Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr
Λευκάδα φύση

Η φύση στη Λευκάδα

Η φύση στη Λευκάδα

Ενετικός ελαιώνας

Μια ανεπανάληπτη εμπειρία αγαλλίασης και ανάτασης προσφέρει στον επισκέπτη της Λευκάδας «ο θείος, βαθύς, ελαιώνας» του λευκαδίτη ποιητή Άγγελου Σικελιανού που τον περιγράφει ως «το ωραιότερο δάσος που γνώρισε». Στα βόρεια της πόλης της Λευκάδας, η λεωφόρος Πεφανερωμένης οδηγεί σε ένα μοναδικό σκηνικό. Υπεραιωνόβιες ελιές, μπλέκουν τον ίσκιο τους με πλατάνια, σταματούν το χρόνο και μεταφέρουν νοερά τον περιηγητή στην ενετική περίοδο του νησιού, τότε που οι Ενετοί (1684) υποχρέωσαν τους κατοίκους να φυτέψουν χιλιάδες ελαιόδεντρα που, το 1770, έφτασαν τις 44.169! Σήμερα ο Ελαιώνας με τα 4.000 δέντρα αποτελεί σημείο αναφοράς για ντόπιους και ξένους που απολαμβάνουν τους περιπάτους στα μονοπάτια του. (Πηγή πληροφοριών: religiousgreece.gr)

Καταρράκτες της Ακόνης

Ένας υπέροχος τόπος με πολυποίκιλη χλωρίδα, που το μεγαλύτερο μέρος του καταλαμβάνει δασική βλάστηση, ως αποτέλεσμα μιας σειράς παραγόντων, όπως της ύπαρξης άφθονων νερών, των ιδιαίτερων εδαφικών συνθηκών καθώς του ιδανικού κλίματος, συντέλεσαν στην δημιουργία αυτής της μαγευτικής περιοχής, με τα τεράστια αιωνόβια δέντρα, τους διάσπαρτους ελαιώνες, την μεγάλη ποικιλία θάμνων και αναρριχόμενων φυτών, τα άφθονα τρεχούμενα νερά και χωμάτινα δρομάκια, να συνθέτουν το μαγευτικό τοπίο στην ευρύτερη περιοχή της Ακόνης. Στο κέντρο του νησιού της Λευκάδας, σε ημιορεινή δασώδη περιοχή που εκτείνεται στα όρια των πρώην Δήμων Σφακιωτών, Καρυάς και Ελλομένου, μακριά από τους οικισμούς, βρίσκεται ίσως η λιγότερο δημοφιλής περιοχή του νομού. Η κατάφυτη Ακόνη αποτελεί τον ιδανικότερο προορισμό για τους φυσιολάτρες μιας που φιλοξενεί εκτός από ποικίλα είδη βλάστησης και διάφορα είδη πτηνών που έχουν βρει εκεί ένα ιδανικό για το είδος τους περιβάλλον. Στην περιοχή συγκεντρώνονται μεγάλες ποσότητες νερού με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σε αρκετά σημεία καταρράκτες, δύο μεγάλοι αλλά και αρκετοί μικρότεροι. Κάποτε ήταν το ζωτικότερο σημείο της ορεινής Λευκάδας, εκεί χτυπούσε ο παλμός της αγροτικής ζωής, εξαιτίας των ελαιώνων που εκτείνονται σε τεράστιες εκτάσεις, συγκέντρωνε δεκάδες οικογένειες, ιδίως κατά τη χειμερινή περίοδο, οπότε και γινόταν το μάζεμα της ελιάς. Πολλές από τις οικογένειες αυτές αναγκάζονταν να διαμένουν για μέρες ολόκληρες εκεί, στις πρόχειρες καλύβες που κατασκεύαζαν για το σκοπό αυτό. Σήμερα η Ακόνη ακολουθεί τους δικούς της ρυθμούς, σαν του τρεχούμενου νερού που ακούγεται από όπου και να σταθείς, δημιουργώντας έναν συναρπαστικό αντίλαλο. (Πηγή πληροφοριών: Άρωμα Λευκάδας)

Καταρράκτες και φαράγγι του Δημοσάρη

Οι καταρράκτες του Δημοσάρη είναι γνωστοί και πολυδιαφημισμένοι. Πάνω απ’ όλα είναι ένα μνημείο φυσικής ομορφιάς. Η επίσκεψη στο φαράγγι του Δημοσάρη είναι μια συγκλονιστική εμπειρία όλες της εποχές του χρόνου. Το φαράγγι Δημοσάρη είναι μια περιοχή με θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον. Τα λαγκάδια και οι χείμαρροι της περιοχής συγκεντρώνουν τα νερά τους στο τραγουδισμένο από τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη ρέμα Δημοσάρη, που διασχίζοντας τον κάμπο του Νυδριού εκβάλει στη θάλασσα, απέναντι από τη Μαδουρή. Η πυκνή βλάστηση, τα πλατάνια, τα τρεχούμενα νερά και οι λίμνες που σχηματίζονται ανάμεσα στα βράχια, δημιουργούν εικόνες μοναδικής ομορφιάς. (Πηγή πληροφοριών: Άρωμα Λευκάδας)

Λίμνη του Μαραντοχωρίου

Μόλις 2,5 χιλιόμετρα βόρεια από το Μαραντοχώρι Λευκάδας, περίπου 30 λεπτά περπάτημα, βρίσκεται μέσα σε ένα τοπίο εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς ανάμεσα από ελαιόδεντρα, η φυσική λίμνη του νησιού σημαντικός υδροβιότοπος για πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας. Είναι προσβάσιμη και με αυτοκίνητο μέσω χωματόδρομου, ωστόσο η ομορφιά της διαδρομής θα ανταμείψει την κούραση σας. Υπάρχουν ακόμα και ντόπιοι οι οποίοι δε γνωρίζουν καν την ύπαρξη της, ενώ οι περισσότεροι δεν την έχουν επισκεφθεί ποτέ. Αποτελεί τη μοναδική φυσική λίμνη του νησιού με νερό όλο το χρόνο σε υψόμετρο 200 μέτρων περίπου, πιθανόν πρόκειται για πηγή που αναβλύζει στο σημείο, γιατί η λίμνη δημιουργεί υπερχείλιση. (Πηγή πληροφοριών: Άρωμα Λευκάδας)

Σπήλαια

Το νησί διαθέτει ένα μεγάλο δίκτυο σπηλιών, όμως αν και κάποιες έχουν εξερευνηθεί και μάλιστα έχουν να επιδείξουν έναν πλούτο αρχαιολογικών ευρημάτων, (που φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας), δεν είναι επισκέψιμες. Ωστόσο πολλές από αυτές είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και στενά συνδεδεμένες με την ζωή των κατοίκων, καθώς αποτέλεσαν για αυτούς καταφύγιο σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν, ενώ γύρω τους υπάρχει ένα «μυστήριο» πλέγμα παραδόσεων και όμορφων ιστοριών. Ήδη από τα περίχωρα της πόλης της Λευκάδας, στα νοτιοανατολικά της, υπάρχουν δυο σπηλιές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Πρόκειται για την Ασβότρυπα στο Φρύνι, που εικάζεται ότι ήταν άντρο ιερό αφιερωμένο στις Νύμφες, τους Σειλινούς, τους Σάτυρους, τον Ερμή και τον Πάνα. Στο σπήλαιο έχουν ανακαλυφθεί πήλινα αναθηματικά ειδώλια και ανάγλυφοι πίνακες και άλλα κεραμικά της ύστερης φάσης της Νεολιθικής εποχής (4500-3200 π.Χ.), που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας. Το σπήλαιο σύμφωνα με τα ευρήματα αποτελούσε καταφύγιο των πρώτων κατοίκων του νησιού. Λίγο πιο ανατολικά στην Απόλπαινα, το Αλαβάστρινο σπήλαιο. Ανακαλύφτηκε το 1971 και εξερευνήθηκε από την σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Διαθέτει ένα μεγάλο θάλαμο (100×15-25 μ) και σπάνιους λευκούς και διαφανείς σταλαγμίτες σαν αλάβαστρο, αλλά και κόκκινους σε όμορφους συνδυασμούς που το χωρίζουν σε υποθαλάμους (Αλαβάστρινος Θάλαμος, Θάλαμος του Εξώστη, Θάλαμος των Βράχων, Κάτω Θάλαμος, Κόκκινος Θάλαμος, Θάλαμος των Γιγάντων). Επίσης από την οροφή τους κρέμονται και οι ρίζες των φυτών που βρίσκονται στην επιφάνεια, κάποιες από τις οποίες ξεπερνούν τα 5 μέτρα μήκος. ΟΙ σταλαγμίτες τους ανάλογα με τη μορφή που θυμίζουν έχουν και τα ανάλογα ονόματα (Μητρότης – μητέρα με παιδί, Θαλαμηγό, Σαλίγκαρος). Αν και υπάρχει μελέτη για την αξιοποίηση του δεν είναι επισκέψιμο. Παραμένοντας στην Απόλπαινα να αναφέρουμε επίσης τη Χοιρότρυπα, που αποτέλεσε καταφύγιο των κατοίκων της Χώρας την περίοδο του ‘40-‘41. Θεωρείται το μεγαλύτερο του νησιού, αλλά παραμένει ανεξερεύνητο. Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί δείγματα νεολιθικού πολιτισμού. Δεν είναι επισκέψιμο. Μικρότερα σπήλαια υπάρχουν στην περιοχή του Άη Γιάννη, ενώ το ίδιο το εκκλησάκι έχει χτιστεί στο σπήλαιο που ο Απόστολος Παύλος το 65 π.Χ., σε στάση του στο νησί, πραγματοποίησε την πρώτη «Σύναξη προσευχής» στη Λευκάδα. Μεταξύ των χωριών Απόλπαινα και Καβάλου, κάτω από το φαράγγι της Μέλισσας, υπάρχει το σπήλαιο της Μπολιάτσως. Σε αυτό έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα νεολιθικής εποχής που φιλοξενούνται στην συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Λευκάδας. Δεν είναι επισκέψιμο. Ιδιαίτερου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος είναι και η Χοιροσπηλιά έξω από την Εύγηρο, χωριό της νότιας Λευκάδας. Η σπηλιά βρίσκεται νότια του χωριού στο δρόμο για τον όρμο Σκύδι, που σύμφωνα με την θεωρία του W. Doerpfeld περί Ομηρικής Ιθάκης, ήταν το λιμάνι στο οποίο αποβιβάστηκε ο Τηλέμαχος επιστρέφοντας από την Πύλο. Η σπηλιά σύμφωνα με την ίδια θεωρία είναι ο χώρος που ο πιστός Εύμαιος διατηρούσε το χοιροστάσιο του, εκεί που ο Οδυσσέας οργάνωσε το σχέδιο εξόντωσης των μνηστήρων. Στη σπηλιά που ο Doerpfeld ανακάλυψε το 1902, ανακαλύφθηκαν πλήθος ευρημάτων που μαρτυρούν ότι κατοικούνταν ήδη από την Νεολιθική περίοδο, κυρίως την εποχή του Χαλκού και τα Μυκηναϊκά χρόνια, αλλά και μέχρι την κλασική περίοδο. Βρέθηκαν λίθινα εργαλεία, αντικείμενα γεωργικών εργασιών, οστά από ζώα και κέρατα, πήλινα εργαλεία και αγγεία και άλλα τα οποία φυλάσσονται στις συλλογές του Αρχαιολογικού Μουσείου Λευκάδας. Πολλές σπηλιές υπάρχουν και στην ευρύτερη περιοχή από Χορτάτα μέχρι Άγιο Πέτρο και Πόντη, χωριά της νοτιοδυτικής Λευκάδας. Σε σπηλιά των Χορτάτων βρέθηκαν από τον Doerpfeld το 1905 κατάλοιπα προσφορών, πήλινα αγγεία και ειδώλια κλασικών και ελληνιστικών χρόνων που παραπέμπουν σε χώρο λατρείας. Στην περιοχή του Αγίου Πέτρου υπάρχουν πολλές σπηλιές που συνδέονται με τοπικούς μύθους, όπως η σπηλιά του Κακονύχτη, του Βαγγέλα η Τρύπα, που πιθανότατα να συνδέονται μεταξύ τους. Επίσης πολλά μικρότερα σπήλαια υπάρχουν στην ίδια περιοχή στη θέση Σκαλόπετρα, στα οποία κατέφευγαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του εμφυλίου οι διωκόμενοι. Άλλα σπήλαια υπάρχουν στη θέση Πανωχώρι και στη θέση Κοσκινά. Τέλος στον παραθαλάσσιο οικισμό της Πόντης, κοντά στη Βασιλική, υπάρχει σπηλιά στην επιφάνεια της θάλασσας, με μικρή αμμουδιά στο εσωτερικό της. Επίσης σπηλιές υπάρχουν στις ανατολικές πλαγιές των Σταυρωτών, στα χωριά Σύβρος και Άγιος Ηλίας. Η πιο γνωστή είναι η σπηλιά του Καρούχα νοτιοανατολικά του Σύβρου, που η παράδοση τη θέλει να συνδέεται με σπηλιά που βρίσκεται σε υψόμετρο πιο βόρια πάνω από το χωριό Άγιος Ηλίας, στη θέση Αγία Παρασκευή. Σε κάθε χωριό σχεδόν της Λευκάδας υπάρχει μια σπηλιά συνδεδεμένη με τοπικούς θρύλους και παραδόσεις. Τέλος στα παράλια της Λευκάδας, ιδιαίτερα δυτικά, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά, υπάρχουν πολλές μικρές σπηλιές προσβάσιμες από τη θάλασσα, όπως του Αγίου Ιωάννη, σε παραλία δυτικά του χωριού Τσουκαλάδες, γύρω από το ακρωτήριο Λευκάτας, στον όρμο Δεσίμι και μέχρι τον όρμο της Ρούδας και αλλού. Ενώ οι πιο γνωστές θαλάσσιες σπηλιές βρίσκονται στο Μεγανήσι, και πρόκειται για τη σπηλιά του Παπανικολή και του Γιοβάνη. Επίσης γνωστή είναι η Φωκότρυπα στο νησάκι Καστός. (Πηγή πληροφοριών: Άρωμα Λευκάδας)

Φαράγγι Μέλισσας

Παλιά γεφύρια και νερόμυλοι, σπηλιές και πηγές με κρυστάλλινα νερά, βράχια λεία και σμιλευμένα στην κοίτη του χειμάρρου, όλη σχεδόν η χλωρίδα και πανίδα αυτού του νησιού, συνθέτουν το φαράγγι της Μέλισσας. Είναι το διαμάντι του νησιού. Ο περίπατος στο φαράγγι της μέλισσας είναι από εκείνες τις εμπειρίες που σε γεμίζουν δέος και απόλαυση, τόσο, που δυσκολεύεσαι να βρεις τις κατάλληλες λέξεις να περιγράψεις την εμπειρία σου. Όλες οι λέξεις μοιάζουν φτωχές. Δεν είναι μόνο το μεγαλείο της φύσης που προσκυνάς, αλλά μπροστά σου ξετυλίγονται ολοζώντανα κομμάτια της ιστορίας αυτού του νησιού. Ένας ορμητικός χείμαρρος σε συντροφεύει σε όλη τη διαδρομή. Βρίσκεται πότε στα δεξιά και πότε στα αριστερά σου. Από αυτό το χείμαρρο τροφοδοτούνταν με νερό οι νερόμυλοι της εποχής που σώζονται μέχρι σήμερα. Τους συναντάς τον έναν μετά τον άλλον, δείγματα ζωής, ενέργειας και ανθρώπινου μόχθου. Η επίσκεψη στο φαράγγι της Μέλισσας είναι προσιτή ακόμα και στο μέσο περιπατητή και περιλαμβάνει τρεις διαδρομές. Λίγο πριν την ξύλινη αψίδα που σε οδηγεί στην «Πηγή Σπηλιάς» συναντάς το πρώτο πετρόχτιστο γεφύρι. Από εκεί και μετά το τοπίο αλλάζει, η φύση απλώνεται μπροστά σου σε όλο το μεγαλείο της. Τεράστια πλατάνια σε υποδέχονται για την πρώτη στάση δίπλα στην ξακουστή βρύση με τα κρυστάλλινα νερά. Είναι φωλιασμένη κάτω από έναν τεράστιο βράχο και βρίσκεται στη σκιά αιωνόβιων δέντρων. Το κελάρυσμα του νερού, το κελάϊδισμα των πουλιών, το θρόισμα των φύλλων στα δέντρα, είναι οι ήχοι που θα σε συντροφέψουν από δω και πέρα.  Στις επόμενες δυο διαδρομές «Απεταστή» και «Κακό Λαγκάδι» τα μονοπάτια είναι πλακόστρωτα και περιφραγμένα με όμορφη ξύλινη περίφραξη. Έχουν τόσο στον τερματισμό όσο και καθ’ οδόν παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Ο περίπατος στην «Απεταστή» περιλαμβάνει μια διαδρομή δίπλα στο ρέμα. Είναι μια μυσταγωγία, αφού τα δέντρα είναι τόσο ψηλά και τόσο σφιχτά αγκαλιασμένα μεταξύ τους, που κρύβουν τον ουρανό! Το τοπίο σκοτεινιάζει, σχεδόν ξεχνάς που βρίσκεσαι. Την απόλυτη ησυχία διακόπτει κάθε τόσο μόνο το κράξιμο κάποιων πουλιών. Το «Κακό λαγκάδι» περιλαμβάνει μια διαδρομή εξίσου μαγευτική. Οι νερόμυλοι και τα ξύλινα γεφυράκια διαδέχονται το ένα το άλλο στην αρχή, για να καταλήξεις κατεβαίνοντας τόσο χαμηλά, που σχεδόν έχεις την αίσθηση ότι βρέθηκες κοντά στην πόλη. Οι βράχοι, τόσο στην κοίτη όσο και στις όχθες του ποταμού έχουν πάρει μοναδικά και ξεχωριστά σχήματα, αποτέλεσμα της πορείας του νερού εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η βλάστηση είναι εξίσου πυκνή και οργιώδης, όπως σε όλη την περιοχή. (Πηγή πληροφοριών: Άρωμα Λευκάδας)

Πηγή photo slider: commons.wikimedia.org

Ξενοδοχεία

You don't have permission to register