Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Εκκλησίες & Μοναστήρια στο Νομό Λασιθίου

Μονή Αγίου Γεωργίου Σεληνάρι

Στην περιοχή της μονής Σεληνάρι στο νομό Λασιθίου, με τις απότομες πλαγιές, στο παρελθόν ζούσαν ασκητές. Ο παλιός ναός της μονής χρονολογείται από το 16ο αιώνα. Ήταν το καθολικό παλιάς μονής η οποία διαλύθηκε τον 19ο αιώνα και εγκαταλείφθηκε. Σύμφωνα με την παράδοση το 1522 κατέφυγαν τρία αδέλφια από τη Ρόδο. Ένα από αυτά, ο Νικόλαος, έγινε μοναχός και εγκαταστάθηκε στην περιοχή. Μια νύχτα είδε στην απέναντι πλαγιά ένα φως και μια φωνή να τον καλεί. Την επόμενη μέρα βρήκε εκεί μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου και έτσι άρχιζε να κτίζει ένα ναό. Ο ίδιος συνέχισε να ζει στην περιοχή μέχρι το θάνατό του. Φαίνεται ότι εγκαταστάθηκαν σε κελιά και άλλοι μοναχοί μέχρι τον 19ο αιώνα. Το μοναστηριακό συγκρότημα της μονής έχει δύο επίπεδα. Η είσοδος στη μονή γίνεται από πύλη με τριμερές αέτωμα και με ψηφιδωτά. Μετά την είσοδο βρίσκεται πέτρινη κρήνη με ανάγλυφη διακόσμηση, η οποία κτίστηκε το 1923. Δίπλα στην κρήνη, στο ανατολικό τμήμα της μονής βρίσκεται ο παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου, πιθανόν της ενετικής εποχής. Έχει δύο θυρώματα, στη νότια και στη δυτική πρόσοψη, και ένα παράθυρο. Το αγιοθύριδο μεταφέρθηκε από άλλο ναό και φέρει τη χρονολογία 1813. Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό είναι σύγχρονες. Δυτικότερα βρίσκονται οι νεότεροι ναοί των Θεοφανίων και της Αναστάσεως. Ο ναός των Θεοφανίων ανεγέρθηκε το 2000 και ο ναός της Αναστάσεως το 1992. Δυτικά βρίσκεται το διώροφο συγκρότημα του γηροκομείου, το οποίο σήμερα στεγάζει, την τράπεζα, τα γραφεία της μονής, κελιά μοναχών και εκκλησιαστική συλλογή. Σε ψηλότερο επίπεδο βρίσκεται το πυργώδες κωδωνοστάσιο και χώροι φιλοξενίας επισκεπτών.

Μονή Καψά

Η μονή Καψά είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στη νοτιοανατολική Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η μονή είναι χτισμένη σε πλαγιά με θέα το Λιβυκό Πέλαγος, δίπλα στην έξοδο του φαραγγιού των Περβολακίων, σε ύψος περίπου 60 μέτρων. Ο ναός της μονής είναι δίκλιτος και σπηλαιώδης. Το ένα κλίτος είναι αφιερωμένο στον Ιωάννη Πρόδρομο και το άλλο στην Αγία Τριάδα. Έχει χαρακτηριστικό δάπεδο από βότσαλα που σχηματίζουν διάφορα μοτίβα και θρησκευτικά σύμβολα. Η μονή απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός, ο οποίος είχε 2 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Φαίνεται ότι στην περιοχή είχαν εγκατασταθεί ερημίτες και μοναχοί από τη βυζαντινή περίοδο. Πιθανόν κατά την ενετική περίοδο υπήρχε στην θέση μικρό μοναστήρι, το οποίο μάλλον ερήμωσε μετά από πειρατικές επιδρομές. Στο βόρειο τοίχο του ναού βρίσκονται τοιχογραφίες με χαράγματα με χρονολογίες από το 1552 μέχρι το 1809. Ο τοίχος αυτός μαζί με τη κόγχη είναι το μόνο τμήμα που σώζεται από την παλιά μονή. Η μονή αναβίωσε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον ασκητή Ιωσήφ Γεροντογιάννη. Ο Γεροντογιάννης είχε γεννηθεί και παντρευτεί στην περιοχή και το 1841 άρχισε να ξανακτίζει τη μονή, μέχρι το θάνατό του το 1874. Το έργο συνέχισε ο εγγονός του. Το 1900 η μονή κρίθηκε διαλυτέα και προσαρτήθηκε στη μονή Τοπλού. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας, λόγω της βοήθειας που παρείχε η μονή στα συμμαχικά στρατεύματα διατάχθηκε η εκκένωσή της. Οι μοναχοί επανήλθαν μετά τη λήξη του πολέμου. Το 2005-2006 έλαβαν χώρα εργασίες αποκατάστασης. Από τη μονή μονοπάτι οδηγεί στο σπήλαιο όπου μόνασε ο Γεροντογιάννης.

Μονή Κρεμαστών

Η Ιερά Μονή Κρεμαστών, είναι από  τις ιστορικότερες της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 397μ  στο βουνό Καβαλαρά, πολύ κοντά στο  χωριό Βρύσες Μεραμβέλλου.  Όταν την αντικρίζεις από τη Νεάπολη δίνει την αίσθηση πως κρέμεται, εξ’ ου και το όνομα Κρεμαστά. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στους Ταξιάρχες και γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου. Πρόκειται για μικρό, μονόχωρο καμαροσκέπαστο Ναό, με κτητωρική επιγραφή στο υπέρθυρο της εισόδου 1593. Η μονή είχε αρκετή περιουσία την οποία διέθετε για φιλανθρωπικά έργα και χτίσιμο σχολείων για τις ανάγκες της περιοχής.

Μονή Τοπλού

Η Μονή Τοπλού είναι ιστορικό μοναστήρι στην ανατολική πλευρά της Κρήτης, χτισμένη στο ακρωτήρι του Σαμωνίου ή Κάβο Σίδερου. Η αρχική μονή φέρεται να χτίστηκε το 15ο αιώνα, αλλά καταστράφηκε το 1612 λόγω σεισμού. Κατόπιν, ανοικοδομήθηκε με την οικονομική ενίσχυση των Βενετών κυρίαρχων του νησιού, ωστόσο καταστράφηκε εκ νέου κατά την περίοδο της οθωμανικής κατάκτησης. Η αρχική ονομασία της μονής είναι «Παναγία η Ακρωτηριανή», όπως προκύπτει από επίσημα έγγραφα και σφραγίδες του 15ου ή του 16ου αιώνα. Με την ονομασία «Τοπλού» αναφέρεται πρώτη φορά σε τουρκικό έγγραφο του 1673. Για την προέλευση του ονόματος της μονής Τοπλού έχουν ειπωθεί πολλές εκδοχές με πιο επικρατέστερη την άποψη ότι προέρχεται από την τουρκική λέξη Τοπ ( = κανόνι) εξαιτίας ενός μικρού κανονιού που υπήρχε εκεί από την περίοδο της Ενετοκρατίας και το οποίο όχι μόνο προφύλασσε τη μονή από τους πειρατές, αλλά και ειδοποιούσε τα γύρω χωριά, εάν διέτρεχε κίνδυνο. Μία άλλη εκδοχή είναι ότι προέρχεται από τη συγκοπή της λέξης πλού(σιο), καθώς το μοναστήρι διέθετε και διαθέτει ακόμα και σήμερα τεράστια ακίνητη περιουσία (κτήματα, αμπελώνες, ελαιώνες). Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα, όταν αναφέρονται στη μονή, την προσφωνούν με το όνομα «Το Μεγάλο Μοναστήρι». Η Μονή βρισκόταν σε ακμή τον 14ο και τον 15ο αιώνα, εάν κρίνει κανείς από το μεγάλο αριθμό σημαντικών βυζαντινών εικόνων εκείνης της περιόδου που απηχούν πιστά την εξέλιξη της κωνσταντινουπολίτικης ζωγραφικής που σταδιακά εξαπλωνόταν στην Κρήτη από την πτώση της Πόλης και μετά. Η σημερινή μορφή της μονής είναι φρουριακή σταυροπηγιακή, έχει τετράγωνο σχήμα και περιβάλλεται από έναν ψηλό τοίχο. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνει είναι περίπου 800τμ, ενώ αναπτύσσεται σε 3 ορόφους γύρω από την εσωτερική αυλή. Η πρόσοψη της μονής έχει μορφή αετωματική αναγεννησιακού τύπου ενώ φέρει εντοιχισμένη εγχάρακτη κτητορική επιγραφή του ηγούμενου Γαβριήλ Παντόγαλου σε ελεγειακά δίστιχα. Πάνω ακριβώς από την κεντρική πύλη υπάρχει η «καταχύτρα» με την οποία έριχναν στους πειρατές και στους εισβολείς που προσπαθούσαν να σπάσουν την πόρτα, καυτό λάδι και μολύβι. Η οικοδόμηση της μονής με αυτή τη μορφή έγινε στα τελευταία χρόνια της Ενετοκρατίας όταν ήταν ολοφάνερη η τουρκική απειλή. Περιλαμβάνει και διάφορους βοηθητικούς χώρους οι οποίοι στο σύνολο είναι 40 όπως μαγειρεία, φούρνους, κελιά, ξενώνες, ηγουμενείο και αποθήκες. Επιβλητικό είναι και το κωδωνοστάσιο της μονής, αναγεννησιακού τύπου που υψώνεται στη δυτική πλευρά πάνω από την κεντρική πόρτα και το οποίο φέρει ανάγλυφα στέμματα και σταυρούς με επιγραφές και έχει ύψος 33μ ενώ χρονολογείται το 1558. Επίσης στην εσωτερική αυλή της μονής υπάρχει ένα πηγάδι το οποίο πρέπει να χτίστηκε κατά τα πρώτα χρόνια της μονής και το οποίο χρησίμευε και χρησιμεύει για την ύδρευση του μοναστηριού. Ακριβώς απέναντι από το πηγάδι υπάρχει μια μικρή εκκλησία η οποία είναι δίκλιτη βασιλική και διμάρτυρη. Το βόρειο κλίτος είναι αφιερωμένο στη Γέννηση της Θεοτόκου ενώ το νότιο που είναι και νεότερη προσθήκη στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Στη μονή φυλάγονται τα λείψανα των Αγίων Χαραλάμπους, Δομητιανού, Τρύφωνος, Παντελεήμονος, Στεφάνου, Αβερκίου, Ιακώβου και της Οσίας Αναστασίας. Στη μονή φυλάσσεται αρχιερατικός σάκος και επιτραχήλια του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης. Στο μουσείο της μονής εκτός από τις θαυμαστές εικόνες εκτίθενται και αντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης όπως Ευαγγέλια, αργυρο-επίχρυσοι σταυροί, Πατριαρχικά Σιγίλια, Σουλτανικά Φιρμάνια, σφραγίδες, επαναστατικά λάβαρα, αρχιερατικά άμφια και άλλα. Ακόμα και σήμερα όμως η οικονομία της μονής ανθεί αφού παράγει βιολογικά προϊόντα όπως κρασί, τσικουδιά και λάδι ενώ έχει κατασκευάσει και ελαιοτριβείο, τυποποιητήριο ελαιολάδου, οινοποιείο καθώς και τυποποιητήριο κρασιού και τσικουδιάς.

Μονή Φανερωμένης, Ιεράπετρα

Η Μονή Φανερωμένης Ιεράπετρας, γνωστή και ως «Παναγία Γουρνιών», βρίσκεται χτισμένη στην πλαγιά βουνού παραφυάδας της Δίκτης, νοτιοδυτικά της Παχειάς Άμμου στην Ιεράπετρα σε υψόμετρο 540 μέτρων. Από τη Μονή εκτείνεται σε πανοραμική άποψη η πόλη του Αγίου Νικολάου και ο όμορφος κόλπος του Μεραμβέλλου με τις γραφικές ακτές και τα νησάκια του. Το Καθολικό της Μονής έχει χτιστεί μέσα σε κοίλωμα μεγάλου βράχου, σε μια σπηλιά, είναι κατάγραφο και είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και τη Ζωοδόχο Πηγή. Το Ιερό επικοινωνεί με άλλο σπήλαιο. Εκεί συγκεντρώνεται από τριχοειδείς επιφάνειες νερό, το οποίο λαμβάνουν οι πιστοί ως αγιασμό. Σύμφωνα με την παράδοση μέσα στο σπηλαιώδη ναό του Καθολικού της Μονής φανερώθηκε η εικόνα της Θεοτόκου σε κάποιο βοσκό γι’ αυτό και το Μοναστήρι ονομάστηκε Παναγία Φανερωμένη.

Μονή Φανερωμένης, Σητεία

Το μοναστήρι βρίσκεται στο Ακρωτήριο του Τράχηλα, χτισμένη μέσα στο φαράγγι των Αγίων Πάντων και προσφέρει υπέροχη θέα προς τη θάλασσα. Χαρακτηριστικές είναι οι σπηλιές που υπάρχουν μέσα στο φαράγγι τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι ερημίτες της Μονής. Η μονή ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και ανακαινίσθηκε το 1620. Από το 1870 και μέχρι το 1901 αποτελούσε μετόχι της Μονής Τοπλού. Το καθολικό είναι δίκογχος ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Γεώργιο, με τοιχογραφίες του 1455.

Παναγία Κερά στην Κριτσά

O ναός της Παναγίας Κεράς είναι βυζαντινή εκκλησία η οποία βρίσκεται κοντά στο χωριό Κριτσά Λασιθίου, στην ανατολική Κρήτη. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις διατηρημένες βυζαντινές τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Αρχιτεκτονικά είναι τρίκλιτος καμαρόσκεπος ναός με τρούλο. Το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, το νότιο κλίτος στην Αγία Άννα και το βόρειο στον Άγιο Αντώνιο. Ο ναός έχει σχεδόν τετράγωνη κάτοψη, με διαστάσεις 10 επί 10,5 μέτρα, και είναι τρίκλιτος. Το κάθε κλίτος να στεγάζεται με κυλινδρική καμάρα, ένας τρόπος στέγασης συνηθισμένος στην Κρήτη. Κάθε κλίτος έχει αμφίρρικτη οροφή με κεραμίδια. Η εσωτερική πλευρά του νότιου τοίχου του φέρει τέσσερα τυφλά αψιδώματα. Τα κλίτη ενώνονται μεταξύ τους με καμάρες, οι οποίες φαίνεται ότι κάποια στιγμή διαπλατύνθηκαν, με αποτέλεσμα τη μερική καταστροφή των τοιχογραφιών στα τόξα. Ο ναός φέρει δύο στρώματα τοιχογραφιών. Το παλαιότερο χρονολογείται από το 13ο αιώνα και είναι σε γραμμικό στυλ. Σώζεται αποσπασματικά στην κόγχη του ιερού του κεντρικού κλίτους και στα τύμπανα των τόξων του τρούλου. Το δεύτερο στρώμα χρονολογείται από τις αρχές του 14ου αιώνα και σχεδιαστεί από τοπικό εργαστήριο σε μια μίξη μεσοβυζαντινής και πρώιμης παλαιολόγειας τέχνης. Το κεντρικό κλίτος περιλαμβάνει σκηνές του Χριστολογικού κύκλου, και ξεχωρίζουν ο Μυστικός Δείπνος και το Συμπόσιο του Ηρώδη. Στο δυτικό τοίχο βρίσκεται παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, με εικόνες κολλασμένων. Ανάμεσα στους Αγίους, ξεχωρίζει η σπάνια απεικόνιση του Αγίου Φραγκίσκου, στη δυτική πλευρά του βορειοδυτικού πεσσού. Τα δύο πλευρικά κλίτη είναι επίσης τοιχογραφημένα, με τις τοιχογραφίες στο νότιο κλίτος να σώζονται σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με το βόρειο. Στην κόγχη του ιερού του νότιου κλίτους απεικονίζεται η Αγία Άννα. Οι τοιχογραφίες του νότιου κλίτους ξεχωρίζουν για τη ρεαλιστικότητα και εκφραστικότητά τους. Στην κάτω ζώνη βρίσκονται ολόσωμες τοιχογραφίες των Αγίων Ειρήνη, Κυριακή και Βαρβάρα και στο νότιο τοίχο έχει ζωγραφιστεί ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης. Το εικονογραφικό πρόγραμμα του βόρειου κλίτους είναι αφιερωμένο στη Δευτέρα Παρουσία. Τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο κλίτος σώζονται οι κτητορικές επιγραφές.

Διαμονή στο νομό Λασιθίου: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register