Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr
Πάρος χωριά

Χωριά στην Πάρο

Χωριά στην Πάρο

Άγιος Ανδρέας

Ο Άγιος Ανδρέας είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νησιού, λίγο πριν τη Νάουσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50 μέτρων. Απέχει 7 χλμ. περίπου ΒΑ. της Παροικιάς. Το ιδιόκτητο Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται στο νότιο τμήμα του οικισμού, με θέα στον όρμο της Νάουσας. Χρονολογείται από το 1648 και είναι χαρακτηριστικό δείγμα της κυκλαδίτικης οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Το καθολικό είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής με τρούλο. Διαθέτει ξυλόγλυπτο, επίχρυσο τέμπλο του 17ου αιώνα, δεσποτικό θρόνο, ανάγλυφο όνο (στην πρόσοψη) και κτητορικούς τάφους του 1781. Τα κελιά έχουν διαμορφωθεί σε ένα είδος λαϊκού μουσείου, όπου παρουσιάζονται σκηνές και αντικείμενα της καθημερινότητας των κατοίκων της Πάρου των περασμένων εποχών. Στις αρχές του 19ου αι., το μοναστήρι ανήκε στον καπετάν Λουκά Σφαέλο ενώ σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία της οικογένειας Ζουμή από το χωριό Λεύκες. Η εκκλησία εορτάζει στις 30 Νοεμβρίου.

Άγιος Ιωάννης Τρυπητής

Ο Άγιος Ιωάννης Τρυπητής είναι οικισμός στο νότιο τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στο φερώνυμο ύψωμα («Τρυπητής» 140 μ.), στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Αγκαιριά με τον Δρυό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 17 χλμ. περίπου ΝΑ. της Παροικιάς. Στον Άγιο Ιωάννη μπορείτε να επισκεφθείτε την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Σπηλιώτη, στη βόρεια είσοδο του οικισμού και τις παραλίες «Γλυφά» και «Τρυπητή», νοτιοανατολικά του οικισμού.

Άγιος Νικόλαος

Ο Άγιος Νικόλαος είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στο δίαυλο Πάρου-Νάξου, στο νότιο μυχό του όρμου Κεφάλου και στην αρχή του μικρού ακρωτηρίου Κράτζι. Απέχει 18 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της Παροικιάς. Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου Φτωχού, σε θέση με την οποία ταυτίζεται κατ’ ουσίαν ό οικισμός, στον νότιο μυχό του όρμου Κεφάλου και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου Πλούσιου, στο βόρειο μυχό του όρμου Κεφάλου.

Άγιος Χαράλαμπος

Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται κοντά στο ύψωμα «Προφήτης Ηλίας», πάνω στον επαρχιακό δρόμο Παροικιάς-Νάουσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40 μέτρων. Απέχει 2,5 χλμ. περίπου ΒΑ. της Παροικιάς. Αξιοθέατα του χωριού είναι οι Τρεις Εκκλησίες, μεταβυζαντινές, καμαροσκέπαστες του 17ου αιώνα, που οικοδομήθηκαν στη θέση παλαιοχριστιανικής βασιλικής (6ος-7ος αιώνας), η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στο κέντρο του οικισμού και η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και Προφήτη Ελισσαίου, ανατολικά του οικισμού.

Αγκαιριά

Η Αγκαιριά είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται κοντά στους νότιους πρόποδες του υψώματος «Καβαλέτος» (329 μ.), πάνω στον παραλιακό επαρχιακό δρόμο Παροικιάς-Μάρπησσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 8 χλμ. περίπου νότια της Παροικιάς. Η Αγκαιριά έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Στην Αγκαιριά μπορείτε να επισκεφθείτε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, το Μνημείο Πεσόντων, τη Μονή των Αγίων Θεοδώρων, 3,5 χλμ. βορειοανατολικά του οικισμού, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, 5 χλμ. βορειοανατολικά του οικισμού και τις παραλίες «Φάραγγας», «Φρα Στεφανίδια» και «Πηγαδάκι», νοτιοανατολικά του οικισμού.

Αλυκή

Η Αλυκή φαίνεται να συγκροτήθηκε ως αυτόνομος οικισμός κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 καθώς καταγράφηκε για πρώτη φορά στις απογραφές του ελληνικού κράτους το 1961. Με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε σε αξιόλογο τουριστικό προορισμό. Διαθέτει παραλίες όπως ο Άγιος Νικόλαος, η Αλυκή και η Πίσω Αλυκή. Στην Αλυκή βρίσκεται το μουσείο κυκλαδικής λαογραφίας του Μπενέτου Σκιαδά ενώ κατά τη θερινή περίοδο διοργανώνονται τα τοπικά τα πανηγύρια του Άη Γιάννη του Κλείδωνα κατά τον Ιούνιο, του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου και της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου.

Αμπελάς

Ο Αμπελάς είναι παράλιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή των «Λιβαδίων», κοντά στον περιφερειακό επαρχιακό δρόμο Παροικιάς-Μάρπησσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 μέτρων. Απέχει 5 χλμ. ΝΑ της Νάουσας και 13 χλμ. περίπου Α. ΒΑ. της Παροικιάς. Παλαιότερα ο Αμπελάς αποτελούσε ένα μικρό ψαροχώρι, πασίγνωστο όμως στους αλιείς των Κυκλάδων για τις πλούσιες σε αλίευμα «καλάδες» στη θαλάσσια περιοχή του. Σήμερα ο Αμπελάς παρουσιάζει σημαντική τουριστική ανάπτυξη με ανάλογη ξενοδοχειακή υποδομή. Το αλιευτικό καταφύγιο που υφίσταται είναι μικρό με περιορισμένες δυνατότητες εξυπηρέτησης. Στην περιοχή του Αμπελά καλλιεργούνται σιτηρά, κηπευτικά και αμπέλια. Αξιοθέατα του Αμπελά είναι η εκκλησία του Αγίου Φανουρίου, στο κέντρο του οικισμού, το εκκλησάκι Αγίας Άννας και Σωτήρος, βόρεια του οικισμού, η Μονή του Αγίου Αντωνίου, στη θέση «Καντινέλια», νοτιοδυτικά του οικισμού, η παραλία και το γραφικό λιμανάκι του οικισμού και η παραλία «Άσπρος Γκρεμός», βόρεια του οικισμού.

Ανερατζά

Η Ανερατζά είναι ηπειρωτικός οικισμός στο Δ. ΝΔ. τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του βουνού Άγιοι Πάντες και βόρεια της Αγκαιριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240 μέτρων. Απέχει 12 χλμ. περίπου Ν. της Παροικιάς. Η Μονή του Αγίου Χαραλάμπους, που βρίσκεται βόρεια του οικισμού έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο.

Άσπρο Χωριό

Το Άσπρο Χωριό είναι οικισμός στο νότιο τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της κορυφής «Βάρδια» (468 μ.) και λίγο βορειότερα του περιφερειακού δρόμου του νησιού Παροικιάς-Νάουσας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160 μέτρων. Απέχει 20 χλμ. περίπου ΝΑ της Παροικιάς. Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στην περιοχή εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών εμπλουτίζοντας πολιτιστικά το νησί και βοηθώντας στην ανάπτυξή του. Στο Άσπρο Χωριό Πάρου τιμάται ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες καθώς επίσης οργανώνεται Μικρασιατική Συνάντηση κάθε Σεπτέμβριο.

Κώστος

Ο Κώστος Πάρου είναι μεσόγειο χωριό της νήσου Πάρου. Βρίσκεται επί της διαδρομής Παροικιά – Λεύκες Πάρου. Ο Κώστος φημίζεται ιδιαίτερα από παλιά για τα αγροτικά προϊόντα του. Ιδιαίτερο αξιοθέατο της περιοχής είναι τα αρχαία λατομεία μαρμάρου, της αρχαίας λεγόμενης «Παρίας λίθου».

Λεύκες

Οι Λεύκες απέχουν από την Παροικιά 10 χλμ. Είναι το ορεινότερο χωριό της Πάρου και έχει πλήθος εκκλησιών καθώς και μερικούς από τους τελευταίους ανεμόμυλους που σώζονται στο νησί. Το χωριό πήρε το όνομά του από τις πολλές λεύκες που υπήρχαν παλαιότερα στην τοποθεσία. Ο κεντρικός δρόμος του χωριού, που οδηγεί στο κέντρο των Λευκών, είναι ασπρισμένος και λιθόστρωτος, και ονομάζεται Ράμνος, διότι παλαιότερα ένα δέντρο ράμνος δέσποζε κατάμεσα στο δρόμο αυτό. Κάτοικοι το αφαίρεσαν με την πάροδο του χρόνου, για να έχουν καλύτερη πρόσβαση στο κέντρο του χωριού.

Μάρμαρα

Τα Μάρμαρα Πάρου είναι μεσόγειο χωριό της νήσου Πάρου επί της ανατολικής πλευράς του νησιού. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τον μεγάλο αριθμό διασκορπισμένων γύρω από το χωριό μαρμάρων. Η περιοχή των Μαρμάρων Πάρου είναι αγροτική με πολλά περιβόλια, δικά τους νερά και πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή με εκτροφή πολλών αγελάδων. Εδώ βρίσκεται και το τυροκομείο της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Πάρου. Ιδιαίτερο αξιοθέατο της περιοχής είναι η εκκλησία του Ταξιάρχη του 17ου αιώνα, στην είσοδο του χωριού.

Μάρπησσα

Η Μάρπησσα (μέχρι το 1926 Τσιπίδος) είναι χτισμένη σε λόφο στην ανατολική πλευρά του νησιού. Απέχει 19 χιλιόμετρα από την Παροικιά και βρίσκεται κοντά στα χωριά Μάρμαρα και Πρόδρομος. Στις δυτικές πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας, κοντά στη Μάρπησσα, βρίσκεται η σπηλιά των Δαιμόνων. Στη σπηλιά έχουν βρεθεί ευρήματα από την ύστερη νεολιθική περίοδο μέχρι την πρώιμη κυκλαδική περίοδο, που αντιστοιχεί περίπου στην πέμπτη με την τρίτη χιλιετία π.Χ., καθώς και ευρήματα από την ύστερη κυκλαδική περίοδο και τους μυκηναϊκούς χρόνους. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν κεραμική, κυρίως κωνικά κύπελλα, όστρακα, κόκκαλα ζώων και ίχνη πυράς. Κοντά στη Μάρπησσα βρίσκεται ο λόφος Κέφαλος στην κορυφή του οποίου χτίστηκε από τους Βενετούς κάστρο, το τρίτο στο νησί μετά από αυτή στην Παροικιά και στη Νάουσα. Το κάστρο με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα άρχισε να χτίζεται στα τέλη του 13ου αιώνα. Το κάστρο ήταν έτοιμο στις αρχές του 15ού αιώνα, όταν αναφέρεται από τον Κριστόφορο Μπουοντελμόντι (1415-1420). Επίσης, η κτητορική επιγραφή του ναού του Ευαγγελισμού αναφέρει ως έτος κατασκευής το 1410. Το κάστρο επεκτάθηκε περί το 1500 από τον Νικολό Α΄ Σομμαρίπα, ο οποίος και μετέφερε την έδρα του νησιού από την Παροικιά στον Κέφαλο. Ο Μπαρμπαρόσα πολιόρκησε και κατέκτησε το κάστρο το 1537. Η Μάρπησσα φαίνεται ότι άρχισε να αναπτύσσεται στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, με τη δημιουργία ενός οικισμού με οχυρωματικό χαρακτήρα. Πιθανόν η Μάρπησσα, τα Μάρμαρα και ο Πρόδρομος δημιουργήθηκαν από κατοίκους του κάστρου στον Κέφαλο και κοντινών μετοχιών. Η Μάρπησσα και τα Μάρμαρα αναφέρονται στις οθωμανικές πηγές των αρχών του 17ου αιώνα. Η Μάρπησσα έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός, με πολλά σπίτια του χωριού να χρονολογούνται από το 17ο και το 18ο αιώνα. Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκονται τέσσερις ανεμόμυλοι. Στο χωριό λειτουργεί το Μουσείο Γλυπτών Περαντινού και λαογραφικό μουσείο. Στο λόφο Κάστελλο, στη θέση του ερειπωμένου κάστρου σήμερα βρίσκεται η μονή του Αγίου Αντωνίου. Κάθε καλοκαίρι γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις σε παραδοσιακά σπίτια, ποικίλες εκθέσεις αλλά και μαθήματα πλεξίματος. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας στη Μάρπησσα γίνεται αναπαράσταση των Παθών του Χριστού.

Νάουσα

Η Νάουσα είναι μια κωμόπολη της Πάρου και αποτελεί τη δεύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη της νήσου Πάρου μετά την Παροικιά, από την οποία και απέχει 10 χλμ.. Είναι παράλια πόλη, με μικρό ασφαλή λιμένα στον ανατολικό μυχό του ομώνυμου γραφικού όρμου, Όρμου Νάουσας, στο βόρειο άκρο του νησιού. Ως οικισμός η Νάουσα φέρεται να διαμορφώθηκε γύρω από το ομώνυμο λιμάνι κατά τη βυζαντινή περίοδο. Έφερε οχυρωμένο τείχος τμήμα του οποίου διασώζεται μέχρι σήμερα το οποίο κατέληγε σε καστέλλιον που υπήρξε ενετικός προμαχώνας του οποίου επίσης ένα τμήμα του σώζεται. Τέλος σημειώνεται ότι τόσο η βυζαντινή όσο και η μεταβυζαντινή εποχή είναι αποτυπωμένες στα παλιά σπίτια και τις μικρές μεν αλλά ιστορικές εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής. Η κύρια εκκλησία της Νάουσας είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά αξιοθέατα της περιοχής είναι η θέση «Κουκουναριές» πάνω από την περιοχή του οικισμού Κολυμπήθρες στο νότιο-δυτικό μυχό του όρμου Νάουσας. Στη θέση αυτή ο αρχαιολόγος Δ. Σκιλάρντι ανακάλυψε μυκηναϊκό ανάκτορο του 1200 π.Χ. που κρίθηκε το σπουδαιότερο του Νομού Κυκλάδων. Το ανάκτορο αυτό φέρεται να καταστράφηκε από φωτιά. Αρχαιολογικά ευρήματα από το χώρο αυτό εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Παροικιάς. Επίσης στην αρχαιολογική θέση Πλαστήρας, στο νότιο μέρος του μυχού του όρμου, βρέθηκαν πολλά ειδώλια και τάφοι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που ανάγονται στη πρωτο-κυκλαδική εποχή. Αρχαιολογικό επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιοχή Σάντα Μαρία που βρίσκεται στην ΒΑ. παραλία της Πάρου, στον ομώνυμο όρμο καθώς και στην έναντι αυτού βραχονησίδα Φιλίζι. Στα ιστορικά αξιοθέατα της Νάουσας περιλαμβάνονται το αρχαίο τείχος και το τμήμα του Καστελλίου που διασώζονται καθώς και η εντός του όρμου νησίδα Αγία Καλή επί της οποίας είχαν στήσει το στρατηγείο τους οι Ρώσοι όταν κατέλαβαν τις Κυκλάδες το 1770 με αρχηγούς τους Ορλώφ. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η ιστορική Μονή Αγίου Αθανασίου στα Πρωτόρια Νάουσας, της οποίας τα κελιά μετά από ανακαίνιση έχουν μετατραπεί σε βυζαντινό μουσειακό χώρο όπου εκτίθενται ξυλόγλυπτα, γλυπτά βυζαντινής και ενετικής περιόδου, πολλά λατρευτικά σκεύη, εικόνες Παριανών και Κρητικών αγιογράφων του 12ου και 13ου αιώνα από τις οποίες σπουδαιότερες είναι η «Δέηση» (15ου αι.), η «Αποκαθήλωση» (16ου αι.) και η «Παναγία η βρεφοκρατούσα» (επίσης 16ου αι.), καθώς και το μοναδικό τμήμα αγιογραφίας που σώθηκε από τον βυζαντινό ναό. Σημειώνεται ότι το μοναστήρι αυτό επί τουρκοκρατίας ήταν σχολείο των Καθολικών. Στο Λαογραφικό Μουσείου Νάουσας Πάρου εκτίθενται μεταξύ άλλων παραδοσιακές φορεσιές (ανδρικές και γυναικείες) όχι μόνο από τις Κυκλάδες αλλά και από διάφορες άλλες περιοχές του Ελληνισμού που δημιούργησε το χορευτικό φολκλορικό συγκρότημα «Νάουσα Πάρος», καθώς και η λαογραφική συλλογή του ιατρού Όθωνα Κάπαρη που κληροδότησε στην κοινότητα η οποία περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, πλούσιο φωτογραφικό αρχείο και κάποια αρχαιολογικά ευρήματα. Τέλος το λαογραφικό ενδιαφέρον για την περιοχή συμπληρώνει το «Μουσείο οίνου» που αποτελεί ειδικό διαμορφωμένο χώρο του οινοποιείου της οικογένειας Μωραΐτη, με αίθουσα γευσιγνωσίας και προβολής πολυθεάματος.

Παροικιά

Η Παροικιά είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης, στον ανατολικό μυχό του δυτικού ομώνυμου όρμου της Πάρου όπου και εκτείνεται προς τις παρυφές λόφου σε υψόμετρο μέχρι 10 μ. στη κορυφή του οποίου δεσπόζει η Μονή των Αγίων Αναργύρων. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια ραγδαία ανάπτυξη στους γύρω λόφους προσπαθώντας να διατηρήσει τόσο την κυκλαδική αρχιτεκτονική, όσο και τη γραφικότητα και το τοπικό της χρώμα. Από τις διάφορες ανασκαφές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, αρκετά πλούσιες σε ευρήματα, διαφαίνεται ότι η Παροικιά κατοικείται αδιάλειπτα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με συνέπεια η ιστορία της να ξεκινά από τα βάθη των αιώνων. Στο κεντρικό δρόμο της αγοράς όπως και σε όλα τα Κυκλαδονήσια τα λουλούδια, οι πεζούλες, τα στενά καμπυλωτά σοκάκια συμπληρώνουν τη λαϊκή κυκλαδική αρχιτεκτονική όπου τα χρώματα λευκό και μπλε είναι αυτά που κυριαρχούν. Η δε προτομή της περίφημης αγωνίστριας Μαντώς Μαυρογένους στην ομώνυμη πλατεία όπου και το σπίτι της φέρνουν στη μνήμη τον κατά θάλασσα Αγώνα του 1821, αλλά και το πικρό παράπονό της που πέθανε πάμπτωχη, ξεχασμένη και από τους νεόκοπους εκπροσώπους της Πολιτείας. Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στο νησί εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών προσφύγων. Οι Μικρασιάτες ενσωματώθηκαν και εμπλούτισαν την τοπική κοινωνία πολιτιστικά και οικονομικά. Οι Μικρασιάτες που εγκαταστάθηκαν στην Πάρο ανανέωσαν τη γεωργία η οποία δεν ήταν συστηματικά ανεπτυγμένη στο νησί. Στην Παροικιά εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών δημιουργώντας τη συνοικία Προσφυγικά. Κορυφαία εκδήλωση στη διάρκεια του Καλοκαιριού που γίνεται στην Παροικιά είναι το Δεκαπενταύγουστο στην εορτή της Παναγίας. Μια άλλη σπουδαία επίσης γιορτή είναι του Εμπορικού Συλλόγου Πάρου που γίνεται κάθε χρόνο, ανήμερα της Εορτής της Αναλήψεως στο εξωκλήσι του Αγίου Φωκά, του ομώνυμου βορειοδυτικού ακρωτηρίου του όρμου της Παροικιάς. Τη γιορτή αυτή είχαν ξεκινήσει πρώτοι οι καφετζήδες της Παρκιάς το 1929, που τότε τα καφενεία ήταν και μπακάλικα, κουβαλώντας από την παραμονή τραπεζοκαθίσματα, καζάνια και διάφορα τρόφιμα ενώ ανήμερα τη μεγάλη γιορτή οργανοπαίχτες με τσαμπούνες βιολιά και λαούτα συνόδευαν τους χορούς που στήνονταν μετά τη λειτουργία.

Πούντα

Η Πούντα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη δυτική Πάρο. Η Πούντα διαθέτει μικρό λιμένα από τον οποίο υπάρχει ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Αντίπαρο απέναντι. Η απόσταση μεταξύ των δύο είναι ένα μίλι και η διαδρομή διαρκεί περίπου 7 λεπτά. Ανάμεσα στην Πούντα και στην Αντίπαρο βρίσκεται το Ρευματονήσι. Η Πούντα απέχει 9 χιλιόμετρα από την Παροικιά. Αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1961. Νότια του λιμανιού βρίσκεται η παραλία της Πούντας, μια μεγάλη αμμουδερή παραλία, όπου λειτουργεί μικρός αριθμός χώρων εστίασης και υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης εξοπλισμού ιστιοσανίδας, κάιτ-σέρφινγκ ή άλλου εξοπλισμού. Η παραλία είναι δημοφιλής προορισμός για θαλάσσια σπορ. Παραλία με το ίδιο όνομα υπάρχει και στην ανατολική Πάρο.

Πρόδρομος

Ο Πρόδρομος είναι μεσόγειο χωριό της Πάρου επί της ανατολικής πλευράς της, χτισμένο σε υψόμετρο 30 μέτρων. Από την Παροικιά απέχει περίπου 16 χλμ. Η περιοχή του Προδρόμου, όπως και των Μαρμάρων που βρίσκεται ανατολικότερα και πολύ κοντά, είναι αγροτική με πολλά περιβόλια, δικά τους νερά και πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή με εκτροφή πολλών αγελάδων. Ιδιαίτερο αξιοθέατο της περιοχής είναι το βυζαντινό μονοπάτι που συνέδεε το χωριό Μάρπησσα με τις Λεύκες και που περνά μέσα από τον Πρόδρομο. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα.

Πηγή πληροφοριών: Βικιπαίδεια

Πηγή photo slider: commons.wikimedia.org

Ξενοδοχεία

error: Content is protected !!
You don't have permission to register