Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Η φύση στο Νομό Φωκίδας

Δασικό Χωριό Καψίτσας

Χτισμένο μέσα στα έλατα, στα 1.150 μέτρα υψόμετρο στην πλαγιά της Γκιώνας, το Δασικό Χωριό Καψίτσας κατασκευάστηκε από το Δασαρχείο Άμφισσας, στο πλαίσιο του προγράμματος αγροτουρισμού. Βρίσκεται κοντά στο Προσήλιο της Άμφισσας, το χωριό που είναι γνωστό και με το παλιό όνομα Σεγδίτσα. Είκοσι σπιτάκια που δεν είναι μεγαλύτερα από 50 τετραγωνικά το καθένα, αποτελούν το Δασικό Χωριό Καψίτσας. Ειδικά διαμορφωμένοι εξωτερικοί χώροι, γηπεδάκια, παιδική χαρά αλλά και πλήρως εξοπλισμένο εστιατόριο λειτουργεί στην περιφραγμένη έκταση 78 στρεμμάτων. Οι κατασκευές είναι τέτοιες ώστε ο επισκέπτης του Δασικού Χωριού Καψίτσας να έχει την αίσθηση της οικειότητας και της θαλπωρής.

Εθνικός Δρυμός Παρνασσού

Βρίσκεται στα όρια των νομών Βοιωτίας και Φωκίδας. Ανατολικά γειτνιάζει με τα χιονοδρομικά κέντρα. Ο Εθνικός Δρυμός Παρνασσού καταλαμβάνει έκταση 38.000 στρεμμάτων, αρχίζει από το ύψος της διασταύρωσης προς χιονοδρομικά, συνεχίζει εκατέρωθεν του δρόμου προς Κελάρια, Βαρκό, φτάνοντας ως τα 2200μ ενώ καλύπτει την υπάρχουσα έκταση του χιονοδρομικού των Κελαριών, φτάνοντας έως την κορφή «Αρνόβρυση» και βόρεια όπου σταματάει. Στη δυτική πλευρά καλύπτει την περιοχή της Παλιοβούνας (περιοχή Κωρύκειου Άντρου). Ο Εθνικός Δρυμός Παρνασσού ιδρύθηκε στα 1938 μαζί με αυτόν του Ολύμπου και αποτελεί έναν από τους παλαιότερους της Ελλάδας. Το παγκοσμίου φήμης μαντείο των Δελφών, οριοθετεί το Δυτικό άκρο του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Μέσα στα όρια του Δρυμού, απαγορεύεται κάθε ανθρώπινη παρέμβαση. Το μεγαλύτερο υψόμετρο του Εθνικού Δρυμού φτάνει τα 2200 μ. ενώ το χαμηλότερο τα 1200 μ. Η ασβεστολιθική δομή του Παρνασσού που διακόπτεται από μικρές παρεμβολές από φλύσχη και κροκαλοπαγή πετρώματα, παρουσιάζει πολλούς γεωλογικούς σχηματισμούς όπως εντυπωσιακές καταβόθρες, σπήλαια και βραχώδεις κορφές (Λιάκουρα, 2457μ., Γεροντόβραχος 2395μ, Αρνόβρυση 2257μ, καταβόθρες Επτάστομο, Δρακοκάρκαρος). Η προσέγγιση στον Εθνικό Δρυμό γίνεται από τους επαρχιακούς δρόμους που ενώνουν την Αράχωβα με τα χιονοδρομικά και τον Επτάλοφο με αφετηρία το Λιβάδι Αράχωβας. Από τους δρόμους αυτούς ξεκινούν πολλοί δασικοί δρόμοι που προσεγγίζουν κάθε γωνιά του Δρυμού. Το Διοικητήριο του Εθνικού Δρυμού Παρνασσού βρίσκεται εντός του πυρήνα και δυτικά από το λιβάδι Αράχωβας, ενώ υπάγεται στα Δασαρχεία Λιβαδειάς και Άμφισσας.

Βαρδούσια Όρη

Τα Βαρδούσια (ή Κόρακας) είναι σύμπλεγμα βουνών που περιλαμβάνει το νοτιότερο άκρο της Πίνδου στη Στερεά Ελλάδα. Υψώνεται στα βορειοδυτικά της Φωκίδας, με ένα μικρό τμήμα του όρους να επεκτείνεται και στη Φθιώτιδα. Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά τη Γκιώνα, με ύψος που φτάνει τα 2.495 μέτρα (κορυφή Κόρακας). Ο κύριος όγκος των Βαρδουσίων υψώνεται στα εδάφη της επαρχίας Δωρίδας του νομού Φωκίδας, ενώ μικρό τμήμα του στα βόρεια υπάγεται στο Νομό Φθιώτιδας. Τα Βαρδούσια αποτελούνται από τρία συγκροτήματα κορυφών, το βόρειο, το δυτικό και το νότιο. Το βόρειο συγκρότημα χαρακτηρίζεται από ομαλές κορφές, το δυτικό παρουσιάζει πολλές απόκρημνες και ανεξάρτητες μεταξύ τους κορυφές, ενώ το νότιο, που είναι και το υψηλότερο, σχηματίζει μία απόκρημνη και μεγάλη σε μήκος κορυφογραμμή. Είναι από τις ελάχιστες οροσειρές της Ελλάδας που έχουν αλπικό χαρακτήρα. Η οροσειρά ορίζεται από τους ποταμούς Μόρνο, Εύηνο και Κοκκινοπόταμο και έχει πλούσια χλωρίδα. Μεγάλο τμήμα της επιφάνειας της καλύπτεται από δάση ελάτης, βελανιδιάς και κέδρων (αρκεύθων) ενώ στα εκτεταμένα υψίπεδα που σχηματίζονται ανάμεσα στις κορυφές βόσκουν μεγάλα κοπάδια προβάτων και γιδιών. Πολλά σημεία του βουνού είναι κατάλληλα για ορειβασία ενώ στις πλαγιές των Σκόρδων λειτουργούν δύο ορειβατικά καταφύγια.

Όρος Οίτη

Η Οίτη, παλαιότερα γνωστή ως Καταβόθρα, είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας και καταλαμβάνει τμήμα των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας. Η Οίτη συνδέεται στα νότια με τη Γκιώνα, δυτικά με τα Βαρδούσια και ανατολικά με το Καλλίδρομο ενώ το όριό της στα βόρεια είναι η κοιλάδα του Σπερχειού. Στις πλαγιές της σχηματίζονται πολλά υδάτινα ρεύματα. Από την Οίτη πηγάζουν ο Μόρνος και ο Γοργοπόταμος. Σημαντικά χωριά στις πλαγιές και στους πρόποδες της Οίτης είναι η Παύλιανη, η Υπάτη και το Μαυρολιθάρι. Η ψηλότερη κορυφή της, ο Πύργος, έχει υψόμετρο 2.152 μέτρα. Άλλες κορυφές της Οίτης είναι το Γρεβενό (2.114 μ.), ορατό από τη Λαμία και την κοιλάδα του Σπερχειού, το Σέμπι (2.091 μ.), η Αλύκαινα ή Αλουμπόραχη (2.052 μ.) και τα Δύο Βουνά (1.615 μ.). Πολύωρες αναβάσεις προς τις κορυφές της Οίτης πραγματοποιούνται από την Υπάτη και την Παύλιανη. Ωστόσο, τους καλοκαιρινούς μήνες τα ψηλότερα σημεία του βουνού είναι προσβάσιμα από δασικούς δρόμους. Η περιοχή της Οίτης είναι ανακηρυγμένος Εθνικός δρυμός και είναι από τους ομορφότερους της Ελλάδας. Είναι κατάφυτη από έλατα που ανήκουν στο είδος της κεφαλληνιακής ελάτης. Επίσης υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από πλατύφυλλα, όπως πλατάνια, σφενδάμια, προύνοι, ιτιές κ.λπ. Στη βόρεια πλευρά του βουνού συναντάται και μία μικρή συστάδα από μαυρόπευκα, είδος αρκετά σπάνιο για την νότια Ελλάδα. Σε χαμηλότερα υψόμετρα υπάρχουν πυκνοί θαμνώνες από σκληρόφυλλα είδη, όπως πουρνάρι, αριά, κουμαριά, πικροδάφνη κ.λ.π. ενώ σε μεγάλα υψόμετρα υπάρχει πλούσια υποαλπική βλάστηση. Φυλλοβόλες βελανιδιές συναντώνται σε υψόμετρο γύρω στα 800 μέτρα. Η πανίδα της Οίτης είναι πλούσια και περιλαμβάνει ευρέως διαδεδομένα είδη, καθώς και μικρούς πληθυσμούς λύκου, αγριόγιδου και ζαρκαδιού. Από το 2003 αναφέρεται η σποραδική παρουσία αρκούδας.

Καταρράκτης Στρώμης

Ο ορμητικός Καταρράκτης της Στρώμης βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο έξω από το ομώνυμο χωριό, πάνω στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στα γειτονικά χωριά Πανουργιάς και Οινοχώρι. Βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων στην πλαγιά της Γκιώνας, μέσα στα έλατα, σ’ ένα τοπίο μοναδικής φυσικής ομορφιάς. Τα νερά του Καταρράκτη της Στρώμης καταλήγουν και τροφοδοτούν το Μόρνο, τον ποταμό που υδροδοτεί την πρωτεύουσα της Ελλάδας αλλά και πολλά από τα χωριά της περιοχής. Είναι γνωστός και με το όνομα Καταρράκτης της Κρέμασης.

Λίμνη Μόρνου

Η Λίμνη του Μόρνου είναι τεχνητή λίμνη που κατασκευάστηκε με σκοπό να καλυφθούν οι συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες ύδρευσης της Αθήνας. Δημιουργήθηκε το 1979 έπειτα από την ολοκλήρωση του φράγματος στον ποταμό Μόρνο. Η συνολική επιφάνεια της λίμνης, που αντιστοιχεί στη μέση στάθμη της, είναι περίπου 15,5 τ.χλμ. με αποτέλεσμα να είναι η ένατη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας. Η λίμνη βρίσκεται περίπου στο κέντρο του νομού Φωκίδας, καλύπτοντας με τα ύδατά της ένα λεκανοπέδιο δυτικά του Λιδωρικίου, που σχηματιζόταν ανάμεσα στα όρη Γκιώνα και Βαρδούσια. Συγκεντρώνει νερό όχι μόνο από το Μόρνο αλλά και από παραποτάμους του, που εκβάλλουν πλέον κατευθείαν στη λίμνη. Ο σημαντικότερος από αυτούς είναι ο Κοκκινοπόταμος, που πηγάζει από τα Βαρδούσια. Η λίμνη του Μόρνου δέχεται νερό και από τη λίμνη του Εύηνου, μέσω μίας σήραγγας που κατασκευάστηκε για τον σκοπό αυτό. Για τη δημιουργία της κατασκευάστηκε φράγμα ύψους 125 μέτρων το οποίο είναι το 7ο ψηλότερο φράγμα της Ελλάδας. Ο τύπος του φράγματος είναι χωμάτινο με αργιλικό πυρήνα και είναι συνολικού όγκου 17.000.000 m3. Το μέγιστο πλάτος στη βάση του είναι 595 μ. ενώ το πλάτος στέψης είναι 10 μ. Το μήκος βάσης του είναι 250 μ. και το μήκος στέψης 815 μ. Με την ολοκλήρωσή της η λίμνη κάλυπτε έκταση μεγαλύτερη από 15 τ.χλμ. Η επιφάνεια της στη στάθμη υπερχείλισης υπολογίζεται στα 19 τ.χλμ. Η στάθμη της λίμνης βρίσκεται σε υψόμετρο 446 μέτρων. Για τη δημιουργία της λίμνης χρειάστηκε να εκκενωθεί το χωριό Κάλλιο το οποίο μεταφέρθηκε σε άλλη θέση πάνω από τις όχθες της λίμνης. Όταν η στάθμη της λίμνης κατεβαίνει, σε περιόδους ξηρασίας, αποκαλύπτονται τα σπίτια του παλιού οικισμού. Η λίμνη του Μόρνου είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000.

Σπήλαιο Επτάστομος

Ο Επτάστομος ή Κάρκαρος είναι σπηλαιοβάραθρο, το οποίο βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα και συγκεκριμένα στο όρος Παρνασσός, πάνω από το χωριό Καλύβια Λιβαδίου κοντά στην περιοχή Καλάνια, με εισόδους σε υψόμετρο 1.260 μέτρων. Στο εσωτερικό του υπάρχουν αρκετοί σταλαγμίτες και σταλακτίτες, που έχουν δημιουργηθεί από την πάροδο των αιώνων, αλλά και σταλακτίτες από πάγο, που δημιουργούνται κάθε έτος. Το σπήλαιο στο εσωτερικό του διατηρεί σε όλη τη διάρκεια του χρόνου πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, από 0 έως –2 °C. Παλαιότερα οι κάτοικοι του χωριού, εξαιτίας της ελλείψεως ψυγείων, αποθήκευαν στο εσωτερικό του αρκετά τρόφιμα (π.χ. τυριά) με σκοπό τη συντήρησή τους. Στις μέρες μας το σπήλαιο αποτελεί τόπο επίσκεψης για όσους επιθυμούν να το εξερευνήσουν. Το μέγεθος και το βάθος του σπηλαίου δεν έχουν καθοριστεί ακόμα. Η ονομασία προέρχεται από τα εφτά βάραθρα (στόμια) που οδηγούν στο εσωτερικό του.

Σπήλαιο Κωρύκειον Άντρο

Κωρύκειο άντρο ονομάζεται σπήλαιο του Παρνασσού μήκους 100 μ. που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων. Πήρε το όνομά του από τους σταλακτίτες του, που θύμιζαν στους αρχαίους τους «κώρυκες», δηλαδή τους ασκούς από δέρματα ζώων. Η γεωλογική διαμόρφωση με ασβεστολιθικές και σχιστολιθικές πλάκες σε αντίθετη κατεύθυνση είναι ενδεχομένως ο λόγος που η περιοχή των Δελφών βρίθει μικρών σπηλαίων. Το σημαντικότερο είναι το Κωρύκειο άντρο που χρονολογείται στην Πλειστόκαινο εποχή και απέχει 11 χιλιόμετρα από τους Δελφούς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων. Περιβάλλεται από δάσος ελάτης και στην αρχαιότητα οδηγούσε σε αυτό ένα στιφογυριστό μονοπάτι, όπως το περιέγραψε ο Παυσανίας. Στο σπήλαιο έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης και λατρείας που ανάγονται στη νεολιθική περίοδο. Το Κωρύκειο άντρο ήταν αφιερωμένο στον Πάνα και τις Κωρύκειες Νύμφες. Εδώ ίσως αποπλάνησε, σύμφωνα με τον μύθο, ο Απόλλωνας την Κωρύκεια νύμφη. Εδώ πάλι αναφέρεται από τον Απολλόδωρο ότι η νύμφη αυτή γέννησε το γιο της, Λύκωρο. Άλλοι πάντως αποδίδουν την ονομασία του στους σταλακτίτες που βρίσκονται στο εσωτερικό του και που μοιάζουν με ασκιά (κώρυκες). Το σπήλαιο έχει δύο κυρίως αίθουσες και συνεχίζει σε μεγάλο βάθος με μια στενή σήραγγα. Ο πρώτος θάλαμος έχει ύψος που φτάνει τα 50 μέτρα και διαστάσεις περίπου 90 επί 60. Είναι γεμάτος σταλακτίτες με μερικά συμπλέγματα σταλαγμιτών στην περιφέρεια. Ένας μάλιστα από αυτούς, με αρκετά μεγάλη επιφάνεια, ονομάζεται «Τράπεζα» και εικάζεται ότι εκεί απέθεταν προσφορές οι προσκυνητές, οι οποίοι συνέρρεαν στο άντρο σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η αρχαιολογική έρευνα του σπηλαίου κατά τη διετία 1970-71 από τον Pierre Amandry, απέδωσε χιλιάδες ευρήματα, ιδιαίτερα κεραμικά σκεύη και άλλα πήλινα αντικείμενα, αλλά και 25.000 και πλέον κότσια ζώων, τα οποία μάλλον συνδέονται με μαντική δραστηριότητα, μέρος των ευρημάτων εκτίθεται στο Μουσείο των Δελφών. Κατά την περσική επιδρομή του 480 π.Χ. εκεί κατέφυγαν οι κάτοικοι των Δελφών για να προστατευθούν, δεδομένου ότι η μικρή και καθόλου αξιοπρόσεκτη είσοδος του σπηλαίου θα μπορούσε εύκολα να διαφύγει της προσοχής των εισβολέων.

Φαράγγι της Ρεκκάς

Το Φαράγγι της Ρεκκάς είναι το μεγαλύτερο φαράγγι της Γκιώνας. Βρίσκεται στο χωριό Βίνιανη στο Προσήλιο το οποίο είναι λίγα χιλιόμετρα έξω από την Άμφισσα. Δύσκολο και απαιτητικό αλλά παρόλα αυτά όμορφο και μοναδικό και θα το διαπιστώσει εύκολα όποιος το περπατήσει από τα πρώτα κιόλας μέτρα. Με πλούσια χλωρίδα και πανίδα είναι ένας σπάνιος βιότοπος που θα συναρπάσει τον κάθε φυσιολάτρη. Οι απότομες πλαγιές του βουνού με τα έλατα που ξεπετάγονται από τους βράχους και δημιουργούν μικρά δάση θα σας συναρπάσουν. Το φαράγγι είναι γνωστό και ως μέρος που ζούνε αγριόγιδα και αν σταθείτε τυχεροί θα τα απολαύσετε καθώς σκαρφαλώνουν στις απότομες πλαγιές του φαραγγιού.

Διαμονή στο νομό Φωκίδας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register