Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Αξιοθέατα στο Νομό Φωκίδας

Αρχαία Κίρρα

Τα ερείπια της αρχαίας Κίρρας έχουν εντοπιστεί από την αρχαιολογική έρευνα στο σημείο που βρίσκεται η σύγχρονη κωμόπολη της Κίρρας. Σε διάφορα σημεία εντός του σύγχρονου οικισμού έχουν αποκαλυφθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα, που αποκαλύπτουν πτυχές της αρχαίας πόλης. Οι απαρχές του οικισμού τοποθετούνται στην 3η χιλιετία π.Χ. Πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχουν αποκαλυφθεί επάλληλες οικιστικές φάσεις, που χρονολογούνται από την Πρώιμη Ελλαδική περίοδο και ως τη Μυκηναϊκή περίοδο, με μεγάλη φάση ακμής τη Μεσοελλαδική περίοδο. Οι ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ναϊκό οικοδόμημα, που πιθανότατα ήταν αφιερωμένο στην ιερή τριάδα του Απόλλωνα, της Αρτέμιδος και της Λητούς. Στο χώρο του ιερού, που βρίσκεται επίσης πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως, εκτός από αρχαιολογικά κατάλοιπα ανακαλύφθηκαν και αρκετά ειδώλια, που σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Άμφισσας. Κατά την κλασική περίοδο η πόλη προστατευόταν και από ξηράς, με ισχυρό τείχος, και από θαλάσσης χάρη στις προηγμένες λιμενικές εγκαταστάσεις. Από τις τελευταίες είναι ακόμη ορατοί οι νεώσοικοι, που απαρτίζονταν από τουλάχιστον πέντε επιμήκη διάχωρα, ανοιχτά προς την πλευρά της θάλασσας, από όπου μικρά πλοία και βάρκες έλκονταν στην ξηρά για να συντηρηθούν.

Αρχαίο Φρούριο Λιλαίας

Η Λιλαία ήταν αρχαία φωκική πόλη, από τις ισχυρότερες της αρχαίας Φωκίδας. Ήταν χτισμένη στις βόρειες υπώρειες του Παρνασσού. Αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Ήταν μία από τις εννιά φωκικές πόλεις που είχαν συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο. Η Λιλαία βρισκόταν κοντά στις πηγές του ποταμού Κηφισού δίπλα στις οποίες υπήρχε ιερό αφιερωμένο στην Αρτέμιδα. Εκεί λατρευόταν και ο θεοποιημένος ποταμός. Οι κάτοικοί της πίστευαν ότι το νερό της Κασταλίας πηγής στους Δελφούς ήταν δώρο του Κηφισού, γι’ αυτό ορισμένες μέρες το χρόνο έριχναν στην πηγή γλυκίσματα και πίστευαν ότι αυτά αναφαίνονταν στην Κασταλία κρήνη. Η ευρύτερη περιοχή της Λίλαιας κατοικήθηκε από την 3η χιλιετία π.Χ. Ο Ηρόδοτος δεν την αναφέρει στις πόλεις που κατέστρεψαν οι Πέρσες, πιθανόν γιατί εκείνη την περίοδο ανήκε στους γειτονικούς Δωριείς της Δωρίδας ή γιατί ήταν αδύνατη η κατάληψη της πόλης λόγω των πολύ ισχυρών τειχών που διέθετε. Η πόλη αναφέρεται επίσης από τον Στράβωνα, τον Παυσανία, τον Πτολεμαίο και τον Πλίνιο. Η Λιλαία καταστράφηκε κατά το Γ΄ Ιερό Πόλεμο από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας το 346 π.Χ., αλλά ξαναχτίστηκε τα επόμενα χρόνια. Από την αρχαία Λιλαία σώζονται σήμερα σε καλή κατάσταση τα τείχη της πόλης, τα οποία διακρίνονται σε δύο φάσεις, μία πριν τη μακεδονική κατάκτηση και μία μετά. Επρόκειτο για ισχυρά τείχη, ενισχυμένα κατά τόπους με οχυρωματικούς πύργους. Στην περίοδο της λατινοκρατίας ορισμένα τμήματα οχυρώθηκαν ξανά. Στα αρχαιολογικά κατάλοιπα της περιοχής συγκαταλέγεται και ο ερειπωμένος σήμερα ναός του Αγίου Χριστοφόρουτης Παναγίας Ελεούσας, που κτίστηκε με επανάχρηση αρχιτεκτονικών μελών του αρχαϊκού ναού κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο.

Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών

Οι Δελφοί ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην οποία λειτούργησε το σημαντικότερο μαντείο του αρχαιοελληνικού κόσμου. Η πόλη αναφέρεται από τους ομηρικούς χρόνους με την ονομασία Πυθώ. Στην αρχή των ιστορικών χρόνων ήταν μία από τις πόλεις της αρχαίας Φωκίδας, αλλά σταδιακά ο ρόλος της πόλης ενισχύθηκε και εξελίχθηκε σε πανελλήνιο κέντρο και ιερή πόλη των αρχαίων Ελλήνων. Αποτέλεσε επίσης κέντρο της Δελφικής Αμφικτυονίας. Οι Δελφοί διατήρησαν τη σημαντική τους θέση μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε δόθηκε οριστικό τέλος στη λειτουργία του μαντείου με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄. Τους επόμενους αιώνες η πόλη παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε οριστικά την περίοδο των σλαβικών επιδρομών.

Κάστρο Άμφισσας

Το κάστρο της Άμφισσας που ιστορικά είναι πιο γνωστό σαν κάστρο των Σαλώνων ή κάστρο της Ωριάς, βρίσκεται σε βραχώδη λόφο ύψους 225 μέτρων πάνω από τη σύγχρονη πόλη της Άμφισσας, στη θέση μιας σημαντικής αρχαίας ακρόπολης. Αργότερα η ακρόπολη μετασχηματίστηκε σε Βυζαντινό οχυρό. Το κάστρο έχει σπουδαία και πολυκύμαντη ιστορία που ξεκινάει από τους Πελασγούς και την κλασική αρχαιότητα και φτάνει έως την Ελληνική Επανάσταση.

Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας είναι το Μουσείο το οποίο στεγάζει νομισματικές συλλογές και αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή της Φωκίδας και της Ελλάδας γενικότερα. Πιο συγκεκριμένα, στις προθήκες του εκτίθενται προκερματικό χρήμα, κερματόμορφο χρήμα, η νομισματική συλλογή του Δρόσου Κραβαρτόγιαννου, νομισματικοί θησαυροί, νομίσματα των ρωμαϊκών, υστερορωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων, νομίσματα από τη Βενετοκρατία και τη Φραγκοκρατία, καθώς και νομίσματα από την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένου και του ευρώ. Τα αρχαιολογικά εκθέματα είναι από Άμφισσα, Κίρρα, Κάλλιο, Λιλαία, Πολύδροσο, Ιτέα, Χρισσό, Αγία Ευθυμία, Ερατεινή, κλπ. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν ένα άγαλμα της Περσεφόνης από την περιοχή του Καλλίου και η συλλογή πήλινων κεφαλών με διαφορετικά χτενίσματα που βρέθηκαν στην Άμφισσα. Τα ευρήματα στεγάζονται στο ισόγειο, στον πρώτο όροφο και στην αυλή του μουσείου. Στο ισόγειο παρουσιάζονται ευρήματα από την ευρύτερη περιοχή, ενώ στον όροφο τα ευρήματα αφορούν κυρίως την πόλη της Άμφισσας, τοποθετημένα σε θεματικές ενότητες. Επίσης στον όροφο του μουσείου εκτίθεται και η προαναφερθείσα συλλογή νομισμάτων του Δρόσου Κραβαρτόγιαννου. Στην αυλή του μουσείου εκτίθενται επιγραφές από την ευρύτερη περιοχή καθώς και ψηφιδωτά από διάφορα κτίρια στην Άμφισσα.

Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών είναι ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία της Ελλάδας. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν αρχαία αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του μαντείου των Δελφών και κυρίως αναθήματα αφιερωμένα στο ιερό. Οι συλλογές του Μουσείου των Δελφών καταλαμβάνουν 14 αίθουσες στις οποίες εκτίθενται ο Θησαυρός των Αθηναίων, ο Θησαυρός των Σιφνίων, γλυπτά Ελληνιστικής Τέχνης και αετώματα του Ναού του Απόλλωνα. Σημαντικά εκθέματα επίσης του Μουσείου είναι ο Ηνίοχος, ο Ομφαλός, Κλέοβις και Βίτων, Ασημένιος ταύρος, Κόρες της Ιωνίας, Σφίγγα των Ναξίων.

Λαογραφικό Μουσείο Γαλαξιδίου

Το Λαογραφικό Μουσείο Γαλαξιδίου στεγάζεται στο Αρχοντικό Αγγελή και περιλαμβάνει αντικείμενα λαϊκής τέχνης, οικιακά σκεύη και εργαλεία, κεντήματα, υφαντά, παραδοσιακές φορεσιές εξαιρετικής σπανιότητας και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την καθημερινή ζωή του Γαλαξιδίου του περασμένου αιώνα.

Λαογραφικό Μουσείο Καστριώτισσας

Το Λαογραφικό Μουσείο Καστριώτισσας βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό ψηλά στην πλαγιά της Οίτης. Αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές, αντικείμενα καθημερινής χρήσης από την αγροτική και κτηνοτροφική ενασχόληση των κατοίκων, αλλά και παλιά αντικείμενα λαϊκής τέχνης, φιλοξενούνται σήμερα στο εσωτερικό του. Είδη οικιακής χρήσεως, ξυλόγλυπτα, κεντήματα, υφαντά, φωτογραφίες, έγγραφα και αναμνηστικά τιμητικά μετάλλια και συνολικά περισσότερα από 1000 αντικείμενα εκτίθενται ακόμη στο Λαογραφικό Μουσείο Καστριώτισσας.

Ναυτικό Μουσείο Γαλαξιδίου

Το Ναυτικό και Ιστορικό Μουσείο Γαλαξιδίου το καμάρι του τόπου, εικονογραφεί τη ζωή και τη ναυτική επίδοση των κατοίκων του για πέντε χιλιετίες, από την προϊστορική περίοδο μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα ως θεματοφύλακας της συλλογικής μνήμης της περιοχής. Είναι το αρχαιότερο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας με την πλουσιότερη συλλογή Πινάκων Ελληνικών Ιστιοφόρων. Τα εκθέματα του μουσείου είναι:

– Αρχαιολογική συλλογή από τον αρχαίο οικισμό και τους γύρω χώρους. Τα εκθέματα αφορούν το δημόσιο, τον ιδιωτικό βίο, τη λατρεία, το ναυτικό εμπόριο, τα ταφικά έθιμα των αρχαίων κατοίκων της πόλης του Χαλείου (σημερινό Γαλαξίδι) και μία μικρή αλλά σημαντική νομισματική συλλογή.

  • Το χειρόγραφο κείμενο «Χρονικό του Γαλαξιδίου», ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά κείμενα της ελληνικής ιστοριογραφίας που καλύπτει την περίοδο από το 10ο έως το 18ο αιώνα. Αφηγείται τις περιπέτειες της θαλασσινής πολιτείας που συνεχώς καταστρέφεται και ξαναγεννιέται.
  • Όπλα της εποχής και άλλα κειμήλια από τη συμμετοχή στην επανάσταση του 1821 στη στεριά και στη θάλασσα.
  • Εκθέματα σχετικά με την αναγέννηση της ναυτικής πολιτείας μετά το 1830 και την εμπορική της ακμή. Τη ναυπηγική τέχνη και τον εμπορικό στόλο των πανιών, λεπτομέρειες για το κτίσιμο του ξύλινου καραβιού και το αρμάτωμά του. Το είδος και τα ονόματα των πανιών και τους διάφορους τύπους ιστιοφόρων.
  • Έργα ζωγράφων των ξένων λιμανιών που παρήγαγαν τους έξοχους πίνακες των καραβιών αλλά και αυτά των Ελλήνων ζωγράφων.
  • Ξυλόγλυπτες γυναικείες φιγούρες, τα πανέμορφα ακρόπρωρα ελληνικών καραβιών.
  • Μία από τις σπουδαιότερες συλλογές οργάνων ναυσιπλοΐας: οκτάντες, εξάντες, χρονόμετρα, δρομόμετρα και άλλα όργανα που οι επιδέξιοι ναυτικοί χρησιμοποιούσαν πριν από την εποχή του ραντάρ και των δορυφόρων.
  • Συλλογή από έγγραφα και ημερολόγια καραβιών που αποτελούν μαρτυρίες για την περιπέτεια του εμπορικού ναυτικού ταξιδιού του 19ου αιώνα, για τα εμπορικά λιμάνια και φορτία αλλά και για τις πρώτες προσπάθειες οργάνωσης αλληλοασφαλιστικών οργανισμών.
  • Μία μικρή πινακοθήκη με έξι πανέμορφους πίνακες του Γαλαξιδιώτη ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου.
  • Μια σπάνια και πλούσια συλλογή γραμματοσήμων πάνω σε ναυτικά κυρίως θέματα με το τίτλο «Αργοναύτης», δωρεά Κωνσταντίνου Ανιτσά.

Κεφαλογιόφυρο

Το Κεφαλογιόφυρο στον ποταμό Μόρνο συνδέει τη Δωρίδα με τη Ναυπακτία. Πρόκειται για εξαιρετικό μνημείο της Τουρκοκρατίας, χτισμένο γύρω στο 1300μ.Χ., που βρισκόταν σε νευραλγική θέση και έχει πολλά τεχνικά στοιχεία που το καθιστούν αξιοπαρατήρητο αρχιτεκτονικά. Ακόμα συνδέεται και με αρκετές παραδόσεις. Σύμφωνα με την ιστορική παράδοση, από το Κεφαλογιόφυρο πέρασαν όσοι κατόρθωσαν να σωθούν από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου αναζητώντας καταφύγιο στη Μονή Βαρνάκοβας που βρίσκεται κοντά. Η λαϊκή παράδοση πάντως αναφέρει πως το Κεφαλογιόφυρο είναι στοιχειωμένο από δύο καλά στοιχειά που το προστατεύουν. Ο Αράπης από τη μεριά της Ναυπακτίας και η Μπελεσίτσα από τη μεριά της Δωρίδας τα οποία βοηθούν το ένα το άλλο και σώζουν το Κεφαλογιόφυρο από το θυμό του Μόρνου, που αιώνες τώρα δεν έχει καταφέρει να το ρίξει!

Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας

Το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας – Vagonetto, είναι ένας χώρος γνωριμίας με την ιστορία της εξόρυξης του βωξίτη. Παλαιότερα ήταν στοά εξόρυξης, 200 μέτρα κάτω από τη γη. Η επίσκεψη ξεκινά με μια βόλτα στον υπαίθριο χώρο του πάρκου, όπου εκτίθενται μηχανήματα που χρησιμoπoιούνταν κυρίως σε υπόγειες εξορύξεις και μετά στη Στοά 850, το υπόγειο τούνελ εξόρυξης βωξίτη. Η προσέγγιση εδώ γίνεται με το βαγονέτο, το τρενάκι που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι μεταλλωρύχοι για να μεταφερθούν μέσα στο ορυχείο. Η επίσκεψη μεταφέρει τον επισκέπτη τριάντα χρόνια πριν, τότε που n στοά αντηχούσε τα παραγγέλματα των μεταλλωρύχων και τον θόρυβο των μηχανημάτων εξόρυξης. Η περιήγηση καταλήγει στον Εκθεσιακό Χώρο Μεταλλευτικής Ιστορίας και στην Πτέρυγα Ψηφιακής Τεχνολογίας, τα οποία στεγάζονται στα παλιά γραφεία των μεταλλείων. Στον εξωτερικό χώρο υπάρχει υπαίθρια έκθεση μηχανημάτων.

Χάνι της Γραβιάς

Το Χάνι της Γραβιάς, ο τόπος όπου εκτυλίχθηκε μια από τις πιο δοξασμένες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης βρίσκεται στην πόλη της Γραβιάς, απέναντι από το ναό του Αγίου Αθανασίου. Το σημερινό κτίριο είναι απομίμηση της τότε κατασκευής, η οποία ήταν πλίνθινη και κατέρρευσε. Το Χάνι της Γραβιάς είναι επισκέψιμο και στους χώρους του λειτουργεί μουσείο. Απέναντι ακριβώς υπάρχει η προτομή του ήρωα της Μάχης Οδυσσέα Ανδρούτσου, αλλά και μνημείο με τα ονόματα και των υπολοίπων 117 αγωνιστών που πολέμησαν μαζί του.

Διαμονή στο νομό Φωκίδας: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register