Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr

Αξιοθέατα στη Σύρο

Αρχαία Γαλλησός

Η αρχαία πόλη της Γαλησσού είναι ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη παραλία. Στο λόφο της Αγίας Πακούς ανακαλύφθηκε ένας προϊστορικός οχυρωμένος οικισμός από τον οποίο σώζονται μέχρι και σήμερα κάποια ερείπια κτιρίων, ενός πύργου του 4ου αιώνα, ενός νεκροταφείου και ενός ιερού. Με βάση τις ανασκαφές, ο αρχαίος αυτός οικισμός μοιάζει να πρωτοκατοικήθηκε τον 8ο-7ο αιώνα π.Χ., ενώ σήμερα αποτελεί έναν από τους πλέον αγαπημένους τουριστικούς προορισμούς της Σύρου.

Αρχαιολογικός Χώρος Καστρί

Σε απόσταση 45 περίπου λεπτών από τη Χαλανδριανή ανακαλύφθηκε ένας προϊστορικός οικισμός από τα τέλη της Πρωτοκυκλαδικής περιόδου ΙΙ που καλύπτει μια έκταση 3,5 – 5 στρέμματα. Στο χώρο αυτόν οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα νεκροταφείο με 600 περίπου τάφους, καθώς και ευρήματα ανυπολόγιστης αξίας που δείχνουν ότι στην περιοχή είχε αναπτυχθεί η κεραμική, η λιθοτεχνία και η μεταλλοτεχνία. Τα διάφορα αγγεία, κοσμήματα και είδη οικιακής χρήσης που βρέθηκαν, επίσης, κατά της ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή δείχνουν ότι επρόκειτο για έναν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο οικισμό. Οι δύο αρχαιολογικοί χώροι Χαλανδριανή και Καστρί συνδέονται με ένα μακρύ αλλά και δύσβατο μονοπάτι που αξίζει, όμως, κανείς να ακολουθήσει, καθώς οδηγεί στα βάθη της ιστορίας.

Αρχαιολογικός Χώρος Χαλανδριανή

Η Χαλανδριανή βρίσκεται 9,5 περίπου χιλιόμετρα από την Ερμούπολη, στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού, αλλά και των Κυκλάδων, καθώς στην περιοχή έχει ανακαλυφθεί, μετά από ανασκαφές στα τέλη του 19ου αιώνα, μια προϊστορική ακρόπολη που χρονολογείται από την 3η χιλιετία π.Χ.

Αρχαιολογικό μουσείο Ερμούπολης

Το Αρχαιολογικό μουσείο Σύρου ιδρύθηκε το 1834 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα μουσεία του Ελλαδικού χώρου. Από το 1899 στεγάζεται σε 4 αίθουσες του Δημαρχείου της Ερμούπολης και προσφέρει ανεξάρτητη είσοδο από την ιστορική πλατεία Μιαούλη. Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν εκθέματα, όπως το Δέπας Αμφικύπελλον, ένα σωληνοειδές κύπελλο ύψους 15 εκατοστών από τα τέλη της 3ης χιλιετίας, την Πυξίδα, ένα αγγείο ύψους 7 εκατοστών από το δεύτερο μισό της 3ης χιλιετίας, το μαρμάρινο ειδώλιο μιας γυναικείας μορφής ύψους 35 εκατοστών από το 730 π.Χ., καθώς και άλλα Πρωτοκυκλαδύτικα και Βυζαντινά εκθέματα, γλυπτά και επιγραφές. Στον χώρο του μουσείου λειτουργεί και έκθεση του αρχαιολόγου Χρήστου Τσούντα.

Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης

Το Βιομηχανικό Μουσείο της Ερμούπολης ιδρύθηκε το 2000 από το Κέντρο Τεχνικού Πολιτισμού και στεγάζεται σε 4 βιομηχανικά κτίρια του 19ου αιώνα, το Βυρσοδεψείο Κορνηλάκη, το Σκαγιοποιείο Αναιρούση, το Υφαντουργείο Βελισσαρόπουλου και το Χρωματουργείο Κατσιμάντη  απέναντι από το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου. Το μουσείο φιλοξενεί μια συλλογή εργαλείων, εξοπλισμού και μηχανημάτων της χρυσής βιομηχανικής εποχής από εργαστήρια λουκουμοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, βυρσοδεψίας, τυπογραφίας, μηχανουργίας, υαλουργίας, καθώς και ένα ψηφιακό αρχείο εικόνας και ήχου με μαρτυρίες εργατών, χάρτες και σχέδια, μια τρισδιάστατη απεικόνιση βιομηχανικών κτιρίων και ευρήματα από το ναυάγιο του ατμόπλοιου Πατρίς. Ανάμεσα στα εκθέματα είναι και το θρυλικό Enfield 8000, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα.

Εκκλησιαστικό Μουσείο Ερμούπολης

Το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ερμούπολης δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Μακαριστού Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεου Α’ το 1984, ο οποίος κατάφερε να δημιουργήσει μια εξαιρετική συλλογή εκκλησιαστικών εκθεμάτων, στέλνοντας τον τότε αρχιμανδρίτη και νυν Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο Β’ να συλλέξει διάφορες εικόνες, εκκλησιαστικά κειμήλια, σκεύη και άμφια από τις εκκλησίες και τους ναούς των υπολοίπων νησιών της Μητροπόλεως. Το μουσείο φιλοξενήθηκε σε κτίριο ιδιοκτησίας της Ιεράς Μητροπόλεως και εμπλουτίστηκε με τον καιρό με περισσότερα άμφια, εκκλησιαστικά κειμήλια και κοσμήματα. Το μουσείο στέγαζε, επίσης, ένα εργαστήριο δημιουργικής απασχόλησης και έκφρασης παιδιών, καθώς και εκμάθησης αγιογραφίας σε ισόγεια αίθουσα του Ναού του Αγίου Νικολάου. Αργότερα μεταφέρθηκαν σε άλλον ιδιόκτητο χώρο της Ιεράς Μητροπόλεως μαζί με το βιβλιοπωλείο Θεογνωσία, πλησίον του Ναού του Αγίου Νικολάου. Στα εκθέματα προστέθηκαν και αντικείμενα κυκλαδικής λαογραφίας και είναι πλέον στη διαθεσιμότητα του κοινού.

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ιδρύθηκε το 1993 από τους Γιάννη και Ελένη Βάτη και στεγάζεται στο Πνευματικό κέντρο της Ερμούπολης. Το μουσείο φιλοξενεί αντίγραφα του Μουσείου Γουλανδρή στην Αθήνα και διοργανώνει διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα ζωγραφικής, παιχνιδιού και δημιουργίας καθώς και ξεναγήσεις για μικρούς και μεγάλους, με σκοπό να τους ταξιδέψει στην ιστορία μέσα από τα ευρήματα του Κυκλαδικού Πολιτισμού της 3ης χιλιετίας π.Χ.

Έκθεση Ιστορικής Μνήμης

Το παρελθόν της Σύρου, την περίοδο λειτουργίας του μεγαλύτερου ορφανοτροφείου της Μεσογείου «Near East Relief» αναβιώνει στο σημερινό Στρατόπεδο “Λοχαγού Ζαφείρη Απόστολου”. Η έκθεση ιστορικής μνήμης παρουσιάζει χρονολογικά και θεματικά την εξέλιξη του χώρου από την εποχή που ήταν το μεγαλύτερο ορφανοτροφείο της Μεσογείου, σε Αναμορφωτήριο μέχρι και τη χρησιμοποίησή του ως Στρατόπεδο από το 1934 έως σήμερα. Η έκθεση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το ΤΕΘ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ και λειτουργεί από το 2014. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν σπάνιο φωτογραφικό υλικό, καθώς και προσωπικά αντικείμενα από το ορφανοτροφείο, τα οποία βρέθηκαν μέσα στα ξύλινα πατώματα, όπως παιχνίδια, αυτοσχέδια πούλια, παιδικά καπέλα και πολλά τμήματα από ρούχα. Όπως τονίζεται σε επιστολή του πρώτου διευθυντή του ορφανοτροφείου George White, την οποία συναντάμε στην είσοδο της έκθεσης, «17.000 παιδιά περίπου μισά Ελληνόπουλα και μισά Αρμένιοι μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα το Νοέμβριο – Δεκέμβριο του 1922.Το ζήτημα της στέγασης ήταν δύσκολο, γιατί κάθε γωνία της Ελλάδας ήταν γεμάτη με εκατοντάδες-χιλιάδες πρόσφυγες που είχαν συρρεύσει από τα Μικρασιατικά παράλια. Τα τελικά κτίρια στέγασαν 1.500 κορίτσια και 1.000 αγόρια, πολλά από τα οποία βοήθησαν στην οικοδόμηση των κτιρίων». Στην έκθεση παρουσιάζονται, επίσης, ευρήματα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και της περιόδου, κατά την οποία τα κτίρια λειτούργησαν ως Στρατιωτικές Σχολές.

Έκθεση Μάρκου Βαμβακάρη

Η έκθεση Μάρκου Βαμβακάρη αποτυπώνει την καλλιτεχνική υπόσταση του νησιού μέσα από τις εξαιρετικές συλλογές του ομώνυμου συνθέτη. Μια φωνή απόλυτα συνυφασμένη με το ρεμπέτικο τραγούδι κατάφερε να ταξιδέψει τον ελληνικό λαό στις ομορφιές της Σύρου με την αγαπημένη πλέον σε όλους Φραγκοσυριανή, δείχνοντας έτσι την αγάπη του για τον δικό του τόπο. Ανταποδίδοντας την αγάπη τους στον αξεπέραστο αυτόν τραγουδοποιό, οι Συριανοί ίδρυσαν το Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη σε ένα ανακαινισμένο, αλλά παλιό σπίτι στην καρδιά της Άνω Σύρου για να ταξιδέψουν για ακόμη μια φορά τους επισκέπτες, μέσα από τα μάτια και τη ζωή του πολυαγαπημένου αυτού ρεμπέτη, μέσα από δικές του φωτογραφίες, τα προσωπικά του αντικείμενα, τα χειρόγραφα κείμενα και τους στίχους, αλλά και μέσα από ένα ημίωρο ντοκιμαντέρ προς τιμήν του που προβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια λειτουργίας του μουσείου. Τόσο η προτομή στην ομώνυμη Πλατεία, όσο και το Μουσείο αποδίδουν φόρο τιμής στον «Πατριάρχη» του Ρεμπέτικου.

Έκθεση Παραδοσιακών Επαγγελμάτων

Η Έκθεση Παραδοσιακών Επαγγελμάτων βρίσκεται σε ένα κτίριο επί της οδού Δον Ιωάννου Στεφάνου στην Άνω Σύρο και πρόκειται για μια έκθεση αντικειμένων που χρησιμοποιούσαν οι συριανοί στην καθημερινότητά τους. Από τα ψαλίδια του μπαρμπέρη, τον πάγκο του ψαρά, τα εργαλεία του ξυλουργού, τα αγροτικά σύνεργα των γεωργών, το καπνιστήρι των μελισσοκόμων αλλά και διάφορα αντικείμενα οικιακής χρήσης, όπως λάμπες πετρελαίου, λυχνάρια και ραπτομηχανές μια βόλτα στο μουσείο σίγουρα θα ταξιδέψει τους επισκέπτες σε παλαιότερες εποχές του νησιού.

Ινστιτούτο Κυβέλη

Το Ινστιτούτο Κυβέλη είναι ένας Πολιτιστικός Φορέας, που ερευνά τη θεατρική ιστορία και τις ιστορικές τύχες του ελληνισμού, αναδεικνύει συγκλίνουσες διεργασίες στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο,  δημιουργεί πολιτιστικές συνεργίες και προωθεί την πολιτιστική αποκέντρωση με άξονα το Αιγαίο, έχοντας ως αφετηρία την περιπέτεια μιας μεγάλης οικογένειας, η οποία σημάδεψε το θέατρο, την πολιτική και τις τέχνες του ελληνικού 20ου αιώνα. Σκοπός του είναι η διάσωση, έρευνα, αξιοποίηση και ανάδειξη ιστορικού υλικού σχετικά με το ελληνικό κι ευρωπαϊκό θέατρο του 20ου αιώνα, μέσα από τη ζωή και το έργο και της μεγάλης πρωταγωνίστριας Κυβέλης και της οικογένειάς της.

Θέατρο Απόλλων

Το ιστορικό θέατρο Απόλλων είναι ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Σύρου, καθώς αποτελεί έμβλημα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ερμούπολης. Δημιουργήθηκε το 1864 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό που εμπνεύστηκε τον σχεδιασμό του από 4 εντυπωσιακά ιταλικά πρότυπα συμπεριλαμβανομένης της σκάλας του Μιλάνου και έκτοτε κοσμεί την καρδιά της πρωτεύουσας Ερμούπολης. Η αυλαία του θεάτρου Απόλλων άνοιξε με έναν ιταλικό θίασο που μεταξύ άλλων παραστάσεων ανέβασε την περίφημη ιταλική όπερα Τραβιάτα. Το αρχιτεκτονικό του μεγαλείο, όμως, δεν κατάφερε να αποτρέψει τις μεγάλες καταστροφές που υπέστη με την πάροδο των χρόνων. Το θέατρο Απόλλων αναγκάστηκε να κλείσει και να περάσει μια μεγάλη περίοδο ανακαινίσεων και παρεμβάσεων με τη χρηματοδότηση του κράτους, του ΕΟΤ και την καλλιτεχνική επίβλεψη του Δημήτρη Φόρτσα και του αρχιτέκτονα Πέτρου Πικιώνη έως το 2000. Σήμερα το θέατρο φιλοξενεί διάφορες καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως το Φεστιβάλ Αιγαίου, διάσημα θεατρικά έργα και παραστάσεις παγκόσμιου βεληνεκούς.

Γυμνάσιο της Σύρου

Το Γυμνάσιο της Σύρου αποτελεί ιστορικό πρότυπο, καθώς ήταν και το πρώτο γυμνάσιο του Ελληνικού Έθνους. Το 1829 γεννήθηκε ένα όραμα, το όραμα μιας καλύτερης εκπαίδευσης που με τη βοήθεια του Νεόφυτου Βάμβα έγινε πραγματικότητα. Από το Νοέμβριο του 1833 ένα ανώτατο σχολείο είχε πλέον κερδίσει τη δική του θέση στον χώρο του δημοτικού σχολείου Χίλδνερ, ενώ ακριβώς έναν χρόνο μετά, το Γυμνάσιο Σύρου άρχισε να λειτουργεί και επίσημα. Από τα θρανία του πρότυπου αυτού γυμνασίου πέρασαν μεγάλα ονόματα των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ανδρέας Συγγρός, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Γιαννούλης Χαλεπάς, ο Κώστας Μπέης και ο Κωνσταντίνος Βολανάκης.

Δημαρχείο Ερμούπολης

Το Δημαρχείο της Ερμούπολης που κοσμεί την πλατεία Μιαούλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο επιβλητικά δημαρχεία της Ελλάδος. Χτίστηκε το 1876 υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλλερ και το κόστος του υπολογίζεται γύρω στις 1.300.000 δρχ. Ένα ποσό υπέρογκο για την εποχή! Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο κτίριο με τριώροφη όψη από την πλευρά της πλατείας και διώροφη από την πίσω πλευρά το οποίο φέρει εντυπωσιακές λεπτομέρειες, δύο πτέρυγες με πέντε κατακόρυφους άξονες παραθύρων δεξιά και αριστερά, προεξοχές, πύργους και γενικότερα μια χαρακτηριστική αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από 3 διαφορετικούς ρυθμούς. Τον τοσκανικό που χαρακτηρίζει τον 1ο όροφο με την επιβλητική σκάλα πλάτους 15,5 μέτρων, τον ιωνικό που παρατηρείτε στον 2ο όροφο και τον κορινθιακό που ξεχωρίζει στους πύργους. Το μαρμάρινο αέτωμα του Δημαρχείου αναφέρει «ο Δήμος του Ερμού ανήγειρε αφιερωματικά Δημαρχούντος του Δ. Βαφιαδάκη». Άλλα αξιοσημείωτα στοιχεία του Δημαρχείου αποτελούν η κρεμαστή σκάλα της εισόδου, η προτομή του Δ. Βαφιαδάκη, η αίθουσα συνεδριάσεων και οι προσωπογραφίες παλαιών δημάρχων. Το Δημαρχείο στεγάζει σήμερα τα δικαστήρια, το υποθηκοφυλακείο, το αρχαιολογικό μουσείο καθώς και διάφορους άλλους δημόσιους φορείς και δημοτικές υπηρεσίες.

Δημαρχειακό Μέγαρο Ποσειδωνίας

Το Δημαρχειακό Μέγαρο Ποσειδωνίας στεγάζεται στην έπαυλη Τσιροπινά στη Ντελαγκράτσια, ένα πετρόκτιστο ιστορικό κτίριο, δείγμα μεγαλοαστικής θερινής κατοικίας του 20ου αιώνα που αντανακλά την αίγλη μιας άλλης εποχής. Έργο των αδερφών Τσιροπινά, η έπαυλη κατασκευάστηκε το 1916 και αποτέλεσε κατοικία του Κωνσταντίνου Τσιροπινά, δήμαρχου της Ερμούπολης μεταξύ του 1887 και του 1891 και συνέταιρος του Ε. Σαλούστρου στο πρώτο εργοστάσιο Βυρσοδεψίας της Σύρου που ιδρύθηκε το 1829. Η έπαυλη Τσιροπινά αποτελεί έργο τέχνης που επιμελήθηκε ένας αρχιτέκτονας από τη Βουργουνδία. Μια εντυπωσιακή έπαυλη στην Ποσειδωνία με χώρους υποδοχής, σαλόνια, τραπεζαρίες, τζάκια, υπνοδωμάτια, αποθήκες, κουζίνα και μοναδικές τοιχογραφίες. Την έπαυλη αγκαλιάζει ένας κατάφυτος κήπος, καθώς και βοηθητικά κτίρια που δημιουργήθηκαν για τη φύλαξη των αμαξών εκείνης της εποχής. Το 1966 η έπαυλη περνά στα χέρια του Μάρκου Δάσκου, δήμαρχου της Άνω Σύρου, ενώ το 2000 αγοράζεται από τη Δημοτική Αρχή Ποσειδωνίας και χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος. Τα επόμενα χρόνια ο χώρος επισκευάζεται και αρχίζει να λειτουργεί ως Δημαρχείο Ποσειδωνίας και χώρος πολιτισμού. Σήμερα, η έπαυλη Τσιροπινά είναι ένας πολιτιστικός πολυχώρος που στεγάζει διάφορες υπηρεσίες του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, ενώ κατά καιρούς φιλοξενεί εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, ομιλίες, συνέδρια και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το Δημαρχειακό Μέγαρο Ποσειδωνίας αποτελεί έμβλημα μεγαλοπρέπειας και πολιτισμού της συνοικίας Ντελαγκράτσια.

Ενυδρείο στο Κίνι

Το ενυδρείο στο Κίνι είναι ένα από τα πλέον αγαπημένα αξιοθέατα μικρών και μεγάλων, καθώς δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να γνωρίσουν από κοντά το μαγευτικό θαλάσσιο κόσμο του Αιγαίου πελάγους και να μελετήσουν εις βάθος τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα. Το ενυδρείο έχει πάνω από όλα εκπαιδευτικό χαρακτήρα, καθώς καλεί μικρούς και μεγάλους να μάθουν τα πάντα για τη θάλασσα, για τις θαλάσσιες δραστηριότητες των συριανών και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται σε αυτές, έτσι ώστε να ευαισθητοποιηθούν σε περιβαλλοντικό επίπεδο και να γνωρίσουν λίγο καλύτερα τον φυσικό πλούτο που τους περιβάλλει. Εκείνοι που θα επιλέξουν να επισκεφθούν το ενυδρείο θα έχουν, επίσης, τη δυνατότητα να θαυμάσουν τα εκθέματα του Μουσείου Παραδοσιακών Σκαφών, των Αλιευτικών Εργαλείων και των Θαλάσσιων Οργανισμών που φιλοξενούνται στον ίδιο χώρο.

Λοιμοκαθαρτήριο

Το Λοιμοκαθαρτήριο της Σύρου αποτελεί ορόσημο για την ιστορία του νησιού, καθώς χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο και ως σταθμός καραντίνας κατά την πάροδο των χρόνων. Χτίστηκε το 1839 υπό την εποπτεία του Weiler, αρχικά ως εγκατάσταση καραντίνας για τους ταξιδιώτες οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να παραμείνουν στον χώρο για τουλάχιστον 7 ημέρες, έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανή μετάδοση λοίμωξης ή μολυσματικής ασθένειας. Κατά τη διάρκεια της Κρητικής επανάστασης του 1866, χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο για τους πρόσφυγες της Κρήτης, ενώ τον 19ο αιώνα και έως τα πρώτα χρόνια του μεταπολέμου, το λοιμοκαθαρτήριο λειτουργούσε ως φυλακή για τους κρατούμενους. Το 1908 μετατράπηκε σε άσυλο φρενοβλαβών, ενώ μετά τον εμφύλιο χρησιμοποιήθηκε για τη φυλάκιση πολιτικών κρατούμενων. Το Λοιμοκαθαρτήριο είχε χτιστεί αρχικά στο Νεώριο Σύρου όμως τόσο η έκταση του χώρου όσο και οι εγκαταστάσεις δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις αυξανόμενες ανάγκες της συνεχώς αναπτυσσόμενης πόλης με αποτέλεσμα σύντομα να ανακατασκευαστεί. Το Λοιμοκαθαρτήριο ήταν πλήρως εξοπλισμένο για να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες των φιλοξενούμενων ταξιδιωτών και αποτελείτο από 32 διαμερίσματα με τζάκι, ξεχωριστή κουζίνα και μπάνιο. Είχε, επίσης, χώρο μαγειρείων και γραφείων για τις διοικητικές ανάγκες. Σήμερα, το Λοιμοκαθαρτήριο Σύρου είναι ένα εγκαταλελειμμένο πέτρινο κτιριακό συγκρότημα στο νότιο άκρο του λιμανιού με διάφορα κτίρια γνωστά και ως “Λαζαρέττα” που μαρτυρούν τις συνήθειες και τις κακουχίες μιας άλλης εποχής.

Καρνάγιο ή Ταρσανάς

Συνυφασμένο με τη ναυτική παράδοση του νησιού, το Καρνάγιο ή Ταρσανάς εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 19ου στα νότια του λιμανιού, δίπλα ακριβώς από το μεγάλο ναυπηγείο του νησιού Νεώριο, λόγω της ομαλής κλίσης του εδάφους η οποία επέτρεπε την ανέλκυση και καθέλκυση μικρών σκαφών αρχικά και μεγαλύτερων με την πάροδο των χρόνων. Η Ελλάδα πλεονεκτούσε ανέκαθεν λόγω της γεωγραφικής της θέσης, ως κομβικό σημείο των τριών μεγάλων θαλασσών με αποτέλεσμα να διαθέτει πληθώρα από ναυπηγεία, συμπεριλαμβανομένου αυτού της Σύρου το οποίο ήταν ένα λιμάνι εμπορευματικής κίνησης, ενώ λειτουργούσε, επίσης, και ως ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα. Μέχρι και σήμερα τόσο ο Ταρσανάς του Μαυρίκου, όσο και το Καρνάγιο του Τζώρτζη, όπως ήταν γνωστά από τα πολύ παλιά χρόνια, συνεχίζουν τη μακρά ναυπηγική παράδοση με νέο εκσυγχρονισμένο εξοπλισμό.

Πλατεία Μιαούλη

Η πλατεία Μιαούλη είναι η ιστορική πλατεία της Ερμούπολης που αρχιτεκτονικά συνθέτει ένα παραμυθένιο σκηνικό του 19ου αιώνα με κτίρια που μαρτυρούν την ύπαρξη ενός σπουδαίου πολιτισμού. Αξίζει κανείς να επισκεφθεί το εμπνευσμένο από τον Τσίλλερ Δημαρχείο που δίνει ένα ξεχωριστό χαρακτήρα στην περιοχή από το 1898 με την εντυπωσιακή του σκάλα φάρδους 15,5 μέτρων, τη λέσχη που στεγάζει το Πνευματικό Κέντρο από το 1863 και το Ιστορικό Αρχείο της Σύρου που δεσπόζει δίπλα από το Δημαρχείο. Από την πλατεία φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και ο ανδριάντας του ναυάρχου της Επανάστασης του 1821 Ανδρέα Μιαούλη προς τιμήν του οποίου πήρε και την ονομασία της μετά από διάφορες άλλες ονομασίες που προηγήθηκαν, όπως πλατεία Όθωνος και Λεωτσάκου, ενώ μια εντυπωσιακή εξέδρα μουσικής με ανάγλυφες παραστάσεις του Απόλλωνα και των Μουσών μεταμόρφωσε το χώρο στο απόλυτο σημείο συνάντησης του νησιού. Σήμερα, η πλατεία αποτελεί την καρδιά της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της Σύρου.

Πηγή: Δήμος Σύρου

Διαμονή στη Σύρο: Βρες το ιδανικό κατάλυμα για αξέχαστες διακοπές!

Booking.com
Translate »
error: Content is protected !!
You don't have permission to register