Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Εκκλησίες & Μοναστήρια στο Νομό Κορινθίας

Μονή Αγίου Βλασίου

Σε υψόμετρο 1400μ. στο όρος Ζήρεια, βρίσκεται το σπουδαίας θρησκευτικής και θαυματουργικής παράδοσης μοναστήρι του Αγίου Βλασίου. Το ακριβές ιστορικό της μονής δεν είναι εξακριβωμένο. Σύμφωνα με την παράδοση, στη σημερινή της θέση, χτίστηκε το 1300-1400, αρχικά ένας ναΐσκος, στο σημείο όπου εντοπίστηκε η εικόνα του αγίου από ασκητές. Το 17ο αιώνα ανεγέρθη η μονή, με τη μορφή που έχει σήμερα. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το μοναστήρι αποτέλεσε σημαντικότατο πνευματικό φάρο και διαδραμάτισε καθοδηγητικό ρόλο στη μύηση των Νοταρέων, των Δασίων και άλλων, στη Φιλική εταιρία. Όμως, η φήμη, η εξουσία και ο πλούτος που είχε αποκτήσει ο ναός δεν άρεσαν στον Ανδρέα Νοταρά, ο οποίος, μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, εισηγήθηκε την κατάργηση του. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το μοναστήρι έγινε μετόχι του Αγίου Νικολάου των Άνω Τρικάλων και η περιουσία του μεταβιβάστηκε στους Νοταράδες. Στο καθολικό της μονής, συναντώνται η φορητή εικόνα του Αγίου, διαστάσεων 30×25εκ. αλλά και μια μεγαλύτερη, διαστάσεων 1μ. Χ 60 εκ.. Και οι δύο, εκτίθενται σε προσκύνημα στις 11 Φεβρουαρίου και στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρες γιορτής του Αγίου Βλασίου και Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, αντίστοιχα. Aξίζει να αναφερθεί ότι εσωτερικά, το μοναστήρι κοσμεί το μονοκόμματο, ξυλόγλυπτο τέμπλο, με τους σκαλιστούς κιονίσκους του, το οποίο κατασκευάστηκε τον 18ο αιώνα, με την προοπτική πιθανότατα να τοποθετηθεί αλλού, καθώς δεν εφάπτεται στην αριστερή και δεξιά μεριά του τοίχου. Τέλος, το 1918 δημιουργήθηκε στο ναό και γυναικωνίτης. Μέσα στη μονή, στο τόξο, κοντά στο τέμπλο, παλιότερα υπήρχαν αλυσίδες οι οποίες χρησιμοποιούνταν για να δένουν τους τρελούς που έφερναν στον Άγιο για να θεραπεύσει. Ο Άγιος Βλάσιος θεωρείται ο θεραπευτής των βαριών νοσημάτων και κυρίως των ασθενειών του λαιμού και του λάρυγγα. Το βαπτιστικό όνομα «Βλάσιος» είναι ευρέως διαδεδομένο στο νομό Κορινθίας και ειδικά στις περιοχές όπου συναντώνται τα λατρευτικά κέντρα του αγίου, υποδηλώνοντας τη βαθιά πίστη των ντόπιων.

Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού

Σε ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο σε υψόμετρο 1500 μ., βρίσκεται η ανδρική Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού. Η Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου χαρακτηρίζεται ως «νέα» για να διακρίνεται από την παλαιά που βρισκόταν χαμηλότερα. Η παλαιά μονή του Αγίου Γεωργίου ιδρύθηκε τον 14ο αι. από έναν Καλαβρυτινό μοναχό. Η μεταφορά της μονής στη σημερινή της θέση έγινε εξ αιτίας των πλημμυρών της λίµνης Φενεού. Στο τέλος του 17ου αι. φαίνεται ότι σημειώθηκε η μεγαλύτερη πλημμύρα. Τα νερά κατέκλυσαν την παλαιά μονή με αποτέλεσμα οι μοναχοί να αναγκαστούν να την εγκαταλείψουν και να αναζητήσουν ψηλότερα ασφαλέστερη τοποθεσία. Από την παλαιά μονή σώζεται μέχρι σήμερα ο μικρός ναός που έχει μετονομασθεί σε Άγιο Φανούριο & βρίσκεται στη Λίμνη Δόξα. Το εκκλησάκι συνδέεται με τη στεριά με μια λεπτή λωρίδα γης. Σύμφωνα με τους ειδικούς σε λίγα χρόνια λόγω της διάβρωσης του υπεδάφους θα παραμείνει ως νησίδα & θα το επισκέπτεται κανείς μόνο με καΐκι! Στη Μονή του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται και το Κρυφό Σχολείο που λειτούργησε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Διατηρείται μέχρι σήμερα σε άριστη κατάσταση και προσφέρεται για επίσκεψη. Κατά τους χρόνους της Επανάστασης του 1821, η Μονή λειτούργησε ως Αρχηγείο της Φιλικής Εταιρείας, όπου με επικεφαλή τον Θ. Κολοκοτρώνη έγιναν πολλές συνεδριάσεις οπλαρχηγών από την Κορινθία και την Αρκαδία. Η θέα από τον ξύλινο εξώστη της Μονής είναι επιβλητική και γαλήνια, προσφέροντας στον επισκέπτη ένα τοπίο σπάνιας ομορφιάς με την πεδιάδα του Φενεού να απλώνεται μπροστά του!

Μονή Οσίου Παταπίου

Στην απότομη πλαγιά των Γερανείων, επάνω από το Λουτράκι, σε μια θέση με πανοραμική θέα, υψώνεται επιβλητική η περίφημη Μονή του Οσίου Παταπίου, ένας από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος στην Ελλάδα. Η μονή έχει αναπτυχθεί γύρω από το σπήλαιο που είχε χρησιμοποιηθεί ως ασκητήριο τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα και στο εσωτερικό του βρέθηκε το λείψανο του οσίου Παταπίου. Το λείψανο παλαιότερα φυλασσόταν στην Κωνσταντινούπολη και ήταν υπό την προστασία της Ελένης Παλαιολογίνας, μετέπειτα Αγίας Υπομονής, μητέρας του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Μετά την άλωση, μεταφέρθηκε στο σπήλαιο του Λουτρακίου για να διαφυλαχθεί και παρέμεινε εκεί ανέπαφο μέχρι την τυχαία ανακάλυψή του, το 1904, κατά τη διάρκεια εργασιών. Ήταν τοποθετημένο σε μια κρύπτη, καλυμμένο με κεραμίδια και ταυτοποιήθηκε από τη δερμάτινη μεμβράνη που έγραφε το όνομα του οσίου. Η γυναικεία μονή ιδρύθηκε το 1952 και σήμερα διαθέτει σύγχρονες, ευρύχωρες εγκαταστάσεις, ενώ επιτελεί σπουδαίο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο. Η πρόσβαση στο συγκρότημα γίνεται μέσω μιας μεγάλης ελικοειδούς κλίμακας με περίπου 150 σκαλοπάτια. Το σπήλαιο αποτελεί το κέντρο του ενδιαφέροντος. Στο εσωτερικό του φυλάσσεται το λείψανο του οσίου Παταπίου μέσα σε ξύλινη λάρνακα, ενώ από την οροφή του κρέμονται πολυάριθμα καντήλια, αφιερώματα των πιστών. Διαθέτει λιθόκτιστο τέμπλο με δύο πύλες και κοσμείται με μεταβυζαντινές τοιχογραφίες, πιθανώς του 15ου αιώνα. Μπροστά από το σπήλαιο είχε κτιστεί σύγχρονος ναός, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που έχει τη θέση καθολικού. Ανήκει στον τύπο της βασιλικής με τρούλο και στο εσωτερικό του φυλάσσεται η κάρα της Αγίας Υπομονής. Στον χώρο υπάρχουν ακόμη το νεκροταφείο με τον μικρό ναό της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας, ξενώνας για τη φιλοξενία των επισκεπτών, πλούσια βιβλιοθήκη και εκθεσιακός χώρος. Η μονή εορτάζει στις 8 Δεκεμβρίου, ημέρα κοίμησης του Οσίου Παταπίου και την Τρίτη του Πάσχα, ημέρα ανεύρεσης του λειψάνου του.

Μονή Παναγιάς Κορφιώτισσας

Η Παναγιά Κορφιώτισσα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 730 μέτρα. Είναι χτισμένη στην κορυφή του λόφου «Κούτσα», νότια του χωριού Καμάρι, στο δήμο Ξυλοκάστρου. Αρχικά, χτίστηκε ένα μικρό εκκλησάκι στα ερείπια ενός αρχαίου κτίσματος, ενώ στη συνέχεια το μοναστήρι, γύρω στα 1750. Η εικόνα της Παναγιάς της Κορφιώτισσας χρονολογείται από το 1816 και είναι τοποθετημένη σε σκαλιστό εικονοστάσι, έργο του ξυλογράφου Ιωάννου Βασιλείου. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα εξαφανίστηκε, όταν οι μοναχοί κατέβηκαν χαμηλότερα, για να είναι πιο εύκολη η διαβίωσή τους. Και ξαναβρέθηκε στο αρχικό μοναστήρι, προκαλώντας και την επανεγκατάστασή τους.

Μονή Παναγιάς Φανερωμένης Χιλιομοδίου

Σε μια πευκόφυτη τοποθεσία, 3 χιλιόμετρα μακριά από το Χιλιομόδι, βρίσκεται η Μονή της Φανερωμένης, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Αρχικά βρισκόταν ψηλότερα, σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από τη σημερινή μονή, σε θέση με εξαιρετική εποπτεία της γύρω περιοχής και θέα μέχρι τον Ακροκόρινθο. Από την παλαιά μονή σώζεται το καθολικό του 13ου αιώνα με όμορφες αλλά φθαρμένες τοιχογραφίες, και τα ημιερειπωμένα κτήρια των κελιών. Στην επανάσταση του 1821 η μονή είχε σημαντική υλική και πνευματική προσφορά, υπήρξε καταφύγιο του άμαχου πληθυσμού της περιοχής, και τόπος προσευχής σπουδαίων οπλαρχηγών, όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Νικηταράς. Το 1854 η μονή υπέστη σοβαρές ζημιές από σεισμό, και το 1896 η αδελφότητα των μοναχών μεταφέρθηκε χαμηλότερα, στη νέα μονή, που είχε ιδρυθεί τον 16ο αιώνα και μέχρι τότε ήταν μετόχι της παλαιάς. Τότε μεταφέρθηκαν στη σημερινή τους θέση το τέμπλο του πρώτου ναού και η εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Το 1949 η μονή ανακαινίσθηκε και μετατράπηκε σε γυναικεία. Η μονή δε διαθέτει ξενώνες. Πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου με τριήμερο εορτασμό και λιτάνευση της εικόνας από την παλαιά στη νέα μονή. Η μονή επίσης πανηγυρίζει του Αγίου Σωφρονίου (11 Μαρτίου), της Ζωοδόχου Πηγής (Παρασκευή της Διακαινησίμου), της Αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου) και του Αγίου Νεκταρίου (9 Νοεμβρίου).

Μονή Προφήτη Ηλία

Βρίσκεται στους πρόποδες του Μαύρου Όρους, περίπου 20 χλμ από το Δερβένι και η κατασκευή της φτάνει πίσω στο 14ο αιώνα. Αρχικά χτίστηκε τετράπλευρη, δηλαδή και στις τέσσερις πλευρές έγιναν κελιά Βυζαντινού ρυθμού (με θόλους και καμάρες) ενώ το καθολικό της, στον ίδιο ρυθμό, είναι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία του Θεσθίτου. Σήμερα το μοναστήρι σχηματίζει ένα Π, με δεξιά και αριστερά να βρίσκονται τα κελιά, οι αποθήκες, τα υπόγεια. Στο κέντρο βρίσκεται το καθολικό. Η διακόσμηση του καθολικού έγινε στη συνέχεια με σπουδαίες τοιχογραφίες και ιερές εικόνες Βυζαντινής τεχνοτροπίας. Εκείνο που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Κατά τη διάρκεια ύπαρξής της υπέστη καταστροφές κυρίως από φυσικά φαινόμενα, ενώ το 2000 μετά από πυρκαγιά που προκλήθηκε καταστράφηκε ολοσχερώς η Μονή εκτός από το καθολικό της, ενώ από το πλούσιο ιστορικό της αρχείο σήμερα σώζεται μόνο ο Κώδικας.

Παναγιά του Βράχου στον Ταρσό

Ο ναός,  μέσα στην σπηλιά-σχισμή ενός βράχου, της Ζωοδόχου Πηγής ή της Φανερωμένης της Παναγίας του Βράχου, όπως την ονομάζουν οι Φενεάτες, βρίσκεται δυτικά του χωριού Ταρσός στο νομό Κορινθίας. Η παράδοση λέει ότι, ο ναός της Παναγιάς στο βράχο του Ταρσού ιδρύθηκε ως εκπλήρωση τάματος από κάποια γυναίκα από το χωριό Ταρσός, η οποία σώθηκε ως εκ θαύματος κατά την άλωση της Βυζαντινής Ταρσού από τον Μωάμεθ Β’ τον κατακτητή το 1458. Κατά άλλους, μερικές γυναίκες του Ταρσού πήδηξαν μόνες τους από το βράχο για να μη γίνουν σκλάβες των Τούρκων και έτσι έγινε ο βράχος του Ταρσού ένας δεύτερος «Ζάλογγος» που είναι τώρα ο ναός της Παναγιάς. Μια νεαρή μητέρα με το μωρό στην αγκαλιά της ικέτευε να λυπηθούν το παιδί της. Οι Τούρκοι όμως δε συγκινήθηκαν καθόλου και την έριξαν στο βράχο μαζί με το μωρό. Εκείνη, όμως, επικαλέστηκε τη βοήθεια της Παναγίας και βρέθηκε στη βάση του κάθετου βράχου στα 100 μέτρα, σώα και αβλαβής. Από ευγνωμοσύνη για τη σωτηρία της η γυναίκα αυτή διαμόρφωσε τη σχισμή του βράχου σε ναό, βάζοντας κάποιες εικόνες. Ο ναός σήμερα κοσμείται από αξιόλογες εικόνες, όπως της Παναγίας, του Χριστού, Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι οποίες χρονολογούνται στα 150. Επίσης υπάρχει και η φορητή εικόνα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας 200 ετών και πλέον. Η εικόνα αυτή έχει διαστάσεις 37×29 και είναι ζωγραφισμένη πάνω σε μονοκόμματο πελεκητό ξύλο. Εικονίζει την Παναγία από τη μέση και πάνω να κρατάει το θείο βρέφος, υποβαστάζοντάς το με το δεξί χέρι της. Μια πέτρινη σκάλα φθάνει στον πρόναο, μετά στο τρίτο επίπεδο βρίσκεται το ιερό που μέσα αναβλύζει πηγή με αγίασμα. Αριστερά του ναού υπάρχει μια πολύ χαμηλή είσοδος όπου οδηγεί στην καταβόθρα.

Παναγιά του Βράχου στη Νεμέα

Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βράχου Νεμέας βρίσκεται γαντζωμένη στο μέσο σχεδόν ενός απόκρημνου και βραχώδους όρους, του Πολύφεγγου. Εντός του σπηλαίου υπάρχει το ναΐδριο και το καθολικό και σήμερα αποτελεί ιερό προσκύνημα πανελλήνιας ακτινοβολίας και σεβασμού. Ιδρύθηκε το 17ο Αιώνα (1631) αλλά είχε αρχίσει να χτίζεται αρκετά χρόνια νωρίτερα, αρχές του 16ου αἰώνα και το 1631 ανακηρύσσεται επίσημα Μονή. Η Παναγία του Βράχου είχε μεγάλη συμβολή στον αγώνα της απελευθέρωσης του γένους. Στα χρόνια εκείνα το ιερό τέμπλο της Μονής ήταν επίχρυσο, σημάδι του πλούτου που συσσώρευσε εκεί ο σεβασμός και η πίστη των ανθρώπων. Εντός του σπηλαίου υπάρχει και σώζεται ως σήμερα πηγή, αγίασμα, το οποίο και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τροφοδοτούσε και δρόσιζε τους πατέρες και τους αγωνιστές που έβρισκαν εκεί ασφάλεια σε περιόδους επιδρομών. Η Ιερά Εικόνα φυλάσσεται σήμερα στο Μετόχι του Αγίου Αθανασίου για μεγαλύτερη προστασία.

Παναγία του Πράθι

Η Παναγία του Πράθι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά κτίσματα της περιοχής. Βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό υψίπεδο των Γερανείων στα 1.150μ. υψόμετρο, κατάφυτο από πεύκα και έλατα. Κάποτε στεκόταν στην ίδια θέση ένα πλούσιο κοινοβιακό μοναστήρι με αξιόλογη δράση από τα βυζαντινά χρόνια έως το 1821. Από αυτό σώζονται σήμερα ερειπωμένα μερικά κελιά και αποθήκες, καθώς και το καθολικό, που ιδρύθηκε στις αρχές του 11ου αι. μ.Χ. Ήταν αφιερωμένο στην Παναγία Φανερωμένη, γνωστή με την προσωνυμία «Παναγία του Πραθιού». Κυρίαρχο σημείο αναφοράς για το μοναστήρι είναι ασφαλώς οι επιμελημένες τοιχογραφίες του βυζαντινής τεχνοτροπίας, με θέματα παρμένα από τη Βίβλο. Στη δεξιά πύλη του ιερού διατηρείται μια πλάκα που αναφέρει το έτος 1466 για τις αγιογραφικές εργασίες του ναού. Λίγα μέτρα βορείως του παλαιού καθολικού χτίστηκε αργότερα μία δεύτερη εκκλησία αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, μια ιδιαίτερα φροντισμένη τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Τόσο το μαγευτικό φυσικό περιβάλλον των δύο ναών, όσο και η ξεχωριστή ιστορία τους προσφέρουν σήμερα στον επισκέπτη μία αξέχαστη εμπειρία.

Διαμονή στο νομό Κορινθίας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register