Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Αξιοθέατα στο Νομό Λασιθίου

Αρχαία Άμπελος στον Ξερόκαμπο

Στη θέση Φαρμακοκέφαλο, ξεκίνησαν το 1984 ανασκαφικές έρευνες και αποκαλύφθηκε μια σημαντική ελληνιστική πόλη, που πιθανολογείται να είναι η αρχαία Άμπελος. Η πόλη καταλάμβανε όλο το ύψωμα και προστατευόταν από ισχυρό τείχος που σώζεται μερικώς. Παρόλο που έχει ανασκαφεί ένα μικρό τμήμα της πόλης, ήρθαν στο φως σπίτια, δρόμοι και υπαίθριοι χώροι.

Αρχαία Ίτανος

Η Αρχαία Ίτανος ήταν γνωστή με το όνομα Ερημούπολη και βρίσκεται σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το Βάι του νομού Λασιθίου. Ήταν μία από τις ισχυρότερες πόλεις της Κρήτης κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους και αναπτύχθηκε εξαιτίας του εμπορίου της πορφύρας, και της αλιείας. Στην Αρχαία Ίτανο ανήκαν το ιερό του Δικταίου Δία καθώς και η νήσος Λευκή (το σημερινό Κουφονήσι), το οποίο ήταν διάσημο για την παραγωγή της πορφύρας. Τα μεγάλα μαρμάρινα κτίρια μαρτυρούν την άνθηση της πόλης, η οποία διέθετε και πολλούς ναούς, δικό της νόμισμα και ήταν η κύρια αντίπαλος της Ιεράπτυνας της σημερινής Ιεράπετρας.

Αρχαιολογικός χώρος Αζοριάς

Νοτιοδυτικά του χωριού Καβούσι ήταν χτισμένος ο Υστερομινωϊκός οικισμός του Αζοριά, σε λόφο με δύο κορυφές. Βρίσκεται σε μια περιοχή που έχει εντοπιστεί ο μεγαλύτερος αριθμός μινωικών πόλεων στην Κρήτη. Κατά τις ανασκαφές βρέθηκαν στο κέντρο του οικισμού δημόσια κτίρια, αποθήκες, χώροι εστίασης, ναός και είναι εμφανή τα μονοπάτια που οδηγούσαν στην αγορά της πόλης. Ο Αζοριάς είναι ένας σημαντικότατος αρχαιολογικός χώρος και κατοικήθηκε από τη Νεολιθική Εποχή ως τον 5ο π.Χ. αιώνα, όπου και καταστράφηκε ολοσχερώς από φωτιά. Κατοικήθηκε ξανά για λίγο το 2ο αιώνα π.Χ., όταν χτίστηκε ένας πύργος που επέβλεπε τα παράλια.

Αρχαιολογικός Χώρος Μόχλου

O Μόχλος είναι μια μικρή νησίδα που δημιουργήθηκε με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Μετά από ανασκαφές που έγιναν το 1908 ανακαλύφθηκε συνοικισμός της Πρωτομινωικής, Μεσομινωικής και Υστερομινωικής εποχής. Σε διάφορους τάφους βρέθηκαν σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα: 120 λίθινα αγγεία της Πρωτομινωικής εποχής θαυμάσιας τέχνης, αμφορείς και διάφορα άλλα αγγεία Μεσομινωικά και Υστερομινωικά, Ψευδόστομοι αμφο­ρείς, χρυσά διαδήματα, περόνης κόμης και πόρπες, αλυσίδες, τριχολαβίδες, ένα περιδέραιο, χάλκινα εγχειρίδια, ένας ιερός διπλούς πέλεκυς, διάφορα κρυ­στάλλινα αντικείμενα και ένα θαυμάσιο δαχτυλίδι με παραστάσεις από τον κύκλο των θρησκευτικών δοξασιών των Μινωιτών. Την αρχαία εποχή ο Μόχλος ήταν ένα σπουδαίο εμπορικό λιμάνι με οικονομική άνθιση μαζί με τα μακρινά λιμάνια της Μέσης Ανατολής.

Αρχαιολογικός χώρος Πραισού

Ο αρχαιολογικός χώρος της Πραισού βρίσκεται βόρεια του χωριού Νέα Πραισός. Η πόλη εκτεινόταν στο χώρο δύο γειτονικών, χωριζόμενων από διάσελο λόφων που ονομάζονται συμβατικά «Ακρόπολη Α» και «Ακρόπολη Β» (η ανατολική και δυτική αντίστοιχα), ενώ τρίτο ύψωμα νότια των πρώτων, ο επονομαζόμενος «Βωμός-Λόφος» ή «Ακρόπολη Γ» φιλοξενούσε σημαντικό ιερό. Νοτιοανατολικά του τελευταίου βρισκόταν τα νεκροταφεία της πόλης. Επιπλέον, νότια του οικισμού υπήρχαν περιαστικά ιερά. Οι Πραίσιοι αναφέρονται για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο, ενώ ο Στράβων τους συνδέει με τους προέλληνες Ετεοκρήτες, στην επικράτεια των οποίων η Πραισός κατείχε κεντρική θέση. Επιγραφές που βρέθηκαν στην Πραισό και αλλού, γραμμένες με ελληνικούς χαρακτήρες, τεκμηριώνουν την ύπαρξη διακριτής γλώσσας, που οι Ετεοκρήτες χρησιμοποιούσαν, προφανώς, παράλληλα με την ελληνική. Η ευρύτερη περιοχή της Πραισού είναι σε χρήση ήδη κατά τη μεσομινωική εποχή. Στα υστερομινωικά χρόνια ο κύριος οικισμός πρέπει να βρισκόταν στη θέση «Κηπιά» Καλαμαυκίου, σε απόσταση 3 χλμ. ανατολικά της πόλης των ιστορικών χρόνων, ο οποίος εγκαταλείπεται κατά την πρώιμη εποχή του Σιδήρου. Αν και διαφαίνεται κάποια περιοδική χρήση του χώρου της πρώτης και δεύτερης ακρόπολης κατά την ΥΜ ΙΙΙ Γ περίοδο, η Πραισός οικίζεται συστηματικά το αργότερο κατά τη γεωμετρική εποχή και φαίνεται ότι πολύ σύντομα καταλαμβάνει πρωτεύουσα θέση στην περιοχή. Όπως πιστοποιούν επιγραφικές μαρτυρίες, η πόλη διάγει την ύψιστη ακμή της κατά την ελληνιστική περίοδο, όταν δημιουργούνται συμμαχίες ή συμφωνίες με τη Λύττο και την Ιεράπυτνα, ενώ οι πόλεις Στήλαι και Σητεία, στα νότια και βόρεια παράλια αντίστοιχα, πιθανώς αποτελούσαν εξαρτήματά της. Αν και ο κυριότερος αντίπαλός της Πραισού είναι η Ίτανος στα ανατολικά, τελικά η πρώτη καταλαμβάνεται και πιθανώς καταστρέφεται στο διάστημα 145-140 π. Χ. από τους Ιεραπυτνίους, πρώην συμμάχους της. Τότε σβήνουν και τα τελευταία ίχνη των Ετεοκρητών.

Μινωική Πόλη Ρουσόλακου

Ο Ρουσόλακος βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου δίπλα στην πανέμορφη παραλία της Χιώνας. Σ’ αυτήν την περιοχή ανακαλύφθηκε μια σπουδαία πόλη της Μινωικής Κρήτης με έκταση μεγαλύτερη από 50 στρέμματα, που άκμασε κυρίως στο τέλος της Μινωικής Εποχής. Στην περιοχή βρέθηκαν τάφοι με οστά, οι οποίοι βοήθησαν τους ανθρωπολόγους να εξάγουν συμπεράσματα για τη σωματική διάπλαση των Μινωιτών.

Αρχαιολογικός χώρος Τρυπητού

Ανατολικά της Σητείας, στη μικρή χερσόνησο Τρυπητός, αποκαλύφθηκε πόλη ελληνιστικών χρόνων (μέσα 4ου – μέσα 1ου π.Χ. αιώνα), που φαίνεται να καταλαμβάνει ολόκληρη τη χερσόνησο και που πιθανολογείται ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη της Σητείας, την Ητεία. Στα 1967, στην ανατολική ακτή της χερσονήσου εντοπίσθηκε νεώσοικος ελληνιστικών χρόνων. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το 1960, οι ιδιοκτήτες διαμόρφωσαν τη χερσόνησο σε χώρους για καλλιέργεια, χρησιμοποιώντας μηχανικά μέσα που προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές στις αρχαιότητες. O νεώσοικος βρίσκεται στη νότια άκρη της ανατολικής πλευράς της χερσονήσου «Καραβόπετρα» ή «Τρυπητός». Πρόκειται για όρυγμα στο βράχο, σχήματος παραλληλεπιπέδου, ανοικτού πάνω, μήκους 30μ. πλάτους 5,50μ. και ύψους 5μ. Το δάπεδο εμφανίζει κλίση 15-30 μοιρών προς τη θάλασσα. Το δάπεδο δε συνεχίζεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας διότι από την αρχαιότητα ως σήμερα υπήρξαν γεωλογικές μεταβολές. Το σκάφος που θα φυλασσόταν σ’ αυτό κατά τη διάρκεια του χειμώνα θα ήταν μεσαίου μεγέθους. Λαξεύματα στο βράχο δείχνουν ότι θα υπήρχε ενός είδους «σύρτης» ξύλινος για τη στερέωση του πλοίου. Άλλες ξύλινες κατασκευές όπως πάτωμα, σαμαρωτή στέγη και μηχανές ρυμούλκησης δε σώζονται διότι ήταν κατασκευασμένες από φθαρτά υλικά. Η ελληνιστική πόλη καταλαμβάνει όλη τη χερσόνησο. Ήταν χτισμένη σε άνδηρα, σύμφωνα με τη μορφολογική διαμόρφωση του εδάφους. Προστατεύεται από νότια με ισχυρό τείχος, το οποίο αποκόπτει το εσωτερικό της χερσονήσου από τη στεριά και είναι κατασκευασμένο από ακανόνιστους λίθους. Στα σημεία που έχει αποκαλυφθεί, το πλάτος φθάνει τα 1,8μ. Στο εσωτερικό του υπάρχουν δωμάτια και άλλες κατασκευές, τμήματα οικιών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Το πιο σημαντικό δωμάτιο είναι μία αίθουσα διαστάσεων 7,5Χ5μ., στο κέντρο της οποίας υπάρχει ορθογώνια εστία (εσχάρα) της οποίας η περίμετρος ορίζεται από πώρινες πλάκες λειασμένες εξωτερικά, ενώ το εσωτερικό είναι το φυσικό έδαφος. Πίσω από τη νότια πλευρά της βρίσκεται μικρό πώρινο βάθρο, στο κέντρο του οποίου υπάρχει επιμήκης εγκοπή, όπου βρέθηκαν υπολείμματα πώρινου εμβόλου, αναμφίβολα τμήματος αναγλύφου ή αγαλματιδίου εφέστιας λατρείας. Γύρω από την εστία, σε σχήμα Π, χτιστό θρανίο σε επαφή με τον τοίχο χρησίμευε για κάθισμα. Αποκαλύφθηκαν ακόμα αποθήκη, δεξαμενή επενδυμένη με υδραυλικό κονίαμα, λιθόστρωτοι δρόμοι, ένας μάλιστα από τους οποίους χωρίζει δύο συνοικίες. Σημαντική αποκάλυψη αποτελεί η εύρεση σειράς νομισμάτων, τα οποία αποτελούν κοπές της πόλης αυτής η οποία είχε νομισματοκοπείο.

Φρούριο Λιόπετρο

Το φρούριο Λιόπετρο βρισκόταν στη θέση Φατσή, σε έναν απόκρημνο βράχο στη βόρεια ακτή της Κρήτης, κοντά στο χωριό Χαμέζι Σητείας. Πιστεύεται ότι ήταν χτισμένο στα ερείπια παλαιότερου φρουρίου, από το οποίο σώζεται η δεξαμενή. Το φρούριο κατασκευάστηκε και ήταν πολύ μεγάλο, καθώς μπορούσε να χωρέσει 6000 άτομα, αλλά τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε για τον αρχικό του σκοπό, αφού οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν τελικά στον Χάνδακα. Το Λιόπετρο είναι χτισμένο σε ένα εντυπωσιακό απόκρημνο ύψωμα με πανοραμική θέα προς όλες τις πλευρές και στη θάλασσα. Στην κορυφή είναι χτισμένος ο ναός του Προφήτη Ηλία, ενώ σώζονται λιγοστά τμήματα από τα τείχη, τις δεξαμενές κι άλλα κτίρια.

Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου

Το Αρχαιολογικό μουσείο του Αγίου Νικολάου είναι ένα από τα πιο αξιόλογα μουσεία στην Κρήτη. Φιλοξενεί συλλογές πολύ σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων από ολόκληρη την ανατολική Κρήτη. Τα ευρήματα εκτίθενται με χρονολογική σειρά από τη Νεολιθική περίοδο μέχρι το τέλος των ρωμαϊκών χρόνων. Οι προθήκες του περιλαμβάνουν περισσότερα από 1.500 αγγεία από την 3η χιλιετία π.Χ., καθώς χρυσά και χάλκινα ευρήματα (τα πιο αρχαία στην Κρήτη).

Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας φιλοξενεί τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα από την ανατολική Κρήτη. Τα ευρήματα καλύπτουν μια περίοδο 4.000 περίπου χρόνων, από την Ύστερη Νεολιθική έως την Ύστερη Ρωμαϊκή Περίοδο. Σημαντικότερο έκθεμα θεωρείται το χρυσελεφάντινο άγαλμα του κούρου από το Παλαίκαστρο, το οποίο έχει υποστεί ζημιά από φωτιά. Επίσης φιλοξενούνται ευρήματα από το μοναδικό ανάκτορο της Ζάκρου που βρέθηκε ασύλητο.

Έκθεση Οχημάτων Εποχής

Στο χωριό Έξω Λακώνια λειτουργεί μια έκθεση κλασικών οχημάτων με πάνω από 110 ιστορικά οχήματα ιδιαίτερου συλλεκτικού ενδιαφέροντος από όλη την Κρήτη. Στο χώρο του Παγκρήτιου Συλλόγου Οχημάτων Εποχής λειτουργεί και μόνιμη έκθεση παλιάς φωτογραφίας αυτοκινήτων και μοτοσικλετών από την ευρύτερη περιφέρεια Αγίου Νικολάου ενώ στον ίδιο χώρο εκτίθεται και μηχανολογικός εξοπλισμός κλασικών οχημάτων και άλλο αρχειακό υλικό.

Λαογραφικό Μουσείο Παλαικάστρου

Σε ένα παραδοσιακό Κρητικό σπίτι στεγάζεται το λαογραφικό μουσείο του Παλαικάστρου όπου εκτίθενται πολλά αντικείμενα και εργαλεία που χρησιμοποιούσαν οι παλαιότερες γενιές επί τουρκοκρατίας μέχρι το 1960. Ορισμένα απ’ αυτά είναι σπάνια είδη της Κρητικής λαϊκής τέχνης. Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να δει μια ολοκληρωμένη εικόνα ενός αυθεντικού Κρητικού σπιτιού με όλη την επίπλωση και τα καθημερινά αντικείμενα χρήσης.

Λαογραφικό Μουσείο Πεύκων

Σε ένα όμορφο κτίριο στο ψηλότερο σημείο του χωριού, δίπλα στο παλιό σχολείο στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο. Αποτελείται από τρία κύρια δωμάτια και μπορείτε να δείτε αρκετά αντικείμενα από την παλιά ζωή στο χωριό.

Λαογραφικό Μουσείο Σητείας

Σε ένα όμορφο νεοκλασικό κτίριο της Σητείας στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο. Η συλλογή που διαθέτει αναφέρεται στην πόλη της Σητείας στο δεύτερο μισό του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Κεντήματα, υφαντά, ξυλόγλυπτα, τοπικές ενδυμασίες, εικόνες και άλλα δίνουν μια παραστατική εικόνα της παλιάς ζωής των κατοίκων της πόλης.

Μουσείο – Θεματικό Πάρκο Homo Sapiens

Το μουσείο – θεματικό πάρκο, Homo Sapiens βρίσκεται στο 45ο χιλιόμετρο στον δρόμο Ηρακλείου – Οροπεδίου Λασιθίου με ιδρυτές του τον Μανόλη και Γιώργο Πετράκη. Το Homo Sapiens αποτελεί ένα εντελώς πρωτότυπο σε είδος μουσείο, όπου ξετυλίγεται η πορεία, η εξέλιξη του ανθρώπου από τότε που ζούσε στα σπήλαια μέχρι και τις μέρες μας. Το γεγονός ότι κυριολεκτικά από το μηδέν και με μοναδικό εφόδιο το μυαλό του ο άνθρωπος έχει φτάσει σήμερα να είναι το κυρίαρχο ον της φύσης βοηθάει κανέναν να ανακαλύψει το μεγαλείο του ανθρώπινου πνεύματος. Το μεγαλείο αυτό αποτυπώνεται στις αίθουσες του μουσείου Homo Sapiens. Ο επισκέπτης μεταφέρεται δεκάδες χιλιάδες χρόνια πίσω στην εποχή των σπηλαίων και στη συνέχεια βιώνει την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βγει από τις σπηλιές φτιάχνοντας καλύβες με όποιο υλικό έβρισκε γύρω του. Αμέσως μετά μεταφέρεται στην Παλαιολιθική εποχή όπου κυρίαρχο υλικό ήταν η πέτρα είτε σαν όπλο, είτε σαν εργαλείο και προχωρά στη συνέχεια στη Νεολιθική εποχή όπου αρχίζει να επεξεργάζεται την πέτρα και να κατασκευάζει κεραμικά και καταλήγει στην εποχή των μετάλλων. Υπάρχει, ακόμα, μια θαυμάσια παρουσίαση του σιταριού από τη διαδικασία της σποράς μέχρι το στάδιο που γίνεται ψωμί στο φούρνο. Είναι μια ολοζώντανη διαδικασία με τον πρωτόγονο τρόπο που γινόταν τόσα χιλιάδες χρόνια. Ο επισκέπτης, εν συνεχεία, μπορεί να γνωρίσει την εξέλιξη του τροχού, που αποτελεί τη μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπινου είδους. Τα εκθέματα του μουσείου καλύπτουν την περίοδο από το 8.000 π.Χ. έως και το 2.200 π.Χ. και έτσι αποτυπώνονται όλες οι περίοδοι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους σε μια εξαιρετική προσπάθεια να γνωρίσει κανείς την πολυμήχανη και άκρως εφευρετική σκέψη του ανθρώπου αλλά κυρίως τις προσπάθειες που κατέβαλλε ο ίδιος για να επιβιώσει.

Μουσείο Νερού και Υδροκίνησης Ζάκρου

Το Μουσείο Νερού και Υδροκίνησης στη Ζάκρο βρίσκεται κοντά στις κατάφυτες πηγές της Άνω Ζάκρου και στεγάζεται σε τρεις αναστηλωμένους νερόμυλους. Στη Ζάκρο υπήρχαν συνολικά 11 νερόμυλοι για το άλεσμα των σιτηρών και των ελιών. Το Μουσείο έχει στόχο να συγκεντρώσει οτιδήποτε είναι σχετικό με τη χρήση του νερού από τα παλιά χρόνια αλλά και να αναδείξει την αξία του νερού ακόμα και στις μέρες μας.

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ζάκρου

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ζάκρου βρίσκεται πάνω στον κεντρικό οδικό άξονα που διασχίζει την Επάνω Ζάκρο, στον ισόγειο χώρο του Πολύκεντρου. Το Μουσείο είναι αφιερωμένο στα χαρακτηριστικά του Φυσικού Περιβάλλοντος του Πάρκου. Μέσα από μικρές αναπαραστάσεις οικοτόπων, προθήκες, ταριχευμένα ζώα, πετρώματα, απολιθώματα και πόστερς, παρουσιάζονται τα ιδιαίτερα στοιχεία της χλωρίδας, πανίδας και γεωλογίας της περιοχής.

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Οροπέδιου Λασιθίου

Μέσα στη Μονή Βιδιανής στο Οροπέδιο Λασιθίου στεγάζεται παράρτημα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης με σκοπό την πληροφόρηση του κοινού για τον ορεινό όγκο της Δίκτης. Απώτατος στόχος της υπό εξέλιξη προσπάθειας είναι η προστασία της χλωρίδας και πανίδας της περιοχής και κυρίως των ενδημικών ειδών, σε ένα πρότυπο «ανοιχτό» υπαίθριο μουσείο.

Διαμονή στο νομό Λασιθίου: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register