Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr
Νομός Άρτας φύση

Η φύση στο Νομό Άρτας

Η φύση στο Νομό Άρτας

Αμβρακικός Κόλπος

Καθώς κατηφορίζουμε από τα παράλια της Ηπείρου σε εκείνα της Στερεάς, βρισκόμαστε ξαφνικά μπροστά σε ένα γεωλογικό παράδοξο. Η συμπαγής ακτογραμμή διασπάται από μία στενή λωρίδα θάλασσας. Αρκετή όμως να δημιουργήσει μέσα στην στεριά την πιο συναρπαστική «κλειστή θάλασσα» της χώρας. Είναι αποτέλεσμα της έντονης τεκτονικής δραστηριότητας, που ξεκίνησε εδώ και 2 εκατομμύρια χρόνια. Είναι ένα τεκτονικό βύθισμα το οποίο άρχισε να γεμίζει με τις αποθέσεις των δύο ποταμών Άραχθου και Λούρου. Η βαθμιαία ανύψωση της θάλασσας κατά τα τελευταία 10.000 χρόνια είχε ως αποτέλεσμα να εισχωρήσει το Ιόνιο πέλαγος ανάμεσα από το Άκτιο και την Πρέβεζα και να πλημμυρίσει τον κόλπο δίνοντάς του τη σημερινή του μορφή. Ο Αμβρακικός εισχωρεί σε μεγάλο τμήμα της ξηράς καταλαμβάνοντας μια έκταση 405 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι βασικοί δημιουργοί του τεράστιου υγρότοπου του Αμβρακικού είναι οι δύο μεγάλοι ποταμοί που εκβάλλουν στον κόλπο, ο Άραχθος και ο Λούρος. Με την προαιώνια δράση των νερών τους οι δύο αυτοί ποταμοί συμβάλλουν στο σχηματισμό ενός εξαιρετικά περίπλοκου όσο και μοναδικού για τα Ελληνικά δεδομένα υγροτοπικού συστήματος 220.000 περίπου στρεμμάτων που περιλαμβάνουν μεγάλες και μικρές λιμνοθάλασσες, μακρόστενες χαμηλές λουρονησίδες που χωρίζουν τις λιμνοθάλασσες από τη θάλασσα, παραποτάμιες ζώνες, εκβολές ποταμών, αλμυρόβαλτους και γλυκόβαλτους, απέραντους καλαμιώνες, υγρολίβαδα και αλίπεδα. Είναι μία θαυμαστή ποικιλία οικοτόπων, που εναλάσσονται διαρκώς ξεδιπλώνοντας μια συνολική εικόνα σπάνιας ομορφιάς. Κάποιες λοφοπλαγιές στην περιφέρεια του κόλπου σκεπάζονται από δρυοδάση, ενώ δε λείπουν τα απομεινάρια παραποτάμιων δασών, που μαζί με τα βοσκοτόπια και τις διάφορες καλλιέργειες, συμπληρώνουν το υπέροχο αυτό μωσαϊκό των τόσο διαφορετικών τοπίων και εικόνων. Στον Αμβρακικό περιλαμβάνονται 20 τουλάχιστον ακέραιες λιμνοθάλασσες, αριθμός που δε συναντάται σε κανένα μέρος της Ελλάδας. Η συνολική έκταση τους ξεπερνάει τα 70 τετ. χιλιόμετρα, ενώ οι περισσότερες χωρίζονται από τη θάλασσα με μία λουρονησίδα, δηλαδή μια μακρόστενη λωρίδα γης. Παρατηρώντας κάποιος μια λουρονησίδα από μακριά σχηματίζει την εντύπωση ότι αποτελείται από άμμο. Αν σκύψει όμως στο έδαφος των περισσοτέρων, θα διαπιστώσει έκπληκτος, ότι η σύνθεσή του αποτελείται από αμέτρητα κελύφη αχιβάδων. Τι είναι όμως οι λιμνοθάλασσες; Είναι ρηχές λιμναίες εκτάσεις ακριβώς δίπλα στη θάλασσα. Δημιουργούνται από τη δράση των ποταμών και των κυμάτων, που για πολλά χρόνια συσσωρεύουν λάσπη, άμμο και κοχύλια σε μία αβαθή ακτή. Όλα αυτά τα φερτά υλικά σχηματίζουν σιγά σιγά μια λωρίδα στεριάς, που κάποια στιγμή απομονώνει ένα κομμάτι θάλασσας και το μετατρέπει σε λιμνοθάλασσα. Οι τρεις μεγαλύτερες λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού, κάθε μια με τις δικές της ιδιαιτερότητες, είναι η «Λογαρού» με έκταση 25,75 τετ. χιλιόμετρα, το «Τσουκαλιό» με 16,5 τετ. χιλιόμετρα και η «Ροδιά» με 13,5 τετ. χιλιόμετρα. Ένα βασικό χαρακτηριστικό των λιμνοθαλασσών του Αμβρακικού είναι η μεγάλη τους βιολογική παραγωγικότητα. Με τις ιδιαιτερότητες της διαμόρφωσής τους λειτουργούν ως φυσικά εκτροφεία ψαριών και καρκινοειδών με αποτέλεσμα να παράγουν μεγάλους αριθμούς ψαριών αλλά και πολλών άλλων ζωντανών οργανισμών. Στα φυσικά ανοίγματα που υπάρχουν στις λουρονησίδες και τα οποία επιτρέπουν την επικοινωνία των λιμνοθαλασσών με τη θάλασσα, οι ψαράδες του Αμβρακικού έχουν εδώ και πολλά χρόνια εγκαταστήσει τα λεγόμενα «ιβάρια» ή «διβάρια». Είναι ειδικές κατασκευές με καλάμια, που, ενώ επιτρέπουν την ελεύθερη είσοδο ψαριών από τη θάλασσα, τα εμποδίζουν να επιστρέψουν, με αποτέλεσμα να παγιδεύονται. Ο Αμβρακικός κόλπος αποτελεί τη μοναδική περιοχή στην Ελλάδα όπου πραγματοποιείται συστηματικά χρήση δορυφορικών πομπών σε χελώνες και ειδικών σημάτων (tag), για την κατανόηση των μετακινήσεων που πραγματοποιούν στο θαλάσσιο περιβάλλον μακριά από τις παραλίες που ωοτοκούν. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί συνεργασίες με παράκτιους αλιείς και αλιευτικούς συλλόγους, που στοχεύουν στην καταγραφή των ζημιών που προκαλούν οι τυχαίες εμπλοκές των χελωνών στα αλιευτικά εργαλεία και στην πρόταση λύσεων για την ενίσχυση των αλιέων. Οι συχνές παρατηρήσεις τραυματισμένων χελωνών, αλλά και η μεγάλη απόσταση από το μοναδικό Κέντρο Διάσωσης για Θαλάσσιες Χελώνες στην Ελλάδα (Γλυφάδα Αττικής), αποτέλεσαν το κίνητρο δημιουργίας ενός Σταθμού Α’ Βοηθειών στην περιοχή. Ο Σταθμός δημιουργήθηκε στο πλαίσιο Κοινοτικού προγράμματος Life Nature και στεγάζεται στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Άραχθου, στην Κόπραινα Άρτας. Σε συνεργασία με το Κέντρο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις ενημέρωσης των επισκεπτών, όπως απελευθερώσεις χελωνών που ανάρρωσαν τραυματισμών, προβολές διαφανειών και βίντεο κλπ. (Πηγή πληροφοριών: Περιφερειακή Ενότητα Άρτας)

Κοιλάδα Αχελώου

Ο Αχελώος είναι ένας ποταμός που από αρχαιολογικά και ιστορικά στοιχεία προκύπτει ότι λατρευόταν ως Θεός από τους κατοίκους των περιοχών που διέσχιζε. Οι παλαιότερες γνωστές παραστάσεις του θεού Αχελώου χρονολογούνται μόλις τον 7ο αιώνα π.Χ. Η επικρατέστερη ερμηνεία του ονόματος του προκύπτει από το πρώτο συνδετικό της ρίζας «αχ» ή «αχα» (λατινικό aqua) που σημαίνει νερό και το συγκριτικό επίθετο «λώων» που έχει και την έννοια του ποσοτικά μεγαλύτερου. Μαζί δηλώνουν έναν πολύνερο ποταμό. Σήμερα ο Αχελώος με συνολικό μήκος 220 χλμ. είναι το δεύτερο σε μήκος ποτάμι της χώρας, πηγάζει στη νοτιοδυτική Πίνδο, διασχίζει με ατελείωτα στριφογυρίσματα τον ορεινό όγκο της δυτικής στερεάς Ελλάδας και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος. Στο διάβα του αναπτύσσονται οικοσυστήματα μοναδικά που περιλαμβάνουν είδη -φυτικά και ζωικά- σπάνια στον Ευρωπαικό χώρο. Αρκούδες, ζαρκάδια, γύπες, λύκοι και αετοί ζουν στις απρόσιτες εκτάσεις, τεκμήριο για το ότι το οικοσύστημα βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Τα νερά του δεν αποτέλεσαν μόνο δίαυλο επικοινωνίας των ντόπιων πληθυσμών αλλά και σημείο προστριβών. Ίχνη των πολιτισμών που δραστηριοποιήθηκαν στις κοίτες του διατηρούνται έως σήμερα: συντρίμμια κάστρων, πλακόστρωτα μονοπάτια, πέτρινες τοξωτές γέφυρες, βυζαντινές εκκλησίες. Άλλοτε η κοιλάδα του ποταμού χρησίμευε σα δρόμος για τα καραβάνια των μουλαριών που κατευθύνονταν στις αγορές των Βαλκανικών χωρών και της κεντρικής Ευρώπης. Στη νεοελληνική ιστορία η περιοχή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821 και στην Εθνική Αντίσταση. Μεταξύ των δεκαετιών ’50 και ’90 πραγματοποιήθηκαν στη ροή του τρεις ανθρωπογενείς επεμβάσεις που σκοπό είχαν τη δημιουργία υδροηλεκτρικών φραγμάτων κι άλλη μία στον παραπόταμό του Ταυρωπό που είχε χαρακτήρα αρδευτικό για την πεδιάδα της Καρδίτσας. Έτσι προέκυψαν το φράγμα των Κρεμαστών, το φράγμα του Καστρακίου και το φράγμα του Στράτου. Οι εκβολές του Αχελώου στο Ιόνιο πέλαγος σχηματίζουν ένα εκτεταμένο δέλτα που χαρακτηρίζεται ως έναν από τους πιο σημαντικούς υγροβιότοπους της Μεσογείου. Καλαμιώνες, βάλτοι με πλούσια βλάστηση, υφάλμυρες λιμνοθάλασσες, αμμοθίνες σπάνιες πλέον στο μεσογειακό περιβάλλον και υγρολίβαδα συνθέτουν ένα εκπληκτικό τοπίο εξαιρετικής βιολογικής σημασίας – η αειφόρος συνέχειά του επιτυγχάνεται μέσω των γλυκών νερών και των φερτών υλών του Αχελώου. Απαραίτητα στοιχεία για τη διατήρηση της αλατότητας και των αμμονησίδων που προστατεύουν τις λιμνοθάλασσες από τη διαβρωτική ορμή της θάλασσας. Στο δέλτα επίσης φιλοξενείται μια πλούσια ορνιθοπανίδα που σε συνδυασμό με την ποικιλία των ειδών αναδεικνύουν την αξία του. Η ιδιαιτερότητα του να μην παγώνει τον χειμώνα τον καθιστά καταφύγιο για να διαχειμάζουν είδη που θα εξολοθρεύονταν στα ψυχρά κλίματα της βορειότερης βαλκανικής! Η μορφή του δέλτα σχηματίζεται κατά τα τελευταία 10.000 χρόνια από τις προσχώσεις του Αχελώου. Σημαντική έκταση προστατεύεται από τη συνθήκη Ramsar για την προστασία υγροτόπων διεθνούς σημασίας. Στην ουσία κανένας από τους 11 ελληνικούς υγροτόπους δεν προστατεύεται αποτελεσματικά με συνέπεια οι ένδεκα να συμπεριλαμβάνονται στη λίστα Montreux ως απειλούμενοι υγρότοποι διεθνούς σημασίας! Η ανθρώπινη δραστηριότητα στην περιοχή -όπως αυτή εκφράζεται μέσα από εντατικές καλλιέργειες, αποστραγγίσεις, λαθροθηρεία, αυθαίρετη δόμηση, απόθεση αποβλήτων, εγκιβωτισμό της κοίτης του ποταμού- προκαλεί ισχυρές πιέσεις στην βιωσιμότητα των υγροτόπων. (Πηγή πληροφοριών: Περιφερειακή Ενότητα Άρτας)

Λίμνη Πουρναρίου

Ανάμεσα από την πόλη της Άρτας και τον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων και σε υψόμετρο 140μ βρίσκεται η λίμνη Πουρναρίου. Είναι μια τεχνητή λίμνη, 8η κατά σειρά στον κατάλογο των τεχνιτών λιμνών της Ελλάδας, που δημιουργήθηκε από την συλλογή των νερών του ποταμού Άραχθου και την κατασκευή φράγματος κοντά στον οικισμό Πουρνάρι από όπου πήρε, την ονομασία, το φράγμα και η λίμνη. Το φράγμα αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο φράγμα στην Ελλάδα και συγκρατεί τα νερά του Άραχθου ελέγχοντας και τη ροή του ποταμού, ο οποίος και περνά μέσα από την πόλη της Άρτας. Η λίμνη φιλοξενεί πολλές ποικιλίες ψαριών, όπως κυπρίνους, μπριάνες, άγρια πέστροφα, χέλι. Καταφύγιο βρίσκουν και πολλά πτηνά όπως πρασινοκέφαλες πάπιες αλκυόνες, ποταμοσφυριχτές κ.α. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσεγγίζοντας τη λίμνη, έχει το κομμάτι του οικισμού της Κάτω Καλεντίνης, το οποίο εγκαταλείφθηκε και καταποντίστηκε, εν μέρη, όταν δημιουργήθηκε το φράγμα. Η πτώση της στάθμης της λίμνης που γίνεται ανά περιόδους αποκαλύπτει κάποια παλιά σπίτια και άλλα κτίρια δημιουργώντας ένα μυστήριο σκηνικό, με εντυπωσιακότερο όλων, το παλιό δημοτικό σχολείο που αποτελεί και το μεγαλύτερο αυτών. Στα νερά της λίμνης μπορείς να κάνεις, πεζοπορία, ψάρεμα, ημερήσιες εκδρομές και Canoe Kayak. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)

Τζουμέρκα

Άγριο και δυσπρόσιτο τοπίο που από μακριά φαντάζει παραμυθένιο και από κοντά επιβλητικό, τα Τζουμέρκα είναι μία από τις τελευταίες περιοχές που δεν έχουν ακόμα υποκύψει στην τεχνολογία και στην υπερανάπτυξη. Η φύση ζει στο δικό της, ήρεμο ρυθμό εναλλαγής των εποχών και λέξεις όπως δέος και θαυμασμός δεν επαρκούν για να περιγράψει κανείς τη μεγαλειότητά της. Εδώ ο χρόνος μοιάζει να αιωρείται μετέωρος πάνω από τις χαράδρες των ποταμών Άραχθος και Καλαρρύτικος, τα καθάρια παραδοσιακά χωριά, τους κατακόρυφους γκρεμούς των φαραγγιών και τα χιονισμένα έλατα που αναρριχώνται στα βράχια μέχρι τη γυμνή, αλπική ζώνη. Τα άφθονα, τρεχούμενα νερά δικαιολογούν την παρουσία της απανταχού πυκνής βλάστησης και των αμέτρητων πέτρινων βρυσών, που ικανοποιούν στο έπακρο τη δίψα των ματιών και του σώματος. (Πηγή πληροφοριών: Περιφερειακή Ενότητα Άρτας)

Σπήλαιο Ανεμότρυπας

Το μοναδικό σπήλαιο στην Ελλάδα, που το διασχίζει ποτάμι σε ολόκληρο το μήκος του, είναι το σπήλαιο της Ανεμότρυπας, στα Τζουμέρκα. Θεωρείται το πιο λευκό σπήλαιο στην Ελλάδα, καθώς φιλοξενεί στους κόλπους του καθαρό ασβεστόλιθο. Έχει σταθερή θερμοκρασία όλο το χρόνο που αγγίζει τους 19 βαθμούς Κελσίου ενώ η θερμοκρασία του νερού αγγίζει τους 10 βαθμούς Κελσίου. Σε ότι αφορά τη μορφή του συγκαταλέγεται στα βάραθρα. Δηλαδή έχει τη μορφή ενός απόκρημνου χάσματος στη γη. Το ποτάμι που διασχίζει το σπήλαιο έχει διαμορφώσει το εσωτερικό του σε τρία επίπεδα. Στο σπήλαιο σχηματίζονται μικρές λίμνες με πιο εντυπωσιακή εκείνη προς το τέλος της διαδρομής. Η λίμνη έχει μπλε χρώμα, λόγω των κρυστάλλων χαλαζία που υπάρχουν στον πυθμένα της. Το πρώτο επίπεδο έχει καταρρεύσει και ελάχιστα σημεία του διασώζονται. Το δεύτερο επίπεδο διασχίζεται από μονοπάτι μήκους 250 μέτρων και εκτείνεται σε 10 αίθουσες. Στο τέλος του δεύτερου επιπέδου και περίπου 10 μέτρα χαμηλότερα από το μονοπάτι, υπάρχει καταρράκτης ύψους δύο μέτρων. Στο τρίτο επίπεδο συναντάμε την κοίτη του ποταμού. Τα πετρώματα του σπηλαίου χρονολογούνται μεταξύ 12 και 15 εκατομμυρίων ετών. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)

Καταρράκτες

Διπλοί Καταρράκτες στον Καταρράκτη

Στις ρίζες των Αθαμανικών βουνοκορφών βρίσκονται δύο εντυπωσιακοί δίδυμοι καταρράκτες που σαν υδάτινοι φύλακες του βουνού κατεβάζουν με δύναμη τα ορμητικά τους νερά. Οι καταρράκτες βρίσκονται κοντά στον οικισμό Κρυοπηγή που ανήκει στο χωριό Καταρράκτης στις δυτικές πλαγιές των Τζουμέρκων. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού Καταρράκτης, μέχρι το 1927, ήταν Σχωρέτσαινα. Βρίσκονται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων και είναι από τους ψηλότερους καταρράκτες της Ελλάδας. Ο βορινός καταρράκτης (ή ο αριστερός όπως φαίνονται) είναι πιο ορμητικός και έχει ύψος 87 μ., ενώ ο νότιος (στα δεξιά) φτάνει τα 100 μ. Από πάνω τους στέκονται οι βορειοδυτικές κορφές των Τζουμέρκων, δημιουργώντας έτσι ένα μαγευτικό τοπίο. Τα νερά από το βουνό καταλήγουν μετά από μια οφιοειδή πορεία 10 περίπου χιλιομέτρων στον ποταμό Άραχθο. Στην περιοχή των καταρρακτών έχει δημιουργηθεί πλακόστρωτη διαδρομή και γεφυράκια και έτσι η προσέγγιση είναι πολύ εύκολη, ενώ πολύ κοντά λειτουργεί και ένα αναψυκτήριο. Καλύτερη εποχή για να τους επισκεφθείτε είναι προς τα τέλη του Μάη, καθώς τότε τα νερά είναι πολλά και η αίσθηση της δύναμης που θα νιώσετε κάτω από ένα τέτοιο θέαμα θα σας μείνει αξέχαστη. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)

Διπλοί Καταρράκτες Σούδας Θεοδώριανα

Το σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι οι διπλοί καταρράκτες που σχηματίζονται στον ποταμό Άσπρη Γκούρα. Ονομάζονται καταρράκτες Σούδα και είναι από τους μεγαλύτερους καταρράκτες της Ελλάδας καθώς φθάνουν σε ύψος τα 25 μέτρα. Για να φτάσετε στους καταρράκτες θα πρέπει να ακολουθήσετε το δρόμο που ανηφορίζει από την πλατεία του χωριού. Αν δεν έχετε κατάλληλο αυτοκίνητο, θα χρειαστεί να κάνετε 1χλμ. περίπου με τα πόδια, μέχρι το μονοπάτι που μπαίνει στο δάσος (γιατί ο δρόμος είναι κακός). Το μονοπάτι που μπαίνει στο δάσος είναι και οδηγεί στους καταρράκτες είναι σηματοδοτημένο, σε κάποια σημεία λιθόστρωτο, ενώ σε κάποια άλλα οι ξύλινες σκάλες θα σας βοηθήσουν να συνεχίσετε την πορεία σας προς τους καταρράκτες. Για να φτάσετε μέχρι το σημείο που πέφτει το νερό, χρειάζονται περίπου 20 λεπτά πεζοπορίας μέσα στο δάσος. Διαδρομή πανέμορφη, ανάμεσα σε έλατα για να βρεθείς σε λίγη ώρα μπροστά στο εκπληκτικό θέαμα των δύο καταρρακτών που ρίχνουν τα νερά τους από 25 μέτρα ύψος και σε ποσότητα 800 κυβ. μέτρων την ώρα. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)

Καταρράκτης Παλιόμυλος στο Γιαννίτσι Βουργαρελίου

Ψηλά, λίγο πιο πάνω από το Γιαννίτσι Βουργαρελίου, σε ένα σπάνιας ομορφιάς και απερίγραπτου κάλλους θαυμάσιο τοπίο, βρίσκεται ο πανέμορφος και μοναδικός καταρράκτης «Παλιόμυλος», πραγματικό στολίδι της φύσης και αναμφισβήτητο καμάρι της περιοχής. Το ιδιαίτερο όνομά του οφείλεται στον παλιό νερόμυλο ο οποίος βρισκόταν σε πολύ μικρή απόσταση από το σημείο που ασταμάτητα πραγματοποιεί το ευέλικτο και αποφασιστικό του άλμα στο κενό και τον οποίο λειτουργούσαν στους δύσκολους καιρούς οι κατατρεγμένοι πρόγονοί μας. Εκεί, μέσα στο απότομο και δύσβατο φαράγγι, το οποίο μόνο τολμηροί μπορούν να προσεγγίσουν, δίπλα από τα ίχνη της μεγάλης μυλόπετρας που σώζεται ακόμα, βρίσκονται οι κρυστάλλινες πηγές του από τις οποίες αναβλύζουν τα γάργαρα και θεϊκά νερά του. Από την Αβαρίτσα Παλαιοκάτουνου όμως που βρίσκεται σε ιδανικότερη θέση και όσοι είναι τυχεροί να ζουν εκεί, τον συναντούν κάθε μέρα και τον χαιρετίζουν σχεδόν αδιάκοπα με το βλέμμα τους. Αλλά και πώς να μη στρέφει κανείς αυθόρμητα το βλέμμα του ολημερίς προς τα εκεί για να αντικρίσει τη λυγερή και παιχνιδιάρικη φιγούρα του, αφού η παρουσία του είναι μια μοναδική συντροφιά, μια ακαταμάχητη πρόκληση! Και απέναντι, από τις Καρούλες, που βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση, σου φαίνεται σαν να τον αγκαλιάζεις, σαν να τον υποδέχεσαι στην αυλή σου. Αισθάνεσαι πως φτάνουν ως εκεί οι δροσοσταλίδες του. Αλλά και από πιο μακριά, από τα Θανάσια, αν αγναντέψει κανείς, το μάτι του, σα να μαγνητίζεται, «πέφτει» υποχρεωτικά πρώτα εκεί και τον παρατηρεί να δεσπόζει καμαρωτός και υπερήφανος σαν άρχοντας όλης της περιοχής στους πρόποδες της πιο όμορφης βουνοπλαγιάς των Τζουμέρκων. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)

Μικρός καταρράκτης Πλατανιάς

Υπάρχει ένα μέρος που μπορεί να μη συγκαταλέγεται ανάμεσα στα διάσημα μέρη της Ελλάδας, μα η ομορφιά του είναι αδιαμφισβήτητη κι αποτελεί ένα ακόμη σημείο αναφοράς για το δήμο Νικολάου Σκουφά. Πρόκειται για τον Πλατανιά, που πήρε το όνομά του φυσικά, από τα μεγάλα πλατάνια που δεσπόζουν στο τοπίο. Ανάμεσα στα πανύψηλα αυτά δέντρα, περνά ο Κομποτέϊκος χείμαρρος με τα λιγοστά του νερά. Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τουλάχιστον. Όταν «φουσκώνει» όμως είναι ικανός να παρασύρει τα πάντα στο διάβα του, όπως έκανε άλλωστε στο πρόσφατο παρελθόν. Σε στιγμές ηρεμίας πάντως, το θέαμα στον Πλατανιά είναι άκρως εντυπωσιακό, και προσφέρεται για στιγμές χαλάρωσης και σύνδεσης με την υπέροχη ελληνική φύση. Εκεί θα βρει κανείς και τον μικρό καταρράκτη. Ένα στολίδι κατασκευασμένο από τη φύση. Όχι μεγάλου ύψους βέβαια αλλά η θέασή του παραμένει σε κάθε περίπτωση εντυπωσιακή. Αν και δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή της πανίδας στην περιοχή, ο τόπος αυτός σφύζει από ζωή. Δεκάδες είδη πτηνών, ερπετά, αμφίβια, και μικρά θηλαστικά συνθέτουν ένα μοναδικό οικοσύστημα. Στην περιοχή, πραγματοποιούνται κάθε χρόνο διάφορες εκδηλώσεις από τους τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους, με πιο γνωστή αυτή που γίνεται κάθε Πρωτομαγιά. Για να μεταβεί κανείς στον Πλατανιά, θα πρέπει να ακολουθήσει το δρόμο που οδηγεί από το Κομπότι προς τη Φλωριάδα μέχρι να φτάσει στο ύψος της «Κούλιας» το παλαιό οθωμανικό φυλάκιο. Από εκεί, με κατεύθυνση προς τα αριστερά, και διανύοντας μια απόσταση μικρότερη των χιλίων μέτρων, θα βρεθεί σε αυτό το καταπληκτικό τοπίο με την ιδιαίτερη φυσική ομορφιά. Η καλύτερη περίοδος για να επισκεφτεί κάποιος την περιοχή είναι από την Άνοιξη μέχρι και το Φθινόπωρο. Ανάλογα την εποχή, οι εικόνες του τοπίου εναλλάσσονται, με τη μόνη σταθερά να παραμένει το δέος που προκαλούν τα πλατάνια και τον θαυμασμό που προσφέρει ο καταρράκτης. (Πηγή πληροφοριών: Δήμος Νικολάου Σκουφά)

Ξενοδοχεία

You don't have permission to register