Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Εκκλησίες & Μοναστήρια στο Νομό Αχαΐας

Άγιος Ανδρέας

Στη νότια παραλιακή περιοχή της Πάτρας, κοντά στον τόπο του μαρτυρίου του Αποστόλου Ανδρέα, δεσπόζουν δύο ναοί αφιερωμένοι στον πολιούχο της πόλης, ο νεότερος από τους οποίους είναι ένας από τους μεγαλύτερους των Βαλκανίων και αποτελεί σήμερα τον καθεδρικό ναό – σύμβολο της Πάτρας. Ο παλαιός ναός χτίστηκε αρχικά στα τέλη του 5ου αιώνα επάνω σε ερείπια αρχαίου ναού της Δήμητρας και ανήκει στον τύπο της βασιλικής. Υπήρξε σημαντικό προσκύνημα και υπέστη πολλές καταστροφές στο πέρασμα των αιώνων, με τελευταία την πυρπόλησή του από Τουρκαλβανούς το 1770. Παρέμεινε ερειπωμένος μέχρι την ανέγερση του σημερινού ναού, που ξεκίνησε το 1836 σε σχέδια του φημισμένου αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου. Τα εγκαίνιά του έγιναν το 1843 και κατά το διάστημα 1845-1856 ήταν ο μητροπολιτικός ναός της πόλης. Αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής και εσωτερικά διακοσμείται με σπουδαίες τοιχογραφίες και εικόνες επτανησιακού ύφους, έργα γνωστών καλλιτεχνών. Στο νότιο κλίτος βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Ανδρέα, επενδυμένος με μάρμαρο, ενώ δίπλα στον ναό, σε υπόγειο θολωτό σπηλαίωμα, σώζεται πηγή νερού, που θεωρείται αγίασμα. Αριστερά του παλαιού ναού βρίσκεται ο επιβλητικός νέος ναός, που είναι βυζαντινού ρυθμού. Θεμελιώθηκε το 1908 από τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ και εγκαινιάσθηκε το 1974, αφού η οικοδόμησή του έγινε με διακοπές, λόγω αστάθειας του εδάφους και οικονομικών προβλημάτων. Ο τρούλος του έχει ύψος 46 μέτρα και στην οροφή του είναι τοποθετημένος επίχρυσος σταυρός ύψους πέντε μέτρων, ενώ μικρότεροι σταυροί επιστέφουν τους τρούλους των δώδεκα καμπαναριών. Εσωτερικά έχει εμβαδόν 2.500 τετραγωνικά μέτρα και η χωρητικότητά του ξεπερνά τις 8.000 ατόμων. Η αγιογράφησή του ξεκίνησε το 1985, διακόπηκε το 1993 και συνεχίστηκε το 2006. Στον ναό φυλάσσεται η κάρα του αγίου Ανδρέα, που δόθηκε στην Πάτρα από την Ιταλία το 1964, καθώς και τμήμα από τον σταυρό του μαρτυρίου του. Ο ναός γιορτάζει στις 30 Νοεμβρίου και την πλησιέστερη στις 26 Σεπτεμβρίου Κυριακή (επέτειος επανακομιδής της αγίας Κάρας).

Παναγία Πλατανιώτισσα

Στο χωριό Πλατανιώτισσα, 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Καλαβρύτων στο νομό Αχαΐας, σε μια όμορφη, καταπράσινη τοποθεσία, βρίσκεται ένα από τα πιο ιδιότυπα και ξεχωριστά προσκυνήματα της Ελλάδας, η Παναγία Πλατανιώτισσα, από την οποία πήρε την ονομασία του το χωριό. Πρόκειται για πολύ μικρό ναό αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου, που έχει διαμορφωθεί μέσα στο κοίλωμα ενός τεράστιου αιωνόβιου πλατάνου. Το δέντρο έχει περίμετρο γύρω στα 17 μ. στη βάση και ύψος 25 μ. και με το πέρασμα του χρόνου έχει δημιουργήσει σύμπλεγμα με άλλα δύο μεγάλα πλατάνια. Ο χρόνος ίδρυσης του ναού δεν είναι γνωστός, η παράδοση για την ιστορία του, όμως, συνδέεται με τη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου και την εικόνα της Παναγίας Μεγαλοσπηλαιώτισσας. Στο εσωτερικό του ναού, μέσα σε φυσικό κοίλωμα στο τοίχωμα του πλατάνου, έχει αποτυπωθεί με θαυμαστό τρόπο η εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Η εικόνα αυτή είναι πανομοιότυπη με την εικόνα της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου, για την ακρίβεια αποτελεί το αρνητικό αποτύπωμά της. Για τον τρόπο δημιουργίας της υπάρχουν διάφορες παραδόσεις, που σχετίζονται είτε με τους ιδρυτές της μονής, μοναχούς Συμεών και Θεόδωρο, που διανυκτέρευσαν στον πλάτανο κατά την προσπάθειά τους να βρουν την εικόνα, τον 4ο αιώνα, ή με τους μοναχούς της μονής, που γύρω στον 9ο αιώνα περιέφεραν τη θαυματουργή εικόνα έπειτα από τη διάσωσή της από τους εικονομάχους, και επίσης διανυκτέρευσαν στην προστατευμένη κοιλότητα του πλατάνου. Ο ναός έχει μήκος γύρω στα 8 μ., πλάτος περίπου 3 μ. και χωρητικότητα 15 ατόμων στον κυρίως ναό ή 20 ατόμων σε όλο τον χώρο. Μικρή είσοδος ανοίγεται στη βορειοδυτική πλευρά του, και ένα παράθυρο ακριβώς απέναντί της. Στο εσωτερικό του υπάρχει μικρό τέμπλο με δύο κίονες που σχηματίζουν την Ωραία Πύλη, ενώ σε ύψος περίπου 3 μ. από το έδαφος δεσπόζει η εικόνα της Παναγίας. Ο ναός γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου.

Παναγία Τρυπητή

Λίγο έξω από την πόλη βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Τρυπητής (Ζωοδόχου Πηγής) πολιούχου του Αιγίου. Η διώροφη εκκλησία της Παναγιάς της Τρυπητής είναι χτισμένη δίπλα σε έναν παλιό, μικρό ναό ο οποίος βρίσκεται μέσα σε ένα σπήλαιο. Η εκκλησία χάρη στη μικρή πηγή που βρίσκεται στην είσοδο του ναού, με το αγίασμα της θαυματουργής εικόνας, είναι φορτωμένη αναθήματα και έχει φήμη πανελλήνια. Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα.

Μονή Αγίας Λαύρας

Σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία στους πρόποδες του όρους Βελιά, λίγο ψηλότερα από τα Καλάβρυτα, βρίσκεται η ξακουστή μονή της Αγίας Λαύρας, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Η ιστορία της είναι άμεσα συνυφασμένη με την έναρξη της επανάστασης του 1821, την ύψωση του λαβάρου και την ορκωμοσία των οπλαρχηγών από τον μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανό. Σύμφωνα με την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε το 961 και αρχικά βρισκόταν περίπου 300 μέτρα ψηλότερα, στην τοποθεσία Παλαιομονάστηρο. Πυρπολήθηκε από τους Τούρκους το 1585 και ξαναλειτούργησε το 1600, ενώ το 1689 μεταφέρθηκε στη σημερινή της θέση από τον ηγούμενο Ευγένιο. Στην επανάσταση του 1821 συνέβαλε σημαντικά, προσφέροντας χρήματα και τρόφιμα. Το 1826 πυρπολήθηκε από τον Ιμπραήμ, αλλά οι μοναχοί είχαν προλάβει να την εγκαταλείψουν, σώζοντας και πολλά από τα πολύτιμα κειμήλιά της. Ανοικοδομήθηκε το 1828 με την προσθήκη τρίτου καθολικού, αλλά καταστράφηκε πάλι το 1844 από σεισμό και ανοικοδομήθηκε το 1850. Τελευταία μεγάλη καταστροφή υπέστη από τους Γερμανούς το 1943 και η ανοικοδόμησή της ολοκληρώθηκε γύρω στο 1950 με την εποπτεία του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Ορλάνδου. Το συγκρότημα περικλείεται από τις πτέρυγες των κελιών που σχηματίζουν περίβολο. Στο κέντρο του βρίσκεται το νεότερο καθολικό, που ανήκει στον τύπο της βασιλικής με τρούλο, ενώ δεξιά της κύριας εισόδου του περιβόλου, το καθολικό του 17ου αιώνα, που είναι αγιορείτικου τύπου, δηλαδή μονόκλιτο, με τρεις κόγχες και τρούλο. Η μονή διαθέτει πλούσια βιβλιοθήκη με σπάνια βιβλία και έγγραφα, και μουσείο με μοναδικά κειμήλια από την ελληνική επανάσταση. Μεταξύ αυτών, το ξακουστό λάβαρο που ύψωσε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κηρύττοντας την Επανάσταση του 1821, ένα Ευαγγέλιο με διαμάντια, δώρο της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Ρωσίας, και τα άμφια του Παλαιών Πατρών Γερμανού. Επίσης, διαθέτει λείψανα αγίων και την κάρα του Αγίου Αλεξίου, πολιούχου των Καλαβρύτων, δωρεά του αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου το 1398. Η μονή είναι ανδρική και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου.

Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μακελλαριάς

Στην κορυφή ενός απόκρημνου γυμνού λόφου επάνω από τον ποταμό Σελινούντα, νότια του χωριού Λαπαναγοί Καλαβρύτων, δεσπόζει μία από τις παλαιότερες μονές της Πελοποννήσου, η Ιερά Μονή Μακελλαριάς. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και αρχικά ονομαζόταν Παναγία Λιθαριώτισσα. Για την προέλευση της ονομασίας Μακελλαριά έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις, με επικρατέστερη εκείνη που τη συνδέει με τη σφαγή (ιταλ. macellio à μακελειό) των μοναχών και των κοσμικών που είχαν καταφύγει στους χώρους της μονής, την εποχή της κατάληψης της περιοχής από τους Οθωμανούς, το 1458. Η μονή ιδρύθηκε το 532 από τον Βελισσάριο, στρατηγό του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, όπως αναφέρεται σε νεότερη επιγραφή που σώζεται στον νάρθηκα του καθολικού, πιθανώς στην προσπάθειά του να εξιλεωθεί για τη σφαγή των στασιαστών στη στάση του Νίκα, που είχε συμβεί στην Κωνσταντινούπολη την ίδια χρονιά. Η αρχική της θέση ήταν κάτω από τον βράχο όπου βρίσκεται σήμερα. Μετά την καταστροφή της, το 1458, ξανακτίστηκε στην κορυφή του βράχου, όπου σύμφωνα με την παράδοση, βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας. Η μονή καταστράφηκε το 1770, στα Ορλωφικά, και ανοικοδομήθηκε από τον μοναχό Νεόφυτο το 1784. Ήταν ανδρική και από το 2011 επαναλειτούργησε ως γυναικεία. Η μονή έχει δύο ναούς, χτισμένους ο ένας δίπλα στον άλλο. Το αρχικό καθολικό της Κοίμησης είναι μικρή μονόκλιτη καμαροσκεπής βασιλική. Ο δεύτερος ναός είναι μεγαλύτερος, αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα, και χρονολογείται στο 16ο αιώνα. Μπροστά στο όμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο του δεσπόζει η περίφημη εικόνα της Παναγίας για την οποία λέγεται ότι μοιάζει να κοιτά τον επισκέπτη όπου και αν στέκεται. Στη μονή φυλάσσονται όπλα των αγωνιστών που απέκρουσαν με επιτυχία τον Ιμπράημ το 1827, καθώς και ένα πιθάρι με λάδι, που βρέθηκε κατά τη διάνοιξη των θεμελίων του ναού και θεωρείται θαυματουργό. Η μονή γιορτάζει στις 15 και στις 23 Αυγούστου.

Μονή Μεγάλου Σπηλαίου

Στο άνοιγμα ενός μεγάλου σπηλαίου στον κατακόρυφο βράχο, στη δυτική πλαγιά του όρους Χελμός, 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Καλαβρύτων, κυριολεκτικά κρεμασμένη επάνω από το φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού και πλήρως εναρμονισμένη με το τοπίο, δεσπόζει η επιβλητική ιστορική μονή της Κοίμησης της Θεοτόκου. Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες μονές της Ελλάδας, που σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε το 362 από τους αδελφούς μοναχούς Συμεών και Θεόδωρο από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι ανακάλυψαν την εικόνα της Παναγίας στο σπήλαιο, με τη βοήθεια της οσίας Ευφροσύνης. Στη μακραίωνη ιστορία της η μονή υπέστη σοβαρές καταστροφές, το 840, το 1400, και το 1640, ενώ το 1641 ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων. Θεωρείται προπύργιο της επανάστασης του 1821, καθώς πολλοί μοναχοί της ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας και ενίσχυσαν έμπρακτα τον αγώνα. Περίπου έναν αιώνα μετά την απελευθέρωση, το 1934, το καθολικό της καταστράφηκε από φωτιά και το 1937 οικοδομήθηκε νέος ναός. Το 1943 οι Γερμανοί λεηλάτησαν και πυρπόλησαν τη μονή, και εκτέλεσαν τους μοναχούς και τους επισκέπτες της. Μετά την τελευταία αυτή καταστροφή, τα κτήρια ανοικοδομήθηκαν στο σύνολό τους. Το συγκρότημα της μονής είναι οκταώροφο, χτισμένο στο άνοιγμα του βράχου με το σχεδόν κατακόρυφο μέτωπο που φθάνει σε ύψος περίπου 120 μέτρα. Το καθολικό είναι λαξευμένο στο βράχο, στον τρίτο όροφο. Αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με δύο νάρθηκες και εσωτερικά κοσμείται με τοιχογραφίες του 17ου και του 19ου αιώνα. Διαθέτει αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο και μαρμαροθετήματα, ενώ εξέχουσα θέση κατέχει η εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Είναι κατασκευασμένη από κηρομαστίχη και θεωρείται έργο του ευαγγελιστή Λουκά. Η μονή διαθέτει πλούσια βιβλιοθήκη και ένα φροντισμένο μουσείο με σπάνια βιβλία και χειρόγραφα διακοσμημένα με θαυμάσιες μικρογραφίες, καθώς και λείψανα αγίων και μοναδικά κειμήλια, από τα οποία ξεχωρίζει ένα σπάνιο λάβαρο με τις μορφές τριών βυζαντινών αυτοκρατόρων. Η μονή είναι ανδρική και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, στις 14 Σεπτεμβρίου και στις 18 Οκτωβρίου (γιορτή Αγίου Λουκά και κτητόρων).

Μονή Ομπλού

Σε μια ορεινή, κατάφυτη τοποθεσία, περίπου 15 χιλιόμετρα μακριά από την Πάτρα, επάνω από το χωριό Σαραβάλι, βρίσκεται η ιστορική μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου, που είναι γνωστή ως Μονή Ομπλού. Η ονομασία της προέρχεται από την αλβανική λέξη «όμπιλε», δηλαδή «γλυκειά», προσωνυμία της Παναγίας που έδωσε ο αλβανόφωνος πληθυσμός της περιοχής. Η μονή ιδρύθηκε το 1315, όταν ο μοναχός Ιωακείμ με δύο μαθητές του έκτισαν τα πρώτα κελιά, στη θέση όπου ήδη υπήρχε μικρός ναός της Παναγίας. Το 1581 ανακαινίσθηκε και αναγνωρίσθηκε ως σταυροπηγιακή και το 1612 το καθολικό της ανοικοδομήθηκε με δαπάνη του Γεωργίου Δεμένικα, μεγαλοκτηματία της περιοχής, ενώ το υπόλοιπο συγκρότημα ανακαινίσθηκε εκ θεμελίων το 1689, εκτός από τη βόρεια πτέρυγα, που χτίστηκε το 1754. Κατά την επανάσταση του 1821 η μονή έγινε καταφύγιο αμάχων και ορμητήριο οπλαρχηγών. Στη μακραίωνη ιστορία της πυρπολήθηκε τρεις φορές, το 1770 από τους Τουρκαλβανούς, το 1821 από τους Τούρκους και το 1943 από τους Γερμανούς σε αντίποινα της φιλοξενίας ανταρτών. Σοβαρότερη ήταν η καταστροφή του 1821, που οδήγησε στην εγκατάλειψη της μονής έως το 1828, οπότε οι μοναχοί της επανήλθαν και την ανοικοδόμησαν. Το συγκρότημα περιβάλλεται από κτήρια κελιών και στο κέντρο της αυλής του βρίσκεται το καθολικό, που ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής. Αρχικά ήταν κατάγραφο με έξοχες τοιχογραφίες και διέθετε εξαίσια ξυλόγλυπτα που καταστράφηκαν το 1770. Τον 19ο αιώνα επισκευάσθηκε αρκετές φορές και το 1865 προστέθηκε το κωδωνοστάσιό του. Η μονή διαθέτει πλούσια βιβλιοθήκη με παλαιά βιβλία και έγγραφα, και σημαντικά κειμήλια, λείψανα αγίων, και δύο όμορφες εικόνες της Παναγίας Βρεφοκρατούσας του 1730 και 1817. Οι εικόνες του Χριστού και των Εισοδίων στο επιχρυσωμένο τέμπλο είναι αφιέρωμα των μοναχών της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου το 1839, ενώ η εικόνα της Ανάληψης είναι αφιέρωμα των κατοίκων της Πάτρας το 1849. Η μονή σήμερα είναι ανδρική και πανηγυρίζει στις 21 Νοεμβρίου.

Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Μέσα στο πανέμορφο, πυκνό δάσος, στους πρόποδες του όρους Κλωκός είναι χτισμένη η ιερά μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, μία από τις σπουδαιότερες μονές της Πελοποννήσου. Η ιστορία της συνδέεται με τη ζωή του οσίου Λεοντίου, ο οποίος ασκήτευσε στην περιοχή στα τέλη του 14ου – αρχές του 15ου αιώνα και ίδρυσε την πρώτη μονή στη θέση «Παλαιομονάστηρο», όπου υπήρχε ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, με την ενίσχυση των θείων του, Θωμά και Δημήτριου Παλαιολόγου, δεσποτών του Μυστρά. Η μονή καταστράφηκε από τους Τούρκους δύο φορές, το 1500 και το 1620. Μετά την πρώτη καταστροφή ανακαινίσθηκε, ενώ μετά τη δεύτερη μεταφέρθηκε στη σημερινή θέση. Καταστράφηκε πάλι από τους Τουρκαλβανούς το 1772, και ανοικοδομήθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τους ελάχιστους μοναχούς που είχαν διασωθεί. Στην επανάσταση του 1821 συμμετείχε ενεργά στον ένοπλο αγώνα, πρόσφερε χρήματα και χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο και αποθήκη τροφίμων και πολεμοφοδίων. Στα χρόνια μετά την απελευθέρωση γνώρισε μεγάλη ακμή και είχε σπουδαίο πνευματικό έργο, με τη λειτουργία σχολείου και βιβλιοθήκης. Σήμερα είναι ανδρική και έχει γίνει γνωστή για την παραγωγή της φημισμένης ροδοζάχαρης, ενός ιδιαίτερου γλυκού του κουταλιού, που παρασκευάζεται από ροδοπέταλα. Το συγκρότημα είναι τετράπλευρο και περικλείεται από διώροφα κτήρια κελιών που σχηματίζουν ψηλό περίβολο. Στο κέντρο της αυλής βρίσκεται το καθολικό, σταυροειδής ναός με οκτάπλευρο τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Έχει επιμελημένη τοιχοποιία και στο εσωτερικό του διατηρούνται τοιχογραφίες του 1895 και το περίτεχνο επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο, ενώ τα παράθυρά του κοσμούνται με μαρμαροσκαλίσματα. Στη γωνία του περιβόλου ξεχωρίζει ο τριώροφος πύργος, ίδιας εποχής με το καθολικό, με τον ναό της Αγίας Τριάδας στο υπόγειό του. Η μονή διαθέτει πλούσια βιβλιοθήκη, κειμήλια και λείψανα αγίων, καθώς και την κάρα του οσίου Λεοντίου. Από τους σημαντικότερους θησαυρούς της θεωρούνται τα «Άχραντα Πάθη», αληθινός θησαυρός πίστης, δωρεά των Παλαιολόγων του Μυστρά στον κτήτορα της Μονής Όσιο Λεόντιο.

Πηγή: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

Διαμονή στο νομό Αχαΐας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register