Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Εκκλησίες & Μοναστήρια στο Νομό Καρδίτσας

Άγιος Αθανάσιος Ρουμ-Παλαμά

Ο ναός του Αγίου Αθανασίου του Ρούμ-Παλαμά, βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Παλαμά στο νομό Καρδίτσας. Ο ναός κατά την περίοδο της ανέγερσής του ήταν ο σημαντικότερος του οικισμού και βρισκόταν στο μαχαλά – ενορία Ρούμ (= ρωμαίικος). Η ονομασία Ρούμ υπονοεί την υπεροχή του ελληνικού στοιχείου στο μαχαλά αυτόν του Παλαμά, ο οποίος είναι βέβαιο ότι είχε και ο Οθωμανούς κατοίκους. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου που είναι ο μεγαλύτερος σε διαστάσεις (επιφάνεια 500 τμ.) ναός του νομού Καρδίτσας, αποτελείται από τον κυρίως ναό, σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλο, τετρακιόνιο τρουλωτό νάρθηκα-γυναικωνίτη δυτικά και τοξωτή στοά κατά μήκος της νότιας και δυτικής πλευράς. Ο ναός κατασκευάστηκε το 1811 ενώ το κωδωνοστάσιο που βρίσκεται νοτίως του ναού το 1876. Οι τοίχοι του κυρίως ναού, και του νάρθηκα κοσμούνται με τοιχογραφίες σε δύο στρώματα. Οι τοιχογραφίες του πρώτου στρώματος (διακονικό, βόρεια και νότια κεραία) χρονολογούνται μεταξύ του 1811 και 1835 ενώ το δεύτερο στρώμα καλύπτει όλο σχεδόν τον κυρίως ναό και χρονολογείται στα 1835. Η ζωγραφική αυτή έγινε από Σαμαριναίους ζωγράφους, όπως και στους άλλους ναούς του Παλαμά, τον Άγιο Αθανάσιο Χαντακλή και τον Άγιο Χαράλαμπο. Οι τοιχογραφίες του ανατολικού και του εξωτερικού τοίχου του νάρθηκα χρονολογούνται στο 1892 ενώ αυτές του νότιου τοίχου στο 1896. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού κατασκευάστηκε το 1833 και φέρει εικόνες του 1837.

Άγιος Γεώργιος στη Λεύκη

O παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου στη Λεύκη είναι μια τρίκλιτη βασιλική με υπερυψωμένο φωταγωγό και προστώο κατά μήκος της βόρειας πλευράς του και ευρύχωρο νάρθηκα στη δυτική του πλευρά. Ο ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες σε δύο στρώματα. Το πρώτο στρώμα που αναπτύσσεται στους τοίχους και τις τοξοστοιχίες του κυρίως ναού φιλοτεχνήθηκε από τον ζωγράφο Θεόδωρο από την Αγιά Λαρίσης στα μέσα του 18ου αιώνα. Το δεύτερο στρώμα καταλαμβάνει τους τοίχους του ιερού βήματος και χρονολογείται στον 19ο αιώνα. Το ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο του ναού χρονολογείται στα 1759.

Μονή Αγίας Τριάδας Μορφοβουνίου

Όπως και το χωριό του Μορφοβουνίου έτσι και το μοναστήρι σκαρφαλωμένο στην πλαγιά ενός βουνού περιβάλλεται δυτικά από καστανόδασος, ενώ μπροστά του απλώνεται ολόκληρος ο Θεσσαλικός κάμπος. Λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Μορφοβουνίου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 600 μέτρων. Ο ναός είναι αθωνίτικου τύπου, όπως οι περισσότερες Μονές της ευρύτερης περιοχής. Στις εισόδους του μοναστηριού θα δούμε λιθανάγλυφες παραστάσεις. Χτίστηκε το 1858 καθώς αναγράφεται και στην είσοδο της Μονής. Το 1943 το μεγαλύτερο τμήμα του μοναστηρίου πυρπόλησαν Ιταλοί κατακτητές. Από την καταστροφή αυτή γλύτωσε μόνο η εκκλησία. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετές εργασίες συντήρησης της Μονής, η οποία γιορτάζει τη Δευτέρα της Πεντηκοστής.

Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Απέναντι από τον κεντρικό συνοικισμό Βραγκιανών της Αργιθέας, στην πλαγιά του βουνού «Μιρμιτζάλα» βρίσκεται το μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Ιδρύθηκε στις 11 Ιουλίου 1655 από τον ιερομόναχο παρθένιο, όπως αναφέρεται σε μια επιγραφή πάνω από την είσοδο του κυρίως ναού. Ο ναός είναι μικρός, σε σχήμα σταυρού, άνευ τρούλου, έχοντας μέσα ξυλόγλυπτο τέμπλο πολύ μεγάλης αξίας. Ο νάρθηκας προστέθηκε το 1797. Το μοναστήρι έπαιξε ένα σπουδαίο ρόλο στη νεότερη ελληνική ιστορία διότι πολλοί από τους αγωνιστές του 1821 (Καραϊσκάκης, Κατσαντώνης, οι Μπουκουβαλαίοι) έβρισκαν καταφύγιο εκεί και το είχαν σαν κέντρο εφοδιασμού στον αγώνα τους. Επίσης πολλές οικογένειες που δεν άντεχαν τον τούρκικο ζυγό έλαβαν άδεια να κατοικήσουν κοντά στο μοναστήρι. Έτσι συγκροτήθηκε ο συνοικισμός Γρυμπιανά. Στις 18 Δεκεμβρίου 1862 ασεβείς προδότες από τα Βραγκιανά οδήγησαν 17 Τουρκαλβανούς από την Άρτα να λεηλατήσουν το μοναστήρι. Τότε σκοτώθηκαν ο ηγούμενος Κωνσταντίνος, ο ιερέας Αθανάσιος Οικονόμου, άλλοι έξι χριστιανοί καθώς και κλάπηκαν πολύτημα ιερά σκεύη. Το 1952 το μοναστήρι ανακαινίστηκε αλλά μόνο τις ημέρες μας με την πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυρίλλου επανδρώθηκε με τρεις μοναχούς που συνέχεια φροντίζουν για την ευκοσμία και ευταξία του ιερού χώρου.

Μονή Παναγίας Κορώνης

Σε μια όμορφη, κατάφυτη τοποθεσία των Αγράφων, κοντά στη Λίμνη Πλαστήρα, βρίσκεται η Ιερά Μονή Γέννησης της Θεοτόκου. Παλαιότερα ονομαζόταν «της Κρυεράς Πηγής», αλλά από τις αρχές του 18ου αιώνα είναι γνωστή ως Μονή Κορώνης, πιθανόν λόγω της θέσης της, που δεσπόζει από ψηλά και στεφανώνει την περιοχή σαν κορώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε το 1123, όταν στην περιοχή βρέθηκε εικόνα της Παναγίας. Αναγνωρίσθηκε ως σταυροπηγιακή, αλλά τους επόμενους αιώνες έπεσε σε παρακμή και καταστράφηκε. Ανοικοδομήθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα από τον Ανδρέα Μπούνο, τοπικό άρχοντα που εικονίζεται και στην αγιογράφηση του καθολικού. Κατά την Τουρκοκρατία η μονή διατήρησε τα προνόμιά της και φιλοξένησε σχολή, όπου δίδαξαν σημαντικές προσωπικότητες. Στα χρόνια της Κατοχής βρέθηκε στο επίκεντρο των συγκρούσεων και το 1943 καταστράφηκε από τα γερμανικά στρατεύματα. Ανοικοδομήθηκε και συντηρήθηκε μετά την απελευθέρωση και σήμερα λειτουργεί ως ανδρική. Η ιστορία της συνδέεται με τον Άγιο Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπο Φαναρίου και Νεοχωρίου, που μόνασε εδώ γύρω στο 1580 και η κάρα του φυλάσσεται στη μονή. Από το συγκρότημα του 16ου αιώνα σώζεται το καθολικό και μία πτέρυγα κελλιών. Το καθολικό ακολουθεί τον τύπο των αγιορείτικων ναών, δηλαδή είναι σταυροειδής με τρεις κόγχες και τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Το εσωτερικό του είναι κατάγραφο με αγιογραφίες του 1587, έργα του μοναχού Δανιήλ, που ακολουθεί την Κρητική Σχολή της ζωγραφικής. Αξιόλογο είναι και το ξυλόγλυπτο τέμπλο των αρχών του 18ου αιώνα, κατασκευασμένο από λαϊκούς καλλιτέχνες, από τα καλύτερα της περιοχής, με εικόνες του 16ου και του 18ου αιώνα. Βόρεια του ναού είναι προσαρτημένο το παρεκκλήσιο του Τιμίου Προδρόμου των αρχών του 18ου αιώνα. Οι τοιχογραφίες του, έργο άγνωστου λαϊκού αγιογράφου, έγιναν το 1739, με χρηματοδότηση κάποιου Αποστολάκη από τα Βραγιανά. Η μονή γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (Γενέσιο της Θεοτόκου) και στις 4 Δεκεμβρίου (Αγίου Σεραφείμ).

Μονή Πετρίλου

Σε υψόμετρο 1400 μέτρων σε ένα θαυμάσιο φυσικό πλάτωμα, στις μεσημβρινές πλαγιές που κατεβαίνουν από το όρος Βουτσικάκι, σε όμορφη κι απάνεμη τοποθεσία, στην ανάσα του ελάτινου δάσους, σε ένα πραγματικό φυσικό μπαλκόνι πάνω από το συνοικισμό Αργυρέικα βρίσκεται η Μονή αφιερωμένη στη μνήμη της Γενέσεως της Θεοτόκου Πετρίλου, ή όπως έχει επικρατήσει στους κατοίκους της περιοχής το «Μοναστήρι του Αγίου Χαραλάμπου», λόγω του Χαριτόβρυτου τεμαχίου από το λείψανο του Αγίου, το οποίο φυλάσσεται στην Ιερά Μονή.  Στη Μονή σήμερα φυλάσσεται λειψανοθήκη με τεμάχιο λειψάνου των Αγίων Χαραλάμπους, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Τρύφωνος και Παντελεήμονος, καθώς επίσης και μερικά χειρόγραφα και φορητές εικόνες. Η Ιερά Μονή πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, τιμώντας τα Γενέθλια της Θεοτόκου. Επίσης, ιδιαιτέρως τιμώνται οι εορτές του Αγίου Χαραλάμπους στις 10 Φεβρουαρίου και η ανακομιδή των λειψάνων του οσίου Αρσενίου του Νέου, στις 18 Αυγούστου.

Μονή Σπηλιάς

Στην πανέμορφη οροσειρά των Αγράφων της Πίνδου, κοντά στο χωριό Κουμπουριανά, μέσα σε δύσβατο τόπο, διακρίνουμε την Ιερά Μονή Παναγίας Σπηλαιωτίσσης, αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή. Η Ιερά Μονή Σπηλιάς υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων. Είναι χτισμένη στην εξοχή ενός βράχου σε υψόμετρο 800 μέτρων. Ανάμεσα στις ελατοσκέπαστες πλαγιές μοιάζει με γαλάζια πέτρα ριγμένη στο πράσινο των Αγράφων και η θέα ψηλά από το δρόμο είναι εξαιρετική. Είναι σαν να έχει κρεμαστεί από τον απότομο βράχο και προκαλεί δέος στον προσκυνητή. Στο χώρο της συναντούμε δύο ναούς. Ο μικρότερος και παλαιότερος είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και ο μεγαλύτερος που είναι το καθολικό της Μονής τιμάται στη μνήμη της Ζωοδόχου Πηγής. Ο μικρός ναός πρέπει να χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα και να τοιχογραφήθηκε στις αρχές του 17ου, ενώ το καθολικό χτίσθηκε στα 1738 και αγιογραφήθηκε λίγο αργότερα.

Παναγία Πελεκητή

Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Σύμφωνα με τα τελευταία ιστορικά στοιχεία, χτίστηκε πριν από περίπου πέντε αιώνες σε μια απόκρημνη, βραχώδη πλαγιά των Αγράφων, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βορειοδυτικά του χωριού Καρίτσα. Πελεκητή ονομάστηκε καθώς τα κελιά της δημιουργήθηκαν μέσα στους βράχους σε τέσσερα επίπεδα, όπου οι μοναχοί ζούσαν και λειτουργούσαν το μοναστήρι, ενώ υπήρχε ακόμη και κρυφό σχολείο. Την επωνυμία «Πελεκητή» η ιερά μονή την οφείλει στο βράχο επάνω στον οποίο είναι χτισμένη, που κατά την παράδοση πελεκίστηκε με ξύλινα εργαλεία, ύστερα από υπόδειξη της Θεοτόκου στους τεχνίτες της. Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία υπέδειξε ακόμη και τον τρόπο οικοδόμησης όταν παρουσιάστηκε στο όνειρο του πρωτομάστορα λέγοντας: «Θα πελεκήσεις το βράχο με το κοπίδι και θα φτιάξεις μια εκκλησία, την οποία θα ονομάσεις Παναγία Πελεκητή». Όταν ξεκίνησε το συνεργείο να χτίζει, είχαν πολλά προβλήματα λόγω έλλειψης νερού. Τότε, πάλι σύμφωνα με την παράδοση, ξαναπαρουσιάστηκε η Παναγία και τους είπε: «Σηκώστε εδώ αυτή την πλάκα και θα βρείτε νερό». Και πράγματι έτσι έγινε, βρέθηκε νερό, εκεί όπου σήμερα υπάρχει το πηγάδι. Σύμφωνα πάλι με την παράδοση της περιοχής, λέγεται ότι ο πρωτομάστορας έπεσε από τη στέγη του μοναστηριού στη χαράδρα που βρίσκεται ακριβώς κάτω από αυτό, αλλά τελικά βρέθηκε χωρίς να πάθει το παραμικρό, ύστερα από τη σωτήρια επέμβαση της Παναγίας της «Πελεκητής» Η ιερά μονή αρχικά ήταν γνωστή ως Μονή Αναλήψεως του Χριστού, αργότερα ως Παναγία Φανερωμένη και τέλος επικράτησε το όνομα Παναγία Πελεκητή.

Προσκύνημα Αγίου Νικολάου του Νέου

Στην περιοχή του χωριού Βούναινα της Λάρισας και κοντά στα σύνορα με το νομό Καρδίτσας, σε μια όμορφη τοποθεσία ανάμεσα σε φτελιές, βρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά προσκυνήματα της Θεσσαλίας, αφιερωμένο στον άγιο Νικόλαο τον Νέο, που προσελκύει πλήθη πιστών από όλη την Ελλάδα. Ο ναός είναι χτισμένος στην τοποθεσία όπου μαρτύρησε ο οσιομάρτυρας Νικόλαος ο Νέος, ο οποίος έζησε στα τέλη του 9ου – αρχές του 10ου αιώνα και ήταν αξιωματούχος του βυζαντινού στρατού στην περιοχή της Λάρισας. Κατά την περίοδο των αραβικών επιδρομών στη Θεσσαλία, ήλθε σε σύγκρουση με τα αραβικά στρατεύματα και, μετά την επικράτησή τους, κατέφυγε στην περιοχή αυτή ζώντας δίπλα σε ασκητές. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο μαζί με μερικούς στρατιώτες του και ανακηρύχθηκε σε άγιο λίγο αργότερα. Στον τόπο του μαρτυρίου του, στη ρίζα μιας βελανιδιάς, είχε ταφεί το σκήνωμά του, και αρχικά υπήρχε μικρός ναΐσκος, χτισμένος από ντόπια πέτρα. Πολύ αργότερα, πιθανότατα γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα, δίπλα του οικοδομήθηκε μεγαλύτερος ναός, ο οποίος καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1880. Κατά την ανοικοδόμησή του, προστέθηκαν οι τέσσερις κίονες εξωτερικά και ο στεγασμένος χώρος κατά μήκος του πλάγιου τοίχου. Ο ναός αυτός επίσης καταστράφηκε από φωτιά το 1962 και ανοικοδομήθηκε το επόμενο έτος με συνδρομές και εράνους, ενσωματώνοντας και τον χώρο του αρχικού ναΐσκου. Ο σημερινός ναός είναι σύγχρονο κτίσμα, και στο εσωτερικό του βρίσκεται το κενοτάφιο του αγίου και τεμάχιο του ιερού του λειψάνου. Το κενοτάφιο βρίσκεται στα δεξιά της εισόδου, λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο του δαπέδου του ναού. Σε κοντινό σημείο, εκεί όπου στεκόταν η βελανιδιά κάτω από την οποία μαρτύρησε ο άγιος, έχει κτιστεί μικρό προσκύνημα. Στο συγκρότημα έχουν κατασκευαστεί σύγχρονοι, ευρύχωροι ξενώνες και βοηθητικοί χώροι.

Προσκύνημα Παναγίας Δεμερλιωτίσσης

Στο χωριό Σταυρός των Φαρσάλων βρίσκεται το σπουδαίο ιερό προσκύνημα, που πήρε την ονομασία του από τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Δεμερλιώτισσας ή Ελεούσας, όπως την αποκαλούν οι κάτοικοι της περιοχής. Ο ναός χτίστηκε το 1778 και αγιογραφήθηκε το 1786, σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται πάνω από τη νότια είσοδό του. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο μεγάλης αυλής, σε επίπεδο χαμηλότερο από την επιφάνεια του εδάφους. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με κλειστό εξωνάρθηκα. Το εσωτερικό του ναού είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 1786, έργα των ζωγράφων Γεώργιου Γεωργίου από το Μαυρίλο του Τυμφρηστού και Γεώργιου Αναγνώστου από τον Φουρνά Ευρυτανίας. Εντυπωσιακό είναι το ψηλό, ξυλόγλυπτο τέμπλο που κατασκευάστηκε στο δεύτερο τέταρτο του 19ου αιώνα. Είναι διακοσμημένο με παραστάσεις ζώων, πτηνών και φυτών και έχει επιχρυσωθεί στα νεότερα χρόνια. Στην επιφάνειά του σώζονται ακόμη οι κρίκοι που είχαν τοποθετήσει οι Τούρκοι για να δένουν τα άλογά τους, καθώς χρησιμοποιούσαν το ναό ως στάβλο στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Εξέχουσα θέση στο εσωτερικό του ναού έχει η εικόνα της Παναγίας, που η παράδοση αποδίδει στον Ευαγγελιστή Λουκά.

Διαμονή στο νομό Καρδίτσας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register