Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Γενικές Πληροφορίες για την Κίμωλο

Η Κίμωλος ανήκει στο σύμπλεγμα των Κυκλάδων και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Αιγαίο, ανάμεσα στη Σίφνο και τη Μήλο. Βρίσκεται κοντά στη Μήλο από την οποία και χωρίζεται από το στενό Αμώνι. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μήλου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και αποτελεί τον ενιαίο Δήμο Κιμώλου. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Χωριό Κιμώλου, το οποίο φιλοξενεί και την πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού. Μικρότεροι οικισμοί που κατοικούνται κυρίως το καλοκαίρι, ενώ το χειμώνα έχουν ελάχιστους κατοίκους, είναι η Ψάθη (λιμάνι), η Γούπα, του Καρά, τα Πράσα, η Αλυκή, η Μπονάτσα και της Δέκας. Επίνειο και κύριος λιμένας είναι η Ψάθη, στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού και απέχει από το Χωριό περίπου 0,8 χιλιόμετρα. Έχει περίπου 600 μόνιμους κατοίκους που οι περισσότεροι σήμερα ζουν στο Χωριό.

Νησάκια

Στο Δήμο Κιμώλου υπάγονται τα τρία ακατοίκητα νησιά, η Πολύαιγος (= νησί των πολλών αιγών), ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου με το μεγαλύτερο τμήμα του να ανήκει σε ιδιώτες και να χρησιμοποιείται πλέον κυρίως ως βοσκότοπος, ο Άγιος Γεώργιος που ανήκει σε Κιμώλιο πλοιοκτήτη και ο Άγιος Ευστάθιος ή Άη Φτάθης ή Πυργί. Επίσης διοικητικά υπάγονται και οι νησίδες, βραχονησίδες:

Άγιος Ανδρέας, Αρκάδες, Γλαρονήσια, Γούπα, Θερμονήσια, Θερμοπέτρα, Καλόγεροι, Κασσέλες (όπου υπάρχουν σπάνια είδη φυτών), Κληματόνησα, Μανωλονήσι, Πηλονήσι, Πίτα ή Πήτα, Πρασονήσι, Πυργονήσια, Ρεματόνησα κ.α.

Γεωγραφία - Μορφολογία

Η έκταση της Κιμώλου είναι 37,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το μήκος της ακτογραμμής είναι περίπου 45 χιλιόμετρα, με πολλούς κόλπους, βραχώδεις ακτές, νησίδες και θαλάσσιες σπηλιές. Οι ακτές της στη νότια και ανατολική πλευρά είναι αμμώδεις, ενώ οι βόρειες είναι βραχώδεις. Οι ορεινοί όγκοι της τέμνονται από τις κοίτες των υδρογραφικών δικτύων που εκβάλλουν στην θάλασσα και έχουν διαμορφώσει ένα κοιλαδικό σύστημα. Τα τρία ψηλότερα βουνά είναι το Παλαιόκαστρο με ύψος 397 μέτρα, ο Σκλάβος με ύψος 325 μέτρα και η Πεταλίδα με ύψος 291 μέτρα. Σημαντικότερες κοιλάδες του νησιού είναι η Αλυκή, Άγιος Μηνάς, Δέκας, Εννιά, Μπονάτσα και τα Πράσσα.

Πετρώματα - Ορυκτός Πλούτος

Η Κίμωλος ανήκει στο ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου και αποτελείται κυρίως από όξινα ηφαιστειακά πετρώματα, ρυολιθικού τύπου ενώ σε κάποιες θέσεις εμφανίζεται και το προηφαιστειακό υπόβαθρο. Μεγάλες επιφάνειές της καλύπτονται από τόφφους και τοφφίτες ενώ η ηφαιστειακή δραστηριότητα γίνεται φανερή από τις θερμές πηγές, την ύπαρξη γεωθερμικών πεδίων, το χαρακτηριστικό ανάγλυφο και τις παράξενες γεωμορφές, ενώ το νησί είναι πλούσιο σε ορυκτά του χαλαζία και σε σπουδαία βιομηχανικά ορυκτά.

Η εξαλλοίωση των ηφαιστειακών πετρωμάτων, από τα υδροθερμικά ρευστά, το νερό της βροχής και της θάλασσας, πλούτισε το νησί σε βιομηχανικά ορυκτά, κυρίως μπεντονίτη, αλλά και ποζολάνη (λευκό τσιμέντο), περλίτη, καολίνη (πορσελάνη), σιδηρομαγγάνιο (παλαιότερη εξόρυξη), βαρύτη, ζεόλιθους και λίγο θείο.

Οι ζεόλιθοι είναι ένα υλικό που βρήκε σχετικά πρόσφατα ποικίλες, σημαντικές εφαρμογές όπως είναι ο διαχωρισμός αερίων, απορρυπαντικά φιλικά προς το περιβάλλον, καθαρισμός της θάλασσας και γενικά του νερού από βαριά μέταλλα και τοξικές ουσίες, κ.α.

Ημιπολύτιμα ορυκτά, κυρίως ποικιλίες χαλαζία όπως αμέθυστος, αχάτης, χαλκηδόνιος, ίασπης, οπάλιος είναι συνηθισμένα στο νησί. Πολλές έγχρωμες κρυσταλλικές και μικροκρυσταλλικές ποικιλίες συναντώνται σε γεώδη (κοιλότητες πετρωμάτων με πολύχρωμες ζώνες και μεγάλους όμορφους κρυστάλλους).

Στο δρόμο για την Αλυκή λίγο πριν στρίψετε για την παραλία μπορείτε να θαυμάσετε μικρά, γυαλιστερά κομψοτεχνήματα μιας ποικιλίας βαρύτη που λέγεται «ρόδο της ερήμου» γιατί μοιάζει με ολάνοιχτο τριαντάφυλλο. Στην ίδια παραλία, στην άμμο θα βρείτε πολλά κομμάτια ελαφρόπετρας.

Τα σημαντικότερα ορυκτά της Κιμώλου και των γύρω νησίδων είναι: ο μπεντονίτης, ο καολίνης και ο περλίτης.

Μπεντονίτης

Έχει ποικίλες χρήσεις στη βιομηχανία (γεωτρήσεις πετρελαίου, χυτήρια, σιδηρομεταλλουργία, στεγανώσεις), στη γεωργία και τη φαρμακευτική. Στην Κίμωλο, η πιο αξιόλογη παρουσία μπεντονίτη εντοπίζεται στην περιοχή των Πράσσων, όπου βρίσκεται και το μοναδικό ενεργό ορυχείο του νησιού. Παλιότερες θέσεις εξόρυξης φαίνονται στις νότιες ακτές του νησιού (Στέντας, Εννιάς, Φυκιάδα, Δέκας) και στην Πολύαιγο.

Καολίνη

Η κιμωλία γη είναι ένα είδος αργίλου με λευκόφαιο χρώμα και χαρακτηριστική χημική σύσταση, που πήρε το όνομά της από την Κίμωλο, μιας και είναι ο αποκλειστικός τόπος παραγωγής της. Γνωστή από τα Μινωικά χρόνια για τις λευκαντικές και φαρμακευτικές της ιδιότητες, αποτέλεσε για χιλιάδες χρόνια πολύτιμο εξαγωγικό προϊόν του νησιού και οφείλει τη γένεσή της όπως και άλλα είδη αργίλων (π.χ. καολίνης) στην εξαλλοίωση των ηφαιστειακών πετρωμάτων. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως στη βιομηχανία χαρτιού, στα κεραμικά, στη βιομηχανία ελαστικών και στην τσιμεντοβιομηχανία. Στην Κίμωλο απαντάται στις νότιες ακτές του νησιού, ενώ εξόρυξή του έχει γίνει μόνο στην τοποθεσία Καλαμίτσι.

Περλίτης

Η υφή του χαρακτηρίζεται από την παρουσία μικρών σφαιριδίων, που θυμίζουν μαργαριτάρια (πέρλες). Αποτελεί άριστο υλικό για θερμομόνωση, ηχομόνωση και πυροπροστασία, και χρησιμοποιείται ως αδρανές υλικό σε οικοδομικά υλικά. Χρησιμοποιείται ως διηθητικό φίλτρο στη βιομηχανία τροφίμων και στην παραγωγή πόσιμου νερού. Επίσης, αποτελεί άριστο βελτιωτικό εδάφους. Η παρουσία του στην Κίμωλο έχει επιβεβαιωθεί στην τοποθεσία Ξαπλοβούνι.

Πώρια

Οι τόφφοι είναι ευκολοκατέργαστα ηφαιστειακά πετρώματα που οι κάτοικοι έκοβαν σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλεπίπεδου για να τα χρησιμοποιήσουν ως οικοδομικό υλικό με το όνομα «πώρια». Μέχρι το 1960 η εξόρυξη και η εμπορία κυβόλιθων αποτελούσε παλιότερα σημαντική οικονομική πρόσοδο για τους κατοίκους, αφού μεταφέρονταν με τα καΐκια σε άλλα λιμάνια του Αιγαίου αλλά και της Μαύρης Θάλασσας. Απομεινάρια της εξόρυξής τους είναι ορατά στους σωρούς από θρυμματισμένες πέτρες στις περιοχές Κλήμα, Καρά και Άγιο Μηνά.

Ονομασία

Η ονομασία της Κιμώλου παραμένει το ίδιο από τους αρχαίους χρόνους και προέρχεται σύμφωνα με τη μυθολογία, από τον πρώτο οικιστή τον Κίμωλο, σύζυγος της Σίδης, κόρης του Ταύρου, που με τη σειρά της, έδωσε το όνομά της στο λευκό πέτρωμα, τη γνωστή από τους μαυροπίνακες κιμωλία. Κατά την αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα Εχινούσσα εξαιτίας των αχινών που αφθονούσαν και αφθονούν στις πετρώδεις ακτές της. Ήταν γνωστή επίσης και ως Οφιδούσα, λόγω της κιμωλίας έχιδνας (οχιάς) που ακόμη και σήμερα αφθονεί στο νησί.

Από το Μεσαίωνα μέχρι την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ονομαζόταν Αρζιαντιέρα ή Αρζεντιέρα (ενετική προέλευση), προφανώς εξαιτίας του χρώματος των πετρωμάτων του, αλλά και λόγω των μεταλλείων αργύρου που υπήρχαν στο νησί.

Μια άλλη παράδοση λέει πως Κίμωλος σημαίνει κινούμενη Μήλος. Εμφανής και εδώ η θεωρία που λέει πως η Κίμωλος αποκόπηκε από το γειτονικό νησί μετά από μια τρομακτική γεωφυσική δραστηριότητα πριν από αμνημόνευτα χρόνια.

Ιστορία

Αρχαιότητα

Η Κίμωλος ήταν γνωστή από την αρχαιότητα ακόμα για την περίφημη «Κιμωλία γη», ένα είδος αργίλου με απορρυπαντικές και φαρμακευτικές ιδιότητες. Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, η Κίμωλος κατοικείται χωρίς διακοπή, τουλάχιστον από την Ύστερη Νεολιθική Εποχή (5300 – 4500 π.Χ.). Όσον αφορά τα φύλα που εποίκησαν το νησί, κατά πάσα πιθανότητα ήταν οι Δωριείς, που εποίκησαν και τη Μήλο και οι Κρήτες, που είχαν καταλάβει ολόκληρες τις Κυκλάδες. Η αρχαία πόλη, πριν βυθιστεί, βρισκόταν στα δυτικά του νησιού στη σημερινή θέση Ελληνικά. Παρόλα αυτά η συνεχόμενη κατοίκηση της περιοχής των Ελληνικών παραμένει αδιευκρίνιστη. Αιτία καταστροφής της πιθανότατα οι έντονες γεωλογικές μεταβολές.

Μεσαίωνας (476 π.Χ. – 1492)

Το 425 – 424 π.Χ. η Κίμωλος συμμετείχε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία και το πολίτευμά της ήταν οργανωμένο στα πρότυπα της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Διέθετε βουλή και Δήμο και την εξουσία ασκούσαν τρεις άρχοντες και τρεις ταμίες. Λατρεύονταν η θεά Αθηνά, η θεά Άρτεμης, ο Ερμής και ο Ποσειδώνας. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431 – 404 π.Χ) υπήρξε πεδίο μαχών μεταξύ των Αθηναίων και των Σπαρτιατών. Οι Αθηναίοι την κυρίευσαν, αφού προηγουμένως τη λεηλάτησαν, όταν οι Σπαρτιάτες, είχαν υποτάξει τη γειτονική Μήλο. Μάλιστα, όπως προκύπτει ιστορικά, υποχρεώθηκε στην καταβολή στους Αθηναίους φόρο υποτέλειας 1.000 δραχμών. Το 416 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, ξεκίνησε η διαμάχη των Κιμωλιατών με τους Μηλιούς για την κυριότητα της Πολυαίγου και των κοντινών νησίδων. Η διαμάχη έληξε λίγο μετά το 338 π.Χ. με απόφαση του δικαστηρίου των Αργείων υπέρ της Κιμώλου, που διατηρεί το δικαίωμα αυτό ως σήμερα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. η Κίμωλος κατάφερε να αυξήσει τις εξαγωγές «Κιμωλίας γης» και της έδωσε τη δυνατότητα να κυκλοφορήσει δικά τις νομίσματα. Το 1240 μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, η Κίμωλος μαζί με άλλα Κυκλαδονήσια περνά στην κυριαρχία του Δούκα της Νάξου Μάρκου Σανούδου, ο οποίος την προσάρτησε στο Δουκάτο της Νάξου και το νησί διοικήθηκε από την οικογένεια Κρίσπι ως δούκες της Νάξου και του Αρχιπελάγους.

Ύστερος Μεσαίωνας (14ος – 15ος αιώνας)

Το 1537 κατελήφθη για λίγο από τον Οθωμανό Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα, για να επανακτηθεί στην συνέχεια από τον Αντζιελότο Γκοζαδίνο, κατόπιν φόρου υποτελείας προς τον Σουλτάνο Σελίμ Β΄. Από το 1566 ως το 1579 ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄ παραχώρησε την διοίκηση της Κιμώλου και άλλων νησιών των Κυκλάδων, στον Ισπανό Εβραίο ευνοούμενό του Ιωσήφ Νάζη, τον οποίο ονόμασε Βασιλέα της Νάξου και Δωδεκανήσου (έτσι ονόμαζαν οι Βυζαντινοί τις Κυκλάδες).

Πρώιμη Νεότερη Περίοδος (14ος – 16ος αιώνας)

Συχνά όμως τη νήσο επισκέπτονταν πειρατές όλων των εθνικοτήτων και λεηλατούσαν τα πάντα με μόνο κριτήριο το προσωπικό τους κέρδος, τους οποίους φοβούνταν και οι Τούρκοι. Το χειμώνα όμως που οι λεηλασίες σταμάταγαν λόγω κακοκαιρίας κάπου έπρεπε να βρουν καταφύγιο. Η γεωγραφική θέση της Κιμώλου προσφερόταν. Το 1638 η Κίμωλος καταλήφθηκε και πυρπολήθηκε από τους πειρατές, οπότε οι κάτοικοι κατέφυγαν στη Σίφνο, εναπομείναντες μόνο 200 στη νήσο. Επειδή όμως οι Κιμωλιάτες αδυνατούσαν να αντιμετωπίζουν μόνοι τους κάθε φορά τους πειρατές αναγκάσθηκαν να συμφιλιωθούν με τους Οθωμανούς και να τους παρέχουν ακόμη και υπηρεσίες. Σε αυτό οφείλεται και η μεγάλη ναυτική εμπειρία τους που είχε εκτιμηθεί τα χρόνια εκείνα και από τους Γάλλους, αλλά και από τον Σουλτάνο τον οποίο και θεωρούσαν μέγα προστάτη, ενώ έσπευδαν να πληρώσουν το φόρο υποτέλειας, 1.400 γρόσια ετησίως και μάλιστα με ιδιαίτερη σπουδή στον Καπουδάν Πασά που επισκέπτονταν την Κίμωλο μια φορά το χρόνο. Από το 1678 στην Κίμωλο εγκαταστάθηκαν διπλωματικοί αντιπρόσωποι, οι οποίοι κάλυπταν τους καθολικούς νησιώτες. Μάλιστα ανήγειραν και καθολική εκκλησία της «Μαντόνα ντι Ροζάριο» ερείπια της οποίας υφίστανται και σήμερα.

Νεότερη Εποχή (17ος – 19ος αιώνας)

Το 1727 οι Γάλλοι εγκαθιστούν τον πρόξενο Loui Brest, όπου το ενδιαφέρον τους αποδεικνύουν και οι δίδυμες συλλογές χειρόγραφων χαρτών της Κιμώλου και άλλων νησιών των Κυκλάδων, που βρέθηκαν στη βιβλιοθήκη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στο ιστορικό αρχείο του Γαλλικού Υπουργείου Άμυνας, στη Βενσέν. Οι Γάλλοι, παρ’ ότι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια, επιδόθηκαν στην αρχαιοκαπηλία παράλληλα με τον ξεσηκωμό του 1821. Σύλησαν τους τάφους στην παραλία των Ελληνικών και χτένισαν το βυθό της ευρύτερης περιοχής. Το κορυφαίο τους όμως λάφυρο ήταν στη γειτονική Μήλο η περίφημη Αφροδίτη. Από το 1770 – 1774 στην περίοδο των Ορλωφικών και των Ρωσοτουρκικών πολέμων, η Κίμωλος υποτάχθηκε στους Ρώσους, οι οποίοι εντόπισαν ποσότητες αργυρούχου βαρυτίνης στην περιοχή και προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την εκμεταλλευτούν. Τότε ήταν που η Κίμωλος άρχισε την εξαγωγή της κιμώλιας γης, με συνέπεια το νησί να καταστεί και εμπορικός κόμβος. Με τη Συνθήκη Κιουτσούκ – Καϊναρτζή επανέρχονται στα χέρια Οθωμανών.

Νεότερα χρόνια – Σήμερα

Το 1830 μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό η Κίμωλος ενσωματώθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος και το Χωριό επεκτάθηκε στη σχετικά ομαλή περιοχή γύρω από το Κάστρο. Το 1936 κατά τη δικτατορία Μεταξά, η Κίμωλος κατέστη τόπος εξορίας αντιφρονούντων. Αποτέλεσε μάλιστα τον τόπο όπου εκτοπίζονταν κυρίως γυναίκες ανάμεσα στις οποίες και σημαντικές διανοούμενες της εποχής όπως η Χρύσα Χατζηβασιλείου και η Φούλα Χατζιδάκη. Το 1944 καταλήφθηκε από τις Δυνάμεις του Άξονα και παρέμεινε υπό κατοχή ως τις 8 Μαΐου 1945, αρκετούς μήνες μετά την απελευθέρωση. Το διάστημα αυτό υπήρξε εξαιρετικά επώδυνο για τους κατοίκους, που υπέφεραν από την πείνα και τα καταναγκαστικά έργα που διέτασσαν οι Γερμανοί.

Οικονομία

Η οικονομία της Κιμώλου στηρίζεται κυρίως στην κτηνοτροφία, μελισσοκομία, εξορυκτική δραστηριότητα και στον τουρισμό. Η γεωργία διαδραματίζει μικρό ρόλο πλέον στην οικονομία της.

Η κτηνοτροφία στο νησί περιλαμβάνει την αιγοπροβατοτροφία, βοοτροφία που είναι μικτής παραγωγικής κατεύθυνσης (δηλ. γάλα & κρέας) και τη μελισσοκομία καθώς είναι προσαρμοσμένες στα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Πρόκειται για προϊόντα εξαιρετικής ποιότητας και οι μέθοδοι καλλιέργειας τους πλησιάζουν τις βιολογικές. Παρόλα αυτά κανένα από τα προϊόντα δεν έχει χαρακτηριστεί μέχρι σήμερα ως ποιοτικό ή γεωγραφικής ένδειξης λόγω και της μικρής κλίμακας της παραγωγής.

Στην αμπελοκαλλιέργεια τα τελευταία χρόνια έγιναν φυτεύσεις οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου με δικαιώματα φύτευσης από το Εθνικό Αποθεματικό.

Στην ελαιοκαλλιέργεια ο παραγόμενος ελαιόκαρπος χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για παραγωγή ελαιολάδου.

Στα κηπευτικά η έλλειψη αρδευτικού νερού είναι ο κυριότερος περιοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη της καλλιέργειας κηπευτικών. Παράγονται όμως τέτοια άριστης ποιότητας με τη μέθοδο της άνυδρης καλλιέργειας, εκμεταλλευόμενοι την ατμοσφαιρική υγρασία και το λιγοστό νερό κατά τη σπορά τους, όπως το αγγουράκι Κιμώλου ή ξυλάγγουρο το οποίο χρησιμοποιείται για παραγωγή γλυκού κουταλιού με παραδοσιακό τρόπο. Η κατανάλωσή τους γίνεται στην τοπική αγορά.

Η αλιεία είναι ανεπτυγμένη στην περιοχή, καθώς είναι κατά κάποιο βαθμό εκσυγχρονισμένη και οργανωμένη, αν και η παράκτια αλιεία δεν έχει μεγάλη παραγωγή, λόγω του περιορισμένου αριθμού αλιευμάτων, που είναι αποτέλεσμα της υπεραλίευσης. Τα σκάφη ελλιμενίζονται στο λιμάνι της Ψάθης, στη Γούπα και στον Άγιο Νικόλαο και στο λιμάνι του Αγίου Μηνά. Το μεγαλύτερο μέρος των ψαριών καταναλώνονται στην περιοχή, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όπου και η ζήτηση είναι αυξημένη λόγω των τουριστών.

Η μελισσοκομία είναι ένας από τους κυριότερους τομείς ενασχόλησης και οικονομικής ενίσχυσης για το νησί της Κιμώλου. Το μέλι είναι κυρίως ανθέων, εξαιρετικής ποιότητας, καθώς σε αυτό βοηθάει το κλίμα αλλά και η μορφολογία του εδάφους (πλούσιο έδαφος σε φρύγανα και λεβάντα).

Η τουριστική υποδομή είναι αναπτυγμένη κυρίως στην περιοχή του Χωριού Κιμώλου. Υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον για επενδύσεις στο νησί, αλλά οι κάτοικοι δεν είναι πρόθυμοι να διαθέσουν προς πώληση τις ιδιοκτησίες τους. Ο τουρισμός στην Κίμωλο που αυξάνει πηγάζει από τις ιαματικές πηγές, τα πολλά μονοπάτια που απευθύνονται στους φυσιολάτρες αλλά και από τις παραλίες της. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ραγδαία αύξηση των νέων τουριστικών μονάδων από τους ίδιους τους κατοίκους.

Η ενασχόληση με την εξόρυξη είναι ένας από τους κυριότερους τομείς ενασχόλησης και οικονομικής ενίσχυσης για το νησί της Κιμώλου. Τα κύρια ορυκτά που εξάγονται από λατομείο είναι Μπεντονίτης και Ποζολάνη. Η ποιότητα των εξαγομένων υλικών είναι μεταξύ των καλυτέρων στη Διεθνή αγορά.

Άλλα επαγγέλματα τα οποία διατηρούνται ακόμη χάρη στον τρόπο ζωής των ντόπιων είναι αρκετά παραδοσιακά. Απ’ αυτά ξεχωρίζουν του σιδερά, του ψαθά, του ράφτη και των λαϊκών οργανοπαικτών.

Τοπικά Προϊόντα

Τα φημισμένα προϊόντα της Κιμώλου είναι:

  • αγγουράκια ή ξυλάγγουρα (όταν ωριμάσουν γλυκαίνουν)
  • αμπελοφάσουλα
  • αρωματικά-βότανα-χόρτα: αγριομάραθα, κάπαρη, κρίταμο
  • γλυκά κουταλιού (αγγουράκια)( σταφύλι)
  • ελαιόλαδο
  • ζυμαρικά χειροποίητα
  • κοσμήματα χειροποίητα
  • κρεατικά
  • μαρμελάδα από φραγκόσυκα
  • μέλι από γύρη άγριων λουλουδιών
  • μελιτζάνες
  • ντομάτες λιαστές
  • παξιμάδια ζυμωμένα με σκινόκοκκο
  • πελτές από ντόπιες ντομάτες
  • τουρσί από κρίταμο
  • τυριά: ημίχλωρο, μανούρα (ξερό τυρί τυλιγμένο στη «λάσπη» του μούστου), ξινό (ξινούτσικη φρέσκια μυζήθρα)
  • φασόλια μαυρομάτικα
  • ψάρια

Γαστρονομία

Η γαστρονομία της Κιμώλου φημίζεται για την παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα που χαρακτηρίζεται από απλότητα, φαντασία και ιδιαίτερους συνδυασμούς, αξιοποιώντας τα τοπικά της προϊόντα. Τα φημισμένα είναι:

  • Αυγά μπουλέρια με πατάτες και κρεμμύδια
  • Αστακοί
  • Ελένια (ψωμί γεμισμένο με κορωνέϊκες ελιές)
  • Kριθαρώτο με γαρίδες
  • Λαδένια (είδος πίτσας με ζυμάρι, φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδι και ελαιόλαδο)
  • Μακαρόνια χειροποίητα
  • Μανούρα σαγανάκι με πελτέ από λιαστή ντομάτα και θυμάρι
  • Μπαρμπούνια με κάπαρη
  • Ντομάτα και κρεμμύδι
  • Ντοματοκεφτέδες με λιαστή ντομάτα
  • Παξιμάδια ζυμωμένα με σχινόκοκκο
  • Πεταλίδες πιλάφι
  • Πίτες (Αμαραθένιες με μανούρι και μάραθο), (κολοκυθένιες με ψίχα κολοκύθας, ντόπια μανούρα και μάραθο), Μελόπιτα χωρίς φύλλο (από μείγμα αυγών, ανάλατη μυζήθρα και ανθόμελο)
  • Σαλάτα Χωριάτικη με κιμωλιάτικο αγγούρι και ξινό
  • Τυρένια (ανοιχτή τυρόπιτας με φύλλο ζύμης ψωμιού

Εκδηλώσεις

Πολλές θρησκευτικές παραδόσεις εορτάζονται στον νησί. Όποτε κι αν βρεθείτε στην Κίμωλο θα έχετε την ευκαιρία να συνεορτάσετε με τους κατοίκους της στις εκκλησίες και τα ξωκλήσια του νησιού. Οι σπουδαιότερες θρησκευτικές εορτές του νησιού:

  • 25-30 Ιουνίου: Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κιμώλου (KIFF). Σινέ Καλησπερίτης. Μία πρωτοβουλία της εθελοντικής ομάδας Κιμωλίστες για την καλοκαιρινή περίοδο που στόχο έχει την ψυχαγωγία των ντόπιων καθώς και των επισκεπτών, παράλληλα με την ανάδειξη ιδιαίτερων περιοχών του νησιού
  • 20 Ιουλίου στον Προφήτη Ηλία
  • 26 Ιουλίου στην Αγία Παρασκευή στο Ξαπλοβούνι
  • 27 Ιουλίου στον Άγιο Παντελεήμονα
  • Αύγουστος: Ο πολιτιστικός σύλλογος των εν Αθήναις Κιμωλίων οργανώνει τον «Πολιτιστικό Αύγουστο» με καλλιτεχνικά δρώμενα όπως θεατρικές παραστάσεις, μουσικές βραδιές, συναυλίες κ.α.
  • 6 Αυγούστου, τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, στο Χωριό και στο Κλήμα
  • 15 Αυγούστου, η Κοίμηση της Θεοτόκου στο Μητροπολιτικό ναό
  • 15 Αυγούστου στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Κάμπο, η προετοιμασία αρχίζει με καθημερινές, εσπερινές «παρακλήσεις» από την 1η Αυγούστου
  • 23 Αυγούστου, της «Παναγίας τα εννιάμερα», στον Ξερόκαμπο
  • 27 Αυγούστου, στον Άγιο Φανούριο, στα Πράσα
  • 1 Σεπτεμβρίου στον Παντοκράτορα στο Ξαπλοβούνι
  • 2 Σεπτεμβρίου στον Άγιο Μάμα, στος νοτιοδυτικές παρυφές του Χωριού
  • 5 Οκτωβρίου: της Οσίας Μεθοδίας γίνεται μεγάλο πανηγύρι από τους κατοίκους και το Δήμο Κιμώλου με παραδοσιακή ζωντανή μουσική, από την παραμονή 4 Οκτωβρίου
  • 21 Νοεμβρίου: Εισόδια της Θεοτόκου, γιορτάζει η πολιούχος του νησιού Παναγία η Οδηγήτρια και πραγματοποιείται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν της.

Διασκέδαση

Η Κίμωλος είναι ένα νησί που συνδυάζει τις ήρεμες διακοπές με την ποιοτική νυχτερινή ζωή. Το Κάστρο του Χωριού και η Ψάθη είναι όλη η καρδιά της νυχτερινής ζωής όπου κάθε καλοκαίρι σφύζει από ζωή.

Τουριστική Υποδομή

Η Κίμωλος είναι ένα μικρό νησί χωρίς μεγάλες επιλογές για ψώνια. Μπορείτε να βρείτε μόνο μερικά μικρά μαγαζιά που πωλούν τα βασικά προϊόντα και μερικά καταστήματα με είδη δώρων με αναμνηστικά. Τα περισσότερα από αυτά τα καταστήματα βρίσκονται στο Χωριό, την πρωτεύουσα του νησιού.

Διαμονή

Τα τελευταία χρόνια η Κίμωλος έχει αναπτύξει πολλές καλές τουριστικές υποδομές για τους επισκέπτες. Υπάρχει ένα πλήθος επιλογών από καταλύματα διαμονής, με τα περισσότερα στο Χωριό και στην Ψάθη, αλλά και διάσπαρτα στους περισσότερους οικισμούς του νησιού.

Πρόσβαση

Αεροπορικώς

Η Μήλος είναι το πιο κοντινό νησί στη Κίμωλο που διαθέτει αεροδρόμιο. Η Κίμωλος διαθέτει δικό της ελικοδρόμιο, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά και χρησιμοποιείται κυρίως για έκτακτες ανάγκες και από ιδιώτες.

Ακτοπλοϊκώς

Η Κίμωλος συνδέεται τους καλοκαιρινούς μήνες σχεδόν καθημερινά με το λιμάνι του Πειραιά με ταχύπλοα αλλά και συμβατικά πλοία με ενδιάμεσες στάσεις στα νησιά Κύθνο, Σέριφο και Σίφνο.

Με το λιμάνι του Λαυρίου συνδέεται εβδομαδιαία και το ταξίδι διαρκεί περίπου 13 ώρες, καθώς υπάρχει σύνδεση και με άλλα νησιά εκτός της Κιμώλου.

Με τη Μήλο συνδέεται καθημερινά και με τα δυο λιμάνια της, Πολλώνια (Απολλωνία) και Αδάμαντα, με πολλά δρομολόγια ανοικτού τύπου φέρυ-μποτ, με παραδοσιακά καΐκια και ταχύπλοο ταξί.

Η Κίμωλος αποτελεί σταθμό και για τα ενδοκυκλαδικά δρομολόγια, δηλαδή των τοπικών γραμμών μεταξύ των Κυκλάδων (Ίος, Κέα, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Σαντορίνη, Σίκινος, Σύρος και Φολέγανδρος).

Το νησί διαθέτει και ένα δεύτερο λιμάνι στο ανατολικό τμήμα του νησιού, ο Άγιος Μηνάς, ο οποίος χρησιμοποιείται εξ ολοκλήρου από ψαράδες.

Μετακινήσεις – Οδικό Δίκτυο

Οι μετακινήσεις στην Κίμωλο γίνονται από ένα λεωφορείο με προγραμματισμένα δρομολόγια και ένα ταξί.

Βάρκες ή μικρά ταχύπλοα σκάφη κάνουν τουριστικές ξεναγήσεις στη γειτονική Πολύαιγο.

Επιτρέπονται τα τροχοφόρα οχήματα, αλλά την καλοκαιρινή περίοδο, το πρόβλημα στάθμευσης είναι έντονο στο Χωριό και την Ψάθη.

Το οδικό δίκτυο στην Κίμωλο είναι σχετικά περιορισμένο. Ανεπτυγμένο είναι μόνο νότια και ανατολικά κοντά στην παράκτια ζώνη, ενώ όλο το υπόλοιπο νησί εξυπηρετείται από χωματόδρομους και μονοπάτια. Επίσης υπάρχει πρατήριο καυσίμων.

Διαμονή στην Κίμωλο: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register