Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Εκκλησίες & Μοναστήρια στη Ζάκυνθο

Άγιος Διονύσιος

Σε εξέχουσα θέση στο λιμάνι της Ζακύνθου, στη συνοικία του Άμμου, δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής ναός του πολιούχου Αγίου Διονυσίου, το κέντρο της θρησκευτικής ζωής του νησιού, μαζί με το συγκρότημα της Μονής Στροφάδων, που μεταφέρθηκε εδώ το 1717 από τα ομώνυμα νησάκια. Ο ναός θεμελιώθηκε το 1708 και ολοκληρώθηκε το 1764. Καταστράφηκε το 1893, από τον μεγάλο σεισμό που ερείπωσε το νησί και ανοικοδομήθηκε με πρωτοβουλία ειδικής επιτροπής που συστάθηκε το 1900. Θεμελιώθηκε το 1925 και η οικοδόμησή του ξεκίνησε το 1931, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Ορλάνδου. Εγκαινιάσθηκε το 1948 και χάρη στην αντισεισμική κατασκευή του σώθηκε κατά τον σεισμό του 1953. Το μεγαλοπρεπές κωδωνοστάσιο, ύψους περίπου 40 μέτρων, κατασκευάσθηκε αργότερα, ενώ το 2000 εγκαινιάσθηκε η νέα πτέρυγα της παρακείμενης μονής, που περιλαμβάνει σύγχρονες εγκαταστάσεις, το μουσείο-σκευοφυλάκιο και εργαστήριο συντήρησης εικόνων. Ο ναός είναι μεγάλη τρίκλιτη βασιλική με υπερυψωμένο το κεντρικό κλίτος, που στηρίζεται σε δεκατέσσερις μαρμάρινους πεσσούς (τετράπλευροι κίονες) με κορινθιακά κιονόκρανα. Στο εσωτερικό του φυλάσσονται σημαντικά κειμήλια. Οι σπουδαιότεροι θησαυροί του είναι η ασημένια λάρνακα στην οποία φυλάσσεται το ιερό λείψανο του αγίου, και οι εικόνες του τέμπλου με την ασημένια επένδυση, όλα έργα του 1829 του Ηπειρώτη αργυροχόου Γεωργίου Διαμαντή Μπάφα. Η λάρνακα βρίσκεται μέσα στο λεγόμενο «δωμάτιο του Αγίου», με την ξυλόγλυπτη επιχρυσωμένη επένδυση. Εξαιρετικής τέχνης είναι το επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο και οι τοιχογραφίες με σκηνές από τη ζωή του αγίου, φιλοτεχνημένα από διάσημους αγιογράφους και ξυλογλύπτες, ενώ από τα πιο γνωστά έργα τέχνης του ναού είναι ο περίφημος πίνακας με τη λιτανεία του Αγίου Διονυσίου, έργο του 1766 του ιερέα Νικολάου Κουτούζη. Στο μουσείο της μονής φυλάσσονται έργα τέχνης, ιερά κειμήλια, χειρόγραφοι κώδικες και σπάνιες εκδόσεις που προέρχονται από τη μονή που βρισκόταν στα νησιά. Ο ναός πανηγυρίζει στις 24 Αυγούστου (μνήμη μετακομιδής του σκηνώματος του Αγίου) και 17 Δεκεμβρίου (ημέρα κοίμησής του).

Άγιος Νικόλαος του Μώλου

Η όμορφη εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Μώλου είναι το μοναδικό βενετσιάνικο κτίσμα που διασώθηκε από τον καταστρεπτικό σεισμό και τη συνεπακόλουθη πυρκαγιά του 1953. Βρίσκεται στην πλατεία Σολωμού, στο κέντρο της Ζακύνθου, και αποτελεί το παλαιότερο κτίσμα της, ενώ λόγω της ιδιαίτερης αξίας του, ο ναός είναι χαρακτηρισμένος ως «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο». Ο Άγιος Νικόλαος αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο της μονόκλιτης βασιλικής. Χτίστηκε το 1561 από τη συντεχνία των Ναυτικών του νησιού η οποία, θέλοντας να τιμήσει τον ζακυνθινό Άγιο Διονύσιο τον εξέλεξε εφημέριο της. Αρχικά ο ναός ήταν χτισμένος πάνω σε ένα μικρό νησί, που ενωνόταν με την στεριά μέσω μίας γέφυρας. Με την επιχωμάτωση που πραγματοποιήθηκε, προκειμένου να επεκταθεί η πόλη, το νησί ενώθηκε με τη στεριά. Εξωτερικά η εκκλησία είναι επενδυμένη με πέτρα. Το καμπαναριό της, το οποίο παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ως φάρος για τις ανάγκες της ομαλής ναυσιπλοΐας εντός του λιμανιού έχει αναστηλωθεί. Το σπουδαιότερο κειμήλιο του ναού είναι τα αρχιερατικά άμφια του Αγίου Διονυσίου. Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, η πομπή για τη λιτάνευση του Επιταφίου ξεκινά από εδώ.

Μονή Παναγίας Αναφωνήτριας

Χιλιάδες προσκυνητών προσελκύει κάθε χρόνο η Ιερά Μονή Παναγίας Αναφωνήτριας Ζακύνθου. Η μονή βρίσκεται στα ΒΔ του νησιού, στην πευκόφυτη περιοχή του Πλεμοναρίου, σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων από την πόλη της Ζακύνθου. Ιδρύθηκε πιθανώτατα στα μέσα του 15ου αιώνα από τον Λεονάρδο Γ’ Τόκκο Κόμητα Παλατίνο Κεφαλληνίας και Ζακύνθου και από τη σύζυγό του Λάππα. Ο περίβολος έχει είσοδο στεγασμένη με θόλο, ενώ χαρακτηριστικός είναι ο αμυντικός πύργος που συναντάμε στην είσοδο. Πόλο έλξης αποτελεί η περίλαμπρη θαυματουργή βυζαντινή εικόνα της Θεοτόκου Αναφωνήτριας. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα έφτασε με θαυμαστό τρόπο από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη. Πολλά κειμήλια της Μονής έχουν δυστυχώς χαθεί, σήμερα όμως σώζονται τοιχογραφίες, πιθανόν από την ανακαίνιση της το 1669. Σήμερα ο ναός λειτουργεί ως ενοριακός ναός του ομώνυμου διπλανού χωριού, ενώ αποτελεί σημαντικό προσκύνημα, λόγω της σύνδεσής του με τον «Άγιο της Συγγνώμης» Διονύσιο. Κάθε χρόνο, σε ανάμνηση της ανεύρεσης της εικόνας, οι κάτοικοι τη μεταφέρουν πανηγυρικά στο σπήλαιο όπου βρέθηκε.

Μονή Στροφάδων

Στο μεγαλύτερο από τα δύο γραφικά νησάκια των Στροφάδων, νότια της Ζακύνθου, κυριολεκτικά απομονωμένη από τον κόσμο, βρίσκεται η εντυπωσιακή, μεγαλοπρεπής ομώνυμη μονή. Εξωτερικά μοιάζει περισσότερο με φρούριο και λιγότερο με θρησκευτικό κέντρο και είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα και στην Παναγία Παντοχαρά. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε το 1241 από τον αυτοκράτορα Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη έπειτα από επιθυμία της κόρης του Ειρήνης, και ανακαινίσθηκε γύρω στο 1440 από τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολογο. Στους επόμενους αιώνες γνώρισε δύο σοβαρές επιδρομές, κατά τις οποίες το συγκρότημα καταστράφηκε και οι μοναχοί σκοτώθηκαν: το 1530, από Σαρακηνούς πειρατές, και το 1717 από τους Τούρκους. Σημαντικός σταθμός στην ιστορία της μονής είναι το έτος 1568, όταν ο Ζακυνθινός κόντες Δραγανίγος Σιγούρος εκάρη εδώ μοναχός με το όνομα Δανιήλ. Πρόκειται για τον Άγιο Διονύσιο, πολιούχο της Ζακύνθου που έλαβε αυτό το όνομα αργότερα, όταν χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος. Το 1570 έγινε ηγούμενος της μονής και το 1622 τάφηκε εδώ σύμφωνα με επιθυμία του. Το λείψανό του παρέμεινε στη μονή μέχρι την καταστροφή του 1717 και τότε μεταφέρθηκε στην πόλη της Ζακύνθου από τους δύο επιζήσαντες μοναχούς. Μαζί μεταφέρθηκε και η έδρα της μονής δίπλα στον ναό του Αγίου Διονυσίου, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Το μοναστηριακό συγκρότημα έχει την όψη μεσαιωνικού φρουρίου και περιβάλλεται από τείχη που ξεπερνούν τα 25 μέτρα σε ύψος. Το καθολικό βρίσκεται μέσα στον πύργο της μονής, κάτι που δεν συναντάται σε άλλη περίπτωση. Εκτός από τον κύριο, υπήρχε και δεύτερος μικρός ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, στον οποίο ήταν αρχικά τοποθετημένο το λείψανο του Αγίου Διονυσίου. Η μονή διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη με σπάνια βιβλία και χειρόγραφα, καθώς και πολύτιμα ιερά σκεύη, πολλά από τα οποία βρίσκονται σήμερα στο μουσείο της νέας μονής στην πόλη της Ζακύνθου και στη Μαρκιανή βιβλιοθήκη της Βενετίας.

Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης

Σε μια απομακρυσμένη γραφική τοποθεσία, στη μέση μιας καταπράσινης κοιλάδας, μόλις τρία χιλιόμετρα από το χωριό Ορθονιές, ξεπροβάλλει η ωραιότατη ιστορική Μονή της Παναγίας Σπηλιώτισσας. Εδώ μεταφέρθηκε το 1548 από τον μοναχό Ιωαννίκιο Κοψιδά, η εικόνα της Παναγίας που σύμφωνα με την παράδοση αποκαλύφθηκε σε γειτονικό σπήλαιο όπου βρισκόταν κρυμμένη κατά την περίοδο της Εικονομαχίας. Η Μονή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κατά τον 17ο αιώνα, οργανώθηκε ως κτιριακό συγκρότημα και διατηρούσε πλούσια βιβλιοθήκη. Το κεντρικό κτίριο είναι μεγάλο με μακριά πρόσοψη και δέκα παράθυρα. Από την ταράτσα του, ατενίζεις, κρεμασμένο σε βράχο, το παλιό θολωτό παρεκκλήσι-σπήλαιο όπου βρέθηκε το ιερό κειμήλιο, η εικόνα της Παναγίας. Η μονή είναι ανδρώα και στις 8 Σεπτεμβρίου, εορτή του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, τελείται Θεία Λειτουργία, καθώς και πανηγύρι στο περίβολο της Μονής.

Παναγία Φανερωμένη

Στη νότια πλευρά της πόλης της Ζακύνθου, στη συνοικία του Άμμου, βρίσκεται ο μεγαλοπρεπής ιερός ναός της Παναγίας Φανερωμένης, ο πιο εντυπωσιακός και όμορφος από τους ναούς της πόλης, χαρακτηριστικό δείγμα υψηλής καλλιτεχνικής δημιουργίας με έντονες επιδράσεις της αναγεννησιακής τέχνης. Ο ναός οικοδομήθηκε το 15ο αιώνα, την εποχή της Φραγκοκρατίας και πιο συγκεκριμένα την περίοδο της δυναστείας των Τόκκων. Σύμφωνα με την παράδοση η ίδρυσή του συνδέεται με την εύρεση στην παραλία μικρής εικόνας της Παναγίας, που ήταν κατασκευασμένη από κηρομαστίχη. Στο πέρασμα των αιώνων ο ναός γνώρισε ανακαινίσεις και ανοικοδομήσεις και έλαβε την τελική του μορφή και τον πλούσιο εξωτερικό διάκοσμο του το 1644, κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας. Με τους σεισμούς του 1953 καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, καθώς κατέρρευσε και κάηκε, αλλά ανοικοδομήθηκε με τα ίδια υλικά και αποκαταστάθηκε στην παλαιά του μορφή. Το μόνο που δεν καταστράφηκε τότε ήταν το κωδωνοστάσιό του. Εσωτερικά ο ναός ήταν όλος διακοσμημένος με σπουδαία έργα τέχνης. Κυρίαρχη θέση είχε η εξαιρετική «ουρανία», η ζωγραφισμένη επίπεδη οροφή, καθώς και οι πίνακες που κάλυπταν τους πλευρικούς τοίχους, όλα έργα του διάσημου ζωγράφου Νικολάου Δοξαρά και των μαθητών του, που έγιναν γύρω στα μέσα του 18ου αιώνα. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο ήταν κατασκευασμένο το 1659 από τον Κρητικό Μανιό Μαγκανιάρη και οι εικόνες του ήταν έργα επίσης διάσημων ζωγράφων του 17ου και του 18ου αιώνα. Αυτή η περίτεχνη διακόσμηση καταστράφηκε κατά τους σεισμούς του 1953 και τα ελάχιστα τμήματά της που σώθηκαν βρίσκονται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου. Ανάμεσά τους και η εικόνα της Παναγίας Αμολύντου, έργο του 17ου αιώνα, του περίφημου Κρητικού ζωγράφου Εμμανουήλ Τζάνε. Η διακόσμηση που φαίνεται σήμερα στον ναό, τόσο οι αγιογραφίες όσο και τα ξυλόγλυπτα, είναι πιστή ανασύνθεση της παλαιάς, φιλοτεχνημένη από διαπρεπείς καλλιτέχνες. Ο ναός εορτάζει στις 15 Αυγούστου.

Πηγή: Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

Διαμονή στη Ζάκυνθο: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register