θάσου, τον Λιμένα, και τη δεύτερη μεγαλύτερη κωμόπολη του νησιού, τα Λιμενάρια. Στην πεδιάδα που απλώνεται μπροστά στον Πρίνο κυριαρχούν τα ελαιόδεντρα, με ορισμένους από τους ελαιώνες, όπως λένε οι κάτοικοι, να μετρούν εκατοντάδες έτη ζωής, ενώ γευστικότατο είναι και το μέλι που παράγεται στην περιοχή.

Ραχώνι

Στα βορειοδυτικά της Θάσου, σε απόσταση 15χλμ. από τον Λιμένα και περίπου 5χλμ. από την παραλία της Σκάλας Ραχωνίου, βρίσκεται το Ραχώνι. Ο μύθος θέλει να πήρε το όνομά του από το σημείο όπου χτίστηκε, στη ράχη, δηλαδή, του βουνού Υψάριο, πολύ κοντά στο χωριό Άγιος Γεώργιος, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί τμήμα του Ραχωνίου. Μαζί με τον Πρίνο, το Ραχώνι έχει έναν από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους ελαιώνες της Θάσου που απλώνεται στους πρόποδες του χωριού, ενώ στη χλωρίδα της περιοχής μπορεί κανείς να βρει από πλατάνια μέχρι οπωροφόρα δέντρα. Λίγο πριν την είσοδο του χωριού βρίσκεται η χτισμένη τον 19ο αιώνα εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Σκάλα Καλλιράχης

Το «λιμάνι» του χωριού Καλλιράχη στη Θάσο είναι η Σκάλα Καλλιράχης και βρίσκεται στη δυτική ακτογραμμή του νησιού, σε απόσταση περίπου 21 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα, τον Λιμένα. Μπροστά στον οικισμό, με τους περίπου 600 μόνιμους κατοίκους, εκτείνεται η ονομαστή παραλία της Σκάλας Καλλιράχης, οργανωμένη, με προτάσεις για όλα τα γούστα. Το γραφικό λιμανάκι φιλοξενεί τους καλοκαιρινούς μήνες δεκάδες σκάφη, ενώ οι ψαράδες της ευρύτερης περιοχής το επιλέγουν για το αγκυροβόλιο των καϊκιών τους. Μπροστά στη θάλασσα στη Σκάλα Καλλιράχης μπορεί κανείς ακόμα και σήμερα να παρατηρήσει τις παραδοσιακές ψαροκαλύβες, που χρησιμοποιούνται ως καταφύγια για τα αλιευτικά σκάφη και τα ψαροκάικα το χειμώνα, κατά κύριο λόγο.

Σκάλα Μαριών

Η Σκάλα Μαριών είναι σήμερα ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι ψαράδων κυρίως, που τα καλοκαίρια αποτελεί πόλο έλξης για τους παραθεριστές της Θάσου. Απέχει από τον Λιμένα περίπου 30 χιλιόμετρα και «βλέπει» προς το Άγιον Όρος. Ουσιαστικά το χωριό «απλώνεται» σε τρεις διαδοχικούς κολπίσκους, που αποτελούν και τις παραλίες του, εύκολα προσβάσιμες για όλους. Αρχικά, ερχόμενος από τον Λιμένα, συναντά κανείς τις Πλάτανες (ή Πλατάνα), τον κόλπο με το μικρό χαλικάκι. Στη συνέχεια βρίσκεται η κύρια παραλία, πλήρως οργανωμένη και η Σκάλα Μαριών «συμπληρώνεται» από τον Ατσπά, την τρίτη παραλία με την χρυσαφένια άμμο και τα πεντακάθαρα νερά. Το μικρό λιμανάκι της Σκάλας Μαριών υποδέχεται τα καλοκαίρια κάθε είδους σκάφη, ενώ το χειμώνα αποτελεί το ασφαλέστερο αγκυροβόλιο για τα πλεούμενα, ψαρόβαρκες και καΐκια, όλης της περιοχής. Οι ψαράδες του χωριού άλλωστε βγαίνουν συχνά στ’ ανοιχτά και προμηθεύουν με νόστιμους κι ολόφρεσκους ψαρομεζέδες τα ταβερνάκια της παραλίας. Η Σκάλα Μαριών έχει ιδιαίτερη και πολύ ξεχωριστή αρχιτεκτονική στον οικισμό της. Σπίτια μικρά και στενά, χτισμένα «κολλητά» το ένα πλάι στο άλλο, ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη δυνατή ασφάλεια – απαραίτητη τις εποχές που στα πελάγη επικρατούσαν οι πειρατές. Στα ελάχιστα σπίτια παλαιότερων αιώνων που έχουν διασωθεί μπορεί κανείς να δει χρωματιστά φουρούσια στα μπαλκόνια, αλλά και σκαλιστά ταβάνια. Ενδεικτικό της επαφής του τόπου με το Άγιον Όρος είναι ακόμη το γεγονός πως στη Σκάλα Μαριών, μέχρι το 1926 λειτουργούσαν τρία μετόχια: της Μονής Σταυρονικήτα, της Μονής Καρακάλου και της Μονής Ξηροποτάμου.

Σκάλα Πρίνου

Ένα από τα τουριστικά και παραθεριστικά κέντρα για την καλοκαιρινή Θάσο είναι η Σκάλα Πρίνου. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού, που συνδέεται καθημερινά με την Καβάλα ακτοπλοϊκώς και απέχει από τον Λιμένα, την πρωτεύουσα της Θάσου, 14 χιλιόμετρα. Ο μόνιμος πληθυσμός του χωριού υπολογίζεται σε 160 περίπου κατοίκους, τους θερινούς μήνες όπως πολλαπλασιάζεται, καθώς το χωριό διαθέτει πλήρεις τουριστικές υποδομές, καταστήματα και καταλύματα. Στο λιμάνι της Σκάλας Πρίνου είναι πάντα αγκυροβολημένες βαρκούλες και καΐκια, ενώ συχνά βλέπει κανείς κάθε είδους σκάφη, ως και πολυτελέστατα γιοτ. Στη μια άκρη του λιμανιού λειτουργεί ως σήμερα το παραδοσιακό καρνάγιο, όπου κατασκευάζονται κι επισκευάζονται ξύλινα σκάφη, ενώ στα ανοιχτά διακρίνονται οι δύο εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου. Στην άλλη άκρη βρίσκεται το χαρακτηριστικό Δασύλλιο της Σκάλας Πρίνου, ένα μικρό άλσος με καταπράσινα και θεόρατα πεύκα, που συγκεντρώνει όχι μόνο τους λάτρεις της φύσης, αλλά και όσους έρχονται στο χωριό για να διασκεδάσουν, καθώς συγκεντρώνει πολλές τουριστικές επιχειρήσεις. Ακριβώς μπροστά στο αλσύλλιο άλλωστε βρίσκεται και η καλύτερη παραλία της Σκάλας Πρίνου, όπου όλοι μπορούν να απολαύσουν τα καταγάλανα νερά, μέχρις ότου ο ήλιος δύσει, βαθιά στον ορίζοντα.

Σκάλα Ραχωνίου

Σκάλα Ραχωνίου στη Θάσο ονομάζεται το επίνειο του χωριού Ραχώνι, στη βορειοδυτική ακτή του νησιού και σε απόσταση μόλις 11 χιλιομέτρων από τον Λιμένα. Τα καλοκαίρια συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών καθώς διαθέτει πληθώρα τουριστικών υποδομών, ενώ μεγάλο «πλεονέκτημα» της Σκάλας Ραχωνίου είναι η αμμουδερή της παραλία, με τα πεύκα να φτάνουν ως τη θάλασσα και με τα ρηχά νερά της. Κανείς δεν πρέπει να φεύγει από την παραλία πριν δύσει ο ήλιος, γιατί τότε θα έχει χάσει ένα από τα θεαματικότερα ηλιοβασιλέματα της Θάσου. Πίσω από την πανέμορφη και δελεαστική ακτογραμμή της Σκάλας Ραχωνίου όμως εκτίνεται ο ελαιώνας της περιοχής, ένας κάμπος κατάφυτος από ελιές, τις οποίες καλλιεργούν με περισσή φροντίδα εδώ και αιώνες οι ντόπιοι.

Σκάλα Σωτήρα

Όπως αρκετά από τα χωριά της Θάσου, έτσι και ο Σωτήρας στα νοτιοδυτικά του νησιού, έχει το δικό του λιμάνι, που με τα χρόνια αναπτύχθηκε ως ξεχωριστός οικισμός. Η Σκάλα Σωτήρα απέχει από την πρωτεύουσα της Θάσου, τον Λιμένα, 20 χιλιόμετρα και έχει περίπου 350 μόνιμους κατοίκους, με τα σπίτια του να αναπτύσσονται κατά μήκος του δρόμου, πάνω από την πανέμορφη παραλία. Ο θρύλος λέει ότι παλιότερα οι χωριανοί είχαν σκάψει υπόγειες στοές, ένα είδος τούνελ, για να συνδέουν υπογείως την Σκάλα Σωτήρα με το κυρίως χωριό. Ο ελαιώνας που περικλείει τα γραφικά σπίτια προσφέρει στους κατοίκους την κύρια ασχολία τους, ενώ πολλοί είναι εκείνοι, ειδικά τα τελευταία χρόνια που απασχολούνται στον τουρισμό. Οι ψαράδες στην Σκάλα Σωτήρα αράζουν τα καΐκια τους στο γραφικό λιμανάκι, όπου άλλωστε ξεφορτώνουν την ψαριά τους για τα γραφικά ταβερνάκια που φιλοξενούν τους επισκέπτες. Φοίνικες στολίζουν τον παραλιακό δρόμο, που συγκεντρώνει όλη τη ζωή τα καλοκαίρια, ενώ στο φόντο βλέπει κανείς την καμινάδα του παλιού εργοστασίου ελιάς.

Πηγή: Βικιπαίδεια

Διαμονή στη Θάσο: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register