Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Η φύση στο Νομό Κιλκίς

Δάσος των Μουριών

Ακόμη πιο μακριά από την όχθη της λίμνης, εκεί που το έδαφος είναι πιο «βαρύ» σε ιλύ και άργιλο και λιγότερο υγρό, αναπτύσσεται το «Υδροχαρές Δάσος των Mουριών». Το δάσος βρίσκεται ανάμεσα σε βοσκοτόπια και γεωργικές εκτάσεις, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα βόρεια της Δοϊράνης και κοντά στον οικισμό των Μουριών. Με συνολική έκταση 590 στρέμματα, σηματοδοτεί το κατάλοιπο ενός μεγαλύτερου στο παρελθόν, μικτού αλλουβιακού δάσους με βελανιδιές, σκλήθρα και φράξους, έναν τόπο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την πανίδα της περιοχής κι έναν ιδιαίτερα σημαντικό σταθμό κατά τη μετανάστευση των πουλιών. Με προσωνυμία «Χίλια Δέντρα» έχει κηρυχθεί Διατηρητέο μνημείο της Φύσης, ενώ περιλαμβάνεται, μαζί με τη λίμνη στις προτεινόμενες προς ένταξη περιοχές στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο NATURA 2000.

Δάσος Πάικο

Το Πάικο είναι το μεγαλύτερο δάσος της Ελλάδας με πλούσια βλάστηση γεμάτο καστανιές και αρκετές πηγές. Άφθονα ποτάμια και ρέματα κυλούν όλο το χρόνο στο Πάικο με κυριότερα ποτάμια: το Μέγα Ρέμα ή Ρέμα Πρωτομαγιάς (με τους παραποτάμους του: Ρέμα Πεπονιάς, Κρυονέρι και Λυκόρεμα), το Σείριο (με τον κύριο κλάδο του Στραβοπόταμο ή Μαυροπόταμο που ρέει ανάμεσα στη Γρίβα και την Κάρπη και τον παραπόταμό του Μεγάλο ποτάμι, κοντά στη Γρίβα που πηγάζει στα 1307 μέτρα και υδρεύει όλη την περιοχή), ο Ξεροπόταμος (Σούχα Ρέκα) ή Πλατανόρεμα με πόσιμο νερό βρίσκεται στα όρια Γουμένισσας – Φιλυριάς, και το Ρέμα Χαμηλού ή Ποταμάκι που εισέρχεται στη Βόρεια Μακεδονία. Όλοι οι παραπάνω ποταμοί χύνονται στον Αξιό, ενώ ο Γράμμος στα νοτιοδυτικά χύνεται στο Λουδία. Τόσο στον κύριο κλάδο του, Μεγάλο ποτάμι (κοντά στη Γρίβα), όσο και στον Στραβοπόταμο ή Μαυροπόταμο, ο Σείριος δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους για ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στο Πάικο υπάρχει η τεχνητή λίμνη Μεταλλείου, στην περιοχή παλαιότερου μεταλλείου αργύρου, στο Μέγα Ρέμα, καθώς επίσης και η Σμαραγδένια λίμνη μεταξύ Σκρα και Κούπας, στον ανώτερο ρου του Μεγάλου Ρέματος που σχηματίζει εντυπωσιακό καταρράκτη πριν τα νερά του πέσουν στη λίμνη. Επίσης, οι πηγές της Αραβησσού δημιουργούν έναν σημαντικό υγρότοπο, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Πάικου. Η χλωρίδα αποτελείται περίπου από 2.500 δείγματα φυτών. Τα δέντρα που καλύπτουν το Πάικο είναι κυρίως καστανιές, οξιές, πεύκα, δρύες, κέδροι, ιτιές, λεύκες και σημύδες. Στο Πάικο υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα δάση καστανιάς στην Ελλάδα με έκταση γύρω στα 4.500 στρέμματα. Αραιότερα συναντώνται πλατάνια, μηλιές, καρυδιές και κισσούς. Πλούσιο σε φτέρες και ποικιλία μανιταριών. Επίσης, στη χλωρίδα του Πάικου περιλαμβάνονται τα είδη: Κυκλάμινο το κισσόφυλλο, Κρόκος ο ωραίος. Έχουν καταμετρηθεί 57 διαφορετικά είδη πεταλούδας στο Πάικο αναδεικνύοντας τον πλούτο της εντομοπανίδας της περιοχής. Ξεχωριστή θέση στην πανίδα του βουνού είναι το αγριογούρουνο που συναντάται σε όλο το Πάικο.

Καταρράκτες και λίμνη Σκρα

Ένα ειδυλλιακό υδάτινο σύμπλεγμα από ρυάκια που σχηματίζουν καταρράκτες και τα νερά τους καταλήγουν σε μια πανέμορφη λίμνη, βυθισμένα μέσα στην οργιαστική βλάστηση. Οι καταρράκτες του Σκρα και η μικρή «Σμαραγδένια λίμνη» που δημιουργούν βρίσκονται στα βορειοδυτικά του νομού Κιλκίς, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Π.Γ.Δ.Μ., στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Πάικου. Η μικρή λίμνη, με βάθος περίπου τέσσερα μέτρα, οφείλει τα γαλαζοπράσινα νερά της σε απολιθωμένους οργανισμούς που βρίσκονται στο πυθμένα της. Ένα μαγικό φυσικό τοπίο, από αυτά που οδήγησαν τη λαϊκή παράδοση στη δημιουργία θρύλων με νεράιδες και ξωτικά.

Λίμνη Δοϊράνη

Η Λίμνη Δοϊράνη βρίσκεται στα σύνορα Ελλάδας και πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αποτελεί κατάλοιπο της μεγαλύτερης άλλοτε, Παιονίας Λίμνης και σχηματίστηκε στην Προπαγετώδη Γεωλογική Περίοδο, ύστερα από έντονες σεισμικές διεργασίες. Ο υγρότοπος, με την πολυμορφία της βλάστησης και τον πλούτο της πανίδας, συνδυάζεται με τα στοιχεία της πρόσφατης ιστορίας της περιοχής, για να συνθέσουν ένα ιδιαίτερο λιμναίο τοπίο. Οι εκτεταμένες καλλιέργειες δημητριακών και οι χερσότοποι με θάμνους και φρύγανα, που χρησιμοποιούνται ως βοσκοτόπια, καταγράφουν τον έντονο γεωργικό χαρακτήρα της περιοχής, αλλά και την ενασχόληση των κατοίκων με την κτηνοτροφία. Ο υγρότοπος της Δοϊράνης φιλοξενεί πολλά είδη της πανίδας. Το ελληνικό τμήμα της λίμνης έχει περιληφθεί στον κατάλογο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας, καθώς από τα πουλιά που χρησιμοποιούν την περιοχή για να φωλιάσουν, να σταθμεύσουν κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης, να ξεχειμωνιάσουν, ή να αναζητήσουν τροφή, ένας μεγάλος αριθμός, περίπου 36 είδη, είναι σπάνια και απειλούμενα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τη σπουδαιότητα της περιοχής ενισχύει η παρουσία της λαγγόνας και του αργυροπελεκάνου, ειδών παγκοσμίως απειλούμενων. Στη λίμνη απαντούν παρυδάτια πουλιά, με ψηλά πόδια και μακριά ράμφη να τσαλαβουτούν στα ρηχά νερά της λίμνης, αναζητώντας τροφή όπως ο λευκοτσικνιάς, ο κρυπτοτσικνιάς, ο αργυροτσικνιάς και ο σταχτοτσικνιάς. Απαντούν επίσης η χαλκόκοτα, το μπεκατσίνι και η αβοκέτα, η «αρχόντισσα των ελών» και ένα από τα ομορφότερα παρυδάτια πουλιά. Ο αργυροπελεκάνος, ένα από τα μεγαλύτερα πουλιά του πλανήτη, με μήκος 1,80 μέτρα και άνοιγμα φτερών που ξεπερνά τα 3 μέτρα, αναζητά στη Λίμνη Δοϊράνη την τροφή του. Λαγγόνες, σφυριχτάρια, καπακλήδες, πρασινοκέφαλες πάπιες, ψαλίδες, σαρσέλες, γκισάρια και βουτηχτάρια, συμμετέχουν στη δημιουργία ενός πλούσιου οικοσυστήματος. Εντυπωσιακή είναι η παρουσία των κορμοράνων που κολυμπούν στη λίμνη, φωλιάζουν στα δένδρα της περιοχής και πετούν σε σχηματισμούς, προσφέροντας ένα θέαμα μοναδικό και βουβόκυκνοι με πορτοκαλόχρωμα ράμφη, βουτούν το κεφάλι τους στα νερά της, αναζητώντας υδρόβια φυτά, ή βόσκουν στην ποώδη βλάστηση της όχθης της. Αρπακτικά πουλιά, όπως ο καλαμόκιρκος, ο βαλτόκιρκος, το διπλοσάινο, το τσιχλογέρακο, το δενδρογέρακο και η γερακίνα είναι, επίσης, συχνοί επισκέπτες της λίμνης, όπου αναζητούν τη λεία τους. Τα ψάρια που παλαιότερα ζούσαν στη λίμνη άγγιζαν τα 18 είδη, με κυριότερα το γριβάδι, τον γουλιανό, την πλατίτσα και το περκί που, μαζί με την τούρνα, την κοκκινοφτέρα, το γλήνι και το σίρκο, αφθονούσαν στα νερά της και ήταν εμπορεύσιμα. Άλλα είδη ήταν το χέλι, το τυλινάρι, ο γουρουνομύτης, η μουρμουρίτσα, η βιργιάνα, η πεταλούδα, το κουνουπόψαρο, η χρυσοβελονίτσα, η φεροβελονίτσα, το γυφτόψαρο κ.ά, πολλά από τα οποία σήμερα είναι σπάνια και προστατευόμενα. Τα τελευταία έτη παρατηρείται μια σοβαρή μείωση τόσο του πληθυσμού των ψαριών, όσο και του αριθμού των ειδών, λόγω της μη ορθής εκμετάλλευσης της λίμνης. Η βλάστηση αποτελεί τη βάση της ζωής για τη λίμνη, καθώς παρέχει σε πλήθος οργανισμών τόπο διαμονής, προστασία και τροφή, ενώ οι ρίζες των φυτών συγκρατούν και σταθεροποιούν το έδαφος. Όλα τα είδη, από τη φακή του νερού ως τα υπέργηρα πλατάνια, συνεισφέρουν στη λειτουργία και στην ισορροπία ενός πλούσιου και πολύτιμου οικοσυστήματος. Στα νερά της λίμνης αναπτύσσονται φυτά προσαρμοσμένα σε συνθήκες μόνιμης κατάκλυσης από νερό, όπως τα μυριόφυλλα και οι ποταμογείτονες. Τα είδη αυτά συνδυάζονται με πυκνές συστάδες από αγριοκάλαμα και ψαθιά στα ρηχά νερά της, για να συνθέσουν την υδρόβια βλάστηση του υγροτόπου. Κοντά στις όχθες της λίμνης, όπου το έδαφος καλύπτεται από νερό περιστασιακά, εξαπλώνονται πυκνές συστάδες από βούρλα, ενώ περιμετρικά της ακτής, εκτεταμένες θίνες συνθέτουν ένα ασύνηθες για τη Βαλκανική λιμναίο τοπίο. Η βλάστησή τους συνδυάζεται με τους καλαμώνες προς το εσωτερικό της λίμνης, αλλά και με την παρόχθια δενδρώδη βλάστηση της περιοχής. Λευκές ιτιές, γνωστές από τον Θεόφραστο και ασπρόλευκες λεύκες, σύμβολα χθόνιας λατρείας στην αρχαιότητα, αναπτύσσονται στο υγρό έδαφος κοντά στην όχθη και δημιουργούν ένα υγροτοπικό-παραλίμνιο δάσος. Τα αναρριχητικά φυτά που αναπτύσσονται ανάμεσά τους, προσδίδουν στο δάσος μια εικόνα τροπική, ενώ τα τεράστια, διάσπαρτα πλατάνια, ενισχύουν την ιδιαιτερότητα του τοπίου.

Λίμνη Μεταλλείου

Η Λίμνη Μεταλλείου είναι τεχνητή λίμνη που βρίσκεται στο νομό Κιλκίς. Έχει δημιουργηθεί έπειτα από κατασκευή φράγματος στον ποταμό Μέγα Ρέμα, παραπόταμο του Αξιού. Έχει μήκος 2 χλμ και μέγιστο βάθος 35 μέτρα. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Πηγής μετά από 10 χιλιόμετρα δασικού δρόμου. Το τοπίο χαρακτηρίζεται από πανέμορφα δάση και φυσική ομορφιά.

Πάικο όρος

Το όρος Πάικο βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία στα σύνορα των νομών Πέλλας και Κιλκίς με κορυφή την Γκόλα-Τσούκα σε υψόμετρο 1.650 μέτρα. Συνδέεται στα δυτικά με το Καιμακτσαλάν ή Βόρα ενώ στα ανατολικά του έχει την κοιλάδα του Αξιού.

Διαμονή στο νομό Κιλκίς: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register