Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Η φύση στο Νομό Αργολίδας

Αραχναίο όρος

Το Αραχναίο είναι βουνό του νομού Αργολίδας με υψηλότερο σημείο στα 1.199 μέτρα. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού τμήματος του νομού. Στα νότια ενώνεται με το όρος Δίδυμο, ενώ προς τα βόρεια καταλήγει στα υψώματα του ανατολικού νομού Κορινθίας. Το βουνό στα νότια είναι εντελώς αποψιλωμένο, όμως στην βόρεια πλευρά του διαθέτει ακόμη ορισμένα πευκοδάση. Στους πρόποδές του είναι χτισμένο το Λυγουριό και το αρχαίο θέατρο Επιδαύρου, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται το Ναύπλιο.

Αρτεμίσιο όρος

Το Αρτεμίσιο είναι βουνό της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας. Βόρεια ενώνεται με το Λύρκειο, δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο της Μαντίνειας και νότια ενώνεται με τον Κτενιά. Είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς που ενώνει τον Κορινθιακό με τον Αργολικό κόλπο και περιλαμβάνει τα βουνά Κυλλήνη, Ολίγυρτο, Τραχύ, Λύρκειο κ.α. Η υψηλότερη κορυφή του βρίσκεται ανατολικά της Νεστάνης και έχει υψόμετρο 1.771 μέτρα. Ο Παυσανίας αναφέρει πως στην κορυφή του Αρτεμισίου υπήρχε ιερό της Άρτεμης. Το ιερό ήταν μέσα σε ένα δάσος από ιτάμους, το οποίο όμως καταστράφηκε εξαιτίας της υλοτομίας των δέντρων για το όμορφο ξύλο τους και της βραδείας ανάπτυξης του δέντρου. Σήμερα βρίσκονται πολλοί λίγοι ίταμοι στο βουνό. Το όρος Αρτεμίσιο μαζί με το γειτονικό Λύρκειο συγκαταλέγεται στις 196 σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας.

Δίδυμο όρος

Το Δίδυμο όρος είναι βουνό της Αργολίδας με υψόμετρο 1.050 μέτρα. Είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της νότιας Αργολίδας μετά το Αραχναίο, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια του. Στα ανατολικά του συνδέεται με τα υψώματα Αδέρες, ενώ νότια καταλήγει στις πιο ομαλές και επίπεδες περιοχές της Ερμιονίδας. Το Δίδυμο έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση. Κυριαρχεί ένα είδος γιουνίπερου το οποίο στην Πελοπόννησο ονομάζεται βένιο. Στη βόρεια πλευρά του όμως κυρίως σε κοίτες ρεμάτων συναντώνται και πλατύφυλλα όπως πλατάνια. Το Δίδυμο παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από γεωλογικής άποψης. Στους πρόποδες της δυτικής απόληξης του, σχηματίζονται κάποιοι εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί με μορφή κρατήρα, που αποκαλούνται δολίνες. Είναι καθιζήσεις του εδάφους με σχήμα κυκλικό. Σχηματίστηκαν από κατακρήμνιση των ανθρακικών πετρωμάτων της περιοχής.

Ερασινός ποταμός

Ο Ερασινός είναι ποταμός της Αργολίδας που ρέει στην περιοχή του Αργολικού κάμπου. Πηγάζει από το χωριό Κεφαλάρι, νοτιοδυτικά του Άργους, στην συνέχεια ρέει ανατολικά διασχίζοντας τμήμα του Αργολικού κάμπου και εκβάλλει στον Αργολικό κόλπο στην Νέα Κίο. Στο σημείο των πηγών του ποταμού είναι χτισμένη εκκλησία, αφιερωμένη στη Ζωοδόχο πηγή. Το μεγαλύτερο μέρος των νερών του ποταμού διοχετεύονται σήμερα σε κανάλια που χρησιμοποιούνται για την άρδευση του Αργολικού κάμπου. Έτσι, τμήματα του εκβάλουν στον Αργολικό Κόλπο σε περιοχές μεταξύ Μύλων και Νέας Κίου. Ο ποταμός ονομαζόταν και Στύμφαλος κατά την αρχαιότητα αφού σύμφωνα με την παράδοση υπήρχε η πεποίθηση πως τα νερά του προέρχονταν από την λίμνη Στυμφαλία κάτι που δεν επιβεβαιώνεται σήμερα.

Ίναχος Ποταμός

Ο Ίναχος ποταμός ή Πάνιτσα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος του νομού στο Δήμο Άργους-Μυκηνών. Θεωρητικά πηγάζει είτε από το Αρτεμίσιο ή από το Λύρκειο όρος κι εκβάλλει στον Αργολικό Κόλπο καταλήγοντας στη Νέα Κίο. Ονομάστηκε έτσι, διότι ο Ίναχος, το παιδί του Ωκεανού, εξαιτίας των ύβρεών του κατά του Δία, πνίγηκε στον ποταμό, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Ίναχος ποταμός πήρε το όνομά του από το βασιλιά του Άργους. Σύμφωνα λοιπόν με το μύθο, στις όχθες του φύεται ένα μαγικό βότανο, το όποιο αν βάλει μια γυναίκα πάνω στον ομφαλό της, θα αποβάλει πρόωρα το βρέφος. Εκεί βρίσκεται και μια λίθος, που μοιάζει με σμαράγδι, το όποιο λέγεται ότι μαυρίζει μόνο όταν το ακουμπήσει κάποιος που έχει πει ψέματα. Ο Ίναχος ποταμός στο παρελθόν είχε πρωτεύουσα σημασία και διέσχιζε περιμετρικά τα τείχη του Άργους. Επιπλέον πιστεύεται ότι μετά από μια μεγάλη πλημμύρα, ο Ίναχος ποταμός κατέβασε τους ανθρώπους στα πεδινά για να μαζέψουν το νερό του, ξαναδίνοντας ζωή στην αργολική πεδιάδα. Οι λιγοστές πηγές του Ινάχου ποταμού έχουν πεντακάθαρο νερό και κάποιες απ’ αυτές έχουν χρησιμοποιηθεί και για θεραπευτικούς σκοπούς. Μία από τις πηγές του, την οποία διατρέχει το αναζωογονητικό νερό του όλο το χρόνο, είναι η πηγή «Μπρακατσάκι» που συναντάται στα μέσα του δρόμου από Καρυά προς Νεστάνη. Από την πηγή αυτή τρέχει κρυστάλλινο νερό πλούσιο σε θειάφι από παλιά μέχρι και σήμερα, και χρησιμοποιείται σα φυσικό spa.

Λιμνοθάλασσα Βερβερόντας

Σε κοντινή απόσταση από το μαγευτικό και κοσμοπολίτικο Πορτοχέλι, βρίσκεται η ιδιαίτερης ομορφιάς λιμνοθάλασσα Βερβερόντα, που συμπεριλαμβάνεται στο ευρωπαϊκό δίκτυο «CORINE BIO-TOPS». Ο θρύλος λέει πως εδώ αιώνες πριν βρήκαν καταφύγιο Βερβερίνοι πειρατές. Από τη λέξη αυτή, ελαφρώς παραφθαρμένη, θεωρείται πως πήρε το όνομά της η λιμνοθάλασσα. Τα ιαματικά νερά της ανακουφίζουν από ρευματισμούς, αρθριτικά κι άλλες παθήσεις. Άλλο χαρακτηριστικό αξιοθέατο της περιοχής αποτελεί το ξωκλήσι της Παναγίτσας, ο ακοίμητος φρουρός της λιμνοθάλασσας, αλλά και των ντόπιων.

Λιμνοθάλασσα Βιβαρίου

Μια τιρκουάζ λιμνοθάλασσα με μοναδική ομορφιά και σπάνια βιοποικιλότητα κάνει το Βιβάρι, ένα μικρό παραδοσιακό ψαροχώρι στην Αργολίδα, να ξεχωρίζει. Η Λιμνοθάλασσα Βιβαρίου έχει κηρυχθεί προστατευόμενη περιοχή, εξαιτίας του μεγάλου οικολογικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει. Έχει χιλιάδες ψάρια και πολλά σπάνια είδη πουλιών, όπως ερωδιοί, κορμοράνοι, αλκυόνες, κύκνους αλλά και πάπιες. Έχει έκταση 0,54 τετραγωνικά χλμ. και το βάθος της δεν ξεπερνά το 1,5 μέτρο. Η λίμνη δέχεται νερό από τη θάλασσα μέσω ενός διαύλου επικοινωνίας μήκους 23 μ. και πλάτους 23 μ., ενώ υπάρχει ένα έλος από το οποίο αναβλύζουν γλυκά νερά. Στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν σα φυσικό ιχθυοτροφείο καλλιέργειας κεφάλου, τσιπούρας, λαυρακίου και γλώσσας.

Λιμνοθάλασσα Θερμησίας

Στο γραφικό χωριό Θερμησία, ανατολικά της Ερμιόνης βρίσκεται η γνωστή λιμνοθάλασσα Θερμησίας, που αποτελεί έναν από τους γνωστότερους βιότοπους της Αργολίδας. Τόσο το χωριό όσο κι η λιμνοθάλασσα Θερμησίας φαίνεται να πήραν τ’ όνομά τους από τις θερμές πηγές που υπήρχαν στην περιοχή, ενώ ιστορικά υποστηρίζεται ότι η ύπαρξη του ναού της Θερμασίας Δήμητρας είναι πολύ πιο πιθανόν να έδωσε με παραφθορά το όνομα και στα δυο παραπάνω. Η λιμνοθάλασσα Θερμησίας κατά την περίοδο των Ενετών χρησιμοποιήθηκε κι ως αλυκή. Στα νεότερα χρόνια, αλλά και λόγω του θαλάσσιου πλούτου της, έχουν τοποθετηθεί ευρύτερα στην περιοχή ιχθυοκαλλιέργειες. Σήμερα, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους προστατευμένους υγρότοπους του νομού Αργολίδας. Τα πολλά και σπάνια είδη πουλιών που βρίσκουν καταφύγιο ή μόνιμη στέγη στα νερά της, προστατεύονται από τη Σύμβαση της Βέρνης.

Σπήλαιο Φράγχθι

Το σπήλαιο Φράγχθι βρίσκεται στη βόρεια ακτή του κόλπου της Κοιλάδας Ερμιονίδας του νομού Αργολίδας στην Πελοπόννησο. Είναι ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια της Ευρώπης και σίγουρα της Ανατολικής Μεσογείου. Το σπήλαιο έχει βάθος 150 μέτρα και πλάτος εισόδου 30 μέτρα. Το σπήλαιο Φράγχθι είναι μία από τις σημαντικότερες προϊστορικές θέσεις του Ελληνικού χώρου. Πιθανόν πρώτα κατοικήθηκε από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, κατά τη Μουστιαία περίοδο 40.000 χρόνια π.Χ., αλλά σίγουρα από τον Homo sapiens την περίοδο μετά από το 30.000 π.Χ. Μέχρι σήμερα έχει διερευνηθεί μέσω των ανασκαφών περίοδος 25.000 χρόνων και υπάρχουν ενδείξεις, ότι το σπήλαιο κατοικούταν συνεχώς από το 20.000 μέχρι το 3.000 π.Χ., οπότε και γκρεμίστηκε. Την εποχή που οι πρώτοι κυνηγοί βρήκαν καταφύγιο στη σπηλιά, το τοπίο ήταν διαφορετικό. Οι θάλασσες είχαν μαζευτεί αφήνοντας χώρο στην ξηρά. Η θάλασσα ήταν 6-8 χιλιόμετρα από τη σημερινή της θέση και μεγάλες πεδιάδες απλώνονταν μπροστά στην είσοδο του σπηλαίου. Σήμερα η είσοδος είναι 12,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε απόσταση 50 μέτρων. Τότε το σπήλαιο δέσποζε σε μία μεγάλη πεδιάδα, που έφτανε μέχρι τις Σπέτσες και την Σπετσοπούλα. Κατά την πρώιμη περίοδο κατοίκησής του βρέθηκαν υπολείμματα από ελάφια, βίσονες, αλεπούδες, άγριους όνους, λαγούς και εργαλεία από πυριτόλιθο και σχιστόλιθο. Ενώ το κλίμα βελτιωνόταν και πλούσια δάση γέμιζαν τον τόπο, οι κυνηγοί που το χρησιμοποιούν δεν ήταν περιστασιακοί κάτοικοι της σπηλιάς, αλλά όλο και περισσότερο μόνιμοι. Το σπήλαιο φτάνει στην ακμή του στη Μέση Νεολιθική (5.000-4.500 π.Χ.) και την Ύστερη Νεολιθική περίοδο, που ακολουθεί για τα επόμενα 500 χρόνια. Αυτήν την περίοδο βρέθηκε οψιδιανός, ένα πέτρωμα που υπάρχει μόνο στη Μήλο, 140 χμ. (80 μίλια) μακριά και φέρνει μία αληθινή επανάσταση σχετικά με την αντίληψη για τις θαλάσσιες μεταφορές. Ο οψιδιανός εξορίζει τα προηγούμενα εργαλεία από σχιστόλιθο και δίνει τη δυνατότητα να φτιαχτούν πολύ καλύτερα με μεγαλύτερη αντοχή. Μία απόπειρα που έγινε να επιβεβαιωθεί η θαλάσσια επικοινωνία Ερμιονίδας – Μήλου ήταν στις 14/06/87, όταν τετραμελές πλήρωμα πήγε από την Ερμιόνη στη Μήλο με πλοιάριο από πεύκα, που είχε κατάρτι και πανί. Πήραν οψιδιανό και γύρισαν στην Ερμιόνη. Αυτή την περίοδο στην τροφή προστίθενται γιγάντια ψάρια, φακές που συλλέγονταν με δρεπάνι από πυριτόλιθο, θαλασσινά όστρακα και προς το τέλος της περιόδου διαπιστώθηκε καλλιέργεια της γης και οικόσιτα ζώα. Οι κάτοικοι δεν είναι πια τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί μόνο, αλλά και παραγωγοί. Στην ακμή του, το 4.000 π.Χ., το σπήλαιο έφτασε τους 150 κατοίκους και ο οικισμός εξαπλώθηκε και έξω από την είσοδο. Εκεί που με το ανέβασμα της στάθμης είναι σήμερα η θάλασσα, βρέθηκαν κάποια οικήματα, άριστης ποιότητας εργαλεία οψιδιανού, αλλά όχι ξύλινα σκεύη λόγω φυσικής φθοράς. Όλα τα πήλινα θραύσματα, που ανήκουν στη Νεολιθική εποχή, είναι εσωτερικά μαύρα και εξωτερικά καφέ, δοχεία (κούπες) χωρίς βάσεις και χερούλια, ή κάποια διακοσμητικά με επίπεδα χείλη. Βρέθηκαν ακόμη γυναικεία ειδώλια (νεώτερης νεολιθικής εποχής), αγαλματίδια, χάντρες, κοσμήματα και κατεργασμένα όστρακα. Όλα τα ευρήματα εκτείθενται στο αρχαιολογικό μουσείο Ναυπλίου. Όμως η πιο σημαντική ανακάλυψη θεωρείται ο σκελετός. Πρόκειται για τον αρχαιότερο πλήρη σκελετό στην Ελλάδα 10.000 – 8.000 χρόνια παλαιό. Ήταν άνδρας 25 χρονών με ύψος 1,56 που δέχτηκε ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι. Πάνω από τον νεκρό είχαν μπει πέτρες, αλλά δεν βρέθηκαν κοσμήματα η αφιερώματα. Είχε τα πόδια λυγισμένα και τα χέρια στο στήθος στη στάση του εμβρύου, ήταν θαμμένος με το κεφάλι νότια και τα πόδια στο βορρά. Βρέθηκαν ακόμη σκελετοί δύο παιδιών με αντίστροφο προσανατολισμό. Οι ανασκαφές έχουν γίνει μόνο στο μπροστινό χώρο του σπηλαίου σε επιφάνεια 700 τ.μ. Το υπόλοιπο είναι καταπλακωμένο από την οροφή και ίσως κρύβει μοναδικές πληροφορίες.

Φαράγγι Καταφύκι

Πέντε με έξι χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ερμιόνης, βρίσκεται το φαράγγι Καταφύκι. Στη δυτική πλευρά της χαράδρας υπάρχει ένας απότομος βράχος, ύψους 200 μέτρων, που δίνει την εντύπωση ότι γέρνει προς τη χαράδρα. Στο μέσο του βράχου υπάρχει κάποια τρύπα. Κατά τη Μυθολογία αυτή ήταν η είσοδος στον Άδη, απ’ όπου ο Ηρακλής έβγαλε το φοβερό Κέρβερο και ο θεός Πλούτωνας οδήγησε στον Κάτω Κόσμο την κόρη της θεάς Δήμητρας, Περσεφόνη. Οι κάτοικοι για να εξιλεωθούν από τη θεά έχτισαν τότε δυο ιερά, αφιερωμένα το ένα στη Δήμητρα τη Θερμασία (στη Θερμησία) και το άλλο στην κόρη της Περσεφόνη στα Είλια (Ηλιόκαστρο).  Κατά το μεσαίωνα πίστευαν ότι η ομώνυμη σπηλιά οδηγούσε στην Κόλαση και απ’ αυτή μπαινόβγαιναν τα κάθε λογής δαιμόνια και ξωτικά, στοιχειά που δυσκόλευαν τη ζωή των περαστικών.  Κατά τα βυζαντινά χρόνια, σε περιόδους ταραχών, καταφεύγαν εκεί οι κάτοικοι της Ερμιόνης για να προφυλαχτούν. Βράχοι, σπηλιές, πλούσια βλάστηση και το εκκλησάκι του Αϊ-Νικόλα του Νεομάρτυρα, που εορτάζει στις 9 Μαΐου, χτισμένο το 1740, συνθέτουν ένα τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς.

Διαμονή στο νομό Αργολίδας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register