Ανακαλύπτουμε και γνωρίζουμε νέους προορισμούς στην Ελλάδα.

Παραλίες, πόλεις, χωριά, νησιά…

Κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους γνωρίσουμε!!!

Εξερευνώντας…

2810 253861
Ηράκλειο, Κρήτη
info@greecedestination.gr
Σαλαμίνα αξιοθέατα

Αξιοθέατα στη Σαλαμίνα

Αξιοθέατα στη Σαλαμίνα

Ανεμόμυλοι

Στην κορυφή του λόφου των Μύλων δεσπόζουν οι δύο τελευταίοι από τους δέκα ανεμόμυλους που υπήρχαν στο νησί. Αποτελούν απομεινάρια της οικονομικής ζωής της Σαλαμίνας των περασμένων αιώνων και εξαίρετα δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας του νησιού μας. Το 1993 αναστηλώθηκε από τον Νότη Ανδριανό ο ανατολικότερος από τους δύο. Ατυχώς σήμερα βρίσκονται και οι δυο σε ερειπιώδη κατάσταση. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Αρχαία Πόλη της Σαλαμίνας

Από τα τέλη του 7ου – αρχές 6ου αιώνα π.Χ. η ζωή στο νησί μετατίθεται στο βόρειο τμήμα της και συγκεκριμένα στην περιοχή του ακρωτηρίου της σημερινής Πούντας Αμπελακίων. Η αρχαία Κόλουρις διέθετε περίβολο, τείχη και αρχαία οικοδομήματα, τα οποία σχετίζονται με τα Αγοράς Ερείπια που κατέγραψαν οι αρχαίοι συγγραφείς Παυσανίας και Στράβων και συχνά έρχονται στο φως από τις ανασκαφές που διενεργούνται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων που υπάγεται η Σαλαμίνα. Η αρχαία αυτή πόλη διέθετε όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για να γίνει κομμάτι της ξακουστής Αθήνας του Χρυσού Αιώνα του Περικλή: το απάνεμο λιμάνι της, η εύφορη κοιλάδα πλησίον της και η εύκολη επαφή της με το λιμάνι του Πειραιά οδήγησαν στη δημιουργία ενός εμπορικού σταθμού ανταλλαγής αγαθών και ενός ναυτιλιακού χώρου στάθμευσης και κατασκευής των τριήρεων του Αθηναϊκού στόλου. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν τη Σαλαμίνα σε μεγάλη ακμή, γεγονός που καταδεικνύεται και από το δικαίωμα που απέκτησε να κόψει δικό της νόμισμα τον 4ο αι. π.Χ. Στο μεταίχμιο του 1ου π.Χ. – 1ου μ.Χ. οι Ρωμαίοι επιτίθενται σε παράκτιες περιοχές και η ζωή στην πόλη καθίσταται επισφαλής. Οι κάτοικοι την εγκαταλείπουν και εγκαθίστανται βόρεια του βραχώδους λόφου του Προφήτου Ηλία και σε περιοχή αθέατη από τη θάλασσα. Η αρχαία αυτή πόλη θεωρείται ότι συνοικίστηκε μετά την προσάρτηση του νησιού στο Κράτος των Αθηνών, ή ότι ο από τότε κάποιος οικισμός που πιθανώς προϋπήρχε εκεί, αναπτύχθηκε σε πόλη, στην πόλη που κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. μνημονεύεται ως Κόλουρις και ταυτίζεται με την πόλη της Σαλαμίνας των ιστορικών χρόνων. Υστεροελλαδικά ευρήματα υπάρχουν στη θέση «Καμίνια», στον απέναντι από την Πούντα βραχίονα του όρμου του Αμπελακίου, στη βάση του ακρωτηρίου της Κυνόσουρας, τα οποία ευρήματα σχετίζονται με κάποιο οικισμό που λανθάνει στα Σελήνια. Μετά την κατάκτηση του νησιού από την εγκατάσταση Αθηναίων Δημοτών και Αθηναϊκής Διοίκησης, ο όρμος του Αμπελακίου με τη μικρή κοιλάδα του και την επαφή με το λιμάνι του Πειραιά έδωσε τη δυνατότητα να εγκατασταθεί εκεί το δημιουργούμενο αστικό κέντρο όλου του νησιού και να σχηματισθεί εκεί η ξακουστή πόλη του Χρυσού αιώνα του Περικλή (5ος π.Χ.) και ο όρμος αυτός να γίνει λιμάνι επικοινωνίας, εμπορικός σταθμός και ανταλλαγής αγαθών. Επιβεβαίωση της ακμής της πόλης αποτελούν και τα ευρήματα της ανασκαφής που διενήργησε το 1918 ο Αντώνιος Κεραμόπουλος. Αποκαλύφθηκαν μέρος του τείχου της πόλης με πέντε πύλες, βάθρα ανασθημάτων, θραύσματα αναθηματικών αγγείων κ.α. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Αρχαιολογικό μουσείο

Η έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Σαλαμίνας παρουσιάζει με χρονολογική ακολουθία ευρήματα από όλη την έκταση του νησιού. Χρονολογημένα από την τελική νεολιθική εποχή έως και τα ρωμαϊκά- πρωτοχριστιανικά χρόνια αποτυπώνουν την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα στην πατρίδα του ομηρικού βασιλιά Αίαντα και του τραγικού ποιητή Ευριπίδη. Μεγάλη και σημαντική για την ιστορία του νησιού είναι η συλλογή των επιτύμβιων αναγλύφων. (Πηγή πληροφοριών: Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων)

Δημοτική Βιβλιοθήκη

Η Βιβλιοθήκη στεγάζεται στο Νέο Δημαρχείο – Πολιτιστικό Κέντρο, σε αίθουσα που φέρει το όνομα του Σαλαμίνιου Αρχαιολόγου – Βυζαντινολόγου, Δημήτρη Ι. Πάλλα καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών στην έδρα της Βυζαντινής αρχαιολογίας το 1966. Είναι εμπλουτισμένη με 22.000 περίπου τόμους βιβλίων (επιστημονικών συγγραμμάτων, ιστορικών, λογοτεχνίας Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, εγκυκλοπαιδειών και άλλων τόμων ποικίλης ύλης) εξ’ ολοκλήρου από δωρεές των συμπολιτών μας. Διαθέτει αρχείο εφημερίδων τοπικού ενδιαφέροντος, καθώς και αρχείο εκδόσεων Σαλαμίνιων συγγραφέων. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Σαλαμίνας λειτουργεί πλέον ως δανειστική και αναγνωστική με σκοπό να εξυπηρετεί όλους τους κατοίκους της Σαλαμίνας όλων των ηλικιών που θέλουν να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου και να διαβάσουν έργα των αγαπημένων τους συγγραφέων. Από το 2016 είναι μέλος του Δικτύου Ελληνικών Βιβλιοθηκών της Εθνικής Βιβλιοθήκης. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Ευριπίδειο Θέατρο

Το θέατρο κατασκευάστηκε το 1993 προς τιμή του μεγάλου τραγικού ποιητή Ευριπίδη ο οποίος είχε το ησυχαστήριό του στην περιοχή Περιστέρια του νησιού μας. Βρίσκεται στο λόφο «Πατρίς» και έχει χωρητικότητα περίπου 3000 θέσεων. Εκεί γίνονται εκδηλώσεις (κυρίως κατά την διάρκεια του καλοκαιριού) όπως μεγάλες συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Η πρόσβαση γίνεται είτε μέσω αυτοκινήτου στη βόρεια είσοδο (όπου υπάρχει μεγάλος χώρος στάθμευσης), είτε με τα πόδια από την νότια είσοδο (Οδός Μ. Αλεξάνδρου). (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Κολόνες

Στη νοτιότερη απόληξη του νησιού και σε περίοπτη θέση βρίσκεται το αναστηλωμένο από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων στην οποία υπάγεται η Σαλαμίνα κυκλοτετρές ταφικό μνημείο του 4ου αι. π.Χ. Πιθανόν ήταν κτίσμα επιφανούς γαιοκτήμονα της περιοχής. Περιείχε τέσσερις ταφές και ένα λίθινο βάθρο, επάνω στο οποίο είχε τοποθετηθεί το σήμα των τάφων, ορατό ακόμη και από τη θάλασσα. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας

Το Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Σαλαμίνος στεγάζεται από τον Οκτώβριο του 1998 σε μια ευρύχωρη αίθουσα του Νέου Δημαρχείου – Πολιτιστικού Κέντρου και φέρει το όνομα του Σαλαμίνιου φιλόλογου, λαογράφου, ερευνητή, Πέτρου Φουρίκη Διευθυντή του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το 1936. Στο μουσείο αυτό είναι συγκεντρωμένα πλήθος από Λαογραφικά αντικείμενα της ζωής της Σαλαμίνας αλλά και της Ιστορίας του τόπου. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή η συλλογή ανδρικών και γυναικείων τοπικών ενδυμασιών που άρχισε να φτιάχνεται από το 1962. Η συλλογή ζιπουνιών (τζάκων), μας πηγαίνει πίσω 300 χρόνια, μας δίνει εικόνα της εποχής και μας βοηθά να δούμε την ποικιλία και την αισθητική αντίληψη στα ενδυματολογικά του τόπου. Επίσης στο μουσείο αυτό παρουσιάζονται έπιπλα διαφόρων εποχών, αργαλειοί, οικιακά σκεύη, εργαλεία διαφόρων επαγγελμάτων καθώς και διάφορα κεραμικά και χάλκινα αντικείμενα του καθημερινού βίου σε πρωτότυπα σχέδια. Τα όπλα του ’21 (σπάθες, γιαταγάνια, καριοφίλια, πιστόλες, ξίφη) και το αργυρόκουμπο της φέρμελης του στρατηγού Γ. Καραϊσκάκη μας υπογραμμίζουν την συμμετοχή στους αγώνες και ένδοξη ιστορία της Σαλαμίνας. Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται επίσης εικόνες της μεταβυζαντινής περιόδου, εκκλησιαστικά σκεύη και ιερατικά αντικείμενα (αστερίσκοι, αρτοφόρια, δισκάρια, δισκοπότηρα, αγιαστούρες, ξύλινες σφραγίδες, ζώνες, πόρπες…) καθώς επίσης και σπάνια έγγραφα 18ου και 19ου (προικοσύμφωνα, ξωφύλλια, δημόσια έγγραφα…) και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το 1850 και δώθε, πίνακες ζωγραφικής και παραδοσιακά μουσικά όργανα. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Τύμβος Σαλαμινομάχων

Το μνημείο συνδέεται με την περίφημη Ναυμαχία, γνωστή σε όλον τον κόσμο. Οι Περσικοί πόλεμοι έληξαν με τη Ναυμαχία στη Σαλαμίνα το 480 π.Χ. Η στενότητα του θαλάσσιου χώρου δεν επέτρεπε στους Πέρσες να χρησιμοποιήσουν στην πρώτη γραμμή περισσότερα πλοία από τα ελληνικά, με αποτέλεσμα στη μάχη αυτήν να παίξει ρόλο η ανδρεία και η επιδεξιότητα των πληρωμάτων. Ο αθηναϊκός στόλος εκμεταλλεύτηκε τη χρήση χάλκινων εμβόλων που ήταν προσαρμοσμένα στις πλώρες των τριήρεων και εφορμώντας εμβόλιζαν τα πλευρά των αντίπαλων πλοίων. Η σημασία της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών ήταν μεγάλη, γιατί ήταν το αποτέλεσμα της συμμαχίας όλων των ελληνικών πόλεων που συνέδραμαν σε αυτήν τη Ναυμαχία. Προκάλεσε τη κατάρρευση του ηθικού της περσικής ηγεσίας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εγκαταλείψει τον αγώνα, αν και διέθετε υπερτριπλάσιο σχεδόν στόλο από τον ελληνικό. Το πλέον ουσιώδες, όμως, είναι πως ανέκοψε την πορεία της περσικής τυραννίας και του απολυταρχικού καθεστώτος της στη δημοκρατική και φιλελεύθερη Ευρώπη. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Μουσείο Λαογραφίας και Τέχνης της Σαλαμίνας

Το Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Σαλαμίνος στεγάζεται από τον Οκτώβριο του 1998 σε μια ευρύχωρη αίθουσα του Νέου Δημαρχείου – Πολιτιστικού Κέντρου και φέρει το όνομα του Σαλαμίνιου φιλόλογου, λαογράφου, ερευνητή, Πέτρου Φουρίκη Διευθυντή του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών μέχρι το 1936. Στο μουσείο αυτό είναι συγκεντρωμένα πλήθος από Λαογραφικά αντικείμενα της ζωής της Σαλαμίνας αλλά και της Ιστορίας του τόπου. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή η συλλογή ανδρικών και γυναικείων τοπικών ενδυμασιών που άρχισε να φτιάχνεται από το 1962. Η συλλογή ζιπουνιών (τζάκων), μας πηγαίνει πίσω 300 χρόνια, μας δίνει εικόνα της εποχής και μας βοηθά να δούμε την ποικιλία και την αισθητική αντίληψη στα ενδυματολογικά του τόπου. Επίσης στο μουσείο αυτό παρουσιάζονται έπιπλα διαφόρων εποχών, αργαλειοί, οικιακά σκεύη, εργαλεία διαφόρων επαγγελμάτων καθώς και διάφορα κεραμικά και χάλκινα αντικείμενα του καθημερινού βίου σε πρωτότυπα σχέδια. Τα όπλα του ’21 (σπάθες, γιαταγάνια, καριοφίλια, πιστόλες, ξίφη) και το αργυρόκουμπο της φέρμελης του στρατηγού Γ. Καραϊσκάκη μας υπογραμμίζουν την συμμετοχή στους αγώνες και ένδοξη ιστορία της Σαλαμίνας. Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται επίσης εικόνες της μεταβυζαντινής περιόδου, εκκλησιαστικά σκεύη και ιερατικά αντικείμενα (αστερίσκοι, αρτοφόρια, δισκάρια, δισκοπότηρα, αγιαστούρες, ξύλινες σφραγίδες, ζώνες, πόρπες…) καθώς επίσης και σπάνια έγγραφα 18ου και 19ου (προικοσύμφωνα, ξωφύλλια, δημόσια έγγραφα…) και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το 1850 και δώθε, πίνακες ζωγραφικής και παραδοσιακά μουσικά όργανα. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Σπίτι του Άγγελου Σικελιανού

Στη Σαλαμίνα ο μεγάλος νεοέλληνας ποιητής Άγγελος Σικελιανός έμεινε σε ένα σπιτάκι από το 1933 έως το 1950, απέναντι από το Μοναστήρι της Φανερωμένης. Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής επισκέφτηκε το Μοναστήρι της Φανερωμένης το 1933 και εντυπωσιάστηκε από τη φυσική ομορφιά του τοπίου εκφράζοντας την επιθυμία να του παραχωρηθεί ένας χώρος διαμονής. Έτσι, το μικρό σπιτάκι επί της παραλίας της Φανερωμένης παραχωρήθηκε στον Άγγελο Σικελιανό, ο οποίος έζησε μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του Άννα Καμπανάρη τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το σημαντικότερο μέρος του έργου του το εμπνεύστηκε και το έγραψε στο νησί. Για να τελειώσει τις δυο θαυμάσιες τραγωδίες του «Ο Χριστός στη Ρώμη», και «Ο Θάνατος του Διγενή», αποσύρθηκε στο δεσποτικό της μονής Φανερωμένης που του παρεχώρησε ο Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος. Μετά το θάνατο του ποιητή το σπιτάκι ερήμωσε, ενώ το 1991 η χήρα του Αννα Καμπανάρη εξέφρασε την επιθυμία να δημιουργηθεί ένα μικρό μουσείο το οποίο η ίδια θα εξόπλιζε με τη δωρεά προσωπικών αντικειμένων. Η αποκατάσταση του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 2006 και εκεί υπάρχουν μέχρι σήμερα εκθέματα, κειμήλια, έπιπλα, φωτογραφίες, επιστολές καθώς και άλλα αντικείμενα από το βίο του ζευγαριού. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Φάρος

Στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού μας, ανάμεσα στα Περιστέρια και στις Κολόνες, βρίσκεται ο λεγόμενος Φάρος της Σαλαμίνας. Ατυχώς τα έργα αναστήλωσής του δεν έχουν ξεκινήσει μέχρι σήμερα, αν και τα σημάδια ημικατάρρευσής του είναι ορατά. Χτίστηκε το 1901. Είναι λιθόχτιστος με τετράγωνου σχήματος ισόγειο, στο κέντρο του οποίου δεσπόζει ένας κυλινδρικός πέτρινος πύργος, ύψους 13 μέτρων. Για την άνοδο στο ανώτατο σημείο του υπάρχει περιστροφική λίθινη κλίμακα, η οποία σταματάει περίπου δύο μέτρα πριν το κουβούκλιο και γίνεται σιδερένια. (Πηγή πληροφοριών: Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Σαλαμίνας)

Ξενοδοχεία

error: Content is protected !!
You don't have permission to register